آزمایش تعیین مقدار فسفر قابل جذب

اندازه گیری فسفر قابل جذب به روش اولسن Olsen

هدف :

 تعیین مقدار فسفر یک نمونه خاکی در یک منطقه که نشان دهنده مقدار فسفر آن منطقه است ، که در بررسی ها و تحقیقات جانبی برای افزایش حاصلخیزی خاک آن منطقه یکی از اطلاعات کلیدی و مهم است .

مقدمه :

* فسفر یکی از عناصر اولیه خاک محسوب می شود که در خاک و گیاه نقشهای عمده ای همچون توسعه ریشه ، رشد بذر ، رسیدگی یکنواخت گیاه و . . . دارد .

* فسفر در خاک به دو گروه معدنی و آلی تقسیم می شود .

* حلالیت بسیار کم کانیهای فسفات باعث جذب محکم آن بر روی سطوح ذرات خاک می شود .

* به دلیل غلظت پایین فسفر در محلول خاک میزان بسیار کم از فسفر همراه با آب زهکشی از خاک خارج می شود .

* فسفر غذای مناسب جلبک ها است و باعث رشد بیش از حد جلبک ها می شود که خود افزایش جلبکها منجر به کم شدن نور دریافتی از خورشید و اکسیژن در آب می شود که باعث مرگ و میر ماهی می شود که در کل باعث آلودگی می شود

* در این آزمایش از دستگاه اسپکترو فتومتر استفاده می کنیم که بر اساس نور سنجی کار می کند و عدد مربوط به درصد نور جذب شده یا درصد نور عبور داده شده هر محلول را بر روی نمایشگر نمایان می کند .

وسایل مورد نیاز :

پیپت مدرج – ارلن مایر ۲۵۰ و ۱۲۵ میلی لیتری – شیکر – کاغذ صافی

مواد شیمیایی مورد نیاز :

بی کربنات سدیم ۰٫۵ نرمال – آب مقطر – اسید سولفوریک – اسید اسکوربیک پتاسیم آنتیمونی تارتارات – کربن اکتیو –پتاسیم دی هیدروژن فسفات– نمونه خاک

 

دستور کار :

۱- عصاره گیری :

 ۵ gr خاک را توزین کرده و در یک ارلن ۲۵۰ ml می ریزیم و به آن ۱۰۰ ml محلول عصاره گیر بی کربنات سدیم ۰٫۵ نرمال با  pH=8.5 اضافه می کنیم و به مدت ۳۰ دقیقه شیکر می کنیم . بعد از اتمام شیکر بلافاصله با کاغذ صافی آن را صاف می کنیم و اگر عصاره رنگی بود به آن ۰٫۱ gr کربن اکتیو اضافه می کنیم و دوباره  ۳۰ دقیقه شیکر می کنیم و پس از شیکر مجدداً صافی می کنیم .

* در کنار تهیه عصاره یک بلانک ( شاهد ) هم تهیه می کنیم که فقط خاک را در خود ندارد .

۲- تهیه محلول استاندارد : 

۱-۲ . تهیه محلول استاندارد ۵۰۰ppm فسفر را به این طریق تهیه می کنیم که مقدار ۱٫۰۹۸۴ گرم پتاسیم دی هیدروژن فسفات را در ۵۰۰ml آب مقطر حل می- کنیم .

۲-۲ . تهیه محلول ۲۰ ppm فسفر را به این صورت که ۴۰ ml از محلول ۵۰۰ppm فسفر را با محلول عصاره گیر ( بیکربنات سدیم ) به حجم یک لیتر می رسانیم .

۳-۲ . برای تهیه سری استانداردها به این شیوه عمل می کنیم که از محلول ۲۰ppm فسفر برای تهیه محلولهای ۰٫۴ ، ۰٫۶ ، ۰٫۸ ، ۱ ، ۱٫۲ و ۱٫۴ ppm فسفر ، با استفاده از معادله C1.V1= C2.V2 مقدار لازم را شناسایی می کنیم که به ترتیب ۲۰، ۳۰ ، ۴۰ ، ۵۰ ، ۶۰ و ۷۰ میلی لیتر مورد نیاز است که با بیکربنات سدیم به حجم یک لیتر می رسانیم و برای تهیه محلول استاندارد صفر از بیکربنات سدیم استفاده می کنیم .

۳- تهیه داروی مخلوط ( محلول مخلوط )

برای تهیه داروی مخلوط به ترتیب زیر از مواد برداشته و در یک ارلن ریخته و به آرامی بهم می زنیم تا یکنواخت شود .

۱-               ml 50 اسید سولفوریک ۴ مول

۲-               ml 15 آمونیوم مولیبدات

۳-               ml 30 اسید اسکوربیک

۴-               ml 5 پتاسیم آنتیمونی تارتارات

۵-               ml 200 آب مقطر

۴- از هر محلول استاندارد و عصاره و بلانک ml 25 برداشته و هر کدام را در یک ارلن مایر ml125 ریخته و ml 25 از داروی مخلوط به هر کدام اضافه می- کنیم .

۵- تمام ارلن ها را به مدت ۱۵ دقیقه شیکر می کنیم و بعد کنار می گذاریم تا بعد از صرف ۱ تا ۲ ساعت رنگ محلول درون ارلن ها آبی شود .

۶– بعد از دیدن رنگ آبی کامل ، اول استانداردها را با دستگاه اسپکترو فتومتر روی طول موج nm 880  یا nm  ۸۲۰  قرائت می کنیم که با داشتن اعداد بدست آمده می توانیم یک منحنی استاندارد ( مرجع ) رسم کنیم .

و بعد عدد عصاره و بلانک را با دستگاه قرائت کرده و با تطبیق دادن با منحنی استاندارد غلظت فسفر ( ppm ) هر کدام را مشخص می کنیم .

۷- با داشتن داده های بدست آمده از آزمایش و قرار دادن در معادله زیر می توانیم مقدار فسفر را حساب کنیم .

                                                               × ( a – b ) = ppm (P)

a = ppm (P)  در نمونه عصاره

b = ppm (P)  در بلانک

V = محلول عصاره گیری اضافه شده

S = وزن نمونه خاک توزین شده

کاربرد سولفات آمونیوم

سولفات آمونیوم یک ترکیب نمکی با دو گروه آمونیوم NH4+ و یک گروه سولفات SO3-2 است. سولفات آمونیوم یک نمک اسیدی است. مهمترین کاربرد سولفات آمونیوم تهیه کود شیمیایی است. سولفات آمونیوم را دی آمونیوم سولفایت نیز می نامند.
نام ماده (فارسی): دی آمونیوم سولفایت
نام ماده (انگلیسی): diammonium sulfate
نام تجاری (فارسی):سولفات آمونیوم
نام تجاری (انگلیسی): Ammonium sulfate
سایر اسامی: سولفات هیدروژن آمونیوم، دی آمونیوم سولفات، نمک دی آمونیوم اسید سولفوریک
مواد مرتبط: نیترات آمونیوم
مجتمع های تولیدکننده:پتروشیمی ارومیه
دی آمونیوم سولفایت یک نمک غیر آلی با کارایی بسیار زیاد است. مهمترین کاربرد آن تهیه کود شیمیایی است. این ماده شامل ۲۱% نیتروژن به شکل یون آمونیوم مثبت و ۲۴% سولفور به شکل آنیون منمفی سولفات است. وجود سولفات در کود برای کاهش PH خاک است.
موارد مصرف:
کود شیمیایی، پودرهای آتش نشانی، دباغی و تصفیه آب
 خواص فیزیکی و شیمیایی:
Molecular formula (NH4)2SO4
Molar mass 132.14 g/mol
Density 1.769 g/cm3 (20 C)
Solubility in water 70.6 g/100 mL (0 C) 74.4 g/100 mL (20 C) 103.8 g/100 mL (100 C)[1] / insoluble in acetone، alcohol and ether / Melting point 235-280 C، ۵۰۸-۵۵۳ K، ۴۵۵-۵۳۶ F (decomposes)
Critical relative humidity 79.2% (30 C)
 Flash point Non-flammable
روشهای تولید: 
ترکیبی از گاز آمونیاک و بخار آب به داخل راکتوری که محتوی آمونیوم سولفایت اشباع و حدود ۲-۴% اسید سولفوریک در ۶۰C است، تزریق می شود. با اسپری اسید سولفوریک به داخل راکتور مملو از گاز آمونیاک، آمونیوم سولفایت به صورت پودر خشک تولید می شود. گرمای واکنش تمام آب موجود در سیستم را بخار می کند. آمونیوم سولفایت را همچنین می توان از سنگ گچ (CaSO42H2O) تهیه نمود. سنگ گچ خرد شده را به محلول کربونات آمونیوم اضافه می کنند. کربنات کلسیم ته نشین شده و سولفات آمونیوم به شکل محلول بدست می آید.
اطلاعات ایمنی:
تماس آمونیوم سولفات با دست سبب تحریک و یا سرخی پوست می شود. تنفس غبارات آن سبب تحریک بینی، گلو، ریه و ایجاد سرفه و تنگی نفس می شود.

کاربرد سولفات آمونیوم ۲ تا ۴ هفته قبل از کاربرد اوره در pH برابر ۲/۸ میزان مصرف اوره را به نصف کاهش داده است و این بدلیل کاهش یافتن قابل ملاحظه تبخیر NH3 از خاک بوده است (Kumar and Aggarwal 1988 (Goos and Cruz, 1999. همانطور که قبلا گفته شد ترکیب اوره با سولفات آمونیوم می تواند بسیار کارساز باشد و میزان تبخیر NH3 از خاک را کاهش دهد مطالعات بسیاری این مساله را تایید می کند ((Lara-Cabezas et al., 1992, 1997; Vitti et al., 2002. مطالعات نشان داده اند که هر چند مقدار سولفات آمونیوم در ترکیب با اوره بیشتر باشد میزان تبخیر NH3 از خاک کمتر خواهد بود (Cantarella et al., 2003).

تحقیقات بسیار جالبی در مورد ترکیب اوره با سولفات آمونیوم وجود دارد و نتایج بسیار جالب بوده است بعنوان مثال هنگامی که اوره با سولفات آمونیوم ترکیب شود ردیابی نیتروژن نشان دار شده (N15) مشخص کرد که در حضور سولفات آمونیوم میزان جذب نیتروژن مربوط به اوره ۳۸ درصد افزایش نشان داد و این درحالی است که میزان N جذب شده از سولفات آمونیوم در حضور اوره ۱۴ درصد کاهش نشان داد (Watson , 1988).  مکانیسم دقیق افزایش قابل توجه جذب ازت در شرایط اختلاط سولفات آمونیوم و اوره بصورت کامل روشن نیست. در مورد میزان اختلاط سولفات آمونیوم و اوره یا درصد اختلاط مطالعات مختلف نتایج تقریبا مشابهی داشته اند مثلا توصیه ۵۰ درصد اوره+۵۰ درصد سولفات آمونیوم یا ۴۰ درصد سولفات آمونیوم و ۶۰ درصد اوره، ۶۵ درصد اوره و ۳۵ درصد سولفات آمونیوم (Vitti et al., 2002). یکی دیگر از مزایای اختلاط سولفات آمونیوم با اوره نسبت به اضافه کردن اوره بصورت تنها بمنظور تامین ازت وجود مقدار قابل توجهی گوگرد (ُS) در ترکیب کود سولفات آمونیوم است که می تواند بمصرف درختان برسد و این در حالی است که اوره فاقد عنصر گوگرد در ترکیب خود است.

The use of ammonium sulfate 2 to 4 weeks before the application of urea at pH 2.8 urea consumption is reduced by half This is due to a significant decrease in NH3 volatilization from the soil (Kumar and Aggarwal 1988 (Goos and Cruz, 1999.
As mentioned earlier, the combination of urea and ammonium sulfate can be very effective to reduce evaporation from the soil NH3 many studies have confirmed this (Lara-Cabezas et al., 1992, 1997; Vitti et al., 2002 ). Studies have shown that although the amount of urea ammonium sulfate in combination with higher rates of evaporation from the soil will be lower NH3 (Cantarella et al., 2003).

Very interesting research on the synthesis of urea, ammonium sulfate, and the results were very interesting
For example, when urea ammonium sulfate combined with trace-labeled nitrogen (N15) showed that in the presence of ammonium sulfate, urea nitrogen uptake increased 38% And the fact that the N uptake of ammonium sulfate in the presence of urea decreased 14 percent (Watson, 1988). The exact mechanism significant increase in nitrogen in ammonium sulfate and urea disorders are not completely clear.
In the case of ammonium sulphate and urea disorders or disorders of various studies, the results are almost the same as the recommended urea + 50% 50% 40% ammonium sulfate or ammonium sulfate and urea 60%, 65% and 35% ammonium sulfate and urea (Vitti et al ., 2002). Another benefit of adding urea and urea ammonium sulfate disorders are only there to provide a substantial amount of sulfur in the composition of nitrogen fertilizer ammonium sulfate Trees that can be spent while the urea-free elemental sulfur in its composition.

Preiļi urea, urea fertilizer rate, representing urea, urea purchase, sale of urea, urea benefits, the price of fertilizer, sales of fertilizer, urea 46, Shiraz, urea, urea export prices of urea, urea is , urea Kermanshah

یتم تقلیل استخدام سلفات الأمونیوم ۲ إلى ۴ أسابیع قبل تطبیق الیوریا فی درجه الحموضه ۲٫۸ استهلاک الیوریا بمقدار النصف
ویرجع ذلک إلى انخفاض کبیر فی NH3 التطایر من التربه (کومار وأجروال ۱۹۸۸ (لزج وکروز، ۱۹۹۹٫
وکما ذکر آنفا، فإن الجمع بین الیوریا وسلفات الأمونیوم یمکن أن تکون فعاله جدا للحد من التبخر من التربه وأکدت دراسات عدیده NH3 هذا (لارا-کابیزاس وآخرون، ۱۹۹۲، ۱۹۹۷؛. Vitti وآخرون، ۲۰۰۲ ). وقد أظهرت الدراسات أنه على الرغم من أن کمیه سلفات الأمونیوم والیوریا فی ترکیبه مع ارتفاع معدلات التبخر من التربه یکون أقل NH3 (Cantarella وآخرون، ۲۰۰۳).

البحث مثیره جدا للاهتمام على تخلیق الیوریا وسلفات الأمونیوم، وکانت النتائج مثیره جدا للاهتمام على سبیل المثال، عندما کبریتات الأمونیوم الیوریا مجتمعه مع المسمى أثر النیتروجین (N15) أن فی وجود کبریتات الأمونیوم، وزیاده امتصاص النتروجین الیوریا ۳۸٪ وحقیقه أن N امتصاص کبریتات الأمونیوم فی وجود الیوریا انخفض ۱۴ فی المئه (واتسون، ۱۹۸۸). آلیه زیاده کبیره فی الدقیقه النیتروجین فی اضطرابات کبریتات الأمونیوم والیوریا لیست واضحه تماما.فی حاله کبریتات والیوریا اضطرابات الأمونیوم أو اضطرابات من الدراسات المختلفه، فإن النتائج هی تقریبا نفس الیوریا أوصى + ۵۰٪ ۵۰٪ کبریتات الأمونیوم ۴۰٪ أو کبریتات الأمونیوم والیوریا ۶۰٪، ۶۵٪، وکبریتات الأمونیوم ۳۵٪ والیوریا (Vitti وآخرون .، ۲۰۰۲). الأشجار التی یمکن أن تنفق فی حین الکبریت خالیه من الیوریا العنصری فی تکوینها.

الیوریا بریلی، ومعدل السماد الیوریا، وتمثل الیوریا، وشراء الیوریا، وبیع الیوریا، والفوائد الیوریا، وسعر الأسمده، والمبیعات من الأسمده والیوریا ۴۶، شیراز، والیوریا، وأسعار تصدیر الیوریا الیوریا والیوریا هو والیوریا کرمنشاه

 Ammonium_sulfate

  • سولفات آمونیوم
  • سولفات امونیوم
  • سولفات امونیم
  • کود سولفات آمونیوم
  • کود سولفات امونیوم چیست
  • سولفات آمونیوم
  • آمونیوم سولفات
  • کود آمونیوم سولفات
  • میزان مصرف سولفات آمونیوم
  • موارد مصرف کود سولفات امونیوم

 

کودهای کامل NPK

کودهای کامل NPK

roots_and-stem-npk
گیاهان از عناصر مختلفی تغذیه میکنند. همانطور که میدانید عناصر: نیتروژن (با علامت اختصاصی N)، فسفر (P) و پتاسیم (K) استفاده بیشتری در چرخه تغذیه و زندگی گیاهان دارند. البته از آنجا که عناصر کربن و اکسیژن به وفور در هوا وجود دارند و عناصر پرمصرف و کم‌مصرف دیگر از منابع دیگر جذب میشوند. سه عنصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم به عنوان عناصر کلیدی در تغذیه گیاهان مطرح شده و ممکن است این سوءتفاهم پیش آید که این عناصر به تنهایی کافی هستند ولی اینطور نیست و حتی کمبود یک عنصر بسیار کم مصرف با وجود فراوانی تمام عناصر دیگر ممکن است به زردی و پژمردگی گیاه منجر شود.

همانطور که عرض کردیم این سه عنصر به عنوان عناصر کلیدی در تغذیه گیاهان مطرح هستند. و به همین دلیل اصطلاح NPK و کودهای ان‌پ‌کا به وفور استفاده میشود. برای اطلاع بیشتر در مورد عناصر کم‌مصرف و پرمصرف لطفا به مطلب «عناصر شیمیایی و اثرات کمبود آنها روی گیاهان» مراجعه فرمایید.
کود کامل:

به کودهایی که دارای هر سه عنصر N , P , K باشند کودهای کامل گفته میشود. این کودها اغلب با فرمولهای پیچیده‌تری تولید میشوند و حاوی تعداد بیشتری عنصر (در ترکیبهای شیمایی مختلف) هستند و سعی میکنند از تمام تقریبا ۱۶ عنصر شناخته شده موثر در تغذیه گیاهان در ترکیب خودشان داشته باشند.

در کودهای کامل به ترتیب درصد وجود هر عنصر ذکر میشود. مثلا در کود ۲۰+۲۰+۲۰ از هر سه عنصر به اندازه مساوی (حدود بیست درصد) در آن کود استفاده شده است. مابقی ترکیب سایر عناصر پرمصرف و کم‌مصرف است.

حال اکر کودی به کد ۱۲.۱۲.۳۶ بسته بندی شده‌باشد از سمت چپ ۱۲ درصد نیتروژن، ۱۲ درصد فسفر و ۳۶ درصد پتاسیم دارد. مابقی درصد تشکیل دهنده کود بستگی به شرکت تولید کننده و موارد مصرف کود دارد ولی اغلب از عناصر کم‌مصرف نیز در این کودها استفاده میشود که با علامتی مانند micro یا TE نشان داده میشود.

کودهای شیمایی و طبیعی تفاوتی در نوع عناصر درون‌شان ندارند ولی فرمول شیمیایی ترکیبهای شیمایی (مانند اینکه مقدار نیتروژن موجود در کود به صورت NH4 یا NH3 منفی یا مثبت باشد یا در سایر ترکیبهای احتمالی باشد) و منشاء عناصر (معدنی یا آلی) متفاوت خواهد بود. به همین دلیل کودهای طبیعی (کمپوستها و کودهای حیوانی و …) را نیز میتوان با این کدها علامت گذاری کرد ولی نیاز به تجزیه و آنالیز شیمیایی دارد. معمولا کودهای طبیعی درصد NPK کمی دارند. (مثلا حداکثر ۱۰ درصد از هرکدام).