هرس وچالكود درختان پسته(فيض آباد) – سربازان سازندگي ومراقبت از باغ پسته

هرس و چالکود پسته

 

 

برای حمایت و دانلود این فیلم آموزشی به مبلغ ۱۰۰۰ تومان  کلیک کنید

RIAL 10,000 – خرید

برای دیدن بقیه فیلم های آموزشی کشاورزی کلیک کنید

کاربرد هورمون اکسین در باغبانی

بیوسنتز اکسین: ساخت اکسین عمدتا در بخشهای مریستمی گیاه بخصوص ، جوانه های راسی و برگهای جوان صورت می‌گیرد.

در پژوهشهای اولیه در مورد اکسین گفته شده بود که چون اندول استیک اسید از نظر ساختمان شیمیایی شبیه اسید آمینه تریپتوفان است احتمالا از تریپتوفان ساخته می‌شود. بعد از شناسایی عناصر رادیواکتیو و استفاده آنها در تحقیقات زیستی ، این نظر تائید شد.

با بکارگیری کربن رادیواکتیو (کربن ۱۴) مسیر تشکیل اندول استیک اسید (iaa) در بسیاری از گیاهان شناخته شده است که شامل مسیر زیر می‌باشد: اسید آمینه تریپتوفان بوسیله واکنش دآمیناسیون به اندول پیروویک اسید تبدیل می‌شود. سپس این ماده بوسیله واکنش دکربوکسیلاسیون به اندول استالدوئید تبدیل می‌گردد.اندول استالدئید تحت تاثیر واکنش دهیدروزناسیون به اندول استیک اسید تبدیل می‌شود.

نقش اکسین‌ها در گیاه
.
طویل شدن سلولها و اندام: کلا طول شدن سلولها فقط در حضور اکسین روی می‌دهد. اکسین در غلظتهای بالا اثر بازدارندگی روی این مرحله از رشد دارد مثلا غلظتی از اکسین که باعث ویل شدن ساقه می‌شود، طویل شدن ریشه را کند می‌سازد

· جلوگیری از ریزش برگ:

اکسین از ریزش برگها جلوگیری می‌کند و ریزش میوه‌های رسیده را به عقب می‌اندازد.

تسریع در رسیدن میوه:

اکسین رسیدن کامل میوه‌ها را تسریع می‌کند.

پارتنوکارپی: این اصطلاح به میوه‌های بدون دانه گفته می‌شود که بطور طبیعی در برخی گونه‌ها روی می‌دهد و در بعضی گونه‌ها هم می‌توان آن را با بکارگیری هورمون اکسین تحریک کرد

اثرات سمی اکسین
استفاده از غلظتهای نسبتا زیاد اکسین باعث تغییر شکل برگ ، ساقه ، ریشه ، رنگ پریدگی برگها ، جلوگیری از طویل شدن ساقه و ریشه و جلوگیری از باز شدن گلها می‌شود. از این خاصیت اکسین‌ها در از بین بردن علفهای هرز و دیگر گیاهان مزاحم به عنوان علف کش استفاده می‌شود.

نحوه انتقال اکسین

انتقال اکسین در اندامهای هوایی گیاه از بالا به پایین و در بافتهای پارانشیمی در داخل آوندهای آبکشی انجام می‌گیرد. نحوه انتقال اکسین در ریشه هم از نوک ریشه به سمت بالای ریشه صورت می‌گیرد.

نقش اکسین در باغبانی

تنک کردن

پایداری میوه‌های در حال رشد و گلها و برگها بستگی به تعادل بین اکسین داخل آنها و مقدار اکسین ساقه دارد. هر وقت این تعادل بهم بخورد در محل اتصال دمبرگ با میوه یا دمگل به ساقه یک لایه چوب پنبه‌ای بوجود می‌آید و اندام مربوط از درخت جدا می‌شود و ریزش می‌کند. این امر در میوه کاری اهمیت زیادی دارد. چون درختان میوه زیادی تولید می‌کنند اگر همه آنها روی درخت بماند ولی محصول از نظر کیفی نامرغوب می‌شود ثانیا به علت کمبود مواد غذایی ریزش می‌کنند ثالثا درخت ضعیف می‌شود. برای جلوگیری از این موارد با استفاده به موقع از محلولهایی از انواع اکسین گلهای ضعیف را وادار به ریزش می‌کنند یا به اصطلاح محل تنک کردن انجام می‌دهند.

تولید بافت پینه‌ای

هر وقت درخت به دلایلی از جمله هرس و قلمه‌گیری زخم شود، سلولهای پارانشیمی ناحیه زخم با ایجاد بافت یکنواخت محل زخم را ترمیم می‌کنند این بافت که پینه نام دارد دارای اکسین زیادی دارد.
جلوگیری از ریزش میوه قبل از برداشت

برای این منظور ۴ – ۳ هفته قبل از برداشت میوه از ترکیبات مختلف اکسینی به غلظت معینی استفاده می‌شود

کاهش ترک خوردگی میوه گیلاس

میوه‌های گیلاس بعد از بارندگی دچار ترک خوردگی می‌شوند که با مصرف ترکیبی از اکسین با غلظت معین ۳۵ روز قبل از برداشت می‌توان از این پدیده جلوگیری کرد

ریشه‌دار کردن قلمه‌ها
ریشه‌دار کردن قلمه‌ها به کمک اکسین یکی از کاربردهای مهم این ماده در باغبانی است

جلوگیری از رشد نوکها و پا جوشها

پس از هرس شدید گیاهان ، تعدادی شاخه غیر بارور بنام نوک تولید می‌شود که باید هرس شوند. اگر محل زخم هرس را با کمک اکسین محلول پاشی کنیم از رشد نوکها جلوگیری می‌شود که این ماده برای جلوگیری از رشد پاجوشها (پاگیاه) نیز بکار می‌رود.

رشد طولی شاخه

چون جوانه انتهایی شاخه دارای اکسین زیادی است و باعث رشد سریع طولی شاخه می‌شود

پندی متالین یا استامپ : (pendimethalin)

پندی متالین یا استامپ : (pendimethalin)

 علف‌کش انتخابی از گروه دی نیتروآنیلین

فرمولاسیون

استامپ          Stomp            %۳۳               EC
تاریخ ثبت:  سال ۱۳۷۸
ویژگی‌های خاص:

نحوه اثر:بازدارنده تقسیم سلولی

نحوه جذب و انتقال درگیاه: جذب از طریق ریشه و برگ، بدون انتقال در گیاه
علائم تأثیر در گیاه: بوته‌های تیمار شده در مدت زمان كوتاهی پس از جوانه‌‌زنی و یا سبز شدن از بین می روند.

ماندگاری در خاك(نیمه عمر): ۳ تا ۴ ماه

موارد مصرف در ایران:
علف‌های هرز در مزارع عدس ] ۳ تا ۵/۴ لیتر در هکتار بعد از کشت محصول و قبل از سبز شدن علفهای هرز[، توتون و گلرنگ، تاكستانها]۵ لیتر در هکتار قبل از سبز شدن علفهای هرز یک نوبت در سال[

موارد مصرف در سایر کشورها:
گیاهان تک لپه یکساله در درختان میوه دانه دار و هسته دار، سبزیجات و صیفی جات، گیاهان زینتی، دانه‌های  روغنی، حبوبات، غلات، علف‌های چمنی یکساله در درختان میوه دانه دار و هسته دار، سبزیجات و صیفی  جات، گیاهان زینتی، دانه‌های روغنی، حبوبات، غلات.

راهنمای مصرف:
مقدار مصرف در محصولات زراعی ۳ تا ۴٫۵ لیتر در هكتار و در تاكستانها ۵ لیتر در هكتار به صورت پیش رویش


این علف‌كش معمولا به صورت پیش كاشت یا پیش رویش آمیخته با خاك مصرف می‌شود.
مصرف پیش رویش باید در زمانی صورت گیرد كه طی چند روز بعد از مصرف، توسط آبیاری یا باران  علف‌كش وارد خاك شود.

پندیمتالین مجموعه علف‌های هرز سبز شده را کنترل می‌كند اما قادر به كنترل بوته‌هایی كه بصورت تکی ظاهر می‌شوند نیست. این علف‌كش بیشتر توسط علف‌های هرز پهن‌برگ جذب می‌شود.
پندیمتالین را می‌توان با فرمولاسیون:‌های ایزوپروتورن و کلوروتورن نیز به صورت مخلوط بکار برد.
برای کنترل علف‌های هرز مزرعه ذرت علوفه ای، در اختلاط با آترازین قابل توصیه است.
اثر پندیمتالین  با طولانی شدن هوای خشک كاهش می‌یابد.

در صورتیكه كشاورز قصد استفاده از این علف‌كش را دارد، باید قبل از كاشت نسبت به اختلاط بقایای گیاهی با خاك اقدام كند.

در كشت بهاره نخود بهتر است این علف‌كش در اختلاط با سیانازین استفاده شود.
پس از کاشت و آماده نمودن بستر سیب زمینی و مرزبندی مزرعه، می‌توان پندیمتالین را در اختلاط با سیانازین یا متریبوزین نیز استفاده نمود اما بسته به نوع واریته ممکن است استفاده از سیانازین یا متریبوزین محدود شود.

برای تأثیر بهتر پندیمتالین، وجود رطوبت کافی در سطح خاک و تا مدتی بعد از سم‌پاشی این علف‌کش ضروری است.


پندیمتالین برای کنترل علف‌های هرز ذرت نیز قابل توصیه است. در آزمایش‌های مقدماتی انجام شده در مغان، این علف‌کش نتایج مطلوبی در کنترل قیاق بذری، سوروف، نشانه واش داشته است.


بعد از کاشت و قبل از رویش پیاز و علف‌های هرز و تا حداکثر اوائل رویش علف‌های هرز (۵/۱-۱ برگی باریك برگ‌ها و ۲ برگی پهن‌برگ‌ها) قابل مصرف است. بذر پیاز نباید در عمق کمتر از ۳ سانتی متر کشت شود و نیز در خاک‌های شنی سبک یا وقتی روی پیاز با ماسه پوشیده شده باشد، احتمال خسارت وجود دارد.
حداکثر دفعات سم‌پاشی یک بار برای هرمحصول می‌باشد. برای تره فرنگی می‌توان تا ۲ مرتبه نیز استفاده نمود.

آخرین کاربرد پندیمتالین برای جو بهاره ، هویج، کاهو، ذرت علوفه ای، هویج وحشی، جعفری، نخودفرنگی، لوبیا، سیب زمینی، پیازها، تره فرنگی در مراحل اولیه رشد، برای کدوئیان قبل از نشاء و برای غلات قبل از ظهور برگ پرچم ، برای انگور و نیشکر و رازک قبل از باز شدن جوانه‌ها و برای توت فرنگی قبل از گلدهی.
در سیب زمینی  ۷ روز قبل از ظهور اندام‌های هوایی بکار می رود.
بهترین زمان استفاده در باغهای میوه در پائیز و بهار و موقعی است که درختان در خواب هستند.

احتیاط‌های لازم:
در خاک‌هایی با بیش از ۶ درصد ماده آلی اثرش کاهش یافته و زمانی که ماده آلی بیش از ۱۰ درصد باشد به کار نبرید.
در شرایط آب و هوای خشک در بهار استفاده نمی‌شود مگر این که باران ببارد.
از مصرف پندی متالین در سورگوم و ذرت دانه ای خودداری شود و تنها در صورتی که بذر سورگوم با مواد ایمن کننده مخصوص بذر آغشته شود می‌توان از آن استفاده کرد.

ملاحظات زیست محیطی:
میزان سمیت( LD50،LC50 ،EC50):1250 میلی‌گرم بر كیلوگرم برای پستانداران
از ورود آب‌های سطحی آلوده به این علف‌كش به بركه‌ها و آبگیرها جلوگیری كنید.
خطر آب‌شویی این علف‌كش كم است.
كاربرد این علف‌كش نسبتا بی خطر است

گیاه نخود

نخود

نام علمی

: Cicer arientinum نام لاتین : Chikpea تاریخچه نخود : شخصی به نام De condolleوطن اصلی نخود را یونان ،سلسله جبال هیمالیا و در نیمکره شمالی بین شبه جزیره کریمه و اتیوپی مشخص کرده است. واویلوو اعلام می دارد که نخود دارای خاستگاه های متعددی بوده ،جنوب غربی آسیا و مدیترانه را اولین و اتیوپی را دومین مرکز ژنتیکی نخود معرفی نموده است. پوپوآ مراکز ژنتیکی نخودهای دانه ریز را نواحی شرقی مدیترانه و اتیوپی و دانه درشت را به مدیترانه غربی نسبت داده است. نخود دانه ریز Micro sperma نخود دانه درشت Macroma sperma نخود از جمله حبوباتی است که از سالیان دراز در خاورمیانه و خاوردور به مقدار فراوان موارد مصرفی داشته ،مخصوصا فرم های وحشی آن در سوریه و ترکیه به وفور یافت می شود. فرم های وحشی موجود در افغانستان و ایران از لحاظ خیلی از خصوصیات مورفولوژیکی با فرم های زراعی متفاوت بوده اند بعضی از محققین گونه های وحشی نخود موجود در مصر و فلسطین را به عنوان انواع وحشی نخود زراعی طلقی می کنند ولی با عرض یابی منطقه و با علم به مشکلات تولید نخود در مناطق مذکور این تئوری غیر ممکن به نظر می رسد . را به عنوان فرم های وحشی نخود زراعی معرفی کردند کشت نخود در اکثر نقاط جهان از جمله در غرب ،اتیوپی ،یونان در آسیای صغیر ،ترکیه ،ایران ،عراق،سوریه و قفقاز ،در شرق،آسیای میانه کوه های هیمالیا و افغانستان ادامه داشته و ارقام نخود زراعی از این نواحی به سایر نقاط دنیا گسترش پیدا کرده است . مرکز اصلی زراعت نخود ۲۲٫۶۵طول شرقی ۳۰٫۵۲عرض شمالی می باشد در مراکش ۸ درجه طول غربی و ۳۲ درجه عرض شمالی ،در هندوستان و مصر ۱۰-۳۲ عرض شمالی است. سیستماتیک و طبقه بندی نخود اولا طبقه بندی جنس Cicer در سال ۱۸۴۲میلادی از طرف Jaubert & Spach انجام گرفته که با در نظر گرفتن خصوصیات مورفولوژیکی (شکل قرار گرفتن بوته و طرز آرایش برگ )طبقه بندی را انجام دادند. مشخصات یا کاراکترهای مورد بحث در بخش های زیر مورد مطالعه قرار گرفتند و عبارتند از: ساقه علفی،برگ ها بدون زائده Arietaria انتهای ساقه خشبی و برگ ها به شکل خار و دارای زائده Spiroceras ساقه علفی ،برگ ها تاب دار و دارای زائده Viciodes سپس در سال ۱۸۵۹ میلادی Alefeld در مورد برگ های نخود تحقیقاتی انجام داد و جنس نخود را در ۳ گروه پیچک دار Cirrhifera برگ مرکب شانه ای با برگچه انتهایی Apiculata جمع آوری کرده است .نخود گیاهی است یکساله و جزء حبوباتی است که منحصرا جهت تولید دانه کشت می گردد و ریشه کم وبیش دارای انشعاباتی بوده و تا عمق ۱-۲ متر در خاک فرو می رود ،ریشه اصلی ضخیم و ریشه های اولیه ،جانبی در سطح خاک پخش شده و ریشه های ثانویه جانبی در سطوح مختلف قرار دارند توسعه ریشه تا تشکیل دانه ادامه داشته و به همین خاصیت نخود از مواد غذایی موجود در خاک به نحو احسن استفاده می کند همانند سایر لگوم ها در نخود نیز در سطح ریشه های اصلی و جانبی گره هایی به شکل قلوه و مقابل هم قرار دارند شکل بوته در نخود به صورت های عمودی ،نیمه عمودی و یا خوابیده بوده و ارتفاع بوته اصلی به ۲۰تا۷۵ سانتی متر می رسد ب رش عرضی ساقه چهار گوش و توخالی می باشد برگ ها مرکب به طول cm 4-6 و دارای ۱۱ -۱۸ برگچه بیضوی نوک تیز دارای دندانه می باشد و به صورت متقابل قرار گرفته اند . سطح برگچه ها را کرک های ریزی پوشانده که در قسمت های تحتانی بیشتر به چشم می خورد .در محل تلاقی برگ به ساقه تعداد ۲-۶عدد گوشوارک دندانه دار به طول mm3-11و عرض mm1-6 که به فرم های بیضی شکل و مثلث مایل دیده میشود. سطح کلی اندام های نخود به جزء جام گل یعنی (petal) دارای کرک هایی است که حاوی کیسه های اسید اگزالیگ و اسید مالیک می باشند (طعم ترش نخود) گل ها به صورت خوشه ای منفرد و گاهی ۲گل بر روی دمگل نسبتاً بلندی و به طول mm 6-13 که در مرحله گلدهی صاف و هموار بوده و پس از تشکیل میوه به خود می پیچند رنگ گل از خصوصیات بارز ارقام بوده به رنگ های سفید ،سفید مایل به سبز ،صورتی و بنفش دیده می شوند . نیام های نخود به شکل بیضوی متورم بوده که حاوی ۱-۲ و گاهی ۳ دانه می باشند هر بوته نخود به طور متوسط بین ۵۰-۱۵۰نیام تولید میکند دانه در واریته های مختلف به رنگ های سفید، کرم ،قرمز ،قهوه ای ،سبز ،سیاه و سفید متمایل به زرد دیده می شوند وزن هزار دانه آن نسبت به ارقام بین ۱۱۰-۵۵۰گرم متفاوت است ترکیب شیمیایی نخود شرایط اکولوژیکی منطقه و رقم مورد نظر ۲ پارامتر مهم می باشند که در تعیین ترکیب شیمیایی نخود نقش بسزایی را بازی میکند جنین ۱٫۲ % کوتیلدون ها،۸۴٫۲% و پوست دانه ۱۴٫۶ % وزن دانه را تشکیل میدهد پروتئین و مواد چربی معمولاً به غیر از جنین و مخصوصاً کوتیلدون ها در قسمت های مختلف دانه تجمع یافته اند . پوست دانه شامل مقدار زیادی سلولز و کلسیم می باشد مقدار رطوبت نسبی در نخود بین ۸-۱۳% متغیر است . ارزش غذایی و ترکیبات شیمیایی نخود در ۱۰۰ گرم دانه آن به شرح زیر می باشد: پروتئین ۱۶٫۴-۳۱٫۲ کربوهیدرات ها ۳۸٫۱-۷۳٫۳% چربی ۱٫۵-۶٫۸% سلولز ۱٫۶-۹% کلسیم mg 33-1980آهن mg 3.1-10.7 فسفر mg 45-1363 ویتامین A 21.9-364IU ویتامین B mg 11-56 ویتامین B10.11-0.51mg ویتامین C2.1 – ۱۹ mg انرژی ۳۷۰کالری . از بین راه های مختلفی که می توان افزایش تولید محصول را مد نظر قرار داد استفاده حداکثر و بهینه از فصل زراعی است که معمولاً فاصله بین آخرین احتمال یخبندان در بهار تا اولین احتمال یخبندان در پاییز تعریف می شود نخود یکی از مقاوم ترین حبوبات نسبت به سرما ست و تا منفی ۹ درجه زیر صفر را نیز تحمل میکند(ولی در این مقوله تحمل با مقاومت به سرما متفاوت است) پس نخود می تواند رشد خود را از اوایل اسفند که هوا رو به گرم شدن می گذارد شروع کند اما مشکل موجود این است که رطوبت زمین به علت ریزش های جوی در طول زمستان بالاست و امکان ورود ماشین آلات و کارگر وجود ندارد . پس در صورتی که بتوانیم بذر را در پاییز یا اوایل زمستان و در مواقعی که هوا به اندازه کافی سرد شده باشد که امکان سبز شدن نخود موجود نباشد بذور را زیر خاک کنیم تا زمستان را به همان شکل یا به صورت جوانه زده ولی سبز نشده طی کرده و به محض مساعد شدن هوا رشد و نمو خود را شروع خواهد کرد . هدف از این بررسی ارزیابی این نوع کشت (کشت انتظاری) بوده و در واقع بهترین تاریخ کشت نخود را مشخص خواهد کرد سازگاری نخود Addaptation)) 1) توقعات خاکی : نخود جزء حبوباتی است که در تیپ های مختلف خاک می تواند رشد کند که این خاصیت موجب تغییراتی در شکل ظاهری (Habitus) گیاه می شود . واریته های (ارقامی) که در خاک های خشک کشت می شوند دارای شاخه های کمتر ،پاکوتاه که گلدهی و تشکیل دانه در آنها ۴ ماه به طول می انجامد در صورتی که در خاک های مرطوب و سنگین دوره رشد رویشی طولانی تر شده و شاخه دهی افزایش پیدا کرده و لذا رشد زایشی به تأ خیر خواهد افتاد. در خاکهای حاصلخیز اگر مقدار رطوبت خاک خیلی بالا باشد افتی در تشکیل دانه روی میدهد PH مناسب جهت نخود بین۶-۹ بوده ومحصول خوبی تولید می شود که د ر این میان ،فزونی کلسیم در خاک ،تأثیرات منفی در کیفیت پخت دارد و به مقدار کلسیم تجمع یافته در پوسته دانه بستگی دارد. ۲) تنوعات اقلیمی (کلیماتیک Climatic) : Koinovl 1988 مقاومت برخی از ارقام نخود را در منفی ۲۹ درجه زیر صفر و زیر ۵ سانتی متر ضخامت برف و بدون پوشش و ۱۲٫۹درجه سانتی گراد گزارش گردیده است که البته این درجه مقاومت فقط در دانه های تازه جوانه زده مشاهده شده است. نخود بین دماهای ۱۵-۳۰درجه قابلیت جوانه زنی داشته ولی درجه حرارت بهینه جهت تحقق امر جوانه زنی ۲۰درجه خواهد بود دماهای اصلی Cardinal Temperature: Max 30 Optimum 20 Min 15 درجه حرارت های بالا در نخود رشد رویشی را تشدید کرده و تعداد برگ ها افزایش می یابد به عنوان مثال در دماهای ۱۲-۲۰ گیاه ۱۳-۱۴برگی بوده که این مقدار در درجه ۲۷-۳۵ به ۱۹-۲۳ برگ افزایش پیدا میکند . نخود در مراحل اولیه رشد ۲۹-۳۲درجه در روز و ۲۱-۲۴درجه در شب را پذیرا می باشد . در پریودهای بعدی رشد و مراحل گلدهی درجه حرارت مطلوب در روز ۲۹-۲۶ و در شب ۱۸-۲۱ درجه متغیر می باشد . لازم به یاد آوری است که حداقل درجه حرارت مناسب نخود ۵ (پنج) درجه سانتی گراد می باشد .در مناطقی که رطوبت خاک کافی است نیازی به آبیاری نیست و از سویی باران های بیش از معمول زیان آور است و عموماً در مدت گلدهی وجود باران و رطوبت فراوان از عوامل ضد تولید بوده و باعث عدم تهویه در خاک گشته و تأثیرات منفی در گلدهی و تشکیل دانه (میوه) دارد. بسته به شرایط فیزیکی خاک ،باران های خفیف یا آبیاری سبک در مراحل رشد رویشی از شرایط ایده آل نخود می باشد. زراعت نخود این گیاه نیاز مبرمی به لایه سست و خاک بسیار نرم ندارد و در خاک های با بافت سنگین ،جوانه زنی اش به خوبی انجام می گیرد و خاک های خیلی نرم و فشرده ،مانع مکانیزم جوانه زنی میشود ،نخود نیز ،مانند دیگر حبوبات ،دارای ریشه های عمیق بوده و به این جهت در بستری که عملیات آماده سازی به خوبی انجام نشده نفوذ کرده و به این وسیله در اصلاح طبقات خاک ،نقش خوبی را ایفا خواهد کرد . عمق شخم برای نخود بین ۵-۱۰ سانتی متر در نوسان است. در خاک های سنگین که تهویه به خوبی انجام نمی گیرد و بیماری های خاکزی وجود دارد ،شخم عمیق توصیه نمی شود . زمان مناسب کشت در مناطقی که دارای زمستان های خیلی سرد هستند در اواخر زمستان یا اوایل بهار و در نواحی با زمستان ملایم کشت پاییزه مرسوم است. معمولاً در نقاط گرمسیر مانند استان های خوزستان و فارس در پاییز کشت نخود متداول است و برداشت آن در اواخر اسفند یا اوایل فروردین می باشد . کشت نخود به ۲ روش سنتی یعنی دست پاش (Broadcasting) و مکانیزه (بذرکاری Drilling) انجام می گیرد. در کشت دست پاش پس از آماده سازی بستر بذر را به طور تصادفی پاشیده و سپس عمل ماله کشی انجام میشود .از این روش ساده در دیمکاری استفاده میشود در نتیجه بذر مصرفی بیشتر خواهد بود و ۱۰۰-۱۲۰kg /he میزان بذر میشود اما در کشت مکانیزه فواصل خطوط کشت ۲۵-۳۰cm و فواصل بوته در روی ردیف های کشت ۱۰-۱۵cm متفاوت است . نتایج آزمایشات مختلف در کشور های بلغارستان و روسیه ثابت کرده است که در فواصل ۱۵ cm بیشترین بازدهی حاصل شده است. در خاورمیانه و اکثر کشورهای حوضه مدیترانه فواصل خطوط کشت ۳۰-۸۰cm است . میزان بذر مورد نظر در این روش کشت به وزن هزار دانه بستگی دارد اگر وزن ۱۰۰۰دانه ۱۲۰گرم باشد میزان بذر بین kg48-72 و بذور دارای ۲۰۰ گرم وزن هزار دانه میزان بذرشان kg/he80-120 متغیر است. مناسب ترین عمق کشت در نخود ۵-۶ سانتی متر بوده و اگر این میزان رعایت نشود گلدهی به تأخیر افتاده و کاهش محصول را به همراه خواهد داشت معمولاً ۱۰-۱۲روز بعد از کاشت خروج گیاهچه ها شروع میشود و کوتیلدون ها در داخل خاک باقی می مانند (نخود درون خاکی یا هیپوجیل است) چون گیاه نخود نیز BNF میباشد لذا استفاده از کودهای شیمیایی ازته توصیه نمی شود معمولاً کمبود ازت با تغییر رنگ گیاه مشخص می شود در کشت زود هنگام ۳۰ کیلو در هکتار کود ازته جهت تشکیل دانه ضروری است که به صورت های آمونیوم سولفات وآمونیوم نیترات استفاده می شود مقدار کود فسفره ۲۰-۶۰kg /he است . مصرف کودهای حیوانی در زراعت نخود فقط در خاک های فقیر و شنی توصیه میشود و استفاده از این نوع کود در خاک های حاصلخیز و معمولی موجب تشدید بیماری پژمردگی یا فوزاریوم Fusarium میشود . باکتری مخصوص تولید گره در ریشه های نخود تاکنون به صورت واضح مشخص نشده است ولی شخصی به نام Arozzol 1 948گونه باکتری نخود را ریزوبیوم سی سری Ciceriنامگذاری کرده است . در آزمایشاتی که در خاک های رسی و معمولی انجام گرفته با تلقیح باکتری ،افزایش ۳۷-۷۴% در محصول دانه به اثبات رسیده و از سویی آلوده کردن بذر با باکتری در بالا بردن نسبت پروتئین در دانه به میزان ۵٫۴ % گزارش گردیده است. عملیات داشت نخود ۱)در مرحله اول، وجین و مبارزه با علف های هرز در مزرعه نخود انجام میشود. خاک دادن پای بوته ها به علت پرشاخ و برگ بودن گیاه به ویژه در ارقام پا بلند ضروری است و در کشت سطحی نخود پس از خروج گیاهچه وقتی ارتفاع بوته به Cm 20-25 رسید مقداری خاک پای بوته ها می ریزند. عملیات وجین و سله شکنی در مزارع نخود لازم و معمولاً توأماً انجام می گیرد و ۳-۴ هفته پس از کاشت ،وجین سطحی بین ردیف ها در بالا بردن محصول موثر واقع خواهد شد و در صورت لزوم ۳-۴ هفته بعد این کار تکرار خواهد شد. کنترل شیمیایی علف های هرز در مزارع نخود نیز مقرون به صرفه می باشد.علف کش هایی همچون Prometryne 2 – ۳ kg/he Simasin 2 kg/he شخصی به نام Koinovدر سال ۱۹۸۸ م. جهت کنترل علف های هرز به هنگام آماده سازی بستر بذر در شرایط کشور بلغارستان آن را مطرح کرد.در نتیجه تطبیق این مواد شیمیایی کنترل علف های هرز به نسبت ۸۳ % و مقدار محصول به میزان ۵۰% افزایش یافت. آبیاری نخود : در کشت این گیاه آبیاری ،محصول را ضمانت میکند اما به اشباع بیش از حد خاک ،باید دقت داشت زیرا تجمع آب ،پژمردگی در گیاه را تسریع می بخشد . در اسپانیا ،فرانسهو مکزیک ،مزارع نخود ۲-۴ بار به روش شیاری آبیاری میشوند . آبیاری های مکرر ،موجب کاهش محصول ،افزایش رشد رویشی و تأخیر در رسیدگی فیزیولوژیکی می شود . طبق بررسی ها، در شرایط رطوبت کم هر ۱۴ روز یکبار آبیاری در ازدیاد محصول واریته های دانه درشت موثر خواهد بود. برداشت نخودHarvesting ه طور کلی نسبت به ارقام ،رشد کامل نخود از ۹۵-۱۵۰روز به طول می انجامد از آنجایی که نیام های نخود از هم باز نشده و ریزش نمی کنند لذا مشکلی در برداشت آن وجود ندارد و این فرآیند را تا رسیدگی کامل و خشک شدن تمامی گیاه می توان به تأخیر انداخت. برداشت با دست و یا با کمباین امکان پذیر است ،در برداشت سنتی ساقه ها را با داس از نزدیکی سطح خاک درو کرده و یا بوته ها را از ریشه در می آورند و مدتی برای خشک شدن در محلی نگهداری کرده و سپس جهت دانه و کلش اقدام به خرمن کوبی مینمایند. توده های بوته نخود ،که برداشت شده باید طوری روی هم ،انباشته شوند که قسمت های ریشه رو به بالا قرار گرفته تا نیام های موجود در بخش زیرین نیز به خوبی خشک شوند . ارقامی از نخود را که مناسب برداشت مکانیزه می باشند باید دارای خصوصیات مطلوبی نظیر فرم بوته ایستاده ،ارتفاع بلند بوته و زیاد بودن فاصله اولین نیام از سطح خاک باشند. راندمان نخود در شرایط دیم ۴۱۹ و در شرایط آبی ۱۱۲۵کیلوگرم در هکتار است. انبار کردن نخود نگهداری در اماکنی که دارای تهویه مناسب باشند امکان پذیر بوده و به دقت کافی نیاز دارد . مقدار رطوبت دانه ۸-۱۴% دمای پایین و رطوبت نسبی کم جهت حفظ نیروی حیاتی بذر در انبار ضروری است. طبقه بندی نخود از خصوصیاتی که در طبقه بندی نخود مورد توجه قرار می گیرد و از اهمیت اقتصادی برخوردار است می توان به رنگ و فرم دانه اشاره کرد ، ۱)نخود کابلی (دانه درشت): هر نیام دارای ۱-۲ بذر درشت بوده ،وزن هزار دانه آن بیش از ۲۵۰گرم می باشد .ارتفاع گیاه متوسط تابلند و بدون آنتوسیاتین یعنی رنگ گل ها سفید می باشد ، نیام ها استوانه ای دراز ،و متورم و دانه ها درشت mm 8 وکم وبیش دارای رگه می باشند.اکثرواریته های نخود جهان ازاین نوع اند. ۲)نخودمحلیMicrocarpum: دارای بذوری کوچک به اشکال نامنظم به رنگ های متفاوت می باشد هر غلاف دارای ۳-۲ بذر بوده گیاهی است پاکوتاه و دارای ماده رنگی آنتوسیاتین نخود های دانه سیاه متعلق به این گروه بوده و از لحاظ مقاومت به آفات و بیماری ها نسبت به نخود های کابلی برتری دارند.

1 2 3 4 5 180