روشهای متداول فرآوری پتاس

 

  امروزه فرآوری در محل معدن انجام می شود و معمول ترین روش، فلوتاسیون است. ماده معدنی پس از خردایش توسط آسیاب به دانه هایی با قطر کوچکتر از یک سانتیمتر تبدیل می شود این دانه ها همراه با محلول اشباع که قدرت انحلال ندارد از سرند های ۱۰ مش عبور می کند. آنچه روی سرند باقی بماند به چرخه واسطه سنگین منتقل می شود و آنچه از سرند عبور کند آماده فلوتاسیون است.

واسطه سنگین:
در این روش چگالی محلول اشباع در حد واسط وزن مخصوص پتاس و نمک انتخاب می شود بنابراین پتاس شناور شده اما ناخالصی ها به پایین سقوط می کند. دانه های شناور پتاس پس از شستشو و خشک شدن آماده بارگیری است و دانه هایی که به علت درشتی شناور نشده اند پس از خردایش دوباره سرند شده و به ابتدای مسیر فلوتاسیون بازگردانده می شود.

فلوتاسیون:
در مرحله اول مواد غیر قابل حل و شورابه از ذرات ریز ماده معدنی طی فرآیندی به نام آهک زدایی (desliming)جدا می شود. در مرحله دوم، ماده معدنی که سطح ذرات آن با مواد شیمیایی آغشته شده است به همراه شورآبه به داخل سلول های فلوتاسیون پمپ شده و هوا نیز به مخلوط دمیده می شود. ذرات فعال شده پتاس به حباب های هوا می چسبند و به سطح می آیند اما ذرات نمک و ناخالصی ها به کف ظرف سقوط می کنند. پتاس پس از کف زدایی، جدا کردن شورابه همراه و خشک شدن یک محصول استاندارد است.

تبلور:
ذرات دانه ریز ماده معدنی که از طریق فلوتاسیون قابل فرآوری نیست توسط شورابه های داغ حل شده و پـس از سه مرحله تبلور مجـدد کریستـال های درشت و خـالص پتاس بدست می آیـد. در معادنـی که به روش انـحلال استـخراج می شـوند، تبلور مهمترین روش فـرآوری است. در این روش درجـه خـلوص کلرید پتـاسیم را می توان به ۹/۹۹ درصد رسانید که در این صورت به آن جوهر پتاس می گویند و در صنایع شیمیایی مصرف می شود. کانه پتاس با انحلال حرارتی یا فرآوری کننده‌های تبلوری یا شناورسازی پرعیار می شود که می‌تواند با جدایش مواد سنگین همراه باشد. روش جدایش مواد سنگین بر‌ پایه اختلاف کم چگالی سیلویت و لانگبینیت یا هالیت و سیلویت است.
در روش جدایش الکترواستاتیک که می‌تواند جایگزین روش فوق شود، سیلویت گرم شده تا خشک شود و با شارژ الکترواستاتیک آن KCl که بار منفی گرفته است از NaCl با بار مثبت جدا می‌شود.

تراکم:
پتاس بدست آمده از طریق فلوتاسیون و آبگیری با استفاده از فشار زیاد متراکم شده و تکه های بدست آمده پس از خردایش توسط سرند دانه بندی می شود.

نگهداری و حمل:
برخی از معادن کانادا انبارهایی در اختیار دارند که تا یک میلیون تن پتاس بسته بندی شده را ذخیره می کنند. چنانچه میزان رطوبت پتاس دانه بندی شده از حد استاندارد کمتر باشد تمایل به پودر شدن دارد و اگر میزان رطوبت بیشتر باشد پتاس حالت کیک به خود می گیرد بنابراین رطوبت استاندارد و بسته بندی غیر قابل نفوذ برای حمل ضرورت دارد. حمل تا محل بنادر معمولا ً ریلی است.
روشهای متنوعی برای جداسازی پتاس از کانسارهای عمده وجود دارد. روش استحصال بر حسب مشخصات ماده معدنی و نوع محصول مورد نظر تعیین می‌شود. ۵ روش جهت استحصال کلرور پتاسیم از شورابه و سنگ معدن وجود دارد. این روش ها شامل فلوتاسیون، جدایش واسطه سنگین، انحلال و کریستالیزاسیون، فرآیند الکترو استاتیکی و استفاده از حوضچه های تبخیر خورشیدی است. در جدول ۳-۴ مناسبترین اندازه دانه بندی برای روشهای عمده فرآوری پتاس در صنعت آورده شده است.


جدول ۳-۴- مناسبترین دانه بندی کانسنگهای سیلوینیتی، برای روش های مختلف فرآوری پتاس

الف – فلوتاسیون:
در اواخر دهه ۱۹۳۰ در “کارلسباد” آْمریکا این روش جهت فرآوری کلرور پتاسیم آغاز شده و پس از آن درکشورهای دیگر نظیر انگلستان، فرانسه، آلمان و رژیم اشغالگر قدس رایج شد. محصول به دست آمده از فلوتاسیون بسیار دانه ریز بوده و همراه با فسفر و نیتروژن به عنوان کود شیمیایی مصرف می‌شود. این روش متداول ترین و اقتصادی ترین روش جهت استحصال کلرور پتاسیم از سیلویت است. فلوتاسیون فرآیند شیمیایی- فیزیکی است و عوامل زیادی برای تولید کنستانتره مطلوب با بازیابی بالا، باید مورد توجه قرار گیرد. اگر کانسنگ بیش از ۵/۳ تا ۴ درصد رسوب نرمه داشه باشد باید نرمه گیری شود و این باعث می شود بازیابی کلی کاهش یابد زیرا بخشی از پتاس در ابعاد ریز به هدر می رود. برای بازیابی ذرات ریز سیلویت درگیر با رس ها به روشهایی با تجهیزات خاصی نیاز است. پس ازآنکه ذرات ناخالصی از سنگ معدن جدا شد، کانه های پتاس را در سه مرحله خرد می‌کنند. تا به ۳۵/۳ میلی متر برسد چون ذرات بزرگتر از آن در فلوتاسیون به خوبی شناور نمی شوند. ذرات سیلوینیت در آب شور به حال تعلیق در می آیند و تشکیل پالپی با غلظت مناسب را می دهد. پالپ به دست آمده توسط مواد شیمیایی خاصی که کلکتور نامیده می‌شوند و نقش آنها آبران کردن سیلویت است، آماده سازی می‌شوند. کلکتورها انواع مختلفی دارند و معمولاً از آمین ها و آمین های با زنجیره طولانی مانند استریل (۱۸ کربن) و آراچدیل- بنیل (۲۰-۲۲ کربن) استفاده می‌شود. از روغن کاج نیز به عنوان کف ساز استفاده می‌شود. سلولهای فلوتاسیون ظرفی هستند که در دورن آن همزنی برای معلق نگه داشتن ذرات جامد و مسیری برای ورود حبابهای هوا از کف سلول، وجود دارد. ابعاد این حبابها توسط خود دستگاه، شدت بهم زدن و حضور مواد شیمیایی مؤثر در فصل مشترک مایع و گاز و سموم به کف ساز قابل کنترل می باشد.
این حبابها هوا را به سطح سلول منتقل می کنند. با استفاده از کف ساز مناسب و میزان مصرف صحیح آن می‌توان لایه ای از کف باپایداری کافی درسطح سلول فلوتاسیون به دست آورد که حاوی ذرات جامد آبران است. سپس این کف توسط دستگاه های مکانیکی از سطوح سلول خارج می‌گردد و بدین وسیله کانی مورد نظر از باطله جدا می شود. زمان و شرایط آماده سازی چگالی پالپ، دمای پالپ فلوتاسیون و … از جمله عواملی هستند که در فلوتاسیون پتاس موثرند.
عملیات فرآوری در دمای عادی انجام می گیرد. عیار کنسانتره اولیه فلوتاسیون سیلویت از سیلونیت به ۴۰ تا ۴۲ درصد K2O می‌رسد. با چند بار تمیز کردن کنستانتره می‌توان به عیار ۵۶ تا ۵۸ درصد K2O رسید. در فلوتاسیون سیلویت از نمک کارنالیتی مصرف کلکتور به علت حضور یون منیزیم به ۵ تا ۶ برابر میزان مورد مصرف در نمکهای سیلویتی می‌رسد. معمولاً عیار کنسانتره حاصل از فلوتاسیون نمک های کارنالیتی حداکثر به ۴۰ درصد K2O با بازیابی ۵۰ تا ۶۰ درصد می‌رسد.

ب – روش جدایش واسطه سنگین
در این روش از تفاوت چگالی سیولیت و هالیت و یا سیلویت و لانگبینیت استفاده می‌شود. کانی تا اندازه ای ۱ سانتیمتر خرد شده و توسط مایعی که چگالی حد واسط دارد دو کانی از هم جدا می‌شوند. ذرات با چگالی کمتر شناور و ذرات سنگین تر غوطه‌ور می‌شوند. برای تهیه مایع وایطه سنگین از فروسلیس یا منیتیت استفاده می‌شود. اختلاف وزن مخصوص کارنالیت و هالیت نیز می‌تواند اساسی برای جدایش ثقلی هالیت باشد.

ج – روش انحلال- کریستالیزاسیون
اساس این روش قابلیت انحلال بیشتر KCl در دمای بالا نسبت به NaCl است. مزیت این روش، جداسازی پتاس از کانسنگهایی با درصد زیاد مواد نامحلول مانند رسها و تولید محصول با عیار بالا است. چنانچه محلول حاوی هر دو نمک باشد. انحلال NaCl با فازایش دما کمی کاهش می یابد. بنابراین هنگامی که شورابه اشباع شده در ۲۰ درجه سانتیگراد تا۱۰۰ درجه سانتیگراد حرارت داده شود مقدار زیادی KCl در آب حل می‌شود و کلرور سدیم به عنوان باطله دور ریخته می‌شود. سپس محلول نمک جدا شده و خشک می‌شود. محلول نمک باقیمانده به فرآیند برگردانده می‌شود. چنانچه محصول با درجه خلوص بالا درنظر باشد، بلورهای KCl مجدداً حل شده و کریستالیزه می‌شود تا محصولی با بیش از ۹۹ درصد KCl تولید می‌شود. شکل ۳-۳ فلوشیت نمونه برای فرآیند انحلال- کریستالیزاسیون را نشان می‌دهد.


شکل ۳-۳- فلوشیت نمونه برای فرآیند انحلال- کریستالیزاسیون (منبع: طرح پژوهشی ارزیابی پتانسیل معدنی پتاس گرمسار)

د – روش الکترواستاتیکی
این روش به عنوان یک روش با هزینه های سرمایه گذاری پایین و راندمان تولدی بالا ثابت محسوب می‌شود. در این روش باطله حاصل فرآوری خشک شده و استحصال پتاس از باطله ها صورت می‌گیرد. حرارت خیلی کم درحین فرآوری لازم است. لازمه این فرآیند، دمای معتدل، یک منبع الکتریکی، معرفهای شیمیایی و کنترل دقیق نسبت مقدار رطوبت در محفظه جدا کننده است.
این روش اولین بار در آمریکا مورد ارزیابی قرار گرفت اما گسترش چندانی نداشت و پس از جنگ جهانی دوم نیز درآلمان به کار گرفت شد.

و – استفاده از حوضچه های تبخیر خورشیدی
در این روش شرایط آب و هوایی از عوامل مهم می باشد. در برخی معادن مانند اوگدون از دریاچه آب یا آبهای شور نزدیک سطح و حوضچه متعدد استفاده می نمایند.
حوضچه های متعدد برای ایجاد چگالی های متفاوت آب شور جهت تبلور کانیهای مختلف در مراحل گوناگون مورد استفاده قرار میگیرند. تبخیر زیاد خورشیدی تنها در طول سه ماه تابستان انجام می‌گیرد. در این مدت تبخیر بارندگی همراه با وزش باد ازعوامل مؤثر تبخیر هستند. سیلویت و هالیت در این حوضچه ها رسوب می‌کنند و سپس محلول برداشت شده به واحد فلوتاسیون برای جداسازی نمکها از هم منتقل می‌شود.
دو نوع پتاس از جنوب بحرالمیت در آب و هوایی که مساعد برای تبخیر در طول سال می‌باشد، بهره برداری می‌شود. در اثر تبخیر آب شور کارنالیت و هالیت در حوضچه های برداشت محصول رسوب می‌کند. کلرور منیزیم همراه آب تازه شسته شده و مخلوطی از سیلویت و هالیت باقی می ماند. در رژیم اشغالگر قدس سیلویت در سه واحد مختلف فرآوری جدا می شود. در واحد قدیمی از صنعت فلوتاسیون استفاده می‌شود. ظرفیت این واحد با افزودن تجهیزات روش فرآوری تبلور مجدد توسعه پیدا کرده است. جدیدترین واحد که از روش اختصاصی تبلور سرد که از متبلور کننده با حرارت پایین جهت تولید کلرور پتاسیم استفاده می نمایند مورد بهره برداری قرار گرفته است.
از فرآیند رسوبگذاری دراثر سرد شدن طبیعی نیز می‌توان جهت استحصال پتاس از حوضچه های اسفاده کرد. یک حوضچه بزرگ در ماه های سد سال ایجاد می‌شود آب شور از معدن به داخل حوضچه جریان می یابد، تنها سیلویت در اثر هوای سرد زمستان متبلور می‌گردد. سپس حوضچه های لایروبی شده و رسوب سیلویت را خشک کرده و به فروش می‌رسد.

جهت استحصال سولفات پتاسم از روشهای متفاوتی استفاده می‌شود. سولفات پتاسیم را می‌توان مانند کلرور پتاسیم از شورابه بدست آورد اما معمولاً با استفاده از کلرور پتاسیم و اسید سولفوریک و یا روشهای دیگر ازکانیها محتوی سولفات پتاسیم به دست می‌آید. مهمترین روش های تولید سولفات پتاسیم عبارت است از:
الف – کائینیت در اروپا به عنوان مهمترن کانی تولید سولفات پتاسیم به شمار می رود. متداول ترین روش از طریق انحلال، حرارت دادن و سرد کردن شوئنیت حاصل از کائینیت و سپس ترکیب آن با کلرور پتاسیم می‌باشد.
ب – یکی از روشهای تولید سولفات پتاسیم استحصال از لانگبینیت است و پودر سنگ آن با محلول کلرور پتاسیم واکنش داده سولفات پتاسیم به وجود می‌آید که پس از شستشو، جداسازی و الک کردن به دست می‌آید. این روش در نیومکزیکو به کار می رود.
ج – در اروپا از سنگ معدن هالتساز نیز سولفات پتاسیم به دست می‌آورند. پس از جدایش کلرور پتاسیم و کلرور سدیم از آن، کایزریت باقی می ماند که سولفات منیزیم است. کایزریت در دو مرحله واکنش باکلرور پتاسیم به سولفات پتاسیم و کلرور منیزیم تبدیل می شود.
د – فرآیند تولید آلومینا از سنگ معدن آلونیت، سولفات پتاسیم و گاز دی اکسید گوگرد به عنوان محصولات فرعی تولید می‌شود.
ه – از غبار خروجی کوره های سیمان که دارای مقداری سولفات پتاسیم است
از طریق فرآیند الکتروستاتیک نیز سولفات پتاسیم قابل استحصال است. در امریکا از ضایعات صنعت شکر نیز سولفات پتاسیم بازیابی می‌گردد.

منبع : www.ngdir.ir

برگرفته شده از potas.blog.ir

نقش ارزشمند سولوپتاس ها SOP در بهبود خصوصیات کمی و کیفی در درختان پسته

نقش ارزشمند سولوپتاس ها SOP  در بهبود خصوصیات کمی و کیفی در درختان پسته

نوشته: محمد جمالیزاده-کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی

عضو انجمن پسته ایران

Email: mojamalizadeh@yahoo.com

هشدار: هر گونه استفاده از این مطالب باید با ذکر منبع یا اجازه رسمی نویسنده باشد

عنصر پتاسیم (K) یکی از عناصر مهم و کلیدی و سرنوشت ساز در تغذیه درختان پسته بحساب می آید! کمتر نقطه یا باغ پسته ای را می توان یافت که درختان از کمبود پتاسیم در رنج نباشند! طیف گسترده اقلیم پسته کاری در ایران و انواع و اقسام خاکهای مختلف نشان دهنده کمبود پتاسیم در بسیاری از خاکها و اقلیم های پسته کاری در ایران است. متاسفانه کود پتاسیم کودی نسبتا گران است و از نظر مقدار برداشت پتاسیم از خاک نیز چون برداشت پتاسیم از خاک بالاست بنابراین دادن کودهای پتاسیمی یک ضرورت عمده در باغات پسته محسوب می شود. استفاده از روش محلولپاشی عنصر پتاسیم بتنهایی پاسخگوی تامین نیاز پتاسیم در درختان پسته نیست! بطور قطع بخصوص در سال های آور نمی توان فقط با استفاده از روش محلولپاشی پتاسیم کمبود پتاسیم را در درختان پسته جبران کرد! از نظر کودهای پتاسیمی مورد مصرف در باغات پسته می توان به موارد زیر اشاره کرد از جمله سولفاتهای پتاسیم و کلرور پتاسیم و…. برای بسیاری از نقاط پسته خیز ایران که قلیایت خاک یک مشکل عمده محسوب می شود استفاده از کلرور پتاسیم بعنوان کود پتاسه یک اشتباه است چون خود کلرور پتاسیم (KCL) دارای کلر بالاست و بنابراین اگر چه ممکن است مشکل کمبود پتاسیم را در باغات پسته رفع کند اما موجب تشدید مساله شوری در درختان پسته خواهد شد. بنظر می رسد سولفاتهای پتاسیم بهترین نوع کودهای پتاسیمی برای مصرف در خاک در باغات پسته ایران باشند!! یکی از کودهای سولفاته که از سالها قبل کشاورزان با آن آشنا هستند سولفاتهای پتاسیم یا کودهای کشکی هستند که معمولا بهمراه کودهای حیوانی در فصل زمستان و اوایل رشد درختان به درختان داده می شدند. اگر چه سولفاتهای پتاسیم قدیمی از کیفیت خوبی برخوردار بودند اما در سالیان اخیر کودهای سولفات پتاسیم کشکی از کیفیت چندانی برخوردار نیستند که این امر دلایل زیادی دارد!! از جمله کودهای دیگر سولفاته سولفاتهای پتاسیم بشکل سولوپتاس یا SOP هستند. SOP ها کودهایی بسیار با کیفیت اند و در مقادیر کم به ازای هر درخت بازدهی مناسبی از خود نشان می دهند!! متاسفانه در سالیان اخیر هم بدلیل رونق مصرف سولوپتاس ها سولوپتاس های بی کیفیت و تقلبی نیز بوفور در بازار مصرف کشاورزی ایران وجود دارند و باید در مورد خریدن سولوپتاس با کیفیت دقت زیادی کرد. سولوپتاس بخصوص از کشورهای اروپایی مانند بلژیک، فرانسه، هلند و آلمان وارد می شوند و بطور قطع می توان گفت که از نظر کیفیت در کل دنیا جزو برترین برندها هستند. یک عیب بزرگ سولوپتاس ها یا SOP قیمت فوق بالای آنهاست که با توجه به تاثیراتی که دارند بصرفه هستند!! مطالعات نشان داده اند که کمبود پتاسیم اثرات منفی زیادی روی خصوصیات کمی و کیفی در درختان پسته دارد و با توجه به تهی شدن خاک در طول زمان از عنصر پتاسیم (K) بطور قطع استفاده از سولوپتاس ها بصورت کاربرد در خاک چه بصورت ریختن سطحی (کپه ای یا نواری) و چه بصورت آبکود (Fertigation) و حتی بصورت محلولپاشی اهمیت بسیار زیادی دارد!! در مورد کاربرد سولوپتاس ها در خاک مطالعات نشان داده چون ماندگاری سولوپتاس ها در محیط ریشه نسبتا بالاست عنصر پتاسیم (حدود ۵۰ درصد K2O) حتی بعد از دوره آبیاری در درختان پسته نیز در استخرهای خاص که همان خلل و فرج خاکها باشند ذخیره می شوند و ریشه ها می توانند بخوبی از این استخرها یا پولها استفاده کنند!! هر مقدار و تعداد پولهای پتاسمی در خاک باغات پست بیشتر باشد بازدهی کمی و بخصوص کیفی در درختان پسته بالاتر خواهد بود!! مطالعات خوبی در مورد تاثیرات بسیار مثبت کودهای SOP در درختان پسته انجام شده است. از جمله افزایش خصوصیات مثبت کیفی (خندانی، وزن و…) و کاهش خصوصیات منفی (پوکی، دهن بست و….). مطالعات نشان می دهند که تاثیرات افزایش دهندگی غلظت پتاسیم در برگ (K leaf concentration) در صورت افزودن کودهای SOP بسیار فوری و بالای حد تصور است!! این مساله بخصوص در بازه پر شدن مغز در درختان پسته اهمیت فوق العاده ای دارد! شاید در دوره پر شدن مغز در اواسط تابستان هیچ کودی شگفت آور تر از SOP ها نباشد!! حد بحرانی پتاسیم در برگها در درختان پسته بر اساس مطالعات آمریکاییها حدود ۱ممیز ۷ دهم درصد است و اگر مقدار غلظت پتاسیم در برگها به زیر این حد سقوط کند تاثیرات منفی روی بازدهی درختان پسته خواهد داشت. یکی از علایم برگی مهم تشخیص کمبود پتاسیم در برگها در درختان پسته سوختن یا نکروزه شدن حاشیه برگهاست اما همیشه این یک علامت مشخص نیست. علایم برگی کمبودهای ماکرو و میکرو در درختان پسته هیچگاه قطعی نیستند به صورتی که ممکن است در یک برگ مقدار پتاسیم به زیر ۱ و ۷ دهم درصد سقوط کند ولی برگها حالت حاشیه سوختگی را نداشته باشند!! بنطر می رسد توجه به علایم برگی کمبودها در درختان پسته یک اطمینان صد در صد برای تشخیص کمبودها و بیش بودها ایجاد نخواهد کرد و حتما باید در مورد تشخیص کمبودها آزمایشات برگ و خاک را بدقت بررسی کرد!! سولوپتاس ها یا SOP ها برای کشاورزان California هم بسیار شناخته شده هستند و شاید مصرف سولوپتاس ها در باغات پسته کالیفرنیا در جزو سه رتبه اول مصرف کودهای کشاورزی باشد!! فروش سولوپتاس ها در کالیفرنیا بسیار بالاست!! سولوپتاس ها علاوه بر جبران کمبود پتاسیم در باغات پسته نقش های متعدد دیگری هم دارند از جمله ۱-افزایش کیفیت دانه ها ۲-افزایش وزن دانه های پسته ۳- افزایش درصد خندان شدن دانه ها ۴-کاهش مقدار پوکی و افزایش کمیت مغز پسته ۵- کاستن از بیماریهای برگی و حتی آفات (پتاسیم نقش مهمی در افزایش مقاومت گیاهان به آفات و امراض مختلف دارد) ۶- کمک به سالم ماندن درختان رشد بهینه درختان (درختانی که از کمبود پتاسیم در رنج هستند درختانی رنجور و ضعیف هستند) ۷-کاهش دادن مقدار شوری در خاک (سولوپتاس ها بدلیل داشتن بنیان سولفاته نقش مهمی در کاهش شوری و اسیدی کردن خاکهای شور و قلیایی دارند). همانطور که بارها در مقالات مختلف اشاره شده نقش بسیار مهم عنصر پتاسیم (K) در تشکیل دانه ها و پر شدن مغز در درختان پسته است اگر چه در مورد رشد بهینه سرشاخه ها نیز پتاسیم اهمیت زیادی دارد!! دادن سولوپتاس ها در دوره خواب درختان در پاییز و زمستان و حتی در دوره بعد از برداشت کار عاقلانه ای بنظر نمی رسد!! و بهترین زمان دادن سولوپتاس ها در دوره رشد و نمو میوه و بخصوص در دوره پر شدن مغز است! یک مشکل عمده در درختان رقم فندقی در ایران وجود مقدار بالا یا درصد بالایی از پسته های معیوب و کج و معوج و ریز است و مشخص شده که دادن سولوپتاس ها می توان از مقدار پسته های ریز کج و معوج در درختان فندقی بکاهد!! اگر چه دادن کودهای پتاسه بخصوص sop ها در سال on یا آور بسیار مهمتر از سال نیاور یا off در درختان پسته است اما بسیاری بر این عقیده هستند که در سالهای OFF هم دادن سولوپتاس به درختان پسته تاثیرات خوبی برای سال بعدی که ON باش دارد!! یکی دیگر از مزایایی سولوپتاس ها وجود حدود ۱۷ درصد گوگرد (S) در ترکیب کودهای SOP است!! که از این حیث نیز می تواند کمک زیادی به رفع کمبود گوگرد در درختان پسته بکند!! عنصر گوگرد S نیز یکی از عناصر مهم در درختان پسته است و مقالات مفصلی در مورد آن در این وبلاگ وجود دارد که خوانندگان می توانند مراجعه داشته باشند!! تقریبا با شرایط موجود بخصوص از نظر شاخص یا ایندکس شوری در بسیاری از کودهای پتاسیمی سولوپتاس ها را می توان بهترین کودهای پتاسیمی برای مصرف در باغات پسته دانست!! مقدار مصرف سولوپتاس ها به ازای هر درخت می تواند متغییر باشد و نمی توان رقم دقیقی برای آن مشخص کرد. این احتمال وجود دارد که برای یک درخت پر بار در دوره پر شدن مغز در تابستان حتی به مقدار ۲ کیلوگرم SOP را توصیه کرد!! در پایان باید خاطر نشان کرد که بازار پر است از کودهای سولوپتاس تقلبی با بسته بندی های شکیل که شاید از بسته بندی جنس اصلی بهتر باشد اما آنالیز نتایج آزمایشگاه نبود پتاسیم در این کودهای تقلبی را بهتر نشان خواهد داد و نتیجه می گیریم که جنس اصل را باید از انسان اصل (باوجدان) خریداری کرد! به امید فردایی بهتر برای صنعت پسته ایران!!

ارتباط متقابل پتاسیم K با سایر عناصر

ارتباط متقابل پتاسیم K با سایر عناصر

محمد جمالیزاده

Email: mojamalizadeh@yahoo.com

هشدار: هر گونه استفاده از این مطالب باید با ذکر منبع یا اجازه رسمی نویسنده باشد

پتاسیم K بعد از نیتروژن N مهمترین عنصر مورد نیاز در گیاهان است. پتاسیم K یک عنصر جالب و در عین حال پیچیده است. مقدار برداشت پتاسیم K هر سال از خاک بالاست و نیاز به مصرف کودهای پتاسه در هر سال وجود دارد با شدت و ضعف بخصوص در باغات پسته!! دو نوع مهم پتاسیم سولفات پتاسیم یا SOP ها و نیتراتهای پتاسیم یا NO3 هستند! پتاسیم ممکن است در بحث آنزیمی هم دارای اهمیت باشد. سنتز آنزیم گلوتامین سنتتاز در گندم در هنگام کمبود پتاسیم کاهش پیدا می کند. K پتاسیم سنتز پروتویین ها در برگها را تحریک می کند. ارتباط پتاسیم با آمینو اسید ها و پروتویین های گیاهی ارتباط تنگاتنگی است بهمین دلیل در مورد پر شدن مغز در پسته اختلاط کودهای پتاسه و آمینو اسیدها بسیار مهم است. اولین ارتباط مهم K با عنصر مهم یا مهمترین عنصر در گیاهان یعنی N نیتروژن است. بهتر است عناصر به مقدار مکفی و به تناسب مصرف شوند. کاربرد بیش از حد کودهای نیتروژنه N مانند اوره تاثیرات سو روی جذب عنصر پتاسیم K خواهد گذاشت و بالعکس! بعبارت ساده تر مثلا در موعد پر شدن مغز بهتر است از کودهای نیتروژنه و پتاسه بصورت توامان با هم مصرف شوند. و هر کدام روی جذب دیگری اثرات بهبود دهنده یا سینرژیستی دارند و توجه به یک عنصر موجب کاهش جذب عنصر دیگر در محلول خاک خواهد شد. معمولا در آزمایشات خاکشناسی مشخص می شود که وقتی نیتروژن N کمبود باشد پتاسیم K هم معمولا کمبود نشان می دهد. عنصر پتاسیم K یک عنصر منفرد و خاص است و جذب آن از طریق خاک در ارتباط تنگاتنگی با سایر عناصر قرار دارد. مطالعات نشان داده در مورد دادن کودهای نیتروژنه مثلا نیترات آمونیوم چند روز بعد از دادن کود نیترات آمونیوم جذب پتاسیم نیز از محلول خاک بصورت قابل ملاحظه ای افزایش  یافته است. و وقتی که از کودهای پتاسیمی بعد از مصرف کودهای ازته استفاده شده است (چند روز بعد از دادن کودهای ازته) بازدهی بسیار عالی بوده است. بهر روی مطالعات نشان داده جذب پتاسیم ارتباط نزدیکی به جذب نیتروژن توسط گیاه دارد. در مورد ارتباط عنصر پتاسیم K با عنصر فسفر P نیز مباحث بسیار جالب هستند!! ارتباط فسفر P با پتاسیم K معمولا یک رابطه معکوس است. بدین معنی که معمولا در خاکهای با P یا فسفر بالا کمبود پتاسیم K وجود دارد!! همچنین در خاکهای با P یا فسفر بالا کمبود نیتروژن N هم وجود دارد. اتفاقی که اکنون حداقل در برخی از خاکهای مناطق پسته خیز کرمان وجود دارد فسفر P بالا و توامان نیتروژن N و پتاسیم K کم!! در این رابطه ارتباط عناصر میکرو هم با پتاسیم و فسفر جالب است مثلا در مورد عنصر روی Zn وقتی که P فسفر در خاک بالا باشد کمبود آن مشهود است و فسفر P موجب تثبیت عناصر میکرو در گیاه می شود Cu، Mn، Zn و… نتیجتا معمولا در خاکهای با فسفر P بالا کمبود عناصر میکرو مانند روی Zn، مس Cu، آهن Fe و..وجود دارد. و همچنین در ایندسته از خاکها همانطور که اشاره شد کمبود نیتروژن N و پتاسیم K بصورت توامان وجود دارند!! در مورد جذب عناصر توسط ریشه ها از خاک یک قانون کلی وجود دارد و آن قانون بالانس عناصر در خاک است. عناصر در یک بالانس مناسب از خاک توسط ریشه ها برداشت می شوند حضور بیش از حد یا عدم حضور یک عنصر روی جذب سایر عناصر اثرگذار خواهد بود. استفاده بیش از حد از یک کود با یک عنصر مشخص راه را بر روی جذب سایر عناصر خواهد بست و این یک قانون مهم است. در مورد ارتباط جذب پتاسیم K با عناصر میکرو بحث بسیار جالب است و همانطور که اشاره شد ارتباط پتاسیم K با عنصر روی Zn رابطه تقریبا مستقیم است. بصورت کلی می توان عناصر میکرو را به دو دسته تقسیم بندی کرد اول آندسته از میکروالمنتها که با افزودن K پتاسیم مقدار جذبشان افزایش پیدا می کند شامل مس Cu، منگنز Mn، روی Zn و دسته ای دوم که رابطه معکوس دارند و مقدار جذبشان با دادن کودهای پتاسیمی K کاهش پیدا می کند شامل برم B، آهن Fe و مولیبدن Mn!! باز هم باید خاطرنشان کرد ابهامات در مورد ارتباط پتاسیم با عناصر میکرو بسیار زیاد است و گاها قانون ها در شرایط مختلف عوض می شوند!! در مورد ارتباط پتاسیم K با منیزیوم Mg ارتباط معکوس است بدین نحو که با افزایش غلظت پتاسیم در خاک مقدار جذب منیزیوم Mg کاهش پیدا می کند و این شاید تنها راه برای کنترل منیزیوم Mg در خاکها یا آبهایی باشد که مقدار منیزیومMg  آنها بالاست البته راه دوم استفاده از کلسیم Ca است!! در مورد کلسیم Ca هم ارتباط جذبی آن با پتاسیم یک رابطه معکوس است و با افزایش پتاسیم K مقدار جذب کلسیم Ca کاهش پیدا خواهد کرد و این یک نکته منفی است و در خاکهایی که کلسیم بالاست جذب پتاسیم کم می شود و بالعکس!! ارتباط گوگرد S با پتاسیم هم یک رابطه مستقیم است! ارتباط عناصر با هم یک ارتباط پیچیده است و به فیزیولوژی گیاه ارتباط پیدا می کند و این احتمال وجود دارد در مورد گیاهان مختلف اندکی با هم فرق کند اما اساس کار همین ارتباطات آنتاگونیستی یا سینرژیستی هست که بنده در این گفتار آوردم.

آموزش کاربردی تغذیه درختان پسته

آموزش کاربردی تغذیه درختان پسته

Untitled-3

بی شک یکی از عوامل مهم در برداشت بهتر پسته در باغات تغذیه مناسب درختان می باشد در این مقاله بصورت مصور سعی شده بهترین روش تغذیه درختان را با کمک چندین نفر از افراد برجسته در سطح ایران اماده شده  و درنهایت تقویم کود دهی و تغذیه نیز برایتان اماده گردیده  است  که امیدوارم مورد استفاده شما کشاورزان و مهندسین کشاورز قرار گیرد ضمنا این مقاله همیشه در حال بروز رسانی و ارتقا خواهد بود و نسخه های بعدی از طریق ایمیل  به رایگان برای شما ارسال خواهد شد.

رئوس مطالب این مقاله
۱- روشهای کود دهی در ماههای مختلف سال در درختان پسته
۲- روش چالکود درختان پسته بصورت مصور
۳- شناخت کودهای مورد استفاد در باغات پسته
۴- نقش کودهای ماکرو و میکرو در افزایش محصول پسته
۵- ارائه تقویم باغی و تغذیه ای درختان پسته
۶- نحوه استفاده و دوز مصرف انواع کودها در تغذیه درختان پسته
۷- شناسایی علائم کمبود مواد غذایی در درختان پسته بصورت مصور

**جهت خرید این محصول آموزشی به مبلغ ۱۹۰۰ تومان، روی لینک زیر کلیک کنید.**

RIAL 19,000 – خرید

رمز فایل : www.farmers-home.ir

مطلب 32. ارزیابی ظرفیت جذب عناصر نیتروژن˛ فسفر و پتاسیم و رشد ریشه در درخت پسته

مطلب 32. ترجمه خلاصه مقاله ” ارزیابی ظرفیت جذب عناصر نیتروژن˛ فسفر و پتاسیم و رشد ریشه در درخت پسته دارای تناوب باردهی”

Assessment of nitrogen, phosphorus, and potassium uptake capacity and root growth in mature alternate-bearing pistachio (Pistacia vera) trees

R. C. ROSECRANCE, S. A. WEINBAUM and P. H. BROWN

Pomology Department, University of California Davis, Davis, CA 95616, USA

Summary We examined interrelationships between crop load, nitrogen (N), phosphorus (P), and potassium (K) uptake, and root growth in mature, alternate-bearing pistachio (Pistacia vera L.) trees. Pistachio trees bear heavy (on-year) and light (off-year) fruit crops in alternate years. Uptake and partitioning of N, P, and K among tree parts were determined during (a) spring flush (mid-March to late May), (b) nut fill (late May to early September), and (c) postharvest–leaf senescence (late September to early December). Nutrient uptake occurred primarily during nut fill in both on-year and off-year trees. In on-year trees, N and K uptake increased by 35 and 112 respectively, during nut fill compared with off-year trees. During this period, nutrients were allocated largely to embryo development in on-year trees and to storage in perennial tissues in off-year trees. Nutrient uptake was negligible between harvest and leaf senescence. Although root growth was reduced during nut fill in on-year trees compared with off-year trees, there was no relationship between root growth and the uptake of N, P or K from the soil. Our data support the hypothesis that sink demand regulates the uptake and distribution of N, P, and K in pistachio trees.

Keywords: crop yield, nutrient use efficiency, sink demand

خلاصه : (در این تحقیق)رابطه متقابل بین میزان محصول˛ جذب عناصر نیتروژن ˛ فسفر و پتاسیم و رشد ریشه در درخت پسته بارده دارای تناوب باردهی مورد آزمایش قرار گرفته است. درخت پسته در سالهای متناوب در سال آور محصول زیاد و در سال نیاور محصول سبکی تولید می کند. جذب و تقسیم بندی عناصر نیتروژن˛ فسفر و پتاسیم در اجزای درخت در طی مراحل رشد بهاره˛ پر کردن مغز و پس از برداشت (پیری برگ) تعیین شده است. جذب عناصر اصولا در طی پر شدن مغز هم در سال آور و هم در سال نیاور (بی بار) رخ می دهد. در سال آور جذب  نیتروژن و پتاسیم به ترتیب به مقدار 35 و 112 درصد افزایش (در طی پر شدن مغز) در مقایسه با درختان نیاور دارد. در طی این دوره در درختان آور عناصر به مقدار زیادی به توسعه جنین و در درختان نیاور (بی بار) به ذخیره در بافت های دائمی اختصاص یافته می شود. جذب عناصر در زمان مابین برداشت و پیری برگ ناچیز می باشد. اگرچه رشد ریشه در طی پر شدن مغز در درختان آور نسبت به درختان نیاور (بی بار) کاهش داشته است˛ رابطه ای بین رشد ریشه و جذب عناصر ازت˛ فسفر و پتاسیم از خاک وجود نداشت. داده های ما موید این فرضیه است که تقاضای محل مصرف˛ جذب و توزیع عناصر ازت˛ فسفر و پتاسیم را در درخت پسته تنظیم می کند.

 ترجمه

م.حیدری

کود مرغی بهتر را بشناسیم

کود مرغی بهتر را بشناسیم

در سالهای اخیر در اغلب کشورهای دنیا به علت حجم عظیم تولید کود مرغ و مشکلات و مسائل زیست محیطی آن در مورد مصارف مختلف کود مرغ مورد بررسی و تحقیقات فراوانی انجام شده است.نتایج حاصله ثابت کرده است که نه تنها کود مرغی ماده بی ارزشی و مزاحمی نیست بلکه چنانچه به خوبی از آن استفاده شود ماده بسیار با ارزشی با مصارف  مختلف می باشد.قسمتی از کود مرغ امروزه در دنیا در تغذیه دام و ماهی به کار می رود و قسمت جزئی از آن نیز در تعداد معدودی از کشورها مانند هندوستان و چین و برخی از کشورهای افریقائی جهت تولید بیوگاز برای مصارف خانگی و در برخی از کشورهای پیشرفته از جمله انگلستان برای سوخت نیروگاههای تولید برق مدرن به کار میرود ولی به طور کلی بیش از 90 درصد از این کود برای مصارف کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد.

ترکیب شیمیایی و مواد غذائی کود خشک شده مرغ طبق منابع موجود به قرار زیر می باشد:

 

مواد غذائی کود بستر جوجه کشی کود مرغ تخمگذار در قفس
درصد پروتئین حقیقی 16.7 11.3
درصد پروتئین خام 31.3 28
درصد ضریب هضمی(در دام) 23.3 14.4
درصد اسید اوریک(NPN) 8.5 6.3
درصد فیبر خام 16.8 12.7
انرژی قابل هضم در نشخوارکنندگان 2440 1893
درصد خاکستر 15 28
درصد کلسیم 2.4 8.8
درصد فسفر 1.8 2.5
درصد منیزیم 0.44 0.64
درصد پتاسیم 1.78 2.33
آهن(قسمت در میلیون) 451 150
منگنز(قسمت در میلیون) 225 406
روی(قسمت در میلیون) 235 463

کود مرغی دارای مقادیر قابل توجهی متیون،لیزین و سیستئین می باشد.

ارزش کود مرغ بستگی تامی با نوع و ترکیب غذائی و نوع نگهداری مرغ و نوع ماده ای که برای بستر مرغ مورد استفاده قرار می گیرد دارد.طبق بررسی و تحقیقاتی که در دانشگاه havana صورت گرفت نشان میدهد اگر کود مرغی حاوی 50 درصد آب باشد در هر تن حاوی 20 کیلوگرم ازت،13 کیلوگرم پتاسیم،25 کیلوگرم فسفر و 42 کیلوگرم آهک و منیزیم است.

بر اساس مقایسه ای که در اروپا بین کود مرغ و کود گاو و کود خوک انجام گرفته نشان می دهد اگر کود مرغ  فرآوری شود ارزش آن به مراتب بیشتر از کودهای دیگر است جدول زیر نسبت ترکیب این کودها را در ترکیب 1000 گالن کود نشان می دهد.

 

نوع کود ازت فسفات پتاس
کود مرغی 68 49.5 32.4
کود گاو 21.2 8.9 26.5

بر اساس بررسی های انجام شده در دپارتمان علوم دانشکده کشاورزی دانشگاه IOWA   آمریکا بر روی ترکیبات کو مرغ  نشان می دهد هر تن کود تر 17.6 کیلوگرم مواد نیترونی و 26 کیلوگرم فسفات به صورت p2o5   و 32 کیلوگرم پتاسیم به صورت k2p به طور خالص وجود دارد(علت بالا بودن املاح معدنی در کود مرغ دفع تام ادرار و مدفوع است در حالی که کود دام منحصراٌ از مدفوع تشکیل شده است).

در کود خشک شده این مقادیر به 31 کیلوگرم مواد نیتروژنی،69 کیلوگرم مواد فسفاتی و 44 کیلوگرم مواد پتاسیمی افزایش می یابد.چنانچه کود مرغ فرآیند شود می توان از آن برای بارور نمودن زمین به جای کود شیمیایی استفاده نمود.

مقدار تولید کود مرغ:

بر اساس آمار منتشر شده در آمریکا در سال 1998 هر 1000 جوجه گوشتی تا وزن 1820 گرم(تقریباٌ بین سن شش هفتگی)مقدار 3.2 تن کود و هر 1000 مرغ تخمگذار تا 60 هفتگی 15 تن کود خالص تولید می کنند.

بر اساس آمار تولید در ایران در سال 1389 تعداد نیمچه گوشتی تولید شده در حدود یک میلیارد و مرغ تخمگذار پرورش داده شده در حدود 60 میلیون قطعه بوده است با توجه به ارقام ذکر شده در فوق می توان کود تولید شده در سال مذبور را به میزان 3.500.000 تن برآورد کرد که استفاده صحیح از آن می تواند از نظر اقتصادی برای مرغداران و همچنین کشاورزان رقم چشمگیری باشد.

انواع کود مرغ:

کود مرغ بسته به پرورش دارای انواع زیر می باشد:

کود بستر جوجه های گوشتی:

این کود دارای پروتئین بالا بوده و حاوی 30-18 درصد اسید اوریک،17-12 درصد آمونیاک،4-2 درصد کراتین و دیگر ترکیبات ازته می باشد و انرژی آن نیز بالاتر از انواع دیگر کودهای مرغی می باشد.به طور کلی ارزش کیفیت این نوع کود مرغی بستگی به نوع موادی که برای بستر به کار می رود و همچنین مدیریت کود در طول دوره پرورش دارد مثل خاک،سنگریزه و آهک موجود در کف سالن یا محل ذخیره کود نیز تحت تإثیر قابل ملاحظه ای روی درصد خاکستر کود مرغی خواهد داشت.

کود نیمچه های تخمگذار یا مادر:

این کود از پرورش نیمچه های جانشین شونده تخمگذار یا مادر به دست می آید.ارزش این کود ها که حاوی فضولات و بستر هستند کمتر از کود جوجه های گوشتی است زیرا در پرورش نیمچه ها از مقدار بیشتر مواد بستر استفاده می شود همچنین غذای این مرحله پرنده حاوی انرژی و پروتئین خام کمتر و الیاف بیشتر از غذای جوجه های گوشتی است.

کود مرغهای تخمگذار یا مادر در روش بستر:

این نوع کود از لانه هائی که در آن مرغ تخمگذار و یا مادرهای گوشتی یا تخمگذار در روی بستر نگهداری می شوند جمع آوری می گردد و نسبت بستر به فضولات در آن کمتر از کود جوجه های گوشتی است از این رو الیاف خام آن کمتر می باشد.به طور کلی ترکیبات آن حاوی 16-22 درصد پروتئین،کلسیم آن در حدود 6 درصد فسفر در مقایسه با کلسیم کم و در حدود 2.4-1.8 می باشد.

فضولات یا کود سیستم قفس:

کود طیوری که در قفس نگهداری می شوند خالص و بدون بستر می باشد از این رو ارزش آن بیشتر بوده و برای استفاده در تغذیه دام ها به کار برده می شود.

در این مورد بایستی نکات زیر رعایت شود:

کود به طور تازه جمع آوری شود.

از گله هایی که دارو در آ«ها به منظور پیشگیری یا معالجه استفاده می شود تهیه نشده باشد.

توسط حرارت(کود خشک کن)رطوبت آن کمتر از 15 درصد کاهش یافته باشد.

حاوی مواد خارجی مثل سنگ،شیشه،میخ و سیم و غیره نباشد.

از نظر مواد غذائی مانند پروتئین،چربی،الیاف خام و کلسیم و فسفر ترکیب شیمیائی آن در آزمایشگاه اندازه گیری شده باشد.

 

 

روش های فرآوری کود مرغی:

هرچه فضولات و کود تولید شده زودتر جمع آوری شود مقدار کمتری از مواد آلی مانند پروتئین خام و دیگر مواد غذائی پر ارزش تلف خواهد شد.رطوبت و حرارت زیاد مهمترین عوامل در تجزیه کود هستند و هرچه رطوبت و حرارت بیشتر باشد مقدار بیشتری از ازت آلی(اسید اوریک و اوره)به ازت معدنی تبدیل می شود.از این رو برای استفاده باید آن را عمل آورد به طوری که اسید اوریک به کربنات آمونیوم که از نظر باروری زمین اهمیت دارد تبدیل شود.

برای عمل آوری و ذخیره کود از روش های زیر استفاده می شود:

1-روش روي هم انباشتن(دپو كردن):

بعد از پايان مرحله پرورش كود ها را در روش بستر و يا در روش قفس از لانه خارج كرده و در زميني خارج از مرغداري و در فضاي سر پوشيده روي هم دپو كرده و يا در گودالي سيماني ذخيره مي كنند.بسته به مدتي كه در محل ذخيره مي شود واكنش هاي شيميايي بر اثر فعاليت ميكرو ارگانيسم هاي هوازي و غير هوازي در كود به وجود مي آيد كه نتيجه آن تغييراتي در تركيب شيميائي كود مرغ و از دست دادن مقداري ازت عالي مي شود.معمولا كود دپو شده را هر چند روز يك بار بايد مرتب زير ورو كرد و به هم زد.اين گونه كود در كشاورزي مصرف دارد.

2-خشك كردن كود:

امروزه خشك كردن كود پس از جمع آوري در اغلب كشور ها متداول است اين وسيله سبب كاهش حجم فضولات و كود تا ميزان 20-30 درصد حجم اوليه مي گردد از اين رو ذخيره ان احتياج به فضاي كمتري دارد و حمل ونقل آن ارزانتر از كود معمولي و همچنين از تكثير لارو و حشرات در داخل كود جلوگيري به عمل مي آيد.خشك كردن كود ممكن است به دو روش طبيعي و يا مكانيكي صورت پذيرد كه در روش طبيعي از اشعه آفتاب استفاده مي گردد و مقدار زيادب از رطوبت كود را كاهش مي دهد و در روش ديگر از كود خشك كن هاي مكانيكي استفاده مي شود كه امروزه در كشور هاي پيشرفته مرسوم است كه در اين روش حجم فضولات به ميزان 20-30 درصد حجم اوليه مي گردد كه استفاده از اين روش مستلزم سرمايه گذاري اوليه براي خريد دستگاه هاي لازم و سوخت و هزينه هاي جاري مي باشد.

تجهيزات مختلفي براي خشك كردن مكانيكي كود در بازار وجود دارد كه طي آن كو مرغ پس از خشك شدن تبديل به پلت يا بلوك شده و در اختيار مصرف كنندگا قرار مي گيرد.

3-سيلو كردن كود مرغ(ensiling):

برخي از كشور ها فضولات مرغ را همراه با ضايعات كشاورزي،علوفه و ديگر مواد خشبي سيلو مي نمايند مشروط بر اينكه براي فرآوري مفيد رطوبت مناسب 40-65٪ و كربوهيدرات هاي محلول كافي نيز موجود باشد.بر اساس تحقيقات كازول سيلو كردن كود مرغي در رطوبت 40 درصد موجب توليد اسيد لاكتيك كافي و كاهش ph و حفظ مواد غذائي كود مرغي شده است در حالي كه سيلو با رطوبت 22 درصد باعث كاهش اسيد اوريك و افزايش آمونياك مي گردد.

براي سيلو كردن كود مرغي مي توان از توأم كردن آن با كاه يا پوسته برنج يا ذرت علوفه اي استفاده نمود.سيلو كردن مدفوع به عنوان يك روش عمل آوري مناسب مورد قبول قرار كرفته است و از آن در مزارع بزرگ وكوچك و بيشتر براي خوراك دام استفاده مي گردد.

در ايران مي توان از روش دپو كردن و يا خشك كردن طبيعي و يا مكانيكي براي آماده كردن كود مرغي به سهولت استفاده نمود.

 انواع استفاده از کود مرغ:

استفاده از کود مرغ در کشاورزی:قسمت اعظم کود حیوانی از جمله کود مرغ امروزه در دنیا و ایران به مصرف کشاورزی می رسد.امتیاز و خواص کود مرغی در کشاورزی عبارتند از:

تا‌مین مقدار زیادی از عناصر غذائی مورد استفاده گیاه مثل نیتروژن(N)فسفر(P)و پتاسیم و غیره به خاک زراعتی.

تشکیل هوموس در خاک که باعث اصلاح خاک سطحی و اصلاح شرایط فیزیکی زمین یا بافت سنگین و سبک می شود که نتیجه آن تهویه خاک،افزايش قدرت رويش بذر و درخت و افزايش ظرفيت نگهداري آب در زمين و بالاخره افزايش فعاليت ميكروارگانيسم هاي مفيد در خاك مي باشد.

بنابراين با مصرف متناسب كود مرغي در كشاورزي كيفيت خاك از نظر فيزيكي و شيميائي افزايش يافته و در اين صورت احتياج به استفاده از حداقل كود شيميائي است و اين امر از نظر اقتصادي نيز كاملا مقرون به صرفه است(با توجه به اينكه هر ۱۰۰۰ قطعه جوجه كبابي در طي ۸ هفته ۲ تا ۲.۵ تن كود توليد مي كنند)

بر اساس هر تن كود تر ۶/۱۷ كيلوگرم مواد نيتروژني و ۲۶ كيلوگرم فسفات به صورت P2O2 و ۳۲ كيلوگرم پتاسيم به طور خالص وجود داشته است.در كود خشك شده اين مقادير به ۳۱ كيلوگرم مواد نيتروژني و ۶۹ كيلوگرم مواد فسفاتي و ۴۴ كيلوگرم مواد پتاسيمي افزايش مي يابد.با اضافه نمودن كودهايي مانند سوپر فسفات که باعث باقي ماندن گوگرد در آن و همچنین پودر آهك جهت جلو گيري از ايجاد بوي نامطبوع ارزش اقتصادي آن را بالا برد.

استفاده از اين كود علاوه بر اينكه سبب مي شود اولين محصول به خوبي يرداشت شود مقدار يك دوم تا دو سوم كود پس از خرمن در زمين باقي مانده و محصولات بعدي كه كاشته مي شوند مورد استفاده قرار گيرد.(طبق برآورد كارشناسان كشاورزي در هندوستان يك تن كود بستر مساوي ۱۶ كيلو كود شيميائي فسفات آمونيوم و ۱۵۰ كيلوگرم سوپرفسفات و ۵۰ كيلوگرم سولفات پتاسيم مي باشد)

بر اساس آمار موجود در حال حاضر در ايران در حدود ۵/۳ نيليون تن كود مرغي توليد مي شود كه قسمتي از آن در باغات پسته جنوب مانند كرمان و رفسنجان مورد استفاده قرار مي گيرد و بقيه در محل مرغداري باقي مانده و دچار كپك زدگي شده و دور ريخته مي شود.حال آنكه مي توان از كود مرغ توليدي در كشور براي ۸/۱ ميليون هكتار كشت حبوبات مانند ذرت‏،گندم و برنج و چغندر و درختان مثمر از جمله پسته استفاده نمود.

به طور كلي استفاده صحيح از كود مرغي فرآوردي شده داراي مزاياي زير است:

۱)استفاده بهينه از كود مرغ به عنوان يك ماده با ارزش جهت استفاده در كشاورزي

۲)جلوگيري از آلودگي محيط زيست ناشي از مقادير عظيم كود مرغ در كشور

۳)كمك بسزا به مرغداران براي تهيه بازار جديد جهت فروش كود مرغ و حل يكي از مشكلات مرغداري كشور

۴)جلوگيري از ورود مقادير قابل توجهي كود شيميائي از خارج كشور در نتيجه صرفه جوئي ارزي.

۵)كمك به حفظ و زنده ماندن زمين هاي كشاورزي براي نسل بعد.