نام‌های ترکیبات شیمیایی

– نام عمومی؛

– نام تجارتی؛

– نام شیمیایی؛

– فرمول بسته شیمیایی؛

– فرمول ساختمانی.

هر آفت‌کش یا سم دارای چندین نام می‌باشد.

نام عمومی (Entry name)

نام عمومی (Entry name) که توسط شرکت سازنده ارائه می‌شود و باید توسط موسسه

استاندارد جهانی یا (International Standard Organization) که نام مخفف آن (ISO)

است مورد تایید قرار گیرد. برای مثال کارباریل (Carbaryl) نام عمومی ترکیبات

شیمیایی از گروه (Carbamatha) است.

نام تجارتی (Trade name)

نام دیگر سموم، نام تجارتی آن است که توسط کارخانه سازنده آن ارائه می شود. هر سم

معمولاً دارای چندین نام تجارتی است، زیرا بسیاری از سموم توسط شرکت‌های مختلف

ساخته می‌شوند. نام تجارتی (Trade name) را با علامت ® نشان می‌دهند.

نام شیمیایی

نام دیگر ترکیبات شیمیایی، نام شیمیایی آن است که اجزاء یک ترکیب شیمیایی را نشان

می‌دهند. برای مثال نام شیمیایی کارباریل (Carbaryl)، (Naphtyl methyl

carbamate)می‌باشد.

فرمول بسته شیمیایی

نام دیگر ترکیبات شیمیایی فرمول بسته شیمیایی است. این فرمول نشان دهنده، تعداد

اتم‌های تشکیل دهنده‌ی مولکول سم است. بعنوان مثال در مورد (Carbaryl)، فرمول بسته

شیمیایی C8H12O2N است.

فرمول ساختمانی

فرمول ساختمانی، نام دیگری از ترکیبات شیمیایی است که نشان دهنده نحوه اتصال

اتم‌های مختلف در داخل ملکول سم می‌باشد.

فرمولاسیون سموم

فرمولاسیون سموم، به صور مختلف سم اطلاق می‌گردد. فرمولاسیون مشخص می‌کند که یک سم

چگونه باید بکار برده شود. مثلاً اگر سمی به صورت گَرد باشد، فرمولاسیون نشان

می‌دهد که برای استفاده از آن از دستگاه گرد پاش استفاده شود. ولی اگر سمی بصورت

امولسیون باشد، برای استفاده از آن حتماً نیاز به محلول‌پاش داریم. در کل

فرمولاسیون سموم را در سه گروه اصلی تقسیم بندی می‌کنند.

فرمولاسیون‌های مختلف سموم

۱ – فرمولاسیون‌های خشک؛

۲ – فرمولاسیون‌های مخصوص محلول‌پاشی؛

۳ – فرمولاسیون‌های گازی یا شبه گازی.

فرمولاسیون‌های خشک

– گردها یا فرمولاسیون‌های پودری (Dustable powder) و (Dust)

– گرانول (Granules)

– میکرو کپسول‌هاMicro capsulated formulated) (

– خمیرها (Pastes)

فرمولاسیون‌های خشک، انواع مختلفی دارند که دسته اول گردها یا فرمولاسیون‌های

پودری(Dusts) و (Dustable power) هستند. این فرمول، مخلوطی فیزیکی از ترکیب سم با

یک ماده حامل یا(Carrier) است. مواد حامل عموماً رُس‌ها، مانند (Montmorilonit)و

(Caolonit) یا پودر سیلیکات‌ها مانند پودر (Talk) و موادی مانند (Perlite)

می‌باشند. گردها گیاه سوزی شدیدی روی گیاهان ایجاد نمی‌کنند، ولی برای تعدادی از

حشرات، مانند حشرات گرده افشان مثل زنبورهای گرده افشان مضر می‌باشند. زیرا در

لابه‌لای موهای سطح بدن آن‌ها تجمع پیدا می‌کنند و به کلنی زنبورهای عسل منتقل

می‌شوند و هم‌چنین بر روی لاروهای آن‌ها نیز تاثیرات مخربی دارند.

گروه دوم (Granules) می‌باشند و برای جلوگیری از اثر (Drift) یا باد بردگی سموم

ساخته شده‌اند. وقتی از گرد آفت کش در طبیعت استفاده می‌شود، در اثر وزش باد،

مقداری از گرد به خارج از منطقه مورد استفاده منتقل می‌شود که اصطلاحاً به این

موضوع (Drift) یا باد بُردگی می‌گویند، برای مقابله با این عامل گرانول‌ها ساخته

شدند.

گرانول‌ها، سمومی هستند که اطراف آن‌ها را یک ماده حامل، مانند پودر تالک(Talk) یا

رُس‌های وِرمی‌کولیت (Vermicolite) در بر می‌گیرد. قطر این گرانول‌ها عموماً ۲۵صدم

میلی‌متر تا ۵ میلی‌متر است و در داخل خاک استفاده می‌شوند. تعداد زیادی از سموم که

به این صورت ساخته می‌شوند، سیستمیک هستند و از طریق ریشه گیاهان جذب می‌شوند و

حشراتی را که در روی قسمت سبزینه فعالیت می‌کنند را از بین می‌برند.

گروه دیگر این سموم، میکرو کپسول‌ها (Micro capsulated formulation) هستند. میکرو

کپسول‌ها سمومی هستند که اطراف آن‌ها را پوششی از جنس ژلاتین یا آگار (به صورت جامد

یا مایع) و در مواردی مواد پلی‌وانیل در برمی‌گیرد. میکرو کپسول‌ها سموم را بتدریج

آزاد می‌کنند و برای مبارزه با مگس‌ها و پشه‌ها استفاده می‌شوند.

گروه دیگری از سموم خشک، طعمه‌های مسموم هستند. طعمه‌های مسموم در واقع با مواد

غذایی که مورد علاقه آفات، یا جوندگان هستند مخلوط شده و از این طریق مورد استفاده

قرار می‌گیرند. البته در مواردی طعمه‌های مسموم ممکن است به صورت آماده وجود داشته

باشند که این طعمه‌ها عمدتاً برای جوندگان بکار می‌روند. در مورد گیاهان زینتی،

بیشتر شامل ملخ‌ها و آبدزدک‌ها می‌شوند.

گروه دیگری از ترکیبات شیمیایی، خمیرها (Pastes) هستند. در این فرمولاسیون، ماده

سمی را با یک ماده که خاصیت فرار بودن دارد مخلوط می‌کنند و بعد مقداری ماده چسبناک

به آن اضافه می‌شود. از جمله این سموم، ترکیبی است بنام آنتی تارلو که برای مبارزه

با آفات چوبخوار در داخل ساقه و تنه درختان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بطور کلی در بین سموم، گَردها بیشترین خطرات را برای جانداران مخصوصاً حشرات مفید

دارند.

فرمولاسیون‌های مخصوص محلول‌پاشی

– گردهای خیس شونده Wetable powder

– امولسیون شونده‌ها Emulcitable concentrate

– امولسیون‌های معکوس Inverted emulsion

– محلول‌های قابل حل در آب Water solvable concentrate

– پودرهای قابل حل در آب water solvable powder

– سوسپانسیون‌های کلوئیدی Flowable

– فرمولاسیون غلیظ با حجم کم Ultra volume

– محلول‌های روغنی Oil solution

– فرمولاسیون آماده مصرف Ready to use

قطر گردهای خیس شونده حدود ۳ میکرون است و وقتی داخل آب حل شوند بصورت سوسپانسیون

نسبتاً پایداری در می‌آیند.

طبقه بندی سموم

اولین گروه از سمومی که بشر از آن‌ها برای مبارزه با آفات استفاده کرد، سموم معدنی

بود که بصورت گَرد مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

* سموم

– سموم معدنی

– روغن‌ها

– هیدروکربن‌های کلره

– حشره‌کش‌ها

– سموم فسفره

– کاربامات‌ها

– کنه‌کش‌ها

– حلزون‌کش‌ها

– سموم گازی

– سموم هورمونی

سموم معدنی

– گوگرد معدنی

– ترکیبات آرسنیکی

– ترکیبات فلوئوره

از دیگر ترکیبات معدنی می‌توان به ترکیبات آرسنیکی و ترکیبات فلوئوره اشاره کرد که

این ترکیبات بطور کلی در روی گیاهان ایجاد گیاه سوزی می‌کنند، و در حال حاضر کاربرد

آن‌ها بسیار محدود می‌باشد. از جمله ترکیبات معدنی که هنوز هم به صورت کم و بیش و

در رابطه با برخی از آفات و عوامل بیماریزا کاربرد دارد گوگرد است که برای مبارزه

با قارچ‌ها استفاده می‌شود. ولی گوگرد، بر روی حشرات مفید، مخصوصاً بر روی کنه‌های

شکارگر اثرات مخربی دارد و لذاکاربرد بسیار محدودی دارد.

گوگرد معدنی

ترکیبات آرسنیکی

– گِل گوگرد

– محلول در آب (آرسنیک سفید، ارسنیات سدیم، ارسنیت سدیم)

– گوگرد آسیابی

– غیر محلول در آب (سبز پاریس، ارسنیات کلسیم، ارسنیات سرب)

– گوگرد قابل تعلیق در آب

– گوگرد کلوئیدی

– مخلوط پلی‌سولفور

ترکیبات فلوئوره

– فلوئورید سیدم

– فلوئوروآلومینات سدیم

– فلوئوروسیلیکات سدیم

– فلوئوروسیلیکات باریوم

روغن‌ها

دومین گروه سموم روغن‌ها هستند. روغن‌ها به شکل‌های معدنی، حیوانی و گیاهی در

مبارزه با آفات کاربرد دارند، ولی بیشترین کاربرد آن‌ها مربوط به روغن‌های نفتیاست.

در گذشته ترکیبات روغنی که از نفت استخراج می‌شدند، برای مبارزه با آفات و مخصوصاً

شپشک‌ها و کنه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفتند که به شدت ایجاد گیاه

سوزی می کردند. اما ترکیباتی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرند گیاه سوزی

ندارند. درجه سلفوناسیون ترکیباتی که در تابستان برای مبارزه مورد استفاده قرار می

گیرد.بین ۹۰ تا ۹۸ درصد و برای ترکیباتی که در زمستان مورد استفاده قرار می گیرد

بین ۷۰ تا ۹۰ درصد می گیرد.

درجه سولفوناسیون مقدار درصد هیدروکربن‌های اشباع نشده، خارج شده از روغن (در مراحل

تصفیه) می‌باشد. به این معنی که اگر روغنی دارای درجه سولفوناسیون ۹۸ درصد می باشد.

حدود ۹۸ در صد از هیدرو کربن های اشباع نشده آن در طی مراحل تصفیه از روغن خارج شده

اند.

هیدروکربن‌های کلره

گروه دیگری از سموم هیدروکربن‌های کلره هستند و از اولین سموم آلی مصنوعی هستند که

توسط بشر برای مبارزه با آفات ساخته شده‌اند. علی‌رغم خدمات بسیار ارزنده‌ای که در

طی جنگ جهانی به انسان کرده‌اند، بعد از مشخص شدن پایداری بسیار شدید آن‌ها در

طبیعت، بسیار محدود شدند. این سموم بصورت انتخابی عمل نمی‌کنند و همه‌ی اجزاء

طبیعت، اعم از انسان و سایر گروه‌های جانوری را تحت تاثیر قرار می‌دهند. بعلاوه در

بافت‌های چربی نیز تجمع پیدا می‌کنند.

ترکیبات کلره نیز به چند دسته تقسیم‌بندی می‌شوند که عبارتند از:

۱– ددت و آنالوگ‌های آن (دِدِت متوکسی کلر)

۲– هگزا آلکروسیلکوهگزان یا گامکسان (لیندین)

۳– سیکلودین‌ها (آلدرین، دی‌آلدرین، هپتاکر ، کلردان و آندوسولفان )

۴– پلی کلروترپن ( توکسافن و استروبان)

ددت – از جمله سمومی که برای مبارزه با آفات ساخته شده است ولی بعد از آن،

آنالوگ‌های مختلفی از این سم در مبارزه با آفات مورد استفاده قرار گرفتند.

گامکسان – یکی از سموم این گروه به نام لیندین برای مبارزه با آفات ریشه خوار مثل

سوسک‌های ریشه خوار خانواده (Scabaeidae) مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پلی کلروترپن – از جمله این حشره‌کش‌ها توکسافن است که در گذشته کاربرد بسیار زیادی

در مبارزه با آفات پنبه داشته ولی در حال حاضر سموم بهتری جایگزین آن شده است.

حشره ‌کش‌ها

گروه دیگر از حشره‌کش‌ها، حشره‌کش‌های گیاهی هستند. گیاهان از حدود ۴۰۰ میلیون سال

قبل بر روی کره زمین زندگی می‌کردند و برای مقابله با آفات، ترکیبات مختلفی در

آن‌ها تکامل پیدا کرده است. برخی گیاهان خواص ضد تغذیه دارند و برخی در مواردی منجر

به مرگ حشرات می‌شوند. استفاده از حشره‌کش‌های گیاهی در حال حاضر بسیار محدود شده

است. علی‌رغم اینکه در برخی از کشورهای آفریقایی در حال حاضر هم تعدادی از گیاهان

را برای استحصال سم، کِشت می‌کنند.

از مهم‌ترین حشره‌کش‌های گیاهی عبارتند از:

الف) نیکوتین؛ که از ترکیبی از بعضی گیاهان مانند(Nicotina rustica) و (Nicotina

tubacum)استخراج می‌شود و بر علیه شته‌ها و سایر حشرات مکنده مثل زنجرک‌ها، بسیار

موثر است.

ب) روتنون؛ که از گیاهانی مانند (Derris elliptica) استخراج می‌گردد و بر روی حشرات

مکنده فوق‌العاده موثر است. این سم روی ماهی‌ها هم تاثیر می‌گذارد.

ج) ریانودین؛

د) پیرترین؛ (Pyrethrins) که سابقه‌ی کار با آن‌ها بسیار قدیمی است و اولین بار در

ایران و توسط ایرانی‌ها استفاده شده است، و از گیاهان کریزان‌تِموم (Chrysantemum)

استخراج می‌شود.

امروز ترکیبات متعددی بر اساس (Pyrethrins) ساخته شده است و بر علیه بسیاری از

حشرات بکار گرفته می‌شوند مانند آلترین، دلتامترین، سپترامترین و تعداد دیگر که

سموم تماسی و گوارشی هستند و اثر ضربه‌ای بسیار شدیدی دارند.

سموم فسفره

گروه دیگر از سموم، سموم فسفره هستند که بسیار متنوع و دارای گروه‌های متعددی

می‌باشند و در مقایسه با سموم کلره دارای مزایا و معایبی می‌باشند. سموم فسفره

عبارتند از:

– مشتقات اسید فسفریک (تترااتیل پیروفسفات، هپتنوفوس، دیکرووس، فسفامیدون،

دیکروتوفوس و مونوکروتوفوس و غیره)؛

– مشتقات اسید فسفر و تیوبیک (پاراتیون، متیل پاراتیون، اکسی دی متون متیل،

فنیتروتیون، فنتیون، دیازینون، فوکسیم، پیریمفوس متیل، پروپتامفوس، تری ازوفوس)؛

مشتقات اسید فسفر و دی تیوئیک (مالاتیون، آزینفوس متیل، فوزالون، اتیون، فوسمت،

متیرا تیون، فنتوات، فوریت، تیومتون، دیمتوات، فورموتیون)؛

– مشتقات اسید فسفریک (نظیر تری کلروفن)؛

– مشتقات فسفر و آمیدات (متامیدوفوس، آسفات).

مزایای سموم فسفره

۱- دارای تاثیر سریع هستند؛

۲- در طبیعت دوام زیادی ندارند؛

۳- اثر کنه‌کشی و حشره‌کشی آن‌ها از ترکیبات کلره شدیدتر است؛

۴- در بافت چربی و زنجیره‌های زیستی تجمع پیدا نمی‌کنند؛

۵- میزان مصرف آن‌ها در واحد سطح نسبت به ترکیبات کلره کمتر است.

معایب سموم فسفره

۱- بروز مقاومت در آفات بویژه آفات چند نسلی؛

۲- سمیت شدید برای انسان و جانوران خونگرم؛

۳- طیف تاثیر وسیع آن‌ها باعث ظهور آفات ثانوی می‌شود.

کاربامات‌ها

ترکیبات کاربامات گروه دیگری از سموم هستند که نخستین آن‌ها سمی بنام

(Physostigmine) است که از گیاهی با نام (Physostigma venenosum) که محل رویش آن در

آفریقای جنوبی می‌باشد استخراج می‌شود.

ترکیبات کاربامات سمومی هستند که هسته مرکزی آن‌ها اسید کاربامیک (COONH2) است و

شامل دو گروه اصلی می‌باشند.

ترکیبات کاربامات

۱- دی متیل کاربامات‌ها (پیرولان، ایزولان، دی متیلان، پریمیکارب). برای مبارزه با

مگس‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند اما امروزه کاربرد آن‌ها محدودتر شده است؛

۲- متیل کاربامات‌ها که دارای استفاده وسیعی هستند و به چندین گروه تقسیم می‌شوند:

الف) نفتیل کاربامات‌ها (کاربایل)

مهم‌ترین ترکیب این گروه کاربایل است که علیه حشرات، نرمتنان و کنه‌های دامی موثر

است؛

ب) متیل کاربامات‌های هتروسیکلیک (کاربوفوران، بندیوکارب)

یکی از مهم‌ترین ترکیبات این گروه کاربوفوران است که دارای خاصیت سیستمیک بوده و

علیه آفات خاک‌زی، برگ‌خوار و ساقه‌خوار و نماتدها موثر است. کاربوفوران سمی بسیار

قوی است که به دلیل اثر فوق‌العاده قوی بصورت گرانول ساخته می‌شود و در داخل خاک

برای مبارزه با آفات مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سم سیستمیک بوده و از طریق

ریشه گیاهان جذب می شود و حشراتی را که در روی گیاهان جمع می‌شوند را از بین می‌برد

ج) فنیل کاربامات‌ها (مگزاکاربات، پروپوکسور، میتو کارب)

پروپوکسور سمی با دو نوع فرمولاسیون می‌باشد که یک نوع آن برای مبارزه با حشرات

خانگی (به صورت حشره‌کش) و نوع دیگر برای شته‌ها و کنه‌ها در گلخانه‌ها و مزارع

استفاده می‌شود؛

میتوکارب دارای طیف وسیعی بوده و علیه گروه‌های مختلفی از حشرات، کنه‌ها و نرمتنان

و حتی سخت بالپوشان، دوبالان، پروانه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد؛

د) اُگزایم‌ها (آلدیکارب، متومیل و تیودیکارب)

همه جزء سموم سیستمیک هستند و علیه طیف وسیعی از آفات در مزارع و گلخانه‌ها استفاده

می‌شوند.

کنه‌کش‌ها

گروه دیگری از آفت‌کش‌ها، کنه کش‌ها هستند که طیف وسیعی از سموم را شامل می‌شوند.

کنه‌ها مخصوصاً کنه‌های خانواده (Tetranychidae) از جمله آفات بسیار مهم گیاهان

زینتی و محصولات گلخانه‌ای به شمار می‌آیند. برای مبارزه با این آفات، تعدادی از

سموم فسفره، کلره و کاربامات مورد استفاده قرار می‌گیرند و در عین حال تعدادی

کنه‌کش اختصاصی نیز وجود دارند.

کنه‌کش‌ها

– سموم گوگردی؛

– گوگرد معدنی؛

– سموم گوگرد آلی؛

-سولفون‌ها (تترادیفون)؛

– سولفونات‌ها (فنزون، کلرفنزون)؛

– سولفیت‌ها (پروپارژیت)؛

– سولفیدها (تتراسول، کلرفن سولفید).

سموم گوگرد آلی دارای ساختمان شیمیایی شبیه به ساختمان شیمیایی (D.D.T) هستند اما

با این تفاوت که به جای اتم کلر مرکزی، اتم گوگرد قرار گرفته است. این ترکیبات، همه

مراحل مختلف سنی کنه‌ها، از جمله تخم آن‌ها را از بین می‌برند.

گروه دیگر از کنه‌کش‌ها، آنالوگ‌های د .د .ت هستند- کلروفنتول – دیکلوفول –

کلروپروپیلات – کلروبنزیلات – بروموبروپیلات .

نیتروفنول‌ها گروه دیگر از کنه‌کش‌ها هستند.

– دینوبوتون، بیناپاکریل؛

– این ترکیبات علاوه بر خاصیت کنه‌کشی، خاصیت قارچ کشی نیز دارند.

آخرین گروه کنه‌کش‌ها اُرگانوتین‌ها هستند.

– سی هگزاتین، آزوسیکلوتین، فن بوتاتین اکساید؛

– در ساختمان شیمیایی آن‌ها اتم قلع (Sn) وجود دارد؛

– همه مراحل متحرک کنه‌ها را از بین می‌برند؛

– بعضی از آن‌ها علاوه بر خاصیت کنه‌کشی، خاصیت دور کنندگی و ضد تغذیه‌ای نیز

دارند.

حلزون‌کش‌ها

گروه دیگر از آفت‌کش‌ها حلزون‌کش‌ها هستند، حلزون‌ها گاهی اوقات و تحت شرایط خاصی

با عنوان آفات نسبتاً مهم محصولات گلخانه‌ای و گیاهان زینتی در می‌آیند.

برای مبارزه با حلزون‌ها سمومی که مورد استفاده قرار می‌گیرند محدود هستند.

– مهم‌ترین ترکیب مورد استفاده در مبارزه با نرمتنان متالدئید است؛

– بعضی از حشره‌کش‌ها نظیر کاربایل، میتوکارب و مگزاکاربات خاصیت نرم‌تن‌کشی نیز

دارند.

متالدئید سمی تماسی و گوارشی است و همانند سایر سموم بصورت محلول‌پاش مورد استفاده

قرار می‌گیرد. برای تولید یک طعمه‌ی مسموم برای حشرات، سبوس را با گرد متالدئید

مخلوط می‌کنیم و بتدریج مقداری آب به آن اضافه می‌کنیم، البته نباید آب به مقداری

باشد که سبوس خمیر گردد. بعد از اضافه کردن آب طعمه را بصورت یکنواخت یا بصورت کپه

در محیط‌هایی که با نرمتنان مبارزه می‌کنیم قرار می‌دهیم.

سموم گازی

گروه دیگری از سموم، سموم گازی هستند. تعدادی از سموم وقتی در شرایط مناسب محیطی

قرار می‌گیرند تبدیل به گاز شده و از راه تنفس انواع حشرات و موجودات را از بین

می‌برند.

سموم گازی

– کلروپیکرین، اتیلن دی بروماید، متیل بروماید، اتیلن اکساید و فسفین؛

– سموم گازی عموماً بر روی همه مراحل رشد حشرات و سایر بندپایان موثر هستند؛

– از سموم گازی برای ضدعفونی خاک و از بین بردن آفات محصولات انباری استفاده

می‌شود.

سموم گازی برای انسان فوق‌العاده خطرناک هستند علی‌الخصوص سم متیل بروماید که باعث

بی‌هوشی و حتی مرگ می‌شود، به همین خاطر در کاربرد این سم حتماً از افراد متخصص

استفاده شود.

http://www.forudi.blogfa.com/

پروفنوفوس


پروفنوفوس  :

حشره­ کشی غیر سیستمیک، از گروه ارگانوفسفره است

که با خاصیت تماسی و گوارشی، طیف وسیعی از آفات جونده و مکنده را در بسیاری از محصولات زراعی به ­ویژه کرم غوزه روی پنبه و آفات درختان میوه کنترل می­ کند.

پروفنوفوس به فوریت اثر می ­بخشد، تاثیر آن مدتها دوام می­ آورد، قوی و گسترده طیف است و با نفوذ به بافت­های گیاهی حشراتی مانند مینوز را که درون بافت­های گیاهی به سر می­ برند، کنترل می­ کند.

پروفنوفوس با مهار آنزیم استیل کولین استراز، سبب تجمع استیل کولین در محل سیناپس می­ شود و در نتیجه تحریک عصبی به طور مستمر ادامه پیدا می­ کند. اختلال در سیستم عصبی مرکزی حشره موجب مرگ آن می­ گردد. فاصله بین آخرین سم­پاشی تا برداشت محصول نباید از ۱۴ روز کمتر باشد.

نام محصول

نوع آفت

مقدار مصرف

پنبه

کرم غوزه

۲ لیتر در هکتار

پروفنوفوس با نسخه متخصصین گیاهپزشک و فقط در موارد مشروح فوق می ­بایست به ­کار رود.

پروفنوفوس به ­غیر از کشت­های ذکرشده و آفات نامبرده توصیه نمی ­شود.

آشپزی آسان با شبنمک

لیست نماتد کش های پرکاربرد در ایران

نماتدكشها :

– نماتد كش نماكور ( فن آميفوس ) گرانول ۱۰% ساخت باير براي نماتد زخم ريشه چاي و

مولد گره ريشه پسته به مقدار ۵ تا ۱۵ گرم در هر متر مربع.

– نماتد كش راگبي ( كادوسافوس ) گرانول ۱۰% ساخت FMC براي كنترل نماتد ريشه به

مقدار ۵ تا ۱۵ گرم در هر متر مربع.

– سم پیش رویشی ماریگلد

ایده هایی برای باغبانی ارگانیک و کنترل آفات بطور طبیعی

برخی از گیاهان یکسری خصوصیات طبیعی دارند که وقتی در کنار دیگر گیاهان کاشته شوند، به آن گیاهان کمک می کنند تا رشد کنند و آفات را دور نگه دارند. استفاده از این خصوصیات طبیعی، راهی برای افزایش تولید در باغ و قراردادن گیاهان بیشتر در یک فضای کوچکتر است.کاشت گیاهان همراه احتمالا از زمانی آغاز شده است که باغبان اولیه متوجه شده بودند که برخی از گیاهان زمانی که در کنار برخی از گیاهان دیگر کاشته می شدند به بهترین حالت از رشد خود می رسند. برای برخی از این افسانه ها و روایات قومی پشتوانه ای علمی نیز وجود دارد، اما بسیاری هم معتقدند که کاشت گیاهان همراه عمدتا ثابت نشده است. البته، باغبانان همیشه می توانند این ایده ها را عملا امتحان کنند و کارایی آن را محک بزنند.
تحقیقات نشان می دهد که کاشت گیاهان همراه در فرهنگ اقوام بومی در واقع به طور طبیعی رخ می داده است. ترکیبات موجود در گیاهان به عنوان مواد دافع آفات یا جذب شکارچیان آفات عمل می کنند. گیاهان همراه برای گمراه کردن و یا دفع آفات گیاهی و یا برای تشویق رشد سایر گیاهان و به عنوان یک تله برای آفات و انگل ها عمل می کنند و مورد استفاده قرار می گرفته اند. گیاهان همراه به منظور ارائه مواد غذایی و یا احتمالا یک خانه جذاب یا زیستگاه برای حشرات مفید – نیز ممکن می تواند به عنوان “پرستار محصول” مورد استفاده قرار گیرد و ایفای نقش نماید. این گیاهان همچنین قادر به تولید بوهایی هستند که آفات را گیج و گمراه کند و از حضور آنها جلوگیری نماید و یا بوی تولیدی آنها به گونه ای باشد که یک محصول در حال رشد گیاهی را از دید آفات پنهان و مخفی سازد. در ادامه دربارۀ برخی از این گیاهان همراه محبوب و موثر اطلاعاتی ارائه شده است که مطالعه آنها خالی از لطف نخواهد بود:
• ریحان: اگر با گوجه فرنگی کاشته شد، تولید و طعم را بهبود می بخشد. ریحان برای فلفل ها نیز خوب است و گفته شده است که پشه ها را دفع می کند. همچنین می توان ریحان را در سراسر باغ برای رایحه و خواص سودمندش کاشت.
• گاو زبان: یک همراه عالی برای گوجه فرنگی و کلم است زیرا هم کرم شاخدار گوجه فرنگی و هم شاپرک کلم را دفع می کند. همچنین به گیاه توت فرنگی نیز کمک می کند و در واقع برای هر چیزی در باغ سودمند است. آن را در سراسر باغتان بکارید.
• بابونه: یک همراه عالی برای کلم، خیار، پیاز و تمام خانواده کلم است. طعم آنها را بهبود می بخشد و یک گیاه عالی است زیرا حشرات مفید را جذب می کند و گل های زیبا و ظریفی دارد.
• شوید: نیز اگر با کلم، خیار، کاهو و غیره کاشته شود، عالی می شود زیرا طعم را بهبود می بخشد و به دفع آفات کمک می کند و همچنین در تهیه ترشی خانگی می توانید آنرا بکار ببرید! شوید می تواند خیلی بزرگ شود، بنابراین آن را در وسط بستر خیار بکارید. شوید را با گوجه فرنگی نکارید!
• علف گربه (گل نپتون catnip): یک گیاه عالی دیگر برای کاشتن و در دسترس داشتن است. آن را نزدیک کدو و خیار بکارید، زیرا شته ها و حشرات کدو را دفع خواهد کرد. برگهای خشک شده آن می تواند بصورت چای به آرام کردن معده کمک کند و همچنین اسپری آن بر روی بسیاری از گیاهان، قدرت کنترل آفات آن را دو برابر می کند.
• تربچه: می تواند در سراسر باغ و در زیر گیاهانی مانند خیار کاشته شود تا سوسک های خیار را دور کند.
• گل همیشه بهار: اگر در سراسر باغ کاشته شود، به جلوگیری از کرم های حلقوی کمک می کند و آفات را دور می کند. آنها تمام تابستان تا زمانی که شما گل های مرده را بچینید، گل خواهند داد.
• گل های لادن: نیز گل های همراه عالی برای گوجه فرنگی، خیار، کلم و گیاهان دیگر هستند. این گل ها خوردنی هستند و می توانند در سالاد ریخته شوند. آنها برای طالبی و کدو نیز مفید هستند.
• پیاز: را می توان آزادانه در سراسر باغ کاشت که به دور نگه داشتن آفات از کلم، بروکلی، گوجه فرنگی، توت فرنگی، فلفل، خیار و دیگر گیاهان کمک می کند. کشت مخلوطی از این گیاهان می تواند آفات باغ را به میزان زیادی کاهش دهد.
• گل های آفتابگردان: همراهان عالی و زیبا در سراسر باغ هستند. آنها را در کنار خیار، لوبیا و گیاهان رونده بکارید تا یک داربست فراهم کنند. آنها مقاوم و بادوام اند و یک تله عالی برای شته ها و دیگر آفات هستند. آنها معمولا خودشان دانه های زیادی را برای استفاده در سال آینده فراهم می کنند.
اما اگر شما از قبل گیاهان خود را کاشته اید و با آفات مشکل دارید،برخی راه حل های طبیعی دیگر می تواند مفید باشد
• چای یا محلولی از پودر کتانجک (نوعی جلبک بزرگ kelp) به دور کردن سوسک های ژاپنی و شته ها کمک می کند و همچنین مواد مغذی برای گیاهان را فراهم می کند. آنرا یکبار در هفته یا بیشتر، قبل و در مدت زمان های آلودگی به حشرات بر روی گیاه اسپری نمائید.
• اسپری سیر و فلفل قرمز تند (دستور تهیه آنرا در قسمت پایین ببینید) بسیاری از حشرات باغ و آفات را دور می کند. این روش احتمالا ارزان ترین گزینه برای تهیه در خانه است و زمانی که آن را اسپری می کنید نیز برایتان مضر نیست. یکبار در هفته یا بیشتر برای چندین هفته قبل و در مدت زمان های آلودگی بکار ببرید.
• چای بادرنجبویه حشرات کدو و شته ها را دفع می کند. ۲ بار در هفته یا در صورت نیاز بیشتر، آنرا اسپری کنید.
• محلولی از چند قاشق چای خوری جوش شیرین حل شده در آب می تواند به جلوگیری و درمان قارچ ها و کپک پودری شکل بر روی گیاهان کمک کند. در صورت نیاز بعنوان یک ماده جلوگیری کننده و درمان جدی آن را استفاده نمائید.
• پودر خاک دیاتومه یک ماده جلوگیری کننده و از بین برنده همه کاره برای هر نوع آفت حشره است، چون یکسره می کشد، بنابراین باید با دقت استفاده شود. معمولا فقط زمانی که لارو (کرمینه) هر حشره ای بر روی گیاهان دیده شود، استفاده می گردد. باید بعد از آبیاری یا بارش باران دوباره زده شود. فقط در صورت نیاز بر روی گیاهان بپاشید.
• اسپری گیاه نیم یک گزینه محبوب در دنیا برای کنترل آفات است.
طرز تهیه اسپری باغ فلفل تند
مواد و دستگاه های لازم:
۱٫ ۲ تا ۴ حبه سیر
۲٫ حداقل ۴ عدد فلفل قرمز تند
۳٫ ۲ قاشق غذا خوری روغن نباتی
۴٫ ۱ قاشق غذا خوری صابون مایع
۵٫ ۲ تا ۳ فنجان آب داغ
۶٫ مخلوط کن
۷٫ حوله، صافی
طرز تهیه:
۱٫ سیر، فلفل، روغن، صابون و آب را در مخلوط کن بریزید و با درجه بالا برای چند دقیقه مخلوط نمائید.
۲٫ مخلوط را در کاسه یا پارچ بریزید و بگذارید یک شب یا برای حداقل ۱۲ ساعت بماند تا تاثیرات سیر و فلفل تشدید گردد.
۳٫ آن را توسط حوله، پارچه پنیر یا صافی صاف کنید و در شیشه دهان گشاد نگه دارید.
۴٫ برای استفاده، حدود ۲ قاشق غذا خوری از آن را در یک بطوری اسپری ۴۵۳ گرمی (یا ۳ قاشق غذا خوری در ۶۸۰ گرم) بریزید و خوب تکان دهید.
۵٫ در صورت نیاز آن را مستقیما بر روی گیاهان اسپری کنید… بهتر است دستکش بپوشید!
۶٫ می توان آن را هر زمان احتیاج بود برای جلوگیری و کنترل آفات بکار برد.
کود دهی طبیعی
گزینه های طبیعی بسیار خوبی برای کود دهی و حاصلخیز کردن خاک وجود دارند. برنامه ریزی خوب و کاشت گیاهان همراه می تواند به بازدهی خوب منجر شود، اما اگر شما با خاک فقیر باغبانی را آغاز می کنید، برخی از کودها ممکن است مورد نیاز باشد:
• چای کتانجک (نوعی جلبک بزرگ KELP) یک اسپری برگ عالی است که وقتی بر روی برگ ها اسپری شود (فقط در زمان های گرم روز اسپری نشود)، گیاهان را تغذیه می کند. پاشیدن پودر کتانجک در اطراف گیاهان نیز می تواند اثر مغذی برای گیاهان داشته باشد.
• چای گزنه یکی دیگر از گزینه های مغذی است و اگر شما ضایعات آشپزخانه و برگها را کمپوست می کنید، گزنه خشک شده را می توان برای تکمیل خک و بستر کمپوست افزود.
• گل های بومادران را می توان بصورت چای یا مخلوط مایع بکار برد و برای آبیاری گیاهان برای تغذیه بیشتر استفاده کرد. همچنین شما می توانید فقط گل های بومادران را در سراسر باغ بپاشید و گفته شده که آنها اثر دفع کننده آفت نیز دارند.
علف های هرز
بسیاری از علف های هرز، گیاهان بومی ای هستند که طبیعت مادری آنها را برای شکوفایی منطقه شما قرار داده است – برای همین است که از بین بردن آنها بسیار سخت است. یادگیری عشق ورزیدن به علف ها، به معنای گسترش دادن افق های فرهنگیمان است. همچنین بسیاری از به اصطلاح علف ها، قابلیت مصرف خوراکی دارند و یا خاصیت پزشکی دارند. برگ های جوان و سبز قاصدک، کاسنی دشتی و دیگر “علف های” معمول، را می توان در سالاد بصورت خام یا بصورت پخته مصرف کرد. ریشه کاسنی دشتی اغلب برای بالا بردن طعم به قهوه اضافه می شود. بسیاری از این علف ها حاوی ویتامین ها و مواد مغذی بسیاری هستند که خوشمزه نیز می باشند.
علف کشهای طبیعی
از آنجایی که در طبیعت همواره درسهای زندگی وجود دارد و وظیفه انسان هم کشف و استفاده از آنهاست بنابراین ابتدا وضعیت وجود آفات و علف های هرز را با عشق و خرد می پذیریم و برای از بین نرفتن این جریان عشق در طبیعت و تداوم آن در وجود ما قبل از بین بردن علف های هرز و هرگونه آفت کشی همواره ابتدا از درون از مادرمان (طبیعت) اجازه بگیریم و همواره با درنظر گرفتن شفقت و نه از روی خشم کلافگی به وجود آمده از حضور آفات و … به عنوان آخرین چاره با کمترین ایجاد درد در آنها با عشق و صبر دست به این کار بزنیم تا این عمل ما کمترین میزان از درد و رنج و نفرت و خشم که خلاف اصول طبیعت است را بر جا بگذارد و هدف نیک ما برای ارتقای کاشت و سازندگی بیشتر طبیعت را به آن القا نماید. در ادامه سعی بر آن شده تا راههایی با کمترین میزان رنجش در زمانهای بحرانی و اجتناب ناپذیر بودن آن ارائه گردد به امیدی که راههای پر شفقتی جایگزین شود:
طرز تهیه اسپری علف کش غیر سمی:
• ۰/۴ کیلوگرم نمک
• یک گالن (۳/۷ لیتر) سرکه سفید
• مایع صابون (۸ قطره)
نمک را در سرکه حل کنید، سپس ۸ قطره مایع صابون به آن اضافه نمائید و محلول حاصل را در بطری اسپری بریزید و روی آن برچسب بزنید که برای موارد دیگری به اشتباه استفاده نشود.
توجه: حتما دقت شود که این محلول دقیقا بر روی علف های هرز اسپری شود و بر روی گیاه اصلی نریزد.
همچنین می توان بر روی علف های هرز روزنامه های مرطوب را همانند شکل ریز چید و روی آن مالچ (خاکپوش) ریخت که این کار از رسیدن اکسیژن به علف های هرز جلوگیری می کند و سبب از بین رفتن آنها می شود.
راه های پیشگیری:
ساده ترین راه برای پیشگیری از آسیب حشرات در باغتان، در درجه اول دور کردن آنها از آمدن به باغتان است. داشتن یک باغ سالم بهترین راه دفاع است.
گیاهان ضعیف را بیرون بکشید. آنها ممکن است آلوده به آفات شده باشند و آنها شکارگران را جذب خواهند کرد. گیاه را بیرون بکشید و آن را دور از ناحیه باغتان دفن کنید یا دور بریزید.
خاک ارگانیک و سالم تهیه کنید.شیوه های کمپوست طبیعی، قرار دادن برگ ها یا کاه در اطراف گیاهان (به منظور جلوگیری از دست دادن آب یا یخ زدن ریشه گیاه) و پوشاندن روی خاکتان با کمپوست یا کودهای طبیعی بهترین راه برای رشد دادن گیاهان قوی و استوار است.
اسپری یا خاکپوشی از جلبک. جلبک ها حاوی عناصری از قبیل آهن، روی، باریوم، کلسیم، سولفور و منیزیوم می باشند، که رشد سالم را در گیاهان تقویت می کنند. کود حاوی جلبک بصورت خاکپوش یا اسپری، رشد را تقویت می کند و به گیاه قدرت می دهد تا در برابر بیماری مقاوم باشد. خاکپوش جلبک همچنین کرم ها را دور می کند.
زیستگاه حشرات را به حداقل برسانید. باغتان را از مواد زائد و علف های هرزی که محل های زاد و ولد حشرات هستند، پاک نمائید. از خاکپوش تمیز استفاده نمائید.
گیاهان (محصولات) مختلف را در کنار هم بکارید. آفات و حشرات اغلب ویژه برخی گیاهان هستند. وقتی بطور مخلوط گیاهان را بکارید، آفات کمتر احتمال دارد تا در سراسر یک محصول پخش شوند.

شاخ و برگ گیاهان را خشک نگه دارید. ابتدای روز آبیاری نمائید، به این ترتیب شاخ و برگها برای بیشتر روز خشک خواهند ماند. شاخ و برگ خیس، حشرات و آسیب قارچی به گیاهانتان را افزایش می دهد. در اینجا (drip-irrigation) می توانید شیوه های آبیاری قطره ای را به ریشه گیاهانتان ببینید، بدون اینکه شاخ و برگ ها خیس شوند.
ضد عفونی نمائید. اگر شما با گیاهان آلوده کار می کنید، قبل از رفتن به نواحی دیگر باغ، ابزارتان را تمیز نمائید. این کار، سرعت شیوع حشرات مهاجم را کاهش خواهد داد.

پیاز خوراکی

تاریخچه
پیاز یکی از سبزیهای مهم و مشهور دنیا است . این سبزی در بیشتر نقاط دنیا کشت می شود . پیاز گیاه بومی جنوب غربی آسیا و احتمالا مربوط به ناحیه ای بین فلسطین و هندوستان و یا منطقه شرق مدیترانه می باشد . بعضی ایران را موطن اصلی پیاز می دانند ، از زمانهای بسیار قدیم پیاز کشت می شده است و مردم به خصوصیات این سبزی پی برده اند . تاریخچه استفاده از آن به عنوان غذا به زمانی می رسد که تاریخ نوشته شده است . کشور مصر به خاطر کاشت نوعی پیاز مشهور بوده است . کشت آن در این کشور با ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح می رسد و در اهرام مصر پیاز کشف گردیده است . در نوشته رومیان و یونانیان مطالبی در مورد پیاز به چشم می خورد ، و نیز در کتاب مقدس مسیحیان از آن نام برده شده است . در قرآن کریم نیز به نام (بصل)‌ از آن صحبت به میان آمده .
پیاز یکی از موادی بود که قوم بنی اسرائیل در موقع مهاجرت از مصر در بیابانهای عربستان خواهان آن بودند
مشخصات گیاه شناسی
نام علمی پیاز Allium cepa است و از خانواده سوسنیها Liliacea است . پیاز با وجود اینکه دو یا چند ساله است در سبزی کاری به طور محصول یک ساله کاشته می شود . جنس Allium cepa دارای گونه های زیادی است ،‌ که اغلب تولید غده پیاز کرده ،‌ ولی گونه های وحشی در این جنس یافت می شود ،‌ که به جای تولید بذر ،‌ تولید پیازچه های کوچک در خوشه گل می کند ،‌ که برای تکثیر از آن استفاده می شود .
گل :گل پیاز دارای سه پرچم و یک تخمدان ۶ برچه ای می باشد . ساقه گل دهنده همانند توپ به نظر می رسد .
ساقه: پیاز دارای ساقه پهن نازک ،‌ مدور ،‌ سفید رنگ و زیر زمینی است . که از قسمت زیرین آن ریشه ها خارج می گردند . و نیز از قسمتهای فوقانی آن برگهای ضخیم تر ،‌ متورم و فلس مانند ،‌ که سفید یا قرمز رنگ بوده و کلروفیل خود را از دست داده اند و از مواد غذایی ذخیره شده اند خارج می گردد .
ریشه: ریشه پیاز نسبتا ضخیم و گوشتی و ساده است از قسمتهای تحتانی ساقه زیر زمینی خارج می شود . طول این ریشه ها نسبتا کوتاه و انتشار آن در داخل خاک در ۱۰ یا ۲۰ سانتیمتر قسمت فوقانی خاک مزرعه می باشد . در وسط صفحه ساقه زیرزمینی نقطه رویش پیاز که نقش جوانه انتهایی ساقه هوایی را بازی می کند قرار دارد و در این محل است که ساقه گل دهنده و برگ سبز بوته پیاز ظاهر شده و در فضا به رشد خود ادامه می دهد . اغلب بین برگهای زیرزمینی که حجم پیاز را تشکیل می دهند جوانه هایی به وجود می اید که پس از رشد هر یک از آنها تولید پیاز کامل می کنند و از این پیازهای کوچک که ما بچه پیاز می نامیم می توان برای ازدیاد گیاه استفاده کرد . این پیازهای کوچک معادل شاخه های فرعی ساقه هوایی سایر گیاهان می باشند ،‌ البته از نظر سبزی کاری و تولید پیاز به منظور تجارتی این خاصیت تولید بچه پیاز ژنتیکی و ارثی ،‌ یکی از علل نا مرغوبی محصول است ،‌ این نوع پیازها را پیاز دو قلو می نامند .
آب و هوای مورد نیاز: پیاز را به خاطر اینکه به تعداد زیادی ارقام دارد در بیشتر نقاط جهان کشت می کنند ،‌ چه در نقاط سرد سیر که بهترین محیط برای کاشت این محصول است و چه در نواحی گرم و گرم و معتدل با روز کوتاه ،‌ ولی همانطور که اشاره شد بهترین محیط برای رشد پیاز و تشکیل غده یا پیاز آب و هوای خنک و روزهای بلند است ،‌ در صورتی که برای رسیدن پیاز ،‌ درجه حرارت زیادتر و محیط خشک تری نیاز است . به همین جهت سطح انتشار زیاد نسبتا وسیع است و از نواحی سرد شمالی تا نواحی خیلی گرم جنوب می توان آن را کاشت . پیاز چون محصول فصل خنک است و در دمای حدود سانتیگراد جوانه می زند و در دمای بین درجه سانتیگراد بهترین رشد و نمو را دارد . حرارت کم و رطوبت بالا در اوایل دوره رشد و گرما در اواخر دوره رشد برای پیاز بسیار مناسب است . در نواحی گرم سیر بیشتر از فصل پاییز و زمستان برای کاشت پیاز استفاده می کنند ،‌ در صورتی که در نواحی سرد شمالی این گیاه محصول تابستانه است .
تاثیر طول مدت روشنایی (فتوتروپسیم)‌ در تشکیل پیاز و بذر
تشکیل غده های پیاز بیشتر به طول دوره روشنایی بستگی دارد . بنا بر آزمایشات گارنر Garner و آلارد Allarrd و مک کلیلند MC clelland و تمپسن Thompson و سمیت Smith تمام انواع پیازهای معمولی در هر درجه حرارتی و در هر نقطه تولید پیاز نمی کنند و گل نمی دهند . بلکه انواع مخصوصی هستند که در روزهای بلند تابستان یعنی در نقاط شمالی که طول روز بیش از ۱۶ ساعت نیز می رسد . تولید پیاز و گل می کنند ،‌ ولی در نقاط جنوبی که روزها کوتاهتر است اگر درجه حرارت محل کاشت کمتر از ۲۰ تا ۱۲ درجه سانتیگراد نشود برای مدت زیادی (۱۲-۱۰ ماه )‌ پیاز سبز مانده و بذر و غده و پیاز تولید نمی کند .در مقابل این نوع پیازها ارقامی نیز وجود دارند که در نقاط جنوبی که طول مدت روشنائی در روز ۱۲-۱۰ ساعت است به مقدار زیاد تولید پیاز و بذر می کنند . گارنر و آلارد و مک کلیلند فقط تاثیر روشنایی را در تولید پیاز و گل مورد مطالعه قرار داده بودند ولی تمپسن و سمیت تاثیر مقدار حرارت را نیز مطالعه کرده و چنین نتیجه گرفته اند که برای تولید پیاز حرارت نسبتا زیاد لازم است . و دمای زیاد همانند طول دوره روشنایی در تشکیل بذر و غده پیاز تاثیر فراوان دارد .
طبقه بندی پیازها
طبقه بندی بر اساس نوع رقم
۱ – آلیوم سپا رقم اگرگاتوم Al. Cepa.Var : Aggregatum در خاک تولید پیاز می کند .
۲- آلیوم سپا رقم ویوی پاریوم Al. Cepa.Var : Vivi parum یا پیاز درختی . این نوع پیاز در ساقه گل دهنده به جای گل تولید پیازهای کوچک می کند .

طبقه بندی بر اساس طول روز
به طور کلی ارقام پیاز از نظر طول روز در سه گروه روز کوتاه ،‌ روز متوسط ،‌ و روز بلند قرار می گیرد .
الف )‌ پیازهای روز کوتاه :‌ این ارقام در مقایسه با سایر واریته ها ،‌ طی دوره رشد ،‌ به کمترین روز حدود (۱۲-۱۱)‌ ساعت نیازمندند . زمان لازم برای برداشت محصول ،‌ حدود ۷ ماه به طول می انجامد . از این رو ارقام روز کوتاه با توجه به شرایط آب و هوایی در پائیز کشت و در اواخر زمستان یا اوایل بهار برداشت می شوند . ارقام تگزاس ارلی گرانو PRR ۵۰۲ ،‌ هیبرید پریما و را و سرکره برازجان روز کوتاه اند .
ب )‌ پیازهای روز متوسط :‌ این پیازها احتیاج به آب و هوای ملایم و طول روز متوسط داشته و مناسب نواحی معتدل با عرض جغرافیایی ۳۶-۳۲ درجه هستند . این نواحی به طول روز حدود ۱۴-۱۳ ساعت احتیاج دارند و برای تکمیل غده های پیازهای خود یک دوره ۶-۵ ماهه را باید سپری کنند . این ارقام در نواحی معتدل در زمستان می کارند و در اواخر بهار و یا اوایل تابستان برداشت می کنند . و از ارقام را روز متوسط می توان به رامهرمز ،‌ طارم و سفید ساری ،‌ سفید گرگان ،‌ لوشان اشاره کرد
پ)‌ پیازهای روز بلند :‌ این ارقام برای تولید پیاز ،‌ احتیاج به طول روز زیاد و درجه حرارت بالا دارند . طول روز مناسب برای تشکیل پیاز در این ارقام حدود ۱۶ ساعت است و نواحی کشت این ارقام در ایران ،‌ مناطق سرد و معتدل سرد می باشد . این ارقام در اوایل بهار کشت و در اواخر تابستان یا اوایل پاییز برداشت می شوند . دوره رشد آنها حدود ۶ ماه می باشد . قابلیت انبار کردن و حمل و نقل این ارقام معمولا خوب است .از ارقام روز بلند می توان قرمز آذر شهر ،‌ سفید کاشان ،‌ سفید قم ،‌ قولی قصه ،‌ سفید کمره ای خمین ،‌ درچه اصفهان ،‌ قرمز ری ،‌ محلی کردستان را نام دارد .
طبقه بندی بر اساس رنگ
پیازهای ایرانی :‌ ۱- سفید :‌ پیاز سفید کاشان ،‌ سفید قم
۲- قرمز :‌ پیاز طارم ،‌ ری ،‌ آذر شهر
۳- صورتی :‌ پیاز نوشهر
۴- بنفش :‌ پیاز کهریزک
پیازهای آمریکایی :‌ ۱- زرد :‌ کره زرد Yellow globe
۲- سفید :‌ کره سوت پرت سفید South white globe
۳- قرمز :‌ کره قرمز سوت پرت South port red globe
طبقه بندی بر اساس شکل
از نظر شکل نیز پیازها به دو دسته تقسیم می شوند :
الف )‌ پیازهای گرد کروی : رقم Zittauer gelb که یک رقم آلمانی است .
ب)‌ پیازهای گرد شلجمی :‌ رقم Bransch wieger dunkel blutrot که یک رقم آلمانی است .
طبقه بندی بر اساس رنگ
پیازهای ایرانی :‌ ۱- سفید :‌ پیاز سفید کاشان ،‌ سفید قم
۲- قرمز :‌ پیاز طارم ،‌ ری ،‌ آذر شهر
۳- صورتی :‌ پیاز نوشهر
۴- بنفش :‌ پیاز کهریزک
پیازهای آمریکایی :‌ ۱- زرد :‌ کره زرد Yellow globe
۲- سفید :‌ کره سوت پرت سفید South white globe
۳- قرمز :‌ کره قرمز سوت پرت South port red globe
طبقه بندی بر اساس شکل
از نظر شکل نیز پیازها به دو دسته تقسیم می شوند :
الف )‌ پیازهای گرد کروی : رقم Zittauer gelb که یک رقم آلمانی است .
ب)‌ پیازهای گرد شلجمی :‌ رقم Bransch wieger dunkel blutrot که یک رقم آلمانی است.
نوع خاک و ساختمان خاک
از آنجایی که ریشه بوته پیاز کوتاه و سطحی است خاکی که این گیاه در آن کاشته می شود باید از حیث مواد غذایی خیلی غنی باشد ،‌ پس پیاز در هر نوع خاک از خاکهای شنی لومی تا خاکهای رسی سنگین و نیز در خاکهای هوموسی قابل کشت است . البته خاکهای رسی برای کشت پیاز مناسب نیستند ،‌ زیرا یا غده خوب در آنها تشکیل نمی نمی شود و یا پیاز به دست آمده بد شکل می گردد ،‌ مگر اینکه این خاکها به وسیله کودهای دامی سبک شوند ،‌ علت این موضوع سخت بودن آنهاست ،‌ چنانکه در اوایل رشد ریشه پیاز قدرت نفوذ در آنها را ندارد .البته چون پیاز معمولی مانند کلیه گیاهان پیازی و آنهایی که دارای ریشه غده ای شکل هستند طالب خاک سبک شنی و سست می باشند ،‌ بهترین خاک برای کاشت این محصول زمینهایی که از حیث مواد آلی غنی هستند و زمینهای معدنی شنی یعنی لیمونی سبک می باشد .خاکهای شنی لومی اگر با کودهای دامی و شیمیایی تقویت شوند و به اندازه کافی هوموس داشته باشند ،‌ برای رشد پیاز بسیار مناسب خواهند بود ،‌ چون این گونه خاکها برای محصول پیش رس فوق العاده ارزشمند است . در هر صورت نوع خاکی که برای کشت پیاز استفاده می شود ،‌ باید از زهکشی خوبی برخوردار باشد
اسیدیته خاک
پیاز نسبت به اسیدیته خاک بسیار حساس است . بهترین محصول پیاز در خاکهایی با PH ۵/۶ تا ۸/۵ به دست می آید . پیاز در PH کمتر از ۸/۵ نمی تواند رشد کند ،‌ چون در این PH یون آلومینیوم سمی است در این صورت با اضافه کردن آهک ،‌ PH خاک را بالا می برند . اضافه کردن ۱ تا ۲ تن آهک آب دیده در هکتار ،‌ متناسب با نوع PH خاک ،‌ توصیه شده است .از طرفی در PH بالاتر از ۵/۶ بعضی از عناصر مانند منگنز برای پیاز غیر قابل استفاده است .
مجموعه عملیات تهیه زمین برای کاشت
تهیه زمین باید با دقت و مراقبت فراوان صورت گیرد . چون تولید ریشه فرعی در این گیاهان بسیار کم است . زمینی که به کاشت پیاز اختصاص داده می شود باید مسطح و عاری از سنگ درشت باشد زیرا در زمینهایی که دارای شیب زیاد هستند در موقع آبیاری فشار و سرعت آب زیاد بوده و بذر تازه کاشته شده و یا نشای پیاز را شسته و از بین می برند ،‌ اگر زمین سنگلاخ باشد علاوه بر اینکه مانع رشد پیاز در داخل خاک می شود ،‌ استفاده از وسایل کار چرخ دار دستی مانند وجین کن و سله شکن و کود پاش را که بعد از سبز شدن بذر مورد استفاده قرار می گیرند مشکل و نامنظم می کند .ابتدا در پاییز سال قبل از کشت زمین را کود دامی داده و سپس زمین را به عمق ۲۵ تا ۱۵ سانتیمتری شخم زده و بعد برای آنکه کود و خاک به طور کامل مخلوط شود و کلوخها نیز خرد شوند ۲ تا ۳ مرتبه دیسک زدن حتما لازم است .در زمینهای لیمونی سنگین سه مرتبه دیسک زدن حتما لازم است تا زمین کاملا نرم و هموار شود . ولی در اراضی شنی و لیمونی سبک دو مرتبه دیسک زدن در دو جهت عمود به یکدیگر کافی است .پس از آنکه زمین به این ترتیب تهیه و حاضر شد تا اواخر اسفند و یا اوایل فروردین ماه سال بعد صبر کرده و در آن موقع به محض آنکه رطوبت زمین اجازه ورود به مزرعه را بدهد . مجددا سطح زمین را با یک مرتبه دیسک زدن نرم می کنند . البته در برخی از کشورها مانند آلمان مخصوصا در اراضی شنی در بهار پس از دیسک با غلطک سبکی سطح مزرعه را می کوبند و پس از آن با بذر پاش دستی یا موتوری اقدام به کاشت بذر می کنند .
کود
کود دامی :‌ کود دامی و یا کود سبز برای اصلاح فیزیکی خاک و نیز در زمینهایی که از حیث مواد آلی یعنی هوموس فقیر هستند حتما لازم است . استفاده از انواع مختلف کود در بالا بردن میزان محصول نقش عمده ای دارد . گذشته از این ،‌ تغذیه غده پیاز در سال اول روی کیفیت بذر در سال دوم اثر مطلوبی دارد . این امر به خصوص در خاکهای معدنی که مقدار کمتری رس دارند بسیار حائز اهمیت است . پیاز به کود دامی زیاد احتیاج دارد ،‌ و می توان گفت میزان مصرف کود حیوانی دو برابر سایر سبزیها است ،‌ بنابراین توصیه می شود که از کودهای دامی در کشتهای قبلی زمین در دست کاشت پیاز استفاده شود .کود دامی اگر تازه باشد باید در پاییز سال قبل از کاشت یعنی اقلا ۴ تا ۳ ماه قبل از بذر کاری و یا نشا کاری با خاک مخلوط گردد . اگر این امر ممکن نبود در بهار یا در اسفند ماه که موقع کاشت بذر است باید حتما از کود دامی پوسیده استفاده کرد و اگر کود پوسیده نبود باید از دادن آن صرف نظر کرد و به استفاده از کود شیمیایی اکتفا کرد چون استفاده از کودهای دامی تازه که دارای بذر علف هرز هستند برای مزرعه پیاز واقعا زیان آور است ، به علت اینکه پیاز در اوایل رشد بسیار ضعیف بوده و به کندی رشد و نمو می کند ،‌ لذا علفهای هرز به آسانی به آن غلبه می کنند . بهترین طرز استفاده از کود دامی آن است که کود را به مقدار زیاد (در حدود ۴۰ تا ۵۰ تن در هکتار )‌ به محصول سال قبل که حتما یک گیاه وجینی مانند سیب زمینی یا چغندر قند یا گوجه فرنگی و یا نباتات خانواده کدوئیان خواهند بود بدهند .کاشت پیاز بعد از گیاهان تیره بقولات (لوبیا چشم بلبلی ،‌ باقلا)‌ باعث افزایش محصول می گردد ‌،‌ لذا قرار دادن گیاهان تیره بغولات در تناوب زراعی پیاز بسیار مناسب است .
کود شیمیایی : استفاده از کودهای شیمیایی ،‌ به خصوص در زمینهای شنی توصیه می شود ،‌ در خاکهای لومی رسی و سیلتی مقدار ۸۰-۶۰ کیلوگرم ازت و ۱۲۰-۱۰۰ کیلوگرم کود فسفر در هکتار مناسب است . البته این مقدار در زمینهای شنی باید بیشتر مصرف شود . همچنین در رمینهای شنی مصرف حدود ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار پتاسیم توصیه می شود .
بذر
بذر پیاز تقریبا یک هرم مثلث القاعده نامرتب و رنگ آن سیاه است و به ابعاد :‌ پهنای بذر ۱ تا ۲ میلیمتر و درازای بذر ۳تا۴ میلیمتر و کلفتی بذر ۵/۰ تا ۱ میلیمتر است .وزن ۱۰۰۰ دانه بذر پیاز ۷/۲ تا ۴ گرم است . بذر پیاز در بهترین شرایط نگهداری قوه نامیه خود را ۳۰-۲ سال حفظ می کند ولی بهتر است بذر یکساله کشت گردد .
تکثیر و کاشت
عمق کاشت :‌
الف )‌ عمق کاشت پیازچه هایی که به منظور پیاز سبز کاشته می شوند ،‌ حدود ۳ تا ۲ سانتیمتراست . که باید آنها نزدیک به هم کشت گردند به طوری که با هم تماس داشته باشند . فاصله خطوط کاشت آنها نیز حدود ۳۰ سانتیمتر است و وقتی که طول بوته ها به ۱۰ سانتیمتر رسید ،‌ پای بوته خاک ریخته می شود که قسمتی از پیاز سفید شود .
ب)‌ عمق کاشت پیازچه ها برای تولید پیاز حدود ۵/۱ سانتیمتر می باشد و فاصله دو بوته بین ۷۰ تا ۷ سانتیمتر و فاصله خطوط کشت ۴۰-۳۰ سانتیمتردر نظر گرفته می شود . چون هدفمان تولید پیاز خشک است . به اطراف بوته خاک داده نمی شود . چون خاصیت انبارداری پیاز کم می شود .به طور کلی پیازی که از طریق کشت پیازچه تولید می گردد ،‌ قدرت انبارداری خوبی ندارد و نمی توانیم آن را برای مدت طولانی نگهداری کنیم . برای نگهداری پیاز برای مدت طولانی باید از طریق کشت مستقیم بذر اقدام کرد.
تکثیر
الف )‌ تولید پیاز از طریق پیازچه هایی که در خوشه گل پیاز مصری به وجود می آید . این نوع پیاز مصری با نام Allium cepa Var:Viviparum که تولید بوته ای می کند که بافت اندام آن بسیار سخت می باشد و این نوع پیاز چند ساله است . و به جای گل و بذر ،‌ تولید توده ای از پیازچه در انتهای ساقه گل دهنده می کند . برای تکثیر این نوع پیاز ،‌ از این پیازچه ها استفاده می شود .
ب )‌ استفاده از پیازچه هایی که پیاز نوع Potato onion یا Multiplier onion تولید می کنند . نام علمی این نوع پیاز Allium cepa Var:aggregatum می باشد . این نوع پیاز به طور کلی تولید بذر نمی کند،‌ ولی تولید پیازچه هایی در اطراف پیاز اصلی می نماید . می توانیم پیازچه ها را از هم جدا کرده ،‌ جداجدا و یا اینکه در حالت جدا نشده بکاریم . به هر حال این پیاز به صورت پیازچه و یا پیاز سبز مصرف می شوند . در موقع کاشت پیازچه ها باید دقت کرد که آنها در خاک فرو نروند ،‌ بلکه باید کمی خاک یا کود پوسیده روی پیازچه قرار داده شود . لازم به توضیح است که در خارج از ایران بعضی از ارقام پیاز را صرفا به خاطر تولید پیازچه و تهیه پیاز سبز می کارند . و به آن گرین بانچینگ اونیون می گویند . این رقم به هیچ عنوان تولید غده نمی کند ودارای رشد سریع می باشد و ممکن است از پیازچه و یا بذر به وجود آید . از بین این ارقام می توان از :‌ اورگرین ،‌ پلنن ویل ،‌ بانچینگ و وایت بانچینگ نام برد .
ج ) استفاده از پیاز هایی که از کشت متراکم بذر در سال زراعی قبل به دست آمده اند . در این روش از پیازهایی استفاده کرده که قطرشان بین ۵/۲ –۵/۱ سانتیمتر باشد .
د ) کشت بذر :‌ این روش کشت در بیشتر نقاط جهان معمول است و به دو نوع است:
الف )‌ کشت مستقیم بذر در محل اصلی :‌
زمان کشت مستقیم بذر پیاز به عوامل زیادی بستگی دارد ،‌ که از آن جمله می توان شرایط آب و هوایی منطقه ،‌ نحوه کاشت ،‌ و بالاخره رقم پیاز را نام برد . در مناطق سرد سیری که زمستان یخبندان دارند به محض برطرف شدن سرمای بهاره باید به کشت پیاز اقدام کرد . فاصله خطوط دریفها در کشت پیاز حدود ۴۰-۳۰ سانتیمتر در نظر گرفته می شود . و بذور آن به فاصله ۲ سانتیمتری از هم کشت می گردند .
ب)‌ کشت از طریق نشاء‌:‌
در این روش از پیازچه هایی استفاده شده که از کشت متراکم بذر در سال قبل به وجو آمده اند برای این منظور در اوایل پاییز بذور به طور متراکم در محلی سرپوشیده کشت می گردند ،‌ و در طول مدت زمستان پیازچه ها در دوره خواب به سر می برند و به محض مساعد شدن هوا به محل اصلی منتقل می شوند . مدت خزانه گیری بین ۱۰ تا ۶ هفته است . در مناطق سرد سیری به محض مساعد شدن هوا اقدام به تهیه خزانه می کنند . (در صورتی که بخواهیم خرانه درهوای ازاد باشد )‌ نشاها در فضاهایی که بین ۳۰-۴۰ سانتیمتر از هم فاصله دارند ،‌ به فواصل ۱۰ سانتیمتری نشا می شوند . نشاها می توانند اندازه های مختلفی داشته باشند . ولی طول و قطر نشاها اگر به اندازه مداد نباشد ،‌ کاشت آنها توصیه نمی شود . چون باعث شکافته شدن ریشه متورم یا دو تایی شدن ریشه می شود . که این خود باعث به وجود آمدن ساقه های بذری زود رس می گردد . لازم به ذکر است که حدود ۴ تا ۲ کیلوگرم بذر برای تهیه نشا یک هکتار زمین کافی است . ولی برای کشت مستقیم پیاز به ۱۸-۸ کیلوگرم بذر در هکتار نیاز داشته . ولی با توجه به طرز کاشت و پیش بینی آفات در زمینی سالم و کاشت خطی ۸ کیلوگرم در هکتار کافی است و برای کاشت بذر به وسیله دست پاش حدود ۱۲-۱۰ کیلوگرم بذر و اگر خطر بروز آفت در بین باشد به ۱۸ کیلوگرم بذر در هکتار نیاز است .
کشت مخلوط
با تمام مراقبتهای لازم تراکم بذر در واحد سطح یا خط کاشت زیاد خواهد بود و باید پس از سبزشدن بذر محصول را تنک کرد . تنک کردن محصول همیشه با صرف هزینه زیاد همراه است و از طرفی هم در موقع تنک کردن ریشه سایر نهال هایی که باید در محل باقی بمانند تکان خورده و ضعیف شده و چه بسا خشک بشوند لذا حتی المقدور باید از تنک کردن پیاز خودداری کرد . برای این منظور بهتر است بذر پیاز را با بذر گیاه دیگری که محصول آن زود می رسد و برداشت می شود مخلوط کرده و بکارند . گیاهانی که می توان بذر آنها را با بذر پیاز مخلوط کرد عبارتند از :‌ اسفناج ،‌ تره فرنگی ،‌ جعفری . نسبت بذر پیاز و بذر تره فرنگی برای کاشت مخلوط ۱۲۰ گرم بذر تره فرنگی برای هر یک کیلوگرم بذر پیاز و برای جعفری ۵۰ گرم بذر جعفری برای هر یک کیلوگرم بذر پیاز می باشد .فایده دیگر کاشت مخلوط در زراعت پیاز این است که بذرپیاز نسبتا دیر سبز می شود ،‌ یعنی ۲-۱ ماه طول می کشد تا بذر پیاز سبز شود و در این مدت بذر علف هرز به مقدار زیاد سبز شده و رشد زیاد کرده و نهال جوان پیاز را بعدا سبز خواهد شد از بین می برد و یا آنکه کلا مانع سبز شدن بذر پیاز می گردد . بنابراین باید در همان ۲-۱ هفته اول کاشت پیاز اقدام به وجین کرد ولی سبز نشدن تخم پیاز در این موقع وجین بین خطوط را غیر ممکن می سازد ،‌ زیرا تشخیص خطوط کاشت بذر پیاز غیر مقدور است ،‌ ولی اگر بذر پیاز با تخم گیاه دیگری که زود سبز می شود کاشته شود محل خطوط کاشت پیاز خیلی زود مشخص شده و به اسانی می توان بین آنها را وجین و یا سله شکنی کرد
بذر دادن قبل از موقع پیاز
در نقاطی که پیاز کوچک را برای تولید پیاز درشت می کارند و یا در نواحی گرم که فصل نمو بوته پیاز زمستان است اغلب اتفاق افتاده ،‌ به طوری که در همان سال کاشت نهال یا پیاز کوچک ،‌ قبل از تولید پیاز درشت قابل فروش در بازار ساقه گل دهنده ظاهر شده و بوته گل و بذر می دهد . البته این پدیده موجب از بین رفتن تمام محصول آن سال و ضرر فوق العاده کشاورز می گردد . در این جدول دو عامل متغیر موجود است یکی اندازه پیاز که بر سه دسته تقسیم شده است ،‌ و دیگری حرارت انبار یکه پیازها را قبل از کاشت در آن نگاهداری کرده اند . با در نظر گرفتن این دو عامل هر قدر که اندازه پیازها زیادتر می شود و درجه حرارت انبار بالا می رود تعداد بوته هایی که قبل از موقع یعنی زود بذر می دهند زیادتر می شوند به استثنای حرارت بین و درجه سانتیگراد که در این درجه حرارت تعداد بوته گل دهنده کمتر از سایر درجات حرارت می باشد . ولی نسبت ازدیاد تعداد بوته گل دار نسبت به درشتی پیاز کاشته شده همیشه ثابت است . بنابراین عامل مهم بذر دادن بی موقع پیاز همان درشتی و یا ریزی پیاز کاشته شده می باشد و مقدار حرارت تاثیر زیادی در این امر ندارد . فقط این موضوع را باید در نظر گرفت که اگر درجه حرارت بین و درجه سانتیگراد باشد باعث بذر دادن بوته گیاه نمی شود ،‌ در عوض خود پیاز قبل از کاشت در انبار می پلاسد و در نتیجه مقدار محصول حاصله از چنین پیازی کم خواهد بود . در نتیجه برای برداشت محصول کافی و جلوگیری از بذر دادن بوته های پیاز در هنگامی که ما برای غده ان را کشت کرده ایم ،‌ باید درجه حرارت انبار در اطراف صفر درجه سانتیگراد باشد و اندازه قطر آنها از ۲CM سانتیمتر تجاوز نکند . برای جلوگیری از بذردادن بوته های پیاز بذری که در نواحی گرمسیر در فصل زمستان کاشته می شوند ،‌ باید حتی المقدور از رکود در رشد بوته سبز پیاز در این فصل یعنی زمستان جلوگیری کرد چه این رکود در رشد نباتات دائمی و یا دو ساله است که باعث زود گل دادن و بی موقع بذر دادن گیاه می شود .
وجین و سله شکنی
به طوری که می دانیم ریشه پیاز سطحی و کوتاه است ،‌ بنابراین سله شکنی و وجین نباید عمیق باشد عمل سله شکنی و وجین باید یکی دو هفته پس از کاشت بذر پیاز انجام گیرد تا علف هرزبه نهال پیاز غلبه نکند . تعداد دفعات سله شکنی باید نسبتا زیاد باشد یعنی بعد از هر دفعه آبیاری باید این عمل طوری انجام شود که به ریشه گیاه لطمه ای نزند .
آبیاری
پیاز به آب فراوان نیاز دارد ،‌ و در اراضی شنی که سطح فوقانی خاک خیلی زود خشک می شود باید کاملا مراقب بود که همیشه در اطراف ریشه پیاز رطوبت کافی موجود باشد . در نقاط شمالی ایران پیاز را می توان به صورت دیم کشت کرد . پیازهایی که از کشت آبی به دست می آیند وزن بیشتری نسبت به محصولات دیم در انباراز دست می دهند . آب بیش از حد باعث دیررس شدن و زردی برگها می شود ،‌ از طرف دیگر کم آبی باعث کاهش عملکرد می شود . به طور معمول مزرعه پیاز را هر ۵ الی ۷ روز یکبار آبیاری کرده ،‌ و میزان آب مصرفی با توجه به منطقه کشت ،‌ زمان کشت ،‌ روش تولید و نوع خاک متغیر می باشد . وبه طور کلی و معمول به طرق شیاری و یا غرقابی آبیاری می کنند .
تنک کردن
به طور کلی تنک کردن در کاشت پیاز چندان مفید نیست چه در اثر «کشیدن »‌ یعنی کندن نهالهای زائد ،‌ ریشه سایر بوته ها که باید در جای خود باقی بمانند تکان خورده و نهال پیاز ضعیف می شود . ولی معهذا برای به دست آوردن پیاز درشت درسال اول کاشت بذربا تمام مراقبتهای لازم تراکم بذر درواحد سطح زیادتر از حد لازم می شود و باید مزرعه را تنک کرد . در این صورت نهالهای زائد را به نحوی که فاصله بین بوته های باقی مانده ۸ تا ۲۵ سانتیمتر (نسبت به نوع پیازکاشته شده )‌ باشد حذف میکنند. عمل تنک کردن را معمولا ۴-۳ ماه پس ازکاشت بذر انجام می دهند ،‌ یعنی از اوایل تا اواخر خرداد ماه . در این موقع نهالهای زائد به اندازه کافی درشت شده و می توان از آنها به عنوان پیازچه و یا پیاز سبز در آشپزخانه استفاده کرد .
مبارزه با علفهای هرز مزارع پیاز
الف )‌ مبارزه مکانیکی :‌ علفهای هرز در مزارعی که به صورت خطی کشت شده اند می توان توسط کولتیواتور یا وجین دستی از بین برد : استفاده از این روش در کشتهایی که به صورت کرتی است غیر ممکن است .
ب )‌ مبارزه شیمیایی :‌ از علفکشها در کنترل علف هرز استفاده کرده . مسئله مهم درمورد علفکشها ،‌ دقت در شرایط و زمان مصرفشان است . زیرا که رطوبت ،‌ درجه حرارت و یا بارندگی می تواند عوامل تغییر دهنده نتیجه کار باشد .
۱٫ علفکش داکتال :‌ به میزان ۱۲-۸ ماده موثره ،‌ پس از کاشت بذر پیاز و قبل از رویش ،‌ مصرف می شود . این علفکش بر علیه اغلب باریک برگها (گراسها)‌ ،‌ و پهن برگهای یک ساله بذری همچون تاج خروس ،‌ جوموشک ،‌ خرفه ،‌ قیاق و پوآ استفاده می شود .
۲٫ گراماکسون : بلافاصله قبل از رویش پیاز در شرایطی که فقط علفهای هرز رویش دارند مستقیما روی علفهای هرز پاشیده شده و مصرف آن ۳ لیتر در هکتار می باشد .
۳٫ علفکش ترفلان :‌ به میزان ۲ لیتر قبل از کاشت با خاک مخلوط شده و در کشت پیاز مادری ،‌ جهت تولید بذر استفاده می گردد . همچنین در کشت Onion-set و انتقال نشاء‌ مصرف می شود ،‌ ولی در کشت مستقیم بذر نباید از ترفلان استفاده کرد .
۴٫ علفکش توتریل:‌ به میزان ۳-۵/۲ لیتر در هکتار پس از سبز شدن پیاز و در مرحله ۶ برگی علفهای هرز پهن برگ استفاده می شود .

مبارزه شیمیایی با علف های هرز در مزارع پیاز

علفکش زمان سمپاشی میزان استعمال ماده موثر در هکتار ملاحظات علفهای هرزی که کنترل می شوند
Bensulide (Prefar) قبل از کلشت یاقبل از جوانه زدن ۷/۶ – ۶/۵ کیلوگرم در مورد استعمال قبل از کاشت آن را با خاک قاطی کنید . فقط در نواحی گرم و خشک به کار رود در خاکهای شنی به کار نبرید . از سمپاشی تا برداشت محصول نباید کمتر از ۴۵ روز فاصله باشد علفهای چمنی ،‌ تعدادی از پهن برگها
CDAA (Randox) قبل از بیرون آمدن گیاهچه از خاک . میتوان آن را پس از جوانه زدن نیز بکار برد .
۷/۶ کیلوگرم علفهای چمنی یکساله ، تاج خروسی و خرفه
Choropropham (غیره و Chloro IPC ) قبل از جوانه زدن ۹-۵/۴ کیلوگرم از سمپاشی تا برداشت محصول نباید کمتر از یک ماه فاصله باشد . علفهای چمنی یکساله ،‌ خرفه ،‌ علفهای جنس ارناریا و سراستیوم ،‌ علف هفت بند
Dinoseb
(Dow انتخابی )‌ بعد از دو برگی شدن گیاه ۱۶۸۰-۸۴۰ گرم برای نواحی گرم و مرطوب پهن برگها
Nitrofen (Tok) بعد از دو برگی یا سه برگی شدن گیاه ۵/۴ – ۴/۳ کیلوگرم می توان مقادیر کمتری را در دفعات مختلف پاشید . علفهای چمنی یکساله ،‌ خرفه ،‌ علف هفت بند
خوابانیدن برگ پیاز
اگر مقدار آب و یا کودهای از ته زمین زیاد باشد و یا آنکه زمین در موقع تهیه عمیقا شخم شده باشد قسمت هوایی پیاز یعنی برگهای آن قوی شده و به رشد خود ادامه می دهد و این رشد طولانی برگ باعث دیر رس شدن پیاز شده برای جلوگیری از دیر رسیدن پیاز باید مانع رشد و یا بهتر بگوییم مانع ادامه رشد برگها شد و برای این منظور عمل شکستن و خوابانیدن برگها را انجام می دهیم . اگر هوا مرطوب باشد ممکن است برگها مجددا از زمین بلند شده و به رشد خود ادامه دهد ،‌ لذا باید به فاصله یک هفته تا ۱۰ روز این عمل تکرار شود ،‌ شکستن و خواباندن برگ پیاز با غلطکهای سبک باغبانی و یا در سطح کوچک به وسیله شنکش یا پای باغبان انجام گیرد .
برداشت
پیاز را می توان یا به صورت پیازچه و یا غده های رسیده برداشت نمود . زمان برداشت پیاز بستگی به آب و هوا و خاک ،‌ نوع رقم و وضع بازار دارد . بعضی از ارقام ،‌ به خصوص ارقام خارجی پیاز ،‌ غده های خود را در روی سطح زمین تشکیل می دهند . لذا با دست قابل برداشت هستند . ولی برای برداشت ارقام ایرانی حتما باید از بیل و یا ابزار مکانیکی استفاده کرد . اگر بخواهیم پیاز را بلافاصله مصرف کنیم ،‌ اگر غده ها به اندازه کافی نرسیده باشند ،‌ زیاد اشکال ندارد . ولی اگر پیاز را به منظور انبار کردن و نگهداری برای مدت طولانی برداشت می کنیم ،‌ باید کاملا رسیده باشند . زمان برداشت پیاز وقتی است که بیش از ۵۰ %‌ قسمت های هوایی بوته ها شروع به افتادن و زرد شدن بنمایند . تجربه نشان داده است که وقتی ۲۵ %‌ بوته ها شروع به زرد شدن و افتادن ساقه نمودند ،‌ باید برداشت پیاز را شروع کنیم . البته در مناطق سرد سیر بهتر است که در زمانیکه ۹۰%‌ برگها خم شده باشند برداشت صورت گیرد . در این صورت می توانیم یکی یا دو هفته پیاز را زودتر برداشت کنیم . البته این پیاز خاصیت انبارداری کمتری خواهد داشت . معمولا قسمت هوایی گیاه هنگامی که کاملا خشک گردید حذف می نمایند . قسمت هوایی را می توان با دست به وسیله قیچی مخصوص ،‌ یا با ماشین سرزنی پیاز قطع نمود . معمولا ۱۲ تا ۲۵ میلیمتر از قسمت هوایی را روی غده باقی می گذارند تا از ورود عوامل بیماری زا جلوگیری به عمل آید.در صورتی که بخواهیم زودتر از موقع برداشت نماییم می بایست آبیاری را در زمان مناسب قطع نموده . معمولا ۲۰ روز قبل برداشت آبیاری قطع می گردد تا به نگهداری آن بعد از برداشت کمک نماید .
در موقع برداشت سه رقم یا سه دسته مختلف پیاز حاصل می شود :‌
۱٫ پیازهای درشت قابل فروش به عنوان پیاز مصرفی در اشپزخانه که ممکن است نسبت به نوع کاشته شده بیش از ۷-۶ سانتیمتر قطر آن باشد . مقدار این پیازها تقریبا ۲%‌تمام محصول می باشد .
۲٫ پیازهای ریز که قطر آنها ۵/۱ تا ۲ سانتیمتر تجاوز نمی کند و برای تهیه ترشی و کاشت مجدد به منظور تهیه پیاز درشت و زود رس مورد استفاده قرار می گیرد . این دسته تقریبا ۸۵ تا ۹۵ %‌ تمام محصولات را تشکیل می دهد .
۳٫ پیازهای متوسط که قطر آنها از ۵/۲ تا ۳ سانتیمتر تجاوز نمی کند . این نوع پیازها به مقدارکم در تهیه اغذیه و بیشتر در تهیه ترشی مصرف می شود و مقدار نسبی آن در حدود ۸ تا ۱۰ %‌ تمام محصول است .
خشک کردن
پس از برداشت معمولا پیاز را چند روز یا چند هفته که بستگی به رطوبت و درجه حرارت محل دارد در مزرعه روی زمین باقی می گذارند تا تمام رطوبت آن تبخیر شده و خشک شود و پوست آن به آسانی از بقیه پیازجدا گردد . اگر هوای محل ،‌ مرطوب یا بارانی باشد باید پیازها را زیر محل سر پوشیده ای و یا در داخل اطاقی خشک کرد .خشک کردن پیاز قبل از حمل به انبار برای نگاهداری زمستانه حتما لازم است زیرا درجه خشک بودن آن در نگهداری در انبار فوق العاده موثر است یعنی پیاز مرطوب خیلی زودتر از پیاز خشک پوسیده و یا مورد حمله انواع مختلف بیماری های انباری قرار می گیرد.در بعضی از نقاط برای خشک کردن پیاز از خوانچه های چوبی که ته آن با تور سیمی بسته شده و یا از قطعات چوبی فاصله دار تشکیل گردیده و یا از جعبه هایی که ته و اطراف آن دارای سوراخهایی برای عبور هوا داراست استفاده می کنند . این طرز خشک کردن پیازها در خوانچه یا جعبه قرار داده و در مقابل آفتاب می گذارند و اگردر موقع شب خطر باران و یا شبنم در پیش باشد جعبه ها و یا خوانچه ها را روی یکدیگر قرار داده و روی تمام آنها را با سقفی موقت و یا پارچه تمیز قابل نفوذ به آب و رطوبت (برزنت)‌ می پوشانند . چنانچه خشک کردن طبیعی برایمان میسر نباشد اقدام به خشک کردن مصنوعی می نمایند ،‌ به این ترتیب که آنها را به مدت ۴ تا ۸ روز در معرض جریان هوای گرم (حداکثر حرارت تا ۳۰ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۷۰% – ۶۰%‌ به میزان ۵/۲-۲ متر مکعب در هر دقیقه )‌ قرار می دهند . خشک کردن مصنوعی بلافاصله پس از برداشت ،‌ در مرحله استراحت فیزیولوژیک باید انجام گیرد . در غیر این صورت حرارت ۳۰ درجه سانتیگراد ،‌ موجب افزایش جوانه زنی پیازها می شود . سپس اقدام به خنک کردن پیازها کرده که برای نگهداری درانبار آماده گردد .
انبار کردن پیاز در زمستان
پیاز از جمله محصولاتی است که درشرایط مناسب می توان آن را برای مدت زیادی پس از برداشت در انبار نگاهداری کرد . برای اینکه پیاز انبار شده مدت زیادی سالم بماند یعنی نپوسد و سبز نشود باید یاز کاملا رسیده و خشک باشد و محل نگاهداری یعنی انبار پیاز باید دارای حرارتی حدود صفر درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۶۴ %‌ باشد .شرایط انبار نمودن پیاز بستگی به زمان ،‌ رقم و سایر عوامل کشت دارد . بر داشت به موقع ،‌ قطع آبیاری قبل از برداشت و عدم مصرف کود ازته در مراحل آخر رشد باعث افزایش طول انبار داری پیاز می شود .از آزمایشهای عدیده که راجع به انبار کردن پیاز به عمل آمده است چنین نتیجه می توان گرفت که رطوبت تاثیر زیادی در سبز شدن پیاز در انبار ندارد و این پدیده بیشتر تحت تاثیر در جه حرارت محیط می باشد . در صورتی که پیدایش ریشه در پیاز بیشتر ناشی از مقدار رطوبت هوای انبار می باشد و حرارت در ریشه کردن پیاز بی اثر است .پوسیدگی پیاز با ازدیاد این عوامل تواما ایجاد می شود . بنابراین بهترین محل برای انبار کردن و حفظ پیاز مکانی است که خشک و خنک باشد .برای ایجاد چنین شرایطی انبار باید مجهز به دستگاه تهویه باشد تا بتوان به وسیله آن هوای محل را خنک و ثابت نگاه داشت . برای این منظور با قرار دادن منافذی در قسمت پایین دیوار نزدیک کف انبار این عمل را انجام داده . این منافذ را می توان درموقع لزوم مسدود نمود تا هوای گرم و یا مرطوب خارج به داخل انبار راه نیابد و برای اینکه جریان هوا برقرار شود علاوه بر منافذ پای دیوار در سقف انبار نیز چند هواکش تعبیه می کنند . تا با باز کردن این دو منفذ جریان هوا برقرار گردد و برای اینکه هوا بین پیازها جریان داشته باشد پیازها را در جعبه های کم عمق قرار داده و این جعبه ها را روی یکدیگر می گذارند .در موقع گذاردن جعبه ها روی یکدیگر باید بین دو جعبه ۳ تا ۴ سانتیمتر فاصله باشد و علاوه بر این بین جعبه های مجاور یکدیگر نیز فاصله ای به همین اندازه در نظر می گیرند .به طوری که قبلا گفته شد درجه حرارت در انبار باید در حدود صفر درجه باشد و این حرارت می تواند از ۲- تا ۲+ درجه سانتیگراد باشد البته لازم به ذکراست که باید از یخ زدگی پرهیز شود .برای جلوگیری از سبز شدن پیاز می توان از ماده مالیک هیدرازیر Maleic Hydrazide به مقدار ۲/۲ کیلوگرم روی گیاهانی که ۵۰% قسمت هوایی خوابیده اند استفاده نمود . زمان محلول پاشی بسیار مهم است زیرا کاربرد بسیار زود می تواند سبب غده های پف کرده گردد ،‌ در حالیکه محلول پاشی بسیار دیر از سبز کردن به میزان کمی جلوگیری می نماید .
اهمیت غذایی
پیاز به صورت خام در تهیه سالاد استفاده می شود ،‌ همچنین حذف در تهیه غذاهای مختلف و سوپ مصرف می گردد ،‌ که در این صورت باعث خوش طعم شدن غذا می شود . برگهای سبز آن در پختن غذا و یا مانند سایر سبزیها به صورت خام مصرف می شوند . پیاز گاهی به صورت ادویه و چاشنی در تهیه غذا مورد استفاده قرار می گیرد . و نیز با سرکه به صورت ترشی به مصرف می رسد . از نظر ذائقه ایرانی پیاز در تهیه غذا یکی از مواد اصلی و نقش مهمی را بر عهده دارد . در خارج از ایران پیاز را به صورت خام درتهیه سالاد و به صورت پخته در تهیه سوپ و غذا و همچنین ترشی استفاده می کنند .برگهای متورم پیاز که قسمت حجیم آن را تشکیل می دهد ،‌ دارای مقدار زیادی اینولین است ، اینولین نوعی نشاسته است که بر اثر تجزیه در بدن به فروکتوز و مقدار کمی گلوکز تبدیل می گردد . در ۱۰۰ گرم پیاز ترکیبات زیر وجود دارد :‌
۸۷%‌ آب ،‌ ۱۱%‌ کربوهیدرات ،‌ ۲/۱ %‌ پروتئین ،‌ ۴/۰ %‌ املاح کانی ،‌ ۶/۰%‌ ترکیبات فیبری ،‌و همچنین پیاز دارای ویتامینهای دسته B و ویتامین C و ویتامین A است . و از عناصریکه در پیاز در حد وفور است عبارت است از کلسیم ،‌ فسفر ،‌ پتاسیم ،‌ منیزیم و آهن است .مزه و طعم و تندی پیاز به رقم شرایط آب و هوایی بستگی دارد . و آن مربوط به روغن فراری است به نام آلیل پروپیل دی سولفاید . در پیاز و سایر گونه های جنس Allium بخصوص سیر ،‌ ترکیبات امینواسید قابل حلی در آب به نام آلین Alin وجود دارد . آلین توسط آنزیم آلیناز Allinaz به آلیسین تبدیل می گردد . ترکیبات آلیسین Allicin خاصیت ضد باکتریایی دارند ،‌ بنابراین پیاز به عنوان یک داروی آنتی بیوتیک مصرف میشود .از آن در درمان سرما خوردگی و گریپ Grip استفاده می کنند . تحقیقات بسیار وسیع و گسترده در آمریکا نشان داده است که با خوردن پیاز خام بسیاری از بیماریهای قلبی قابل درمان است . اخیرا دانشمندان آمریکائی دریافته اند که در پیاز ترکیباتی وجود دارد ،‌ که ضد سکته مغزی است . قابل ذکراست که پیاز درمان بیماریهای تیفوئید Typhoid تجویز می گردد .
آفات
۱- مگس پیاز
نام علمی این حشره Hylemiyia antiqua است .مگس پیاز از نظر ظاهری مانند مگس خانگی بوده ولی اندازه آن نصف مگس معمولی است ۶-۷ میلیمتر . رنگ عمومی آن خاکستری مایل به زرد است . پاهای مگس پیاز درازتر از مگس خانگی است . رنگ پا و شاخک حشره سیاه است . بالها متمایل به زرد و پیشانی در حشره نر باریک و در ماده نسبتا پهن و قرمز رنگ است . شفیره به رنگ قرمز متمایل به قهوه ای ،‌ براق و شلجمی و طول آن ۷-۵/۵ میلیمتر است .
مناطق انتشار
در ایران در استانهای خوزستان ،‌ گیلان ،‌ مازندران ،‌ اصفهان ،‌ اطراف تهران و همدان گزارش شده است .
طرز خسارت :‌
لارو مگس به قسمتهای زیر زمینی حمله کرده و گیاه ضعیف و برگها پژمرده و چروکیده و آویزه و خمیده می شوند هر کرم ۸-۶ بوته را از بین برده و گاهی ۳۰ عدد لارو در یک پیاز دیده می شوند .
زیست شناسی
این مگس زمستان را به صورت شفیره در خاک سپری کرده و در بهار (اردیبهشت)‌ حشرات کامل ظاهر شده و در روزهای گرم و آفتابی فعالیت بیشتر داشته . حشره ماده پس ازجفت گیری تخمهای خود را به صورت انفرادی یا به صورت دسته جمعی بر روی خاک اطراف طوقه،‌ ،‌ روی برگ و یا روی غده پیاز میگذارند .دوره زندگی حشره بستگی به غذا داشته و از ۲۵ روز تا ۱۰۰ روز گزارش شده است و معمولا ۳۰ روز می باشد . این حشره ۱۰۰ تخم گذاشته و تخمها در ۲۱-۲۰ درجه سانتیگراد و در طی ۵-۵/۴ روز با رطوبت زیاد تفریغ شده . لاروهای جوان به محض نفوذ به بافت و با ۳-۲ هفته تغذیه از گیاه به رشد کامل خود رسیده ،‌ و لاروهای کامل از میزبان خارج و در عمق ۵-۱۰ سانتیمتر خاک به شفیره تبدیل شده ،‌ و دوره شفیرگی بستگی به حرارت داشته . در حرارت ۲۲ درجه سانتیگراد بعد از ۸ روز دوره شفیرگی طی شده اما معمولا بین ۱۰-۸ روز این دوره طول می کشد.مگس پیاز در ایران سه نسل دارد . در تهران و شمال نسل اول آن در اردیبهشت ماه و نسل دوم در اوایل تیرماه و نسل سوم حشره در شهریور ماه دیده شده . تعداد نسل این حشره در ایران تا ۴ نسل نیز ذکر شده است .
کنترل شیمیایی
– ضد عفونی بذر پیاز با کالومل که در واقع کلرورمرکوریک است . از همین ماده با غلظت یک در ۱۵۰۰ برای ضد عفونی کردن خاک استفاده می شود .
– ضد عفونی بذر با گامکسان و لیندین و برای هر کیلوگرم بذر ۱۰۰-۵۰ گرم سم کافی است . البته بذررا باید کمی مرطوب سپس آن را آغشته کرد .
– همزمان با فعالیت حشره با دیازینون ۶۰ %‌ یک در هزار سمپاشی نمود . و هر ۱۵ روز سمپاشی تکرار شود .
– استفاده از تله:‌
الف )‌ درون ظرفهایی ملاس ریخته سپس ۲ برابر آب اضافه کرده و این آب محتوی ۵/۲-۵ در هزار ارسینات سدیم است .
ب )‌ استفاده از ردیفهای طله که تنهایی را به عنوان طله گذاشته تا حشره فعالیت و تخم ریزی کند سپس اقدام به جمع آوری و نابود کردن آن کرده.
کنترل بیولوژیک
در روزهای بارانی و مرطوب و گرم یک نوع قارچ باسم Tarychium hylemiae وجود دارد که روی بالهای مگس رشد نموده و باعث مرگ مگسها می شود .
۲ تریپس
تریپس حشره کوچکی است به رنگ زرد با نام علمی Thrips tabaci
طرز خسارت
این حشره با فرو بردن خرطوم خود در اپیدرم برگ از شیره و گیاه تغذیه کرده و باعث شده تا اندازه پیاز کوچکتر از حد معمول شده به طوری که محصول کاهش می یابد . و از نشانه آفت می توان به پیچیدگی برکها ،‌ پژمردگی ،‌ ضعف ،‌ تغییر رنگ در برگها ،‌ ایجاد لکه های نقره ای ،‌ زرد و یا قهوه ای روی برگ و بالاخره بد شکلی و کوچک ماندن غده اشاره کرد . بعضی از بیماریهای ویروسی مانند ویروس پژمردگی گوجه فرنگی به وسیله تریپس وارد گیاه می شود .
زیست شناسی
زمستان به صورت حشره کامل و پوره روی گیاهان ،‌ بقایای گیاهی و یا علفهای هرز و یا زیرکلوخه ها و شکافهای زمین به سر می برند . این حشرات به طریق پارتئوژنز یا دختر زایی تولید تخم می نمایند و حشره ماده در زیر اپیدرم درون محفظه قرار دارد . حشره ماده روزانه ۱۲-۶ تخم می گذارد و هرنسل این آفت در حرارت ۲۶ درجه سانتیگراد ۱۸ روز طول میکشد و در حرارت کمتر این زمان طولانی تراست . این حشره ۱۰ نسل دارد . که احتمالا درایران ۶ نسل وجود دارد .
مبارزه
اغلب سموم حشره کشی که بر غلیه تریپس توتون موثر است می توان استفاده کرد . اما در کشت سبزیجات باید به مسئله دوره کارنسی سم توجه کرد و از سموم کم دوام استفاده نمود سابق بر این از سموم کلره (د.د.ت ،‌ توکسافن ،‌ کلردان ،‌ آلدرین)‌ استفاده می شده که امروزه مصرف این قبیل سموم قدغن است .
بیماریهای پیاز
نماتد ساقه پیاز Ditylenchus dipsaci
بیشتر در مناطق معتدله شیوع دارد و این بیماری اولین بار درهلند و سپس در ایالات متحده آشکار شد . در ایران نماتد Ditylenchus dipsaci در روی یونجه گزارش شده .
نشانه های بیماری
در مزارع آلوده به نماتد ساقه و پیاز ؤ‌ ظهور گیاهچه ها ی پیاز به کندیی انجام گرفته و نصف گیاهچه های ظاهر شده بیمار و زرد رنگ هستند و پیچ خورده و حلالی به نظر می رسند . کوتیلودونها معمولا باد کرده و اپیدرمشان به صورت توری ترک برداشته . ظهور علائم روی گیاه الوده بعد ازسه هفته شروع شده و شامل :‌ کوتولگی ،‌ لکه های زرد کم رنگ ،‌ آماس و زخمهای باز روی برگها است . روی ساقه ،‌ جوانه ها یا گیاهان جوان برآمدگیهایی به وجود می اید و برگها کوتاه و پیچیده می شوند . بسیاری از برگهای خارجی علاوه بر آماس حالت چروک خوردگی نشان می دهند . ساقه و گردن پیار نرم و خاکستری و نرم شده فلسهای پایین گیاه . فلسها باد کرده و ظاهری شبیه به یخ زدگی نمایان شده پیازهای آلوده ممکن است شکاف برداشته و یا جوانه زده و دو پیازه و ناقص شوند .
عامل بیماری
عامل آن نماتد Ditylenchus dipsaci است . دم نماتد ها تیز است و ۲۰۰ تا ۵۰۰ تخم هر ماده تولید می کند . بعد از اولین پوست اندازی در تخم لارو از تخم خارج شده و به سرعت پوست دوم و سوم را انداخته و لارو عفونت را به وجود می آورد این لارو شرایط یخبندان و خشکی را برای مدتهای طولانی تحمل کرده و در داخل ساقه پیازها و بذر خاک به سر برده . در اثر حرارت و رطوبت مناسب لاروهای قبل از بلوغ فعال شده و هنگامی که برگهای گیاه میزان با آب آغشته شده لاروها به طرف بالا حرکت و از طریق روزنه های برگهای ،‌ شکافها و یا مستقیما داخل پایه ساقه ها یا محور برگ رخنه می کنند . بعد از ورود به گیاه پوست چهارم را انداخته و به نر و ماده تبدیل شده ،‌ تولید مثل در بافتهای آبدار سریع الرشد یا در اندامهای ذخیره ای انجام گرفته و فقط در موقعی که هوا سرد است متوقف یا کند شده در حالت آلودگی شدید ،‌ پیازها پوسیده و لاروهای مرحله قبل از بلوغ از آنها خارج شده و گاهی اوقات در اطراف ساقه زیر زمینی پیازهای خشک شده به صورت توده سفید خاکستری پنبه ای که پشم نماتد خوانده می شود اجتماع کرده و برای سالهای سال در اینجا زنده می ماند .
چرخه بیماری
نماتد ها بیشتر روی سلولهای پارانشیمی پوست تغذیه می کنند و سلولهای اطراف نماتد قسمتی یا تمام محتویات خود را از دست داده و سلولهای اطراف اینها شروع به تقسیم و بزرگ شدن می کنند و روی گیاه تولید نقاط برجسته بر روی گیاه کرده و گیاه حالت پیچیده و انحنا حاصل می کند .نماتد ها بعد از ورود به برگ ،‌ بعد از رخنه ،‌ سلولها بزرگ شده ،‌ کلروپلاستها ناپدید و فضاهای بین سلولی داخل بافت پارانشیم افزایش می یابد . این اثرات قبل از تماس نماتد با بافت است . نماتد ها در فضاهای بین سلولی باقیمانده و تکثیر پیدا کرده و از سلولهای پارانشیمی مجاور تغذیه می نمایند . در این هنگام هیچ گونه تغییر رنگی دیده نشده و نماتد ها از ساقه های الوده به طرف فلسهای خارجی آمده و آنها را آلوده کرده . و به علت تجزیه تیغه های بین سلولی توسط آنزیمهای نماتد و تغذیه آن از سلولها ،‌ حفره های بزرگ ،‌ نرم و پف کرده ای تشکیل شده است . باعث شده تا ساقه ها بر روی زمین بغلطند . نماتد ها به طریق بین سلولی سلولهای پارانشیمها را از همدیگر و از آوندها جدا کرده و همین آوندها ظاهر توری و مشبک به فلس داده ،‌ سلولهای پارانشیمی به هم ریخته ابتدا منظره سفیدی دارند اما مهاجرین ثانوی معمولا وارد عمل شده ، آنها را قهوه ای می کنند .
مبارزه
۱٫ جمعیتهای Ditylenchus dipsaci می توان با تناوبهای طویل المدت (۳-۲ سال )‌ با گیاهان مقاوم از قبیل اسفناج ،‌ چغندر ،‌ کاهو ،‌ غلات و گیاهان مقاوم دیگر تقلیل داد.
۲٫ قرار دادن پیاز و بذر الوده در ابی با دمای ۴۶ درجه سانتیگراد برای مدت یک ساعت ضد عفونی شوند . و نیز قطعات کوچک خاک و خاک گلخانه را می توان با بخار آب ضد عفونی کرد .
مبارزه شیمیایی
به غیراز فومیگاسیون خاک در پاییز می توان بعد از کاشت از سموم دی کلرو پروپان + دی کلروپروپن استفاده کرد . برای جلوگیری از آلوده شدن مجدد مزارع باید ماشین آلات مزرعه را ضد عفونی کرد .از دیگر بیماریهای پیاز می توان به لهیدگی باکتریهای پیاز ،‌ سفیدک داخلی،‌ زنگ پیاز و تره ،‌ سیاهک ،‌ پوسیدگی خاکستری پیاز ،‌ پوسیدگی فوزاریومی ریشه و طبق ،‌ پوسیدگی سفید پیاز و سیر ،‌ پوسیدگی ساق سیاه با دزدگی و لکه سیاه پیاز ،‌ بیماری ویروسی نوار زرد پیاز اشاره کرد .

فرمولاسیون سموم کشاورزی

نام‌های ترکیبات شیمیایی

– نام عمومی؛

– نام تجارتی؛

– نام شیمیایی؛

– فرمول بسته شیمیایی؛

– فرمول ساختمانی.

هر آفت‌کش یا سم دارای چندین نام می‌باشد.

نام عمومی (Entry name)

نام عمومی (Entry name) که توسط شرکت سازنده ارائه می‌شود و باید توسط موسسه

استاندارد جهانی یا (International Standard Organization) که نام مخفف آن (ISO)

است مورد تایید قرار گیرد. برای مثال کارباریل (Carbaryl) نام عمومی ترکیبات

شیمیایی از گروه (Carbamatha) است.

نام تجارتی (Trade name)

نام دیگر سموم، نام تجارتی آن است که توسط کارخانه سازنده آن ارائه می شود. هر سم

معمولاً دارای چندین نام تجارتی است، زیرا بسیاری از سموم توسط شرکت‌های مختلف

ساخته می‌شوند. نام تجارتی (Trade name) را با علامت ® نشان می‌دهند.

نام شیمیایی

نام دیگر ترکیبات شیمیایی، نام شیمیایی آن است که اجزاء یک ترکیب شیمیایی را نشان

می‌دهند. برای مثال نام شیمیایی کارباریل (Carbaryl)، (Naphtyl methyl

carbamate)می‌باشد.

فرمول بسته شیمیایی

نام دیگر ترکیبات شیمیایی فرمول بسته شیمیایی است. این فرمول نشان دهنده، تعداد

اتم‌های تشکیل دهنده‌ی مولکول سم است. بعنوان مثال در مورد (Carbaryl)، فرمول بسته

شیمیایی C8H12O2N است.

فرمول ساختمانی

فرمول ساختمانی، نام دیگری از ترکیبات شیمیایی است که نشان دهنده نحوه اتصال

اتم‌های مختلف در داخل ملکول سم می‌باشد.

فرمولاسیون سموم

فرمولاسیون سموم، به صور مختلف سم اطلاق می‌گردد. فرمولاسیون مشخص می‌کند که یک سم

چگونه باید بکار برده شود. مثلاً اگر سمی به صورت گَرد باشد، فرمولاسیون نشان

می‌دهد که برای استفاده از آن از دستگاه گرد پاش استفاده شود. ولی اگر سمی بصورت

امولسیون باشد، برای استفاده از آن حتماً نیاز به محلول‌پاش داریم. در کل

فرمولاسیون سموم را در سه گروه اصلی تقسیم بندی می‌کنند.

فرمولاسیون‌های مختلف سموم

۱ – فرمولاسیون‌های خشک؛

۲ – فرمولاسیون‌های مخصوص محلول‌پاشی؛

۳ – فرمولاسیون‌های گازی یا شبه گازی.

فرمولاسیون‌های خشک

– گردها یا فرمولاسیون‌های پودری (Dustable powder) و (Dust)

– گرانول (Granules)

– میکرو کپسول‌هاMicro capsulated formulated) (

– خمیرها (Pastes)

فرمولاسیون‌های خشک، انواع مختلفی دارند که دسته اول گردها یا فرمولاسیون‌های

پودری(Dusts) و (Dustable power) هستند. این فرمول، مخلوطی فیزیکی از ترکیب سم با

یک ماده حامل یا(Carrier) است. مواد حامل عموماً رُس‌ها، مانند (Montmorilonit)و

(Caolonit) یا پودر سیلیکات‌ها مانند پودر (Talk) و موادی مانند (Perlite)

می‌باشند. گردها گیاه سوزی شدیدی روی گیاهان ایجاد نمی‌کنند، ولی برای تعدادی از

حشرات، مانند حشرات گرده افشان مثل زنبورهای گرده افشان مضر می‌باشند. زیرا در

لابه‌لای موهای سطح بدن آن‌ها تجمع پیدا می‌کنند و به کلنی زنبورهای عسل منتقل

می‌شوند و هم‌چنین بر روی لاروهای آن‌ها نیز تاثیرات مخربی دارند.

گروه دوم (Granules) می‌باشند و برای جلوگیری از اثر (Drift) یا باد بردگی سموم

ساخته شده‌اند. وقتی از گرد آفت کش در طبیعت استفاده می‌شود، در اثر وزش باد،

مقداری از گرد به خارج از منطقه مورد استفاده منتقل می‌شود که اصطلاحاً به این

موضوع (Drift) یا باد بُردگی می‌گویند، برای مقابله با این عامل گرانول‌ها ساخته

شدند.

گرانول‌ها، سمومی هستند که اطراف آن‌ها را یک ماده حامل، مانند پودر تالک(Talk) یا

رُس‌های وِرمی‌کولیت (Vermicolite) در بر می‌گیرد. قطر این گرانول‌ها عموماً ۲۵صدم

میلی‌متر تا ۵ میلی‌متر است و در داخل خاک استفاده می‌شوند. تعداد زیادی از سموم که

به این صورت ساخته می‌شوند، سیستمیک هستند و از طریق ریشه گیاهان جذب می‌شوند و

حشراتی را که در روی قسمت سبزینه فعالیت می‌کنند را از بین می‌برند.

گروه دیگر این سموم، میکرو کپسول‌ها (Micro capsulated formulation) هستند. میکرو

کپسول‌ها سمومی هستند که اطراف آن‌ها را پوششی از جنس ژلاتین یا آگار (به صورت جامد

یا مایع) و در مواردی مواد پلی‌وانیل در برمی‌گیرد. میکرو کپسول‌ها سموم را بتدریج

آزاد می‌کنند و برای مبارزه با مگس‌ها و پشه‌ها استفاده می‌شوند.

گروه دیگری از سموم خشک، طعمه‌های مسموم هستند. طعمه‌های مسموم در واقع با مواد

غذایی که مورد علاقه آفات، یا جوندگان هستند مخلوط شده و از این طریق مورد استفاده

قرار می‌گیرند. البته در مواردی طعمه‌های مسموم ممکن است به صورت آماده وجود داشته

باشند که این طعمه‌ها عمدتاً برای جوندگان بکار می‌روند. در مورد گیاهان زینتی،

بیشتر شامل ملخ‌ها و آبدزدک‌ها می‌شوند.

گروه دیگری از ترکیبات شیمیایی، خمیرها (Pastes) هستند. در این فرمولاسیون، ماده

سمی را با یک ماده که خاصیت فرار بودن دارد مخلوط می‌کنند و بعد مقداری ماده چسبناک

به آن اضافه می‌شود. از جمله این سموم، ترکیبی است بنام آنتی تارلو که برای مبارزه

با آفات چوبخوار در داخل ساقه و تنه درختان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بطور کلی در بین سموم، گَردها بیشترین خطرات را برای جانداران مخصوصاً حشرات مفید

دارند.

فرمولاسیون‌های مخصوص محلول‌پاشی

– گردهای خیس شونده Wetable powder

– امولسیون شونده‌ها Emulcitable concentrate

– امولسیون‌های معکوس Inverted emulsion

– محلول‌های قابل حل در آب Water solvable concentrate

– پودرهای قابل حل در آب water solvable powder

– سوسپانسیون‌های کلوئیدی Flowable

– فرمولاسیون غلیظ با حجم کم Ultra volume

– محلول‌های روغنی Oil solution

– فرمولاسیون آماده مصرف Ready to use

قطر گردهای خیس شونده حدود ۳ میکرون است و وقتی داخل آب حل شوند بصورت سوسپانسیون

نسبتاً پایداری در می‌آیند.

طبقه بندی سموم

اولین گروه از سمومی که بشر از آن‌ها برای مبارزه با آفات استفاده کرد، سموم معدنی

بود که بصورت گَرد مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

* سموم

– سموم معدنی

– روغن‌ها

– هیدروکربن‌های کلره

– حشره‌کش‌ها

– سموم فسفره

– کاربامات‌ها

– کنه‌کش‌ها

– حلزون‌کش‌ها

– سموم گازی

– سموم هورمونی

سموم معدنی

– گوگرد معدنی

– ترکیبات آرسنیکی

– ترکیبات فلوئوره

از دیگر ترکیبات معدنی می‌توان به ترکیبات آرسنیکی و ترکیبات فلوئوره اشاره کرد که

این ترکیبات بطور کلی در روی گیاهان ایجاد گیاه سوزی می‌کنند، و در حال حاضر کاربرد

آن‌ها بسیار محدود می‌باشد. از جمله ترکیبات معدنی که هنوز هم به صورت کم و بیش و

در رابطه با برخی از آفات و عوامل بیماریزا کاربرد دارد گوگرد است که برای مبارزه

با قارچ‌ها استفاده می‌شود. ولی گوگرد، بر روی حشرات مفید، مخصوصاً بر روی کنه‌های

شکارگر اثرات مخربی دارد و لذاکاربرد بسیار محدودی دارد.

گوگرد معدنی

ترکیبات آرسنیکی

– گِل گوگرد

– محلول در آب (آرسنیک سفید، ارسنیات سدیم، ارسنیت سدیم)

– گوگرد آسیابی

– غیر محلول در آب (سبز پاریس، ارسنیات کلسیم، ارسنیات سرب)

– گوگرد قابل تعلیق در آب

– گوگرد کلوئیدی

– مخلوط پلی‌سولفور

ترکیبات فلوئوره

– فلوئورید سیدم

– فلوئوروآلومینات سدیم

– فلوئوروسیلیکات سدیم

– فلوئوروسیلیکات باریوم

روغن‌ها

دومین گروه سموم روغن‌ها هستند. روغن‌ها به شکل‌های معدنی، حیوانی و گیاهی در

مبارزه با آفات کاربرد دارند، ولی بیشترین کاربرد آن‌ها مربوط به روغن‌های نفتیاست.

در گذشته ترکیبات روغنی که از نفت استخراج می‌شدند، برای مبارزه با آفات و مخصوصاً

شپشک‌ها و کنه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفتند که به شدت ایجاد گیاه

سوزی می کردند. اما ترکیباتی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرند گیاه سوزی

ندارند. درجه سلفوناسیون ترکیباتی که در تابستان برای مبارزه مورد استفاده قرار می

گیرد.بین ۹۰ تا ۹۸ درصد و برای ترکیباتی که در زمستان مورد استفاده قرار می گیرد

بین ۷۰ تا ۹۰ درصد می گیرد.

درجه سولفوناسیون مقدار درصد هیدروکربن‌های اشباع نشده، خارج شده از روغن (در مراحل

تصفیه) می‌باشد. به این معنی که اگر روغنی دارای درجه سولفوناسیون ۹۸ درصد می باشد.

حدود ۹۸ در صد از هیدرو کربن های اشباع نشده آن در طی مراحل تصفیه از روغن خارج شده

اند.

هیدروکربن‌های کلره

گروه دیگری از سموم هیدروکربن‌های کلره هستند و از اولین سموم آلی مصنوعی هستند که

توسط بشر برای مبارزه با آفات ساخته شده‌اند. علی‌رغم خدمات بسیار ارزنده‌ای که در

طی جنگ جهانی به انسان کرده‌اند، بعد از مشخص شدن پایداری بسیار شدید آن‌ها در

طبیعت، بسیار محدود شدند. این سموم بصورت انتخابی عمل نمی‌کنند و همه‌ی اجزاء

طبیعت، اعم از انسان و سایر گروه‌های جانوری را تحت تاثیر قرار می‌دهند. بعلاوه در

بافت‌های چربی نیز تجمع پیدا می‌کنند.

ترکیبات کلره نیز به چند دسته تقسیم‌بندی می‌شوند که عبارتند از:

۱– ددت و آنالوگ‌های آن (دِدِت متوکسی کلر)

۲– هگزا آلکروسیلکوهگزان یا گامکسان (لیندین)

۳– سیکلودین‌ها (آلدرین، دی‌آلدرین، هپتاکر ، کلردان و آندوسولفان )

۴– پلی کلروترپن ( توکسافن و استروبان)

ددت – از جمله سمومی که برای مبارزه با آفات ساخته شده است ولی بعد از آن،

آنالوگ‌های مختلفی از این سم در مبارزه با آفات مورد استفاده قرار گرفتند.

گامکسان – یکی از سموم این گروه به نام لیندین برای مبارزه با آفات ریشه خوار مثل

سوسک‌های ریشه خوار خانواده (Scabaeidae) مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پلی کلروترپن – از جمله این حشره‌کش‌ها توکسافن است که در گذشته کاربرد بسیار زیادی

در مبارزه با آفات پنبه داشته ولی در حال حاضر سموم بهتری جایگزین آن شده است.

حشره ‌کش‌ها

گروه دیگر از حشره‌کش‌ها، حشره‌کش‌های گیاهی هستند. گیاهان از حدود ۴۰۰ میلیون سال

قبل بر روی کره زمین زندگی می‌کردند و برای مقابله با آفات، ترکیبات مختلفی در

آن‌ها تکامل پیدا کرده است. برخی گیاهان خواص ضد تغذیه دارند و برخی در مواردی منجر

به مرگ حشرات می‌شوند. استفاده از حشره‌کش‌های گیاهی در حال حاضر بسیار محدود شده

است. علی‌رغم اینکه در برخی از کشورهای آفریقایی در حال حاضر هم تعدادی از گیاهان

را برای استحصال سم، کِشت می‌کنند.

از مهم‌ترین حشره‌کش‌های گیاهی عبارتند از:

الف) نیکوتین؛ که از ترکیبی از بعضی گیاهان مانند(Nicotina rustica) و (Nicotina

tubacum)استخراج می‌شود و بر علیه شته‌ها و سایر حشرات مکنده مثل زنجرک‌ها، بسیار

موثر است.

ب) روتنون؛ که از گیاهانی مانند (Derris elliptica) استخراج می‌گردد و بر روی حشرات

مکنده فوق‌العاده موثر است. این سم روی ماهی‌ها هم تاثیر می‌گذارد.

ج) ریانودین؛

د) پیرترین؛ (Pyrethrins) که سابقه‌ی کار با آن‌ها بسیار قدیمی است و اولین بار در

ایران و توسط ایرانی‌ها استفاده شده است، و از گیاهان کریزان‌تِموم (Chrysantemum)

استخراج می‌شود.

امروز ترکیبات متعددی بر اساس (Pyrethrins) ساخته شده است و بر علیه بسیاری از

حشرات بکار گرفته می‌شوند مانند آلترین، دلتامترین، سپترامترین و تعداد دیگر که

سموم تماسی و گوارشی هستند و اثر ضربه‌ای بسیار شدیدی دارند.

سموم فسفره

گروه دیگر از سموم، سموم فسفره هستند که بسیار متنوع و دارای گروه‌های متعددی

می‌باشند و در مقایسه با سموم کلره دارای مزایا و معایبی می‌باشند. سموم فسفره

عبارتند از:

– مشتقات اسید فسفریک (تترااتیل پیروفسفات، هپتنوفوس، دیکرووس، فسفامیدون،

دیکروتوفوس و مونوکروتوفوس و غیره)؛

– مشتقات اسید فسفر و تیوبیک (پاراتیون، متیل پاراتیون، اکسی دی متون متیل،

فنیتروتیون، فنتیون، دیازینون، فوکسیم، پیریمفوس متیل، پروپتامفوس، تری ازوفوس)؛

مشتقات اسید فسفر و دی تیوئیک (مالاتیون، آزینفوس متیل، فوزالون، اتیون، فوسمت،

متیرا تیون، فنتوات، فوریت، تیومتون، دیمتوات، فورموتیون)؛

– مشتقات اسید فسفریک (نظیر تری کلروفن)؛

– مشتقات فسفر و آمیدات (متامیدوفوس، آسفات).

مزایای سموم فسفره

۱- دارای تاثیر سریع هستند؛

۲- در طبیعت دوام زیادی ندارند؛

۳- اثر کنه‌کشی و حشره‌کشی آن‌ها از ترکیبات کلره شدیدتر است؛

۴- در بافت چربی و زنجیره‌های زیستی تجمع پیدا نمی‌کنند؛

۵- میزان مصرف آن‌ها در واحد سطح نسبت به ترکیبات کلره کمتر است.

معایب سموم فسفره

۱- بروز مقاومت در آفات بویژه آفات چند نسلی؛

۲- سمیت شدید برای انسان و جانوران خونگرم؛

۳- طیف تاثیر وسیع آن‌ها باعث ظهور آفات ثانوی می‌شود.

کاربامات‌ها

ترکیبات کاربامات گروه دیگری از سموم هستند که نخستین آن‌ها سمی بنام

(Physostigmine) است که از گیاهی با نام (Physostigma venenosum) که محل رویش آن در

آفریقای جنوبی می‌باشد استخراج می‌شود.

ترکیبات کاربامات سمومی هستند که هسته مرکزی آن‌ها اسید کاربامیک (COONH2) است و

شامل دو گروه اصلی می‌باشند.

ترکیبات کاربامات

۱- دی متیل کاربامات‌ها (پیرولان، ایزولان، دی متیلان، پریمیکارب). برای مبارزه با

مگس‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند اما امروزه کاربرد آن‌ها محدودتر شده است؛

۲- متیل کاربامات‌ها که دارای استفاده وسیعی هستند و به چندین گروه تقسیم می‌شوند:

الف) نفتیل کاربامات‌ها (کاربایل)

مهم‌ترین ترکیب این گروه کاربایل است که علیه حشرات، نرمتنان و کنه‌های دامی موثر

است؛

ب) متیل کاربامات‌های هتروسیکلیک (کاربوفوران، بندیوکارب)

یکی از مهم‌ترین ترکیبات این گروه کاربوفوران است که دارای خاصیت سیستمیک بوده و

علیه آفات خاک‌زی، برگ‌خوار و ساقه‌خوار و نماتدها موثر است. کاربوفوران سمی بسیار

قوی است که به دلیل اثر فوق‌العاده قوی بصورت گرانول ساخته می‌شود و در داخل خاک

برای مبارزه با آفات مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سم سیستمیک بوده و از طریق

ریشه گیاهان جذب می شود و حشراتی را که در روی گیاهان جمع می‌شوند را از بین می‌برد

ج) فنیل کاربامات‌ها (مگزاکاربات، پروپوکسور، میتو کارب)

پروپوکسور سمی با دو نوع فرمولاسیون می‌باشد که یک نوع آن برای مبارزه با حشرات

خانگی (به صورت حشره‌کش) و نوع دیگر برای شته‌ها و کنه‌ها در گلخانه‌ها و مزارع

استفاده می‌شود؛

میتوکارب دارای طیف وسیعی بوده و علیه گروه‌های مختلفی از حشرات، کنه‌ها و نرمتنان

و حتی سخت بالپوشان، دوبالان، پروانه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد؛

د) اُگزایم‌ها (آلدیکارب، متومیل و تیودیکارب)

همه جزء سموم سیستمیک هستند و علیه طیف وسیعی از آفات در مزارع و گلخانه‌ها استفاده

می‌شوند.

کنه‌کش‌ها

گروه دیگری از آفت‌کش‌ها، کنه کش‌ها هستند که طیف وسیعی از سموم را شامل می‌شوند.

کنه‌ها مخصوصاً کنه‌های خانواده (Tetranychidae) از جمله آفات بسیار مهم گیاهان

زینتی و محصولات گلخانه‌ای به شمار می‌آیند. برای مبارزه با این آفات، تعدادی از

سموم فسفره، کلره و کاربامات مورد استفاده قرار می‌گیرند و در عین حال تعدادی

کنه‌کش اختصاصی نیز وجود دارند.

کنه‌کش‌ها

– سموم گوگردی؛

– گوگرد معدنی؛

– سموم گوگرد آلی؛

-سولفون‌ها (تترادیفون)؛

– سولفونات‌ها (فنزون، کلرفنزون)؛

– سولفیت‌ها (پروپارژیت)؛

– سولفیدها (تتراسول، کلرفن سولفید).

سموم گوگرد آلی دارای ساختمان شیمیایی شبیه به ساختمان شیمیایی (D.D.T) هستند اما

با این تفاوت که به جای اتم کلر مرکزی، اتم گوگرد قرار گرفته است. این ترکیبات، همه

مراحل مختلف سنی کنه‌ها، از جمله تخم آن‌ها را از بین می‌برند.

گروه دیگر از کنه‌کش‌ها، آنالوگ‌های د .د .ت هستند- کلروفنتول – دیکلوفول –

کلروپروپیلات – کلروبنزیلات – بروموبروپیلات .

نیتروفنول‌ها گروه دیگر از کنه‌کش‌ها هستند.

– دینوبوتون، بیناپاکریل؛

– این ترکیبات علاوه بر خاصیت کنه‌کشی، خاصیت قارچ کشی نیز دارند.

آخرین گروه کنه‌کش‌ها اُرگانوتین‌ها هستند.

– سی هگزاتین، آزوسیکلوتین، فن بوتاتین اکساید؛

– در ساختمان شیمیایی آن‌ها اتم قلع (Sn) وجود دارد؛

– همه مراحل متحرک کنه‌ها را از بین می‌برند؛

– بعضی از آن‌ها علاوه بر خاصیت کنه‌کشی، خاصیت دور کنندگی و ضد تغذیه‌ای نیز

دارند.

حلزون‌کش‌ها

گروه دیگر از آفت‌کش‌ها حلزون‌کش‌ها هستند، حلزون‌ها گاهی اوقات و تحت شرایط خاصی

با عنوان آفات نسبتاً مهم محصولات گلخانه‌ای و گیاهان زینتی در می‌آیند.

برای مبارزه با حلزون‌ها سمومی که مورد استفاده قرار می‌گیرند محدود هستند.

– مهم‌ترین ترکیب مورد استفاده در مبارزه با نرمتنان متالدئید است؛

– بعضی از حشره‌کش‌ها نظیر کاربایل، میتوکارب و مگزاکاربات خاصیت نرم‌تن‌کشی نیز

دارند.

متالدئید سمی تماسی و گوارشی است و همانند سایر سموم بصورت محلول‌پاش مورد استفاده

قرار می‌گیرد. برای تولید یک طعمه‌ی مسموم برای حشرات، سبوس را با گرد متالدئید

مخلوط می‌کنیم و بتدریج مقداری آب به آن اضافه می‌کنیم، البته نباید آب به مقداری

باشد که سبوس خمیر گردد. بعد از اضافه کردن آب طعمه را بصورت یکنواخت یا بصورت کپه

در محیط‌هایی که با نرمتنان مبارزه می‌کنیم قرار می‌دهیم.

سموم گازی

گروه دیگری از سموم، سموم گازی هستند. تعدادی از سموم وقتی در شرایط مناسب محیطی

قرار می‌گیرند تبدیل به گاز شده و از راه تنفس انواع حشرات و موجودات را از بین

می‌برند.

سموم گازی

– کلروپیکرین، اتیلن دی بروماید، متیل بروماید، اتیلن اکساید و فسفین؛

– سموم گازی عموماً بر روی همه مراحل رشد حشرات و سایر بندپایان موثر هستند؛

– از سموم گازی برای ضدعفونی خاک و از بین بردن آفات محصولات انباری استفاده

می‌شود.

سموم گازی برای انسان فوق‌العاده خطرناک هستند علی‌الخصوص سم متیل بروماید که باعث

بی‌هوشی و حتی مرگ می‌شود، به همین خاطر در کاربرد این سم حتماً از افراد متخصص

استفاده شود.

منبع :http://mazraehdaran.com

گاچو

نام تجاری: گاچو Gaucho نام : imidacloprid WS 70

 موارد مصرف: ضدعفونی بذر چغندر قند ، سیب زمینی ، پنبه ، ذرت و . . .

تاریخ انقضاء: ۲/۲۰۱۴

 بسته بندی: ۱۵۰ گرمی و ۵۰۰ گرمی
 وضعیت: موجود
 توضیحات: روی تصویر کلیک نمائید .

 گاچو

خواص بيولوژيكي : ماده موثر گاچو بنام ايميداكلوپريد جديد nitroguanidine  است كه روي بسياري از آفات مكنده كه اوايل رشد گياه به آن حمله مي كنند موثر است . پس ازكاشت بذور آغشته به محلول گاچو ، ماده موثر حشره كش لايه اي محافظتي در خاك اطراف بذر ايجاد مي كند كه باعث جلوگيري ازحمله آفات خاكزي به محصول مي گردد . گاچو با دارا بودن خاصيت سيستميك ، بعد از جوانه زدن بذر از طريق ريشه چه وارد گياه مي شود و توسط شيره نباتي به تمام نقاط آن منتقل مي گردد . درنتيجه علاوه بركنترل آفات خاكزي ، آفاتي كه به قسمتهاي هوايي و سبز گياه نيز حمله مي كنند كنترل مي شوند . گاچو همچنين با خاصيت تماسي و گوارشي آفات مكنده اي را كه به ساير گروههاي ديگرسموم مقاوم شده اند كنترل مي نمايد .

مورد و محل آزمايش : حشره كش گاچو توسط موسسه تحقيقات آفات و بيماريهاي گياهي به روش ضد عفوني بذور قبل ازكاشت عليه آفات نامبرده در ذيل آزمايش و مورد تائيد قرار گرفته است .

مقدار مصرف

آفت

محصول

پنبه

تريپس

۵ كيلوگرم / هزاركيلوگرم بذر دلينته

سيب زميني

ناقلين بيماريهاي ويروسي

۲۸۵ گرم / هزار كيلوگرم بذر

چغندر قند

ناقلين بيماريهاي ويروسي

۱۰ كيلوگرم / هزار كيلوگرم بذر

 

 

   طرز مصرف :

طرز مصرف : ابتدا آب مورد نياز براي ضدعفوني را در ظرفي مي ريزيم ، سپس مقدار سم توصيه شده را به آرامي به آن مي افزائيم و ۱۰ دقيقه صبر مي كنيم تا ذرات سم به خوبي درآب خيس بخورند . سپس با يك قطعه چوب يا ميله تميز تركيب بدست آمده را هم مي زنيم تا محلول يكنواختي بدست آيد . توجه : چنانچه اگر تمامي سم را سريعاَ درآب بريزيد و آن را بلافاصله هم بزنيد ، كلوخه هاي ايجاد شده مانع از تشكيل محلول يكنواخت مي گردد كه در نهايت باعث كاهش چسبندگي سم به بذور مي شود و در نتيجه كاهش تاثير سم را به دنبال دارد .

در مرحله دوم تهيه محلول سمي مقدار بذور لازم براي ضدعفوني را پس از توزين داخل همزن مي ريزيم و محلول سمي تهيه شده را همزمان با چرخانيدن مخلوط كن به آرامي به آن مي افزائيم و بمدت چند دقيقه هم ميزنيم تا پوشش يكنواختي روي بذور ايجاد گردد . جهت ضدعفوني بذور در مقادير زياد توصيه مي شود ازدستگاه هاي مخصوص ضد كار مخزن آن را كاملاَ تميز نمود و درب آن را قبل از چرخانيدن با پوشش پلاستيكي يا فويل آلومينيومي پوشانيد .

مقدار آب مورد نياز : براي ضدعفوني بذور چغندرقند و پنبه به ازاي هركيلو گاچو يك ونيم برابر آب در نظر گرفته شود . براي ضدعفوني سيب زميني مقدار آب را بايد با توجه به اندازه غده ها درنظر گرفت وجهت جلوگيري از جوانه زدن غده ها نسبت به كاشت آنها بلافاصله پس از ضد عفوني ، اقدام نمود .

حمل و نقل : حمل ونقل اين سم طبق مقررات بين المللي مواد خطرناك صورت پذيرد .

موارد عدم مصرف : ازضدعفوني كردن بذوري كه داراي قوه ناميه پائين باشند خودداري كنيد .

موارد عدم توصيه : جز در موارد ذكر شده فوق مصرف نشود .

احتياطات ضروري : ازمصرف بذور ضدعفوني شده جهت تغذيه انسان و دام پرهيز كنيد . هنگام ضدعفوني از وسائل استحفاظي لازم ، لباس كار، دستكش ، چكمه ، عينك و ماسك استفاده كنيد . ازخوردن ، آشاميدن و كشيدن سيگار اجتناب كنيد . بعد از خاتمه كار قسمت هاي آلوده بدن را با صابون و آب كافي شستشو دهيد . سم را در ظرف اصلي با درب بسته ، دور از مواد غذايي انسان و خوراك دام و دور از دسترس كودكان نگهداري كنيد . ظروف خالي سم را در محل هاي مناسب مدفون نمائيد . از آلوده نمودن منابع آبي خودداري شود . پس از خاتمه كار ، وسائل ضدعفوني كننده را با مواد شوينده و يا مواد ويژه پاك كننده مخازن سمپاش كاملاَ شستشو دهيد .

كمك هاي اوليه : درصورت تماس با چشم ها با مقدار آب كافي آنها را شستشو دهيد . قبل ازدريافت كمك پزشكي ، لباسهاي آلوده را از تن خارج نمائيد و نقاط آلوده به سم را كاملاَ شستشو دهيد .

علائم مسموميت : بي حسي ، سستي عضلات ، لرزيدن و بروز اشكال در تنفس .

پادزهر: تا كنون پادزهر خاصي شناخته نشده است .

انبارداري : اگر مجبور به نگهداري بذور ضدعفوني شده براي مدت طولاني در انبار مي باشيد ، بايد آنها را در كيسه و يا ظروفي كه كاملاَ علامت گذاري شده باشند ، درمحلي جداگانه از ساير بذور نگهداري نمود .

توجه : قبل از اقدام به سمپاشي دستورالعمل هاي ارائه شده در برچسب و بروشورهاي سم را دقيقاَ مطالعه و رعايت فرمائيد ، درغير اينصورت هرگونه خسارت احتمالي در اثر عدم مصرف صحيح و يا انبارداري نامناسب به عهده مصرف كننده مي باشد . درصورت هرگونه سوَال با شركت باير پارسيان درتهران يا كارشناسان فني كشاورزي اين شركت مستقر در استانها تماس حاصل فرمائيد .

قابل توجه فروشندگان سم : ثبت نام ونشاني خريدار و ميزان سم فروخته شده با ذكر تاريخ در دفاتر مربوطه توسط فروشنده ضروري است .

شرايط نگهداري : سم را در محلي امن ، درجاي خنك ، دور از يخبندان ، دور ازمواد غذايي انسان و حيوانات و دور از دسترس كودكان و در ظرف اصلي نگهداري كنيد .

توجه : فروش بدون نسخه گياهپزشكي ممنوع است .

شركت سازنده : باير كراپ ساينس آلمان

شركت وارد كننده : باير پارسيان ( سهامي خاص )

 

 

Product Information

Gaucho® ۶۰۰ Flowable provides unmatched protection against the worst insects – acting both on contact to protect the roots and systemically to protect the plant.

Key Benefits

  • ·         Gaucho improves plant health leading to higher yield
  • ·         Convenient; applied to the seed by your seed supplier
  • ·         Protection from thrips and plant bugs
  • ·         Keeps aphid populations below the economic threshold for up to 65 days
  • ·         Reduces early season damage caused by bean leaf beetles and seed corn maggots
  • ·         Controls insects that spread viruses, like bean pod mottle and soybean mosaic viruses
  • ·         Easy on beneficial insects

Key Pests

  • ·         Aphid
  • ·         Beetle, Bean Leaf
  • ·         Maggot, Seedcorn

Registered Crops

  • ·         Cotton
  • ·         Soybean
  • ·         Peas
  • ·         Beans

 

علف های هرز در باغات پسته

علف های هرز به عنوان یکی از مهمترین مشکلات دایمی باغداران پسته مطرح می باشد. متاسفانه در مراکز تحقیقاتی داخلی˛ در خصوص شناسایی˛ برآورد میزان خسارت˛ انواع روش های کنترل و سموم علف کش در باغات پسته کار زیادی انجام نشده است. در باغات پسته آمریکا جهت مراحل مختلف باغ و همچنین برای انواع علف های هرز و مراحل رشدی علف ˛ مدیریت و سموم علف کش خاص آن توصیه شده است.

  رقابت در جذب آب و مواد غذایی با درخت پسته˛ ایجاد مشکل در عملیات باغی˛ میزبان واسطه برای سن ها و کنه ها˛ رابطه انگلی با درخت˛ ممانعت از رسیدن نور به درخت و ترشحات سمی ریزوم ها از مهمترین خسارات علف های هرز در باغات پسته می باشند.

علف های هرز غالب در باغات پسته شامل: مرغ˛خارشتر˛ اسفناج باغی˛ پیچک صحرایی˛سلمک (سلمه تره)˛ هفت بند˛ علف شور˛ شیرین بیان˛تلخه˛ چسبک˛ علف خرس (کاتوس) و قیاق می باشند.

علف کش های رایج در باغات پسته ایران عمدتا محدود به دو سم گلایفوزیت و پاراکوات میشود که در ذیل به اختصار در خصوص این سموم نکاتی ارایه شده است.

نام عمومی: گلایفوزیت
نام تجاری: رانداپ

–          نحوه تاثیر: غیر انتخابی و سیستمیک

–           میزان مصرف: 6-12 لیتر در هکتار برای علف های هرز دایمی و 2-4 لیتر در هکتار برای علف های هرز یکساله (به طور متوسط 10 لیتر در هکتار مصرف می شود.)

–          مصرف فریگیت 0.5% یا سولفات آمونیوم 2% باعث کاهش دز مصرف به حدود 5-6 لیتر در هکتار میشود.

–          تاثیر: علف های هرز دایمی – یکساله و دوساله

–          میزان مصرف آب: 200-300 لیتر در هکتار در نظر گرفته شود.

نام عمومی: پاراکوات

نام تجاری: گراماکسون

–          نحوه تاثیر:  غیر انتخابی و تماسی

–           میزان مصرف: 5 لیتر در هکتار

–          تاثیر: علف های هرز یکساله و قبل از گل دهی

–          میزان مصرف آب: 500 لیتر در هکتار در نظر گرفته شود.

حیدری

برطرف كننده نياز سرمايي درختان پسته

برطرف كننده نياز سرمايي درختان پسته

درختان پسته همانند ساير درختان ميوه مناطق معتدله در سيكل ساليانه خود به يك دوره سرما نياز دارند تا بعد از آن با مهيا شدن شرايط مناسب جهت رشد ، شكوفايي طبيعي جوانه ها اتفاق افتد ، حداقل زمان لازم براي سرمادهي يك رقم در طي فصل ركورد كه موجب از سرگيري رشد طبيعي آن در فصل رويش مي شود اصطلاحا نياز سرمايي آن رقم ناميده مي شو د. نياز سرمايي در ارقام مختلف پسته متفاوت و بين 700 تا 1000 ساعت در دماي كمتر از 7c ذكر ميگردد .در ارقام ايراني ارقام با نياز سرمايي از 600 تا 1200 ساعت وجود دارند . در مناطقي كه داراي زمستانهاي معتدل يا كوتاه مي باشند ، درخت پسته ميزان سرماي لازم براي از سرگيري مناسب رشد دريافت نمي كند. دماهاي بالا در طول زمستان باعث طولاني تر شدن دوره ركود مي شود زيرا دماي بالاتر از ۱۸c به صورت افزايشي اثرات سرما را خنثي مي كنند .در مورد درختان سيب و هلو گزارش شده است كه دماي 30c_15 باعث خنثي شدن اثر سرما در جوانه هاي درخت مي گردد .روزهاي گرم با دماهاي بالا باعث تاخير در شكستن ركود جوانه ها مي شود كه مقدار اين تاخير به ميانگين حداكثر دما در طول ماههاي آبان ، آذر ، دي و بهمن بستگي داشته و ارتباطي با حداقل دما ندارد .برسي نرمال پارامترها جوي در مقايسه با متوسط هاي آماري در مناطق مختلف كشور حكايت از افزايش دما در سالهاي اخير دارد و شدت اين افزايش دما در ماههاي سرد سال بيشتر است.افزايش دما در طول دوره ركود درختان باعث عدم بر طرف شدن كامل نياز سرمايي جوانه هاي درختان ميوه مناطق معتدله شده و متعاقبا موجب بروز ناهنجاريهايي در رشد و نمو ، گلدهي و ميوه دهي درختان ميوه در دوره رشد مي شود.

بر طرف نشدن نياز سرمايي درختان پسته باعث بروز عوارض زير مي گردد.

تاخير در برگدهي و گلدهي
افزايش درصد برگ هاي غير طبيعي
عدم توليد گرده
كاهش تعداد برگچه ها و كاهش سطح برگ
تشكيل ميوه كم حتي در سال آور
كاهش رشد ميانگره اي
توليد گل به صورت جانبي و انتهايي بر روي شاخه هاي فصل جاري
مرگ شاخه ها
در اغلب موارد عوارض فوق همزمان اتفاق نمي افتد و تنها تعدادي از آنها را مي توان در سالي كه زمستان سال قبل آن سرماي كافي را براي گياه تامين نكرده است مشاهده كرد . اگر چه در گذشته و حال يكي از فاكتورهاي مهمي كه در احداث درختان معتدله مد نظر قرار مي گيرد مدت و شدت سرماي زمستانه است ، اما افزايش ميانگين دماي كره زمين كه در ماه هاي سرد سال مشهودتر است درختان را با مشكل بر طرف نشدن نياز سرماي مواجه كرده است.

ليكن با توجه به نتايج موفقيت آميز تحقيقات صورت گرفته در رابطه با بر طرف كردن قسمتي از نياز سرمايي درختان ميوه معتدله بويژه درختان پسته با استفاده از بعضي تيمارهاي شيميايي ، در صورت عدم تامين نياز سرمايي يك رقم در يك سال مي توان با مصرف اين مواد تا حدي از خسارات وارده جلوگيري نمود.

اين موضوع اهميت تعيين ساعات موثر بر نياز سرمايي درختان را بيشتر آشكار مي نمايد . به طوري كه امروزه سايت هاي مختلفي در اينترنت ساعات موثر بر نياز سرمايي را در مناطق تحت پوشش ارئه مي دهد.

تيمارهاي غير شيميايي هم براي شكستن ركود درختان مناطق معتدله استفاده شده اند ، كه از تنش آبي و عدم استفاده از كود هاي نيتراته در آخر تابستان ، برگ ريزي مصنوعي بعد از تشكيل جوانه هاي گل و قبل از انتقال آنها به مرحله ركود حقيقي ، آبياري باراني ، هرس و سرزني مي توان نام برد.

تنظيم كننده هاي رشد گياهي مانند سايتوكينين ها و جيبرلين ها اثرات مثبتي بر شكستن ركود دارند.كه جيبرلين بسيار گران بوده و سايتوكينين هم به سختي جذب جوانه ها مي شود .از تركيبات توليد كننده اتيلين نيز در زمينه شكست ركود استفاده شده است در خصوص ساير تيمارهاي شيميايي استفاده از مموادي مثل سياناميد هيدروژن ، روغن هاي معدني ، dnoc و تركيبات گوگرددار نظير سولفيد هيدروژن ، دي اكسيد گوگرد ، متيل دي سولفيد و آليل ايزوتيوسيانات و ساير تركيبات نظير تيواوره آ ،

نيترات پتانسيم ، تيديازورون و …. روي برخي درختان معتدله تا حدي اثر بر طرف نشدن نياز سرمايي را جبران كرده است كه از بين اين مواد كه در دو دهه اخير مورد استفاده قرار گرفته اند ، فقط تعداد كمي استفاده تجاري داشته اند.

در مورد درخت پسته گزارشاتي درباره استفاده از روغن و لك وجود دارد كه اعلام شده است روغن ولك باعث تسريع در گل دهي ( زود گل دهي ) ، يكنواختي گل دهي ، افزايش كميت و كيفيت ميوه دهي مي شود. روغن ولك در حقيقت نوعي حشره كش بوده و كشاورزان از آن عليه كنه ها و آفات سپردار استفاده مي كنند.ولي با كشف اينكه ولك مي تواند ركود جوانه را بشكند ، كشاورزان از اين ماده براي افزايش محصول و برداشت رودتر استفاده كرده اند. لازم به ذكر است روغن ولك داراي بيش از ۸۰ ٪ ماده نفتي پارافين بوده كه به سختي در محيط تجزيه شده و بقاياي آن در بافتهاي گياهي باقي مانده و به مرور زمان رفع آن در گياه موجب اثرات منفي نظير توفق رشد ، خشكيدگي سر شاخه ها نهايتا خشك شدن كامل درخت را به دنبال خواهد داشت .علاوه بر اين استفاده از روغن ولك در سالهاي اول نيز داراي اثرات منفي همانند شكاف پوست تنه و خروج شيره گياهي ، فعال شدن جوانه هاي خفته بر روي شاخه هاي اصلي و ايجاد نا خنك هاي غير مطلوب و خشكيدگي بيش از اندازه سر شاخه ها و تنه مي باشد.

موسسه تحقيقات پسته كشور از سال 1379 مطالعات خود را در زمينه ي نياز سرمايي درخت پسته آغاز نمود و در طي پنج سال اكثر مواد شيميايي رايج در دنيا كه بصورت كاربردي براي رفع كمبود سرما در زمستان استفاده مي شوند را مورد آزمايش و بررسي قرار داد.اگر چه هدف اول آزمايشات و بررسي ها ميزان اثر گذاري مواد براي از بين بردن اثرات منفي كمبود سرما در فصل ركود بود اما هميشه اثرات زيست محيطي و خسارت هاي اين مواد بر بافت گياهي و رشد و نمو درخت پسته نيز مد نظر قرار گرفته است و نهايتا مجموعه فعاليت ها و تحقيقات انجام شده منجر به معرفي تركيب شيميايي جديدي شد كه كاملا از تركيبات گياهي است و در مقايسه با ساير مواد مورد استفاده نظير روغن ولك ، سياناميدهيدروژن ، … بي خطر بوده و در محيط قابل تجزيه و اثرات جانبي بسيار كمي بر بافت گياهي درخت دارد.

اين تركيب شيميايي با نام چرما-13 (cherma-13) با غلظت 30 در هزار در اواسط بهمن ماه بر روي درخت محلول پاشي مي شود ( در مناطقي كه آب يا خاك شور مي باشد يا دور آبياري زياد است توصيه مي شود كه به ميزان 40 در هزار پاشيده شود).

در استفاده از اين تركيب رعايت موارد زير ضروري است.

محلول كاملا با آب يكنواخت گردد.
جهت محلول پاشي حتما از سم پاشهاي داراي همزن استفاده شود.
محلول بايد به اندازه مصرف روزانه تهيه شود و از نگهداري محلول رقيق شده خودداري شود زيرا مواد موثر آن از بين خواهد رفت.
بهترين زمان محلول پاشي اواسط بهمن ماه است و قطعا محلول پاشي هاي دير هنگام نه تنها اثر كمي خواهد داشت و چنانچه گلها در حال شكوفايي باشند ، محلول پاشي موجب خسارت به گلها خواهد شد.
در هنگام محلول پاشي بايد تمامي قسمت هاي درخت خصوصا شاخه هاي داراي جوانه به محلول آغشته شوند در غير اين صورت شاخه هاي محلول پاشي نشده با تاخير ، رشد خود را آغاز نموده و احتمال دارد به دليل غالبيت انتهايي شديد در پسته رشد اين شاخه ها متوقف شوند.
بايد توجه داشت استفاده ي هر نوع تركيب شيميايي داراي عوارض منفي است اگر چه چرما-۱۳ به دليل گياهي بودن داراي عوارض جانبي كمي است اما استفاده ي آن فقط در سالهايي توصيه مي شود كه سرما به حد كافي نبوده يا اينكه به دليل مشكلات آبي و خاكي درختان با تاخير بيدار شده و عملا شرايط لازم براي لقاح گلها به دليل گرما وجود نداشته باشد.
چرما ـ ۱۳ داراي اثرات مثبتي بر درختاني است كه در مناطق نامساعد از نظر آب و خاك ( شوري بالاي آب و خاك ) رشد مي كنندو ميزان و نحوه استفاده در اين خصوص نيز مشابه ساير درختان مي باشد.
چرما ـ ۱۳ داراي سميت بسيار پاييني است اما براي جلوگيري از هر گونه خطري اكيدا توصيه مي شود رعايت كليه موارد احتياطي و ايمني را همانند ساير سموم گياهي بنماييد.
استفاده از چرما ـ ۱۳ ظاهرا باعث زود گل دهي درختان مي شود و بسياري از باغداران تصور مي كنند اين اتفاق باعث افزايش خطر سرما زدگي بهاره مي شود در حالي كه از نظر علمي چنانچه نياز سرمايي درخت در طول دوره ركود بر طرف شود هنگامي كه دما به صفر فيزيولوژيكي درخت برسد درخت رشد خود را آغاز مي كند و در حالت طبيعي زمان شكوفايي درخت ثابت است و چنانچه نياز سرمايي درخت بر طرف نشود درخت ديرتر از خواب بيدار مي شود كه عمدتا خسارت بيشتري را بر درخت تحمل مي نمايد. لذا چرما ـ ۱۳ فعاليت هاي درخت را به حالت طبيعي (بر طرف نشدن نياز سرمايي) نزديك مي نمايد.

سموم علفکش پیش رویشی باغات پسته

سموم علفکش پیش رویشی باغات پسته

سموم علف کش خاک مصرف که به صورت پیش رویشی در آمریکا جهت مصرف در باغات پسته بارده در کالیفرنیا ثبت شده است عبارت اند از:

napropamide)Devrinol)

oxyfluorfen)Goal)

oryzalin)Surflan)

تا جایی که اینجانب اطلاع دارم تا کنون سمی به طور رسمی برای مصرف خاکی (پیش رویشی ) در ایران برای باغات پسته ثبت نشده است. (در صورتی که اساتید محترم اطلاعی در این خصوص دارند به صورت پیام ما را مطلع نمایند.

 برخی آزمایشات صورت گرفته در باغات پسته توسط اشخاص حقیقی  موید اثرات مطلوب سم علف کش پیش رویشی ترفلان در باغات پسته بوده است.

کلیاتی در مورد سم علف کش پیش رویشی ترفلان:

علف کش ترفلان: با نام عمومی تری فلورالین علف کشی انتخابی و پیش رویشی است که جهت مصرف در مزارع پنبه – چغندرقند – آفتابگردان و سویا ثبت شده است.

فرمولاسیون: Ec 48%

این علف کش مانع تقسیم سلولی شده و بذر کش علف های هرز میباشد. جذب کلویید های خاک و مواد آلی میشود. در خاک های رسی و دارای مواد آلی دز مصرف بیشتر است.

 دز مصرف:2-3 لیتر در هکتار به صورت مخلوط با خاک

لازم است پس از سمپاشی سطح خاک تیمار شده به کمک روتیواتور و یا دیسک تا عمق 5 سانتی متر زیر خاک شود. قبل از مصرف علف کش ترفلان خاک مزرعه میبایست نرم و عاری از کلوخه باشد و پس از مصرف نیز سریعا بوسیله دیسک زیر خاک برده شود. این سم توسط اشعه ماورای بنفش تجزیه میشود. به علت همبستگی با کلویید های خاک آبشویی آن قابل چشم پوشی است.

مهندس محسن حیدری