معرفی گیلاس مجلسی

۶۲۶۱_۹

گیلاس مجلسی

  • فارسی اصیل :تاجریزی
  • فارسی رایج: گیلاس مجلسی
  • نام انگلیسی:Jerusalem- cherry
  • نام علمی: Solanum Pseudocapsicum
  • از خانواده: Solanaceae
  • خاستگاه: آفریقا

 

بومی آفریقا است. به خاطر میوه های زیبایی که دارد مورد توجه است. از گیاهان میوه زینتی همیشه سبز مناطق گرمسیری است. چندساله بوده و می توان چندین سال آن را در گلدان نگهداری کرد ولی چون به راحتی با بذر قابل افزایش است، به صورت یکساله استفاده می شود. برگ های آن بیضوی یا نیزه ای شکل با حاشیه موج دار است. میوه های آن گرد و بسته به رقم در رنگ های قرمز، زرد، نارنجی و سفید مشاهده می شود. تمام قسمت های گیاه به ویژه میوه ها سمی است.

این گونه دارای انشعابات زیادی است. گل های آن کوچک وسفید رنگ است که در تابستان ظاهر شده و در پاییز به میوه تبدیل می شود. در تابستان می توان آن را خارج از خانه نگهداری کرد ولی در زمستان باید در محل گرمی قرار گیرد. این گیاه نباید با فلفل زینتی از همین تیره اشتباه شود. فلفل زینتی یکساله است و اغلب میوه های کشیده و باریک دارد.

 

گلدهی:این گیاه در تابستان گل و در اواخر تابستان و پاییز میوه می دهد. برای اطمینان از تشکیل میوه، آن را خارج ساختمان جهت انجام گرده افشانی منتقل می کنند. در داخل ساختمان (آپارتمان) می توان با استفاده از برس زدن با قلمو و یا تکان دادن گیاه گرده افشانی را انجام داد. اگر در فضای آزاد کشت شود باد عمل گرده افشانی را انجام می دهد.

 

نیازها:نیاز به نور کامل، دمای شبانه ۱۸ تا ۲۱ درجه و روزانه ۲۰ تا ۲۲ درجه سانتی گراد و آبیاری متوسط دارد. چنانچه در محیط نور کم، دمای زیاد یا آلودگی هوا وجود داشته باشد، برگ ها و میوه های این گیاه ریزش می کند. در دمای کمتر از ۷ درجه آسیب دیده و پیش از یخبندان باید گیاهان به گلخانه با دمای ۱۰ منتقل شود. پس از تشکیل میوه دمای شبانه ۱۵ تا ۱۸ و روزانه ۱۸ تا ۲۴ درجه برای آن بهینه است. در پاییز باید دقت کرد که به دلیل کاهش سرعت رشد، گیاه را زیاد از حد آب ندهیم که این عمل هم به گل آسیب می رساند و هم به ریزش برگ می انجامد. باید مرتب روی آن هرس انجام شود تا گیاه حالت بوته ای پیدا کرده و میوه بیشتری تولید کند. باید مواظب بود که ریشه ها از ته گلدان وارد خاک نشود چون به هنگام انتقال ریشه ها آسیب دیده و منجر به ریزش برگ و میوه می شود.

 

افزایش: اگر چه تاجریزی زینتی می تواند با قلمه ساقه افزایش یابد اما روش تجاری افزایش آن با بذر است. بذر آن در دمای ۳۰-۱۳ قادر به تندش است ولی دمای بهینه برای کار ۲۳ است..

۱۳۵۶۶۱۰۶۴۷

گیلاس مجلسی

منبع : باغ شیشه ای

بامبو

Dracaena sanderiana 7

بامبو به خودی خود گیاهی شگفت انگیز و دارای انرژی صلح آمیز و خردمندانه است. بامبوهای خوش یمن یا (Lucky Bamboo) از محبوبترین ابزارهای کارگشایی در فنگ شویی به شمار میروند و جالب اینجاست که این گیاهان، بیش از هر وسیله دیگر فنگ شویی مورد غفلت و بی توجهی قرار میگیرند. من خود شاهد دهها و صدها بامبوی خوش یمن بوده ام که برای زنده ماندن تلاش میکردند، ظاهرشان نشانه بی توجهی و تنها نشانه بارز خوش یمنی آنها، موفقیت در امر “بقا” بود.

هرچند مراقبت از این بامبوها ساده است و خود گیاه هم اصولا مقاوم و صبور است، اما مانند هر موجود زنده دیگری نیازمند توجه و علاقه است. از لمس کردن آن نترسید و مراقبش باشید. هرچه باشد بمبو به خاطر نیروی حیات و رشد قدرتمند خود دارای ارج و قرب شده و خوش یمن لقب گرفته است.

راستی چرا این بامبو، خوش یمن است؟
بامبو به خودی خود گیاهی شگفت انگیز و دارای انرژی صلح آمیز و خردمندانه است. این گیاه به ما می آموزد که چگونه انعطاف پذیر و در درون باز و آزاد باشیم تا روح ما بتواند آزادانه در درونمان حرکت کرده و وجود ما را درمان کند.

اگر این شانس را داشته باشید که بامبو در باغچه خانه شما بروید، میدانید که صدای این گیان تا چه حد آرامش بخش و تقریبا صدایی متعالی است. این صدا در مورد زنگوله های بادی که با بامبو ساخته میشوند و همچنین کفپوشهای بامبو نیز صادق است. به طور کلی، دلیل اصلی اینکه این گیاه خوش یمن دانسته میشود این است که این گیاه میتواند با قرار گرفتن در شرایط مناسب، هر پنج عنصر اصلی فنگ شویی آب، آتش، خاک، چوب و فلز را در محیط زیست خود وارد کند. به این ترتیب که:

• چوب: خود گیاه
• خاک: زمینی که گیاه از آن میروید
• آب: آبی که گیاه با کمک آن رشد میکند
• آتش: روبان قرمز یکه به نشانه آتش به گیاه یا به ظرف آن بسته میشود.
• فلز: اگر ظرفی که بامبو در آن قرار میگیرد شیشه ای باشد، در دسته عنصر فلز قرار میگیرد. اگر گلدان از جنسی چون سفال یا سرامیک باشد، معمولا سکه یا تصویری فلزی به همراه دارد.

تعداد ساقه های گیاه بامبو نیز بسیار مهم است و هر تعداد ساقه معنای متفاوتی دارد:
• ۳ برای خوشبختی
• ۵ برای سلامتی
• ۲ برای عشق و ازدواج
• ۸ برای ثروت و فراوانی
• ۹ نیز که عددی خوش یمن محسوب شده و عددی برای خوشبختی و شانس در همه امور زندگی است.

توصیه هایی مختصر و مفید برای نگهداری از بامبوی خوش یمن
میلیونها تن از صاحبان خوش شانس بامبوی خوش یمن در سراسر جهان میدانند که این گیاه، برای منزل و محل کار بهترین انتخاب است زیرا تنها به دو سه سانتیمتر آب در ظرفش و نور غیر مستقیم آفتاب نیاز دارد تا خوش و خرم باشد.

بامبوی خوش یمن چیست؟
گیاهی که قرنهاست به نام بامبوی وش یمن شناته میشود، اصلا بامبو نیست و از دسته گیاهان دراکانیا Dracaena و ویشاوند جهش یافته خانواده سوسنیان است که در جنگلهای بارانی تاریک مناطق حاره در آسیای جنوب شرقی و آفریقا میروید.

این گیاه به چه مقدار مراقبت نیاز دارد؟
نیازهای اصلی این بامبو بدین شرح است: تمیز نگهداشتن آب آن با تعویض هفتگی. مقدار آب باید تا اندازه ای باشد که تقریبا تا ۲٫۵ سانتیمتری بالاتر از انتهای پایینی ساقه قرار بگیرد. این گیاه نور فراوان اما غیر مستقیم آفتاب و دمای ۱۸ تا ۲۲ درجه سانتیگراد را ترجیح میدهد. هرچند درباره غذا دادن به این گیاه عقاید متلفی وجود دارد، اما بامبوی خوش یمن هم یک موجود زنده است و بدنیست هر از گاهی مقداری کود ملایم، مانند کود بنفشه آفریقایی به آب آن اضافه شود. از آنجایی که رشد گیاه با مقدار غذای آن متناسب است، با تغذیه آن با مقادیر اندک کود میتوانید همواره گیاه را در اندازه ای قابل کنترل نگهدارید.

چرا برگهای گیاه زرد میشوند؟
دو عامل اصلی زرد شدن برگ بامبو از این قرارند: ۱) نور مستقیم بیش از حد و ۲) آب لوله کشی مورد استفاده برای گیاه بیش از حد نمک یا فلوراید دارد. برای اینکه گیاهتان دوره پربار و جدیدی آغاز کند، آن را از تابش مستقیم نور آفتاب دور کرده و آب آنرا تنها از آب فیلتر شده یا آب معدنی طبیعی تامین کنید.

آیا میتوان بامبوی خوش یمن را قلمه زد؟
بله. ساقه های تازه را میتوان با استفاده از یک چاقوی تیز از گیاه اصلی جدا نمود. ساقه باید از زیر بند بریده شود و در آب تازه و تمیز قرار بگیرد. برای سرعت بخشیدن به رشد جوانه های تازه، اسپری کردن مختصر ساقه با آب نیز توصیه میشود.

تعویض گلدان بامبو چگونه است؟
بامبو نیز مانند هر گیاه خانگی گلدانی دیگر میتواند به گلدانی در حدود ۵ سانتیمتر بزرگتر از گلدان اولیه منتقل شود یا به طور دائم در مخلوطی از ماسه و خاک که به خوبی زهکشی شود (آب اضافه آن خارج شود) کاشته شود. برای جلوگیری از پوسیدگی ریشه، باید در بین هر دو آبیاری ، خاک گیاه را بررسی کنید و درصورتی که سطح روی آن خشک شده باشد، آنرا آبیاری نمایید.

chiff.com/
fengshui.about.com

 

معرفی گیاه سرخس

سرخس

     ۶in-boston-fern-helechos
• فارسی رایج: سرخس یا فوجر
• نام انگلیسی:Ferns
• نام علمی: Nephrolepis sp
• از خانواده: رده ی پترودیفیتها
• خاستگاه: شمال استرالیا

سرخس ها،گیاهان اولیه ای هستند که ساختارهای برگ مانند همیشه سبز یا خزان داری به نام فروند تولید میکنند.این گیاهان بدون گل هستند و در مجموع به آنها کریپتوگام گویند.گیاهان مشابه آنان جلبک ها،خزه ها و گلسنگ ها هستند.افزایش طبیعی آنها از طریق هاگ می باشد.در مرحله رویشی یا نسل اسپوروفیت دارای ریشه ها،ساقه ها و برگهای مشخص می باشند،ولی در مرحله جنسی یا گامتوفیت گیاه کوچک و غیر قابل تشخیص و بدون ریشه و ساقه و برگ است و از عضوی به نام پروتال شکل میگیرد
سرخس های مناطق و نیمه گرمسیری در منازل به خوبی رشد و نمو میکند ولی به طور کلی خشکی زیاد هوا را نمیپسندد.در مورد بسیاری از آنها محلی خنک و مرطوب در نظر گرفته میشود و رشد آنها در اتاقی به نسبت سرد بهتر انجام میشود.در صورتی که شرایط سرد و مرطوب برای سرخس ها مهیا باشد در خاکی سبک و شنی و مرطوب این گیاهان به رشد و نمو خود ادامه میدهد.
سرخس ها انواع زیادی دارند که برخی ویژه نواحی قطبی اند و با نزدیک شدن به خط استوا به تعداد آنها افزوده میشود.کوه های بلند آفریقا که گرمای هوا اندکی کاهش می یابد،محل مناسبی برلی رشد و نمو سرخس هاست.بسیاری از سرخس سایه دوست و برخی آبزی هستند،برخی در جنگل های استوایی به صورت دارزی زندگی میکنند و گونه هایی در نقاط سردتر و در ارتفاعات میرویند.سرخس ها به طور معمول دارای یک ساقه کوتاه زیر زمینی هستند که به صورت عمودی در خاک قرار میگیرد.برگها از این ساقه منشا میگیرند و یک حالت مجموعه ای به آن میدهد و در مورد برخی دیگر برگهای پراکنده در اطراف ساقه ها و ریزوم های رونده میرویند.
باید توجه داشت که برخی گیاهان زینتی گلخانه ای نظیر سلاژینلا،شبیه سرخس ها می باشد ولی از این تیره گیاهی نیست.

نیازها:

آبیاری:حتما بین دو آبیاری سطح خاک خشک شده باشد.طبق خاک سبک گیاه هفته ای ۲ الی ۳ بار آبیاری مناسب است
رطوبت: این گیاهان همانطور که در جنگل میرویند به رطوبت بالایی نیاز دارند و باید سینی زیر گلدانی آنها را همیشه پر آب نگه داشت و یا این گل را در تراریوم کاشت!هرگز روی برگها آبپاشی نکنید زیرا باعث خشک شدن و پژمردگی برگ ها میشود!!!!!
تغذیه: از آنجا که این گیاه گل نمیدهد و برگساره ای است پس باید برگها رنگ سبز خود را حفظ کنند بنابراین نیازی به کودهای صورتی با پتاسیم و فسفر بالا نیست با کودهای اوره یا شکریآنهم ماهیانه یکبار در فصل رشد بهتر می توان جواب گرفت
دما:دمای مناسب شب برای این گیاهان ۱۵ درجه سانتی گراد است
نور:این گیاهان در مقابل نور شدید آفتاب تابستان مقاومت ندارند و شدت نور تا ۵۰ درصد باید کاهش یابد.از این رو،این گیاهان در کنار پنجره های رو به شمال در محلی که بنفشه آفریقایی و گل های سایه دوست دیگر به خوبی رشد میکنند نگهداری میشود.
خاک:بهترین خاک برای این گیاهان خاک بسیار سبک ،مخلوطی از خاک لوم،پیت و شن درشت یا ذغال به نسبت مساوی است.به این مخلوط خاک فقط میزان کمی کود دامی پوسیده و یا مواد مشابه اضافه میشود.سرخس هایی که به صورت دارزی می باشند،به خاکی که از پیت و خاک اره و شن تشکیل شده باشد نیاز دارند.در صورتی که فیبر اسموندا(ماده ای که از سرخس osmundaبه دست می آید) فراهم باشد این گیاهان در این ماده رشد و نمو خوبی میکنند.
تکثیر:بهترین راه تکثیر این گیاه برای خانه دارها و مبتدی ها تقسیم بوته در بهار میباشد! بطوریکه گیاه را از گلدان خارج کرده و آنرا به چند قسمت تقسیم کنید با احتیاط ریزوم ها را ببرید.با هاگ هم میتوان تکثیر کرد که در پایین به تفصیل شرح گردیده.هرگز تا یک ماه گیاه تازه تقسیم شده را تغذیه نکنید زیرا باعث سوختن ریشه های آن می شود.
تعیوض گلدان:در ماه های پائیز،بسیاری از سرخس ها حالت رکود رشدی را میگذرانند و در این دوران جابه جا کردن آنها به گلدان های بزرگتر توصیه نمیشود.در زمانی که ریشه ها از ته گلدان بیرون آمدند ( برای همه گیاهان عمومیت دارد) و رشد و نمو آنها به بیشترین حد رسیده و ریشه ها قوی و فعال شده اند،تعویض گلدان انها بلا مانع است
آفات و بیماری ها:چندین عامل بیماری زا از جمله قارچ های Pythium,Botrytisو Rhyzoctoniaبه پروتال حمله میکنند.این عوامل خاکزی بوده که با گندزدایی دقیق خاک و ابزار کار،میتوان از گسترش آنها جلوگیری کرد.در محیط های خشک سرخس ها به کنه و شته دچار میشوند که سم پاشی با مالاتیون و سپس آب پاشی برای شستشوی باقی مانده سموم توصیه شده است

در انواع سرخس روش های مختلفی برای افزایش استفاده میشود که برخی از آنها به شرح زیر است:

سرخ برگ پهن(Asplenium):در درجه اول با کاشت اسپور افزایش می یابد.گاهی با خم کردن برگها در مخلوطی از خاکبرگ پوسیده و ماسه،جوانه های روی برگ(گیاهک ها) ریشه دار میشوند که میتوان آنها را جدا کرد.

سرخس معمولی مجعد (Nephrolepis):برخی از رقم های این سرخس فاقد اسپور بارور است و با تقسیم بوته افزایش می یابد.این سرخس دارای ریزوم های خزنده و دستک است که هر دو در افزایش این گیاه استفاده میشوند.به این صورت که انتهای ساقه رونده را با خاک گلدان کوچکی تماس میدهند که در اثر آن گیاه کوچکی حاصل میشود که پس از ریشه دار شدن آن را از گیاه مادری جدا میکنند.در انواعی که هاگ بارور تولید میکنند میتوان از آن جهت افزایش استفاده کرد.

سرخس شاخ گوزنی(Platycerium):با جدا کردن پاجوش ها که از ریشه ها منشا می گیرند،افزایش می باید.البته افزایش آن به این روش کمی مشکل بوده و نیازمند دقت و تجربه کافی است.با اسپور نیز قابل افزایش است.

برخی از سرخس های تحت کشت و کار عبارت اند از:

۱-سرخس پرسیوشانAdianthum

url
۲-سرخس برگ پهنAsplenium sp
۱۰۱۸۴۱۲۵۲٫jpg
۳-سرخس معمولی مجعد Nephrolepis sp

Nephrolepis exaltata 3

۴-سرخس شاخ گوزنیPlatycerium sp

bb353ae82e2eda8c292291b9dd273f9b

۵-سرخس معمولی یا بسفایجPolypodium sp
۱۳۶۲۱۹۸۰۱۳
۶-سرخس برگ بیدیPteris sp
یبیب

بیب

نکته:
روش افزایش اسپور:در صورتی که بخواهیم سرخس ها را به مقدار زیاد افزایش دهیم و یا روش دیگری جهت افزایش نباشد،از اسپور استفاده میکنیم،برای این منظور پس از رسیدن سورها و تغییر رنگ آنها به قهوه ای،برگ های بارور قطع شده و جهت رسیدن بیشتر در پامت های کاغذی قرار میگیرند و در دمای اتاق ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی گراد در هوای خشک نگهداری میشوند.پس از چند روز اسپورها کشت میشوند.در این کشت نباید تاخیر کرد و هرچه زودتر کشت شوند،درصد تندش بیشتر است.این عمل نباید در ماه های زمستان که خطر سرما وجود دارد انجام گیرد و محل کاشت باید گرم باشد.
جهت کاشت آن،از بستر های مختلف استفاده میشود.به عنوان مثال از بستری که حاوی خاک لوم و خاکبرگ پوسیده به مقدار مساوی باشد و یا از محیط مغذی مانند آگار در آزمایشگاه میتوان استفاده کرد.باید دقت کرد که محیط کار،خاک و ظروف گندزدایی شده باشند.خاک را میتوان با بخار اب گندزدایی کرد.
پس از گندزدایی و تسطیح سطح خاک،پاشیدن اسپورها زمانی انجام میشود که رطوبت خاک کمی کاهش یابد.اسپورها به طور یکنواخت پراکنده میشوند.سطح گلدان پس از کاشت با یک شیشه گندزدایی شده پوشانده میشود و روی آنرا با یک کاغذ سیاه میپوشانیم تا نور به آن نرسد.پوشش شیشه ای نباید تکان داده شود.در طی این دوره باید تاریکی حفظ شود تا اسپورها بتندند.با سبز شدن سطح کاشته شده که نشان دهنده رشد پروتال می باشد،به تدریج نور را افزایش میدهیم.برای این کار میتوان از کاغذهای با ضخامت مختلف استفاده کرد.در این شرایط اعضا جنسی سرخس تشکیل میشود.طول مدت تاریکی به گونه سرخس بستگی دارد،به عنوان مثال سرخس برگ بیدی در ظرف ۸ تا ۹ روز سبز میشود،ولی سرخس برگ پهن چهار هفته نیاز به تاریکی دارد.به طور متوسط ۳ هفته پس از تاریخ کاشت،اسپورها سبز میشوند و نیاز به مقداری تهویه دارند که از طریق میزان کمی هوا که به داخل گلدان ها داده میشود تامین میشود.اما باید دقت کرد که سطح خاک همواره مرطوب باقی بماند.
اب زیاد گلدان نیز ممکن است مانع رشد و نمو گیاهان جوان شود.آبیاری گلدان ها باید از بخش زیرین گلدان و با آب مقطر و یا آبی که سه بار جوشانده شده است،انجام گیرد.تا زمانی که اولین برگها نمایان نشده اند،این ابیاری ادامه می یابد.ظروف کاشته شده در تمام این دوران باید ثابت باقی گذاشته شود و جهت آنها را در رابطه با نور نباید عوض کرد.
دمای محیط کشت اهمیت فوق العاده دارد،مناسب ترین دما ۲۵ درجه است.اگر دما بالاتر رود تشکیل اندام جنسی به تاخیر می افتد.
بایستی توجه داشت که حرکت اسپرم ها نیاز به مقدار کمی آب دارد.در شب یا سرد شدن هوا،زیر شیشه رطوبت نسبی بالا میرود و مقداری اب به صورت مستقیم تشکیل میشود که همین میزان اب برای حرکت اسپرم ها و انجام باروری کفایت میکند.
استفاده از نور مصنوعی پس از سبز شدن،توسط برخی از کارشناسان توصیه شده است،پس از ظهور اولین برگها،امکان انتقال سرخس فراهم است.سرخس در این دوران به صورت دسته ای جابه جا میشود.میزان رشد بعدی بسته به گونه سرخس متفاوت است.به عنوان مثال سرخس برگ بیدی در ظرف مدت سه ماه در یک گلدان رشد کافی میکند.در حالی که سرخس برگ پهن یک سال طول میکشد تا به این رشد برسد و سرخس شاخ گوزنی در ظرف چند سال یک گیاه بالغ و بزرگ میشود.

نکته برای دانشمندان و علاقه مندان:

.اسپورها در اعضایی به نام اسپورانژیوم که به صورت دانه های قهوه ای در زیر برگها هستند تشکیل میشود.گروه هایی از این دانه ها در کنار هم هاگینه یا سور را میسازند.در داخل هر اسپورانژیوم،۱۶ سلول مادر اسپور یافت میشود و هر یک از این سلول ها از طریق تقسیم میوز،۴ اسپور تولید میکند.اسپورها آزاد شده و در شرایط طبیعی از نظر دما و رطوبت،میتندند و پروتال را تشکیل میدهد.پروتال در مدت ۳ ماه حداکثر تا قطر حدود نیم سانتی متر رشد کرده و در قسمت زیرین،بخش نر (آنتریدی) و بخش ماده(آرکگن) تشکیل میشود.
اسپرم ها از قسمت نر آزاد و به طرف قسمت ماده حرکت میکند.در محیطی مرطوب،اسپرم ها با سلول تخم از بخش ماده لقاح می یابد و زیگوت را تشکیل میدهد.زیگوت یا تخم تلقیح شده،به تدریج رشد میکند و جنین به وجود می آید که سرانجام یک گیاه کامل که در واقع گیاه اسپوروفیت و از نظر کروموزومی دیپلوئید است تشکیل میشود.سرخس در ابتدا پایه ای میدهد که در پروتال فرو میرود تا آب و مواد غذایی جذب کند.به تدریج ریشه تشکیل میشود و در خاک فرو میرود.برگهای اولیه کم کم به فتوسنتز میپردازند و سپس ساقه یا ریزوم شکل میگیرد که از آن ریشه های اصلی منشامیگیرند.بنابر این سرخس ها گل،میوه و بذر نمیدند.

معرفی نخل اریکا

نخل اریکا

۶۷۴۲۴_PE181267_S5
• فارسی اصیل :ندارد
• فارسی رایج: اریکا
• نام انگلیسی:golden cane palm, butterfly palm, areca palm
• نام علمی: areca lutescens
• از خانواده: Arecaceae
• خاستگاه: ماداگاسکار

بی شک یکی از بهترین نخلها برای محیط خانه و فضای سبز اریکا میباشد .نخل اریکا گیاهی از خانواده ی اریکاسهاست که نام انگلیسی آن از رنگ زردطلایی دمبرگ ان مشتق شده است این گیاه بومی منطقه ماداگاسکار که متاسفانه در این منطقه نسل این گیاه در خطر است گیاهی بسیار سازگار با محیط بیرون یا داخل خانه میباشد این گیاه دارای رشدزیاد و تا ۶ متر و کمتر میتواند رشد کند و معمولا ۶ تا ۸ برگ روی یک دمبرگ بزرگ که از بدنه ی اصلی منشاگرفته به طرز طاق مانند روبه بیرون و پایین بیرون زده است هر برگ اصلی از ۴۰ الی ۶۰ برگچه فرعی تشکیل شده است.

نیازها:

نور: این گیاه به سایه مقاوم است ولی در نور غیر مستقیم بهترین عملکرد را دارد(پنجره شمالی و شرقی)
دما : نیاز به هوای گرم اتاق دارد زیرا بومی مناطق گرمسیری میباشد (۱۵الی ۳۰)
آبیاری : هفته ای ۲ باز کافی است ، به آبیاری متوسط نیاز دارد هرگز اجازه ندهید خاک خشک شود و زه کشی را بازدید کنید
خاک : به خاک سبک و غنی با واکنش کمی اسیدی ۶ نیاز دارد(با اضافه کردن تفاله چایی به خاک میتوان واکنش آنرا اسیدی و با پوست تخم مرغ واکنش را قلیایی کرد!!)
تکثیر : تکثیر این گیاه با بذر بیش از ۲ ماه طول میکشد،ولی بهترین روش تکثیر تقسیم بوته در بهار و پاییز میباشد!
تغذیه : از شروع فصل رشد ماهی یکبار انرا با کودهای کامل تغذیه کنید
رطوبت : این گیاه به رطوبت بالایی احتیاج دارد روزی یکبار آنرا اسپری کنید یا زیر گلدانی آنرا با آب پر نگهدارید طوریکه آب با خاک زیرگلدان ارتباط نداشته باشد!
هرس : این گیاه در جوانی نیازی به هرس ندارد ولی با پیر شدن ان بعضی برگها قهوه ای میشوند و نیاز به قطع کردن دارند

عوارض و درمان :

برگها زرد میشوند : شوری خاک را بررسی کنید شاید از آب آبیاری باشد حتما از آب جوشیده یا معدنی استفاده کنیدیا ممکن است از آفت یا کمبود عناصر میکرو باشد
نوک برگها قهوه ای میشود: از کمبود رطوبت و خشکی وگرمی میباشد
روی برگها تار عنکبوت است : مربوط به کنه میباشد طبق دستور از سم کونفیدور استفاده کنید و برای پیش گیری رطوبت گیاه تامین باشد
گیاه بیحال است و خود را انداخته : از آبیاری زیاد یا تشنگی سردی و گرمی میباشد شرایط را بازبینی کنید
نقاط سوخته روی برگها دیده میشود : بدلیل غبارپاشی جلوی افتاب میباشد
نقاط سیاه روی برگ ها و ساقه وجود دارد: در باره ی نقاط سیاه هم باید دید که آیا نقاط کمی آبکی هستند یا دورش یه هاله ای خاکستری یا زرد هستش؟یا از اول رنگش خاکستری بود بعد قهوه ای بعد سیاه شد؟ اگه این نشونه ها وجود داره پس قارچه!که در آن صورت باید باقارچ کش بنومیل اسپری بشه ولی بیشتر اریکا به کیفیت آب آبیاری حساسه یعنی باید با آب معدنی ترجیحا آبش بدی که کلر و فلوراید توش نباشه آب کلر دار باعث ایجاد نقطه های سیاه روی شاخ و برگ میشه
نکته:

طبق تحقیق ناسا این گیاه یکی از بهترین تصفیه کننده ای هوا میباشد چرا که تولوئن و هیدروکربن های مضر را از هوا تصفیه میکند همچنین این گیاه در روز بیش از ۱ لیتر آب از برگهای خود تبخیر میکند که باعث مرطوب شدن هوا میشود

Dypsis_lutescens1

نخل اریکا

منبع : باغ شیشه ای

معرفی آهار خزنده

آهار خزنده

۱۳۶۱۴۳۰۵۵۵
• فارسی اصیل :ندارد
• فارسی رایج: آهار خزنده
• نام انگلیسی:Creeping zinnia
• نام علمی: Sanvitalia procumbens
• از خانواده: Asteraceae
• خاستگاه: آمریکای شمالی و مرکزی
بومی جنوب ایالات متحده و مکزیک است.دارای برگهای تخم مرغی ساده و متقابل است.گلهای کوچک آن به قطر حدود ۲ سانتی متر به صورت کم پر و به رنگ زرد کم رنگ،نارنجی یا سفید با صفحه مرکزی بنفش یا قهوه ای تیره به تعداد زیاد ظاهر شده و سطح گیاه را میپوشاند.گسترش عرضی آن بیشتر از ارتفاع بوده و پوشش رنگی خوبی را در باغچه های فصلی،باغ های صخره ای و یا در حاشیه مسیرها ایجاد میکند.همچنین گیاه مناسبی برای سبد های آویزان است.

مراقبت:

گلدهی:دوره گلدهی آن طولانی بوده و از بهار تا پائیز ادامه دارد.
نیازها:به سرما مقاوم است و به همین دلیل تا اواخر پائیز گلدهی آن ادامه دارد.در خاک های به نسبت حاصلخیز،هوموسی و با زهکشی خوب و در مکان هایی که با خشکی مواجهند مانند باغ های صخره ای،رشد میکند.نیاز به نور کامل آفتاب دارد.
افزایش:از طریق کاشت بذر افزایش می یابد.بذر آن در پائیز یا بهار قابل کشت است.در اصفهان بذر آن در دی ماه در گلخانه کاشت شده و در اردیبهشت ماه به گل خواهند نشست.بذر آن در گلدان های ۱۵ تا ۲۰ سانتی متری کاشت شده و بدون نشاء کردن هر گلدان را به ۴-۵ قسمت تقسیم کرده و هر قسمت به فاصله ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر در زمین اصلی کشت میشود

۱۳۶۱۴۳۰۷۱۵

آهار خزنده

منبع : باغ شیشه ای

معرفی بگونیا غده ای

بگونیا غده ای

Begonia_x_tuberhybrida_1005Pink1
• فارسی اصیل :ندارد
• فارسی رایج: بگونیا تکمه ای
• نام انگلیسی:begonia
• نام علمی: begonia tuberosa
• از خانواده: Begoniaceae
• خاستگاه: این گونه در آزمایشگاه به وجود آمده

این نوع بگونیا حدود یک قرن پیش به طریق پیوند زدن روی واریته های دیگر بدست امده است.خانواده ان ((بگونیاسه)) و کمتر خانواده ای از گلها را با این تنوع به رنگ و شکل بوته میتوان پیدا کرد،پرورش ان در هوای ازاد تابستان ساده و در نیم سایه برای تزئین حاشیه ها و باغچه ها کاشت می گردد،برای زینت اپارتمان ها و بالکنهای شمالی نیز استفاده میگردد،گلهای ان به رنگ های سفید،قرمز،نارنجی و زرد دیده میشود.گلبرگ های اضافی حاصل تغییر شکل پرچمها به قطعات گلبرگ است.

نیازها:

نور: نور غیر مستقیم نیاز نوری این گیاه را برطرف میکند،اشعه مستقیم افتاب به برگها و گلها صدمه میزند،مواظب اشعه افتاب از پشت شیشه باشید.
دما: حداکثر دما در تابستان ۲۱ و حداقل ان در زمستان ۱۶ است،در زمستان غده ها را در محل سرد و خشک با درجه حرارت حدود ۱۳ نگهداری کنید.
آبیاری :پس از تقسیم غده ها و کاشت ان در گلدان در اواخر زمستان و یا اوایل بهار ابیاری را شروع کنید و خاک را همیشه مرطوب نگهدارید.نیاز این گیاه به ابیاری در تابستان زیاد و هفته ای دوبار توصیه میشود،ولی در زمستان هفته ای یکبار کافی است.در زمستان سطح خاک قبل از ابیاری باید خشک باشد و گرنه باعث پوسیدگی غده ها میشود.
رطوبت :چنانچه درجه حرارت بالاتر از ۲۱ است،هفته ای یکبار غبارپاشی کنید.به منظور تامین رطوبت دائمی برای گیاه به داخل زیر گلدانی سنگریزه دار اب اضافه کنید.اجازه ندهید ته گلدان با اب در ارتباط باشد.غده ها را درون مخلوطی از پیت و شن کاشت کنید،ولی در هنگام تعویض گلدان از خاک لوم استفاده کنید.
تغذیه :بعد از ظهور گل ها هر ماه یکبار با مواد غذایی جامد محلول در اب مخصوص گلهای زینتی طبق دستور گیاه را تغذیه کنید.
خاک مناسب :غده ها را در مخلوطی از شن و پیت کاشت کنید،هنگام تعویض گلدان از خاک لوم استفاده کنید.
تعویض گلدان:غده ها را در اوایل بهار و در اواخر زمستان در گلدانهای با قطر ۱۰ سانتیمتر کاشت کنید،وقتی طول شاخه های حدود ۱۰ سانتیمتر شد،حجم گلدان را با یک درجه افزایش دهید،در زمستان با خشک شدن برگها و خاک گلدان غده ها را از خاک خارج کنید و درون لایه هایی از روزنامه در محلی سردتر و خشک تری نگهداری کنید.نگهداری غده ها درون گلدان جایز نیست و باعث خشک شدن انها میشود.
تمیز نمودن برگها:غبارپاشی برگها را نیز تمیز میکند،از مواد براق کننده استفاده نکنید،در صورت نیاز به تمیز نمودن برگها از برس نرم و مخصوص استفاده کنید.
تکثیر :تقسیم تکمه و یا غده در اواخر زمستان به طوریکه هر قسمت دارای یک جوانه باشد.

عوارض و درمان:

ساقه آبکی و له شده:هوا خیلی سرد و مرطوب و یا خاک گلدانها باتلاقی شده است،شرایط را بازدید و گیاه را به محل گرمتری منتقل کنید و یا اجازه دهید که در فاصله بین دو ابیاری سطح خاک گلدان خشک شود و سپس ابیاری کنید،اب زیر گلدانی را خارج کنید و اگر اثار امراض قارچی روی ساقه مشاهده شد با سم قارچ کش گیاه را سمپاشی کنید.(مواظب گلها باشید)
لکه سوخته قهوه ای روی برگها و گلها مشاهده میشوند:حسارت مربوط به اشعه مستقیم افتاب است،گلدان را با نور غیر مستقیم منتقل کنید،برگها و گل های صدمه دیده را قطع کنید.
نوک برگ ها میپیچند و گیاه خود را انداخته است:گیاه خیلیی تشنه است،در تابستان همیشه خاک را مرطوب نگهدارید،به محض خشک شدن سطح خاک گلدان ابیاری را شروع کنید.
برگها خشک میشوند و میریزند:هوا خیلی گرم است،گیاه را به محل خنک تری با جریان ملایم هوا منتقل کنید،هر روز گیاه را با اب سبک و ولرم غبارپاشی نموده و مواظب گلها باشید.
برگها ریز هستند و گلها ظاهر نمیشوند:گیاه از کمبود عناصر غذایی در رنج و احتیاج به تغذیه مصنوعی دارد،طبق دستور تغذیه کنید،اگر تعداد برگهای گیاه کاهش یافته است،علت ان تاریکی هوا است و گیاه احتیاج به نور بیشتری دارد تا گلها ظاهر شوند.
برگها زرد میشوند:هوا خیلی سرد و مرطوب است،گلدان ها را به محل گرمتری منتقل کنید و اجازه دهید در فاصله بین دو ابیاری سطح خاک گلدان خشک شود.سپس آبیاری کنید.
گلها بی رنگ و شفاف هستند:در هنگام غبارپاشی گلها را به طریقی محفوظ نگهدارید.
لکه های قهه ای روی گلها مشاهده میشود:خسارت مربوط به غبارپاشی است،در هنگام غبارپاشی گلها را با دست یا قطعه ای کاغذ بپوشانید،برگهای اسیب دیده را از قاعده خارج کنید.
زخم های سیاه روی برگها مشاهده میشوند:قارچ بوتری تیس عامل ان است که خود ناشی از هوای سرد مرطوب است،با سم قارچ کش گیاه را طبق دستور سمپاشی نموده و گلدانها را به محل گرمتر و خنک تری منتقل کنید،غبارپاشی را کم کنید،اجازه دهید سطح خاک در فاصله بین دو ابیاری خشک شود.سپس ابیاری کنید.
زخم های زرد رنگی روی برگها مشاهده میشود:کرم برگ خوار بگونیا عامل ان است،برگها را حدف کنید و اتش بزنید و یا انها را از محل دور کنید،فورا گیاه را با گوگرد طبق دستور هر ماه به مدت سه ماه گردپاشی کنید.

تقسیم و کاشت غده ها:

دو گلدان کوچک زهکش دار را با خاک برگ مناسب انتخاب و هر غده را با چاقوی تیز طوری به دو نیمه تقسیم کنید که هر نصفه دارای جوانه و ریشه باشد،جهت جلوگیری از فاسد شدن غده ها را با گوگرد ضد عفونی کنید و در گلدان ها بکارید.
زمان گلدهی بگونیای غده ای از اواسط تابستان تا اواخر پائیز است،جهت حفظ غده ها و استفاده از انها به عنوان منبع تکثیر باید در طول زمستان ابیاری را متوقف کنید و اجازه دهید گیاه به استراحت زمستانی برود.

ازبگونیا بیشتربدانید:
Hiemalis Begonias_09
بگونیا هیمالیس

rex
بگونیا رکس

timthumb.php
بگونیا ببری

بگونیا غده ای

منبع : باغ شیشه ای

معرفی تاج الملوک

تاج الملوک

 Aguilegia hybrida 5

  • فارسی اصیل :ندارد
  • فارسی رایج: تاج الملوک
  • نام انگلیسی:Columbine
  • نام علمی: Aquilegia spp
  • از خانواده: Ranunculaceae
  • خاستگاه: نیمکره شمالی

    دارای حدود ۷۰ گونه است که همگی چندساله مقاوم به سرما هستند و به عنوان دو ساله کشت و کار می شوند. از ویژگی های گل های آن این است که دارای ۵ گلبرگ بوده که هر کدام به یک مهمیز ختم می شود که مهمیزها در برخی گونه ها کوتاه و در برخی دیگر بلند است. دارای انواع پر پر نیز می باشد.کایبرگ ها هم رنگی هستند. کاسبرگ ها و گلبرگ ها ممکن است هم رنگ و یا با رنگ متفاوت باشند. فرم بوته به صورت طوقه ای (Rosette) است. برگ های آن شبیه برگ شبدر سه قسمتی است. رقم های پاکوتاه و همچنین انواع پابلند برای گل بریدنی تولید شده است. نام Aquilegia از واژه لاتین Aquila به معنی عقاب گرفته شده که به انحنای هر مهمیز که شبیه پنجه عقاب است بر می گردد.

    برخی رقم های این گل به شدت سمی هستند، بنابراین از کاشت آن در محلهای در دسترس کودکان باید پرهیز شود. از علائم مسمومیت ناشی از این گل می توان استفراغ، سرگیجه، احساس لرزش و سرما در بدن و اختلال در بینایی را نام برد که پیش از رسانیدن مسموم به پزشک باید او را مجبور به استفراغ کرد.

گلدهی

    از اواسط اردیبهشت تا اواسط تابستان سال دوم پس از کاشت گل می دهد. برای گلدهی منساب نیاز به تیمار سرمایی (بهارش) دارند. فتوپریود طولانی و دمای بالا قبل از بهاره سـازی باعث تسـریع نمو گیاه و گل آغازی می شود بعضی از رقم ها نیاز به بهاره سازی ندارند.

نیازها

    به سایه درختان مقاوم است و نباید در محل هایی که زیاد آفتاب گیر باشد کشت شود و اگر کمی نور باشد بهتر است. در برابر سرما مقاوم است. این گیاه نیاز به خاک مرطوب با زه کشی خوب دارد. در پایان هر فصل باید برگ های زرد شده از بالای سطح خاک حذف شوند. بر هم کنش تعداد برگ، مدت زمان قرار گرفتن در معرض دمای پایین و رقم گلدهی موثر است. هر چه تعداد برگ بیشتر باشد نیاز به دمای خنک کمتری دارد. اگر گیاه خیلی کوچک باشد حتی با بهارده سازی گلدهی ضعیفی دارد. گیاه باید ۱۲ – ۱۵ عدد برگ تولید کند تا به شرایط گل آغازی پاسخ دهد.اگرچه حضور برگ ها در زمان بهارش لازم نیست اما حضور آن ها سرعت و درصد گلدهی را افزایش می دهد. تیمار سرما دهی باید بعد از مرحله ۱۲ – ۱۵ برگی اعمال شود. نیاز سرمایی در دمای ۱۳ درجه سانتی گراد شب و ۱۵ درجه سـانتی گراد روز برآورده می شود. زمان سـرمادهی بسـته به دما ۴ – ۶ هفته است به طوری که در دمای ۵ درجه سانتی گراد، ۴ هفته و درد مای ۱۳ درجه سانتی گراد ۶ هفته است. می توان با روش کشت توپی و سرمادهی مصنوعی زمان تولید را کاهش داد. به این صورت که بذرها را در سینی های حفره دار ۳۹۲ خانه ای کاشت کرده و بعد از مدتی دان نهال ها را به سینی های ۵۰ خانه ای منتقل و در مرحله حدود ۱۲ برگی آن را در سردخانه مجهز به سیستم روشنایی با دمای ۵ درجه سانتی گراد به مدت ۴ هفته نگـهداری کرد سـپس گـیاهان را از سـردخانه خارج و به گـلدان هایی منتقل کرده که بعد از ۴ – ۶ هفته شروع به گلدهی می کند.

افزایش

    افزایش این گیاه از طریق کاشت بذر و تقسیم بوته است. که ساده ترین روش آن تقسیم بوته است و این عمل در پائیز یا بهار انجام می شود. ولی از آنجا که عمل تقسیم بوته، نیروی کارگری زیادی را می طلبد گران تمام می شود. به همین علت امروزه افزایش از طریق بذر اقتصادی تر می باشد.

    در افزایش با بذر، آن را در اوایل بهار در خزانه هوای آزاد روی خطوطی به فواصل ۱۵ سانتی متر می کارند، سپس یک مرتبه در اواخر بهار گیاهان روییده از بذر را در خظانه دیگر نشاء نموده و بالاخره آن ها را در پاییز یا اوایل بهار سال آینده در محل اصلی می کارند و به این ترتیب گیاهان در بهار گل می دهند. بذر های تازه برداشت شده سریع می تندند، ولی بذر های کهنه و انبار شده برای تندش نیاز به چینه سرمایی دارند. به این صورت که بذرها ابتدا در پیت مرطوب و در دمای ۱۶ درجه سانتی گراد به مدت ۲۴ ساعت قرار داده می شوند تا آب را جذب کنند. سپس به مدت ۳ هفته در دمای ۴ درجه سانتی گراد قرار می گیرند. پس از آن دما را به ۱۸ درجه سانتی گراد افزایش می دهند تا تندش صورت گیرد. رقم های با سرعت تندش کم و بذرهای کهنه ممکن است به خراش دهی نیاز داشته باشند. پس از خراش دهی با سمباده دوصفر (۰۰) بذرها به مدت ۲ دقیقه در یک محلول شوینده رقیق فرو برده شده، سپس همانند آنچه گفته شد، چینه سرمایی می شوند

Aguilegia hybrida 2

منبع :  باغ شیشه ای

معرفی تاج خروس

تاج خروس

CELOSIA

  • فارسی اصیل :بستان افروز
  • فارسی رایج: تاج خروس
  • نام انگلیسی:Cocks comb
  • نام علمی: Celosia cristata
  • از خانواده: Amaranthaceae
  • خاستگاه: مناطق گرمسیری آسیا و آفریقا

بومی مناطق گرمسیری آسیا و آفریقا است. این جنس دارای ۶۰ گونه می باشد که اغلب زینتی ولی برای باغبانان ناشناخته هستند. گونه هایی که به صورت زینتی کشت می شوند،یک ساله بوده و بیشتر از گونه argenteaمشتق شده اند. این گونه بدون کرک بوده و ارتفاع آن به ۳۰ تا ۹۰ سانتی متر می رسد و گل آذین آن به صورت سنبله است. گل های آن ممکن است به صورت تاج با لبه چین چین (Cristata group)باشد که گاهی در ایران به آن چهل تاج هم می گویند و یا به صورت پ مانند یا رشته مانند (Plumosa group)که در اصطلاح آن را Featherگویند و گاهی نیز به شکل هرم (Spicata group)دیده می شود که اصطلاحا به آن حوله نیز میگویند. تاج از گل های ریز که در کنار هم قرار گرفته اند تشکیل شده است. گل ها به رنگ های زرد، صورتی، قرمز و ارغوانی وجود دارند. در برخی انواع آن، برگ ها نیز قرمز است. گل ها بسیار با دوام بوده و می توان آن را به خوبی خشک کرده برای دسته گل خشک زمستانه استفاده کرد.

 

گلدهی

 

در تمام مدت تابستان تا سرد شدن هوا در پائیز گلدهی آن ادامه دارد.

 

نیازها

 

بسیار آفتاب دوست است ونیاز مبرم به خاک های قوی، حاصلخیز و مرطوب دارد و به منظور تولید گل های درشت و رنگین، باید در محلی با خاکبرگ پوسیده و نور کافی کشت شود. با آنکه به خشکی به نسبت مقاوم است، در روزهای گرم و آفتابی مرطوب نگهداشتن خاک به داشتن گل های خوب کمک می کند. کود شیمیایی به آن داده نمی شود چون به کود زیاد حساس است.

 

افزایش

بذر آن در اوایل فروردین در زمین اصلی  کشت می شود و در اوایل خرداد به گل میرود. خودکشت نیز می باشد. یعنی بذر آن ریزش کرده و سال بعد سبز می شود.

celosia-cristata

تاج خروس چهل تاج

منبع :  باغ شیشه ای

معرفی توتون گل

معرفی توتون گل

۱۳۶۳۴۸۸۸۶۳

• فارسی اصیل :ندارد
• فارسی رایج: توتون گل
• نام انگلیسی:Tabacco plant,flowering Tabacco
• نام علمی: Nicotiana spp
• از خانواده: Solanaceae
• خاستگاه: آمریکا و استرالیا

بومی استرالیا و نواحی گرمسیری آمریکا است.جنسNicotiniaشامل حدود ۶۷ گونه گیاه یکساله،دوساله،چند ساله و درختچه ای است.این گیاه دارای برگ های متناوب،خطی یا تخم مرغی متمایل به نیزه ای تا تخم مرغی پهن با کرک های غده ای است.گل ها لوله ای تا شیپوری یا سینی شکل است که گاهی معطر هستند و روی خوشه ها یا پانیکول هایی ظاهر میشوند،گل ها به طور معمول فقط در اوایل غروب و در شب باز میشوند و در بعضی از ارقام در طول روز اگر سایه نسبی فراهم شود باز می ماند.ارقام مشتق شده از N.alataو N.x sanderaeگیاهان مناسبی به عنوان گل یکساله باغچه ای هستند.در این ارقام روی گل به سمت پائین بوده و یا افقی است و در آفتاب کامل باز می ماند.تمام قسمت های گیاه سمی بوده و در صورتی که خورده شود ممکن است باعث ناراحتی شود و تماس با برگساره ممکن است باعث تحریک پوست گردد.

گلدهی:با کاشت بذر آن در اواخر بهمن در گلخانه در اواسط اردیبهشت به گل خواهد رفت و گلدهی آن تا اواخر تابستان ادامه دارد.
نیازها:نیمه مقاوم یا حساس به سرما است.در خاک حاصلخیز و مرطوب اما با زهکشی خوب در آفتاب کامل یا سایه آفتاب رشد میکند.
افزایش:بذر این گیاه به صورت سطحی در بهمن ماه در گلخانه کشت شده و پس از رسیدن به مرحله ۶ برگی نشاء آن منتقل میشود که در این حالت در اردیبهشت ماه به گل میرود.

گونه های مهم:

N.alata(Syn. N.affinis):چند ساله کوتاه عمر با عادت رشد طوقه ای است که به صورت یکساله کشت و کار میشود.برگها قاشق مانند تا تخم مرغی به طول ۲۵ سانتی متر است که در قسمت های بالاتر ساقه کوچکتر میشوند.گل ها لوله ای به طول ۱۰ سانتی متر با دهانه شیپوری شکل به رنگ زرد متمایل به سبز بوده که به صورت خوشه های تنکی تشکیل شده و در شب بسیار معطر هستند
۱۳۶۳۴۸۸۸۱۳
توتون گل
N. x sanderae:دو رگه حاصل تلاقی N. Alata * N.forgetianaاست.گیاهی است یکساله یا چند ساله کوتاه عمر با برگهای قاشقی یا تخم مرغی متمایل به مستطیلی به طول ۵-۲۵ سانتی متر که حاشیه آنها در قسمت پائین موج دار است.برگ های بالایی بیضوی متمایل به نیزه ای شکل است.گل ها قرمز و گاهی سفید،صورتی و یا ارغوانی است.
۱۳۶۳۴۸۸۶۱۱
توتون گل
N.sylvestris(تنباکو زینتی):گیاهی دو ساله یا چند ساله کوتاه عمر با عادت رشد طوقه ای است که در پائین برگهای سبز تیره مستطیل
متمایل به بیضوی یا تخم مرغی متمایل به بیضوی به طول ۳۵ سانتی متر تشکیل میدهد.گل های معطر و سفید آن با لوله طویل به طول ۹ سانتی متر روی خوشه کوتاه و فشرده ای تشکیل میشوند.

۱۳۶۳۴۸۸۷۴۹
توتون گل