آبیاری زعفران

لازم به ذکر است این برنامه آبیاری در استان خراسان هست .اگر اول پاییز آبیاری شود و هر ۳۰ تا ۴۰ روز یک بارندگی داشته باشیم نیاز به آبیاری ندارد. هرچند وجود آب و آبیاری در پاییز و زمستان و بهار ضرری به گیاه وارد نمی کند.

بهترین زمان آبیاری و تعداد دفعات آبیاری زعفران چند است:

تحقیقات دانشمندان کشمیر اسپانیا ثابت کرده است که زعفران پس از طی دوره خواب حقیقی حدود ۴۰ الی ۵۰ روز هم احتیاج به درجه حرارت ۲۳ تا ۲۵ درجه دارد که اعضاء برگ و گل را در داخل جوانه خود بوجود آورد و حدود دو هفته نیز باید درجه حرارت خاک به ۱۷ درجه کاهش یابد تا خواب پیاز به کلی شکسته شده و با نزول باران یا یک آبیاری از خاک بیرون آید. پس ملاحظه می‌کنید که چرا در مناطق سردسیر گل‌ها زودتر و در گرمسیر دیرتر می رویند زیرا عبور یک جبهه سرد و طولانی و باران و یا آبیاری در شهریور می‌تواند گل‌ها را در منطقه سردسبر در هفته اول مهر بیرون آورد و یا ادامه گرمای طولانی تابستان و نبودن جبهه سرد در مهر می‌تواند گل را در منطقه گرمسیر تا اواخر آبان به تأخیر اندازد اما لازم است بدانیم هم آب زود و هم آب دیر اثر بد باقی می‌گذارند و در یک سال عادی بهترین زمان آبیاری اول در سردسیر دهه اول مهر و در گرمسیر اواخر مهر می‌باشد و معمولاً مزارع زعفران ۵ بار در سال آبیاری می‌شوند.

آب اول (بسار آب): که در سردسیر در اوایل مهر انجام می‌شود و عمل سله‌شکنی و چهار شاخ‌زنی پس از این آبیاری انجام می‌شود و سه هفته بعد گل‌ها نمودار می‌شوند.

آب دوم (زاج آب): که معمولاً ۴۰ روز پس از آبیاری اول اتفاق می‌افتد از ضروریات این آبیاری این است که قبل از آن می باید کود شیمیایی و کود حیوانی مزرعه شخم شود و سپس آبیاری کنیم.

دو آبیاری فوق در توسعه ریشه‌های پیاز زعفران و رسانیدن غذا به آنها و رشد و نمو گیاه و درشت‌کردن پیاز دختر بسیار مهم‌اند و معمولاً پس از این دو آبیاری بارندگی‌های پاییزه و سپس سرما و برف‌های زمستانی نیاز آبی زعفران را تأمین می‌کنند. اما در سال‌هایی که در پاییز خشکسالی بوده و جبهه هوای گرم دیر از بین برود آب سومی در آذر ماه نیز لازم می‌شود ولی باید خیلی محتاط بود که مواجه با یخ‌زدگی زمین نشود که صدمه کلی به پیازها وارد شود بنابراین مصلحت است که از ۲۰ آذر ماه به بعد در سردسیر از آبیاری ممانعت به عمل آوریم.

اگر در زمستان بارندگی و یا برف به مقدار متعارف از آسمان ببارد به کمک دو آبیاری که انجام شده زعفران در دوران شدت رشد فعالیت طبیعی داشته و برگهایش روزی نیم سانتیمتر رشد می‌کند و در اسفند ماه طول آنها تا ۶۰ سانتیمتر و بیشتر می‌رسد و پیاز دختر کامل شده و جای مادر را می‌گیرد و پیاز مادر با ریشه‌هایش از بین می رود.

آب سوم: در اثر رطوبت زمستانه علوفه هرز می رویند لذا در اوایل اسفند آبیاری سوم انجام می‌شود که عملیات وجین را آسان‌تر می‌کند.

آب چهارم: این آب که تا اواخر اسفند ماه داده می‌شود برای حفظ رطوبت پیاز در خاک مهم است و درشتی پیاز دختر را حفظ می‌کند و در سال‌های مرطوب و در نقاط سردسیر به همین چهار آب بسنده می‌شود.
آب پنجم (زرد آب): این آب که قبل از زرد شدن برگ های زعفران صورت می‌گیرد آخرین آبیاری زعفران به حساب می‌آید و معمولاً در فروردین ماه صورت می‌گیرد.

محلول پاشی مزارع زعفران

در بین منابع تغدیه آلی، کاربرد کود گاوی و ورمی کمپوست بیشترین تاثیر را در افزایش معنی دار تعداد و عملکرد بنه های دختری زعفران داشته است. علاوه بر این، در بین منابع تغذیه آلی، بیشترین درصد و مقدار جذب فسفر در بنه های دختری زعفران به طور معنی دار به ترتیب در نتیجه کاربرد کود گاوی و ورمی کمپوست به دست آمده است. همچنین اثر کاربرد عناصر میکرو به صورت محلول پاشی در افزایش تعداد و عملکرد بنه های دختری زعفران معنی دار است.

زعفران گیاه کم توقعی است که با تغذیه متعادل و در زمان منا سب می توان به حداکثر برداشت دست یا فت. ماه ها ی بهمن و اسفند ماه های مهمی در تغذیه این گیاه هستند. زیرا غلظت اکثر مواد مغذی و ریز مغذی در این ماه در برگ وپیاز زعفران افزا یش چشمگیری پیدا می کند که خود گویای نیاز گیاه در این مو قع به مواد غذایی است.بنابر این مصرف این محصول به خصوص در مواردی که گیاه در مرحله ریشه زایی و گل دهی است اهمیت دارد .هر سال بر حسب نقاط گرمسیر تا سردسیر ودیری وزودی آب اول از اواخر بهمن تا نیمه اسفند برگ ها ی زعفران که از راس پیازهای دختر روئده اند از رشد باز می ما نند و ریشه ها که از کف پیاز مادر روئده اند خشکیده و پیاز مادر در جسم پیازها ی دختر مستهلک می شود و از این پس پیاز دختر و پیازچه ها که فا قد ریشه می باشند برای تغذیه و درشت شدن در طول ماه های اسفند و فروردین فقط به جذب برگی و فتو سنتز و ذخیره سازی مواد غذایی از باران ها ی فصلی متکی هستند.محلول پا شی مزرعه در این دوره کوتاه با کودهای کامل با فرمول مناسب و تحقیق شده موجب درشت شدن پیازها وگل آوری آنان در سال بعد و نها یتا افزا یش تولید در مزرعه زعفران میشود.

محلول پاشی برگی زعفران

زمان: ۱۵ بهمن تا ۱ فروردین نوع کود: کود کامل که شامل عناصر ریز و درشت مغذی باشد (نیتروژن، فسفر، پتاسیم، آهن، روی، بر و …). تعداد مرحله: ۲ بار با فاصله ۱۵ روز. بهتر است بعد از آبیاری و یا بارندگی صورت گیرد و بعد از محلول پاشی تا ۴۸ ساعت احتمال بارندگی وجود نداشته باشد. غلظت مورد استفاده در هر مرحله: یک و نیم لیتر در هکتار همراه با مویان نوع محلول پاش: پشت تراکتوری و یا انواع پشتی که قطرات محلول را خوب پخش کند. (قطره های بزرگ محلول، برگ را دچار سوختگی می کند). نکته: شستشوی کامل محلول پاش قبل از کار الزامی است تا به سم آغشته نباشد.بر حسب مورد و به منظور اطمینان خاطر مشاوره با متخصصین مربوطه الزامی است.

خصوصیات کود پیشنهادی زعفران: ( NPK(12-8-10)+ TE  )

– کود جامد کاملا محلول در آب است .

– این محصول به علت عاری بودن از کلرو نوع مواد بکار رفته در فرمولاسیون فاقد خطرنمک زایی در خاک هستند. ( LOW  EC)

– دارای درجه حلالیت بالایی در آب بوده و پس از حل شدن در آب یک محلول کاملا یکنواخت و بدون مواد معلق به وجود آورده, لذا از رسوب زایی در سیستم های آبیاری جلوگیری می نماید .

–  دارای خاصیت ضد کلوخی شدن می باشد .

– این محصول باعث افزایش قدرت کلروفیل سازی , افزایش قدرت رشد رویشی و تسریع در رشد نقاط مریستمی و جوانه انتهایی و افزایش نقل و انتقال عناصر غذایی در گیاه زعفران می باشد .

– این محصول باعث افزایش وزن و تعداد بنه و افزایش رنگ پذیری وافزایش گل آوری و همچنین افزایش مقاومت گیاه به سرما و گرماو تنش های محیطی میشود.

ترکیبات :

%۱۲ ) N ), %10(P2O5 ),%8 (K2O ),آهن ۲۰۰۰  PPm (Fe ), منگنز ۱۰۰۰ PPm ) MN ),روی ۱۰۰۰P Pm (zn ) ومس ۵۰۰ ppm (cu  ) دارد. (آهن روی و منگنز ومس به صورت کلا ت هستند .)

روش مصرف  :

روش محلول پاشی:۷ کیلوگرم از پودر را در یک هزار لیتر آب حل نموده (۷ درهزار) و در یک هکتار مزرعه زعفران محلول پا شی نمایید.بهترین زما ن از اواخر بهمن تا نیمه اسفند است .از محلول پا شی در روزها ی با رانی خوددا ری کنید .همچنین پیشنهاد می گردد به هنگام محلول پاشی سطح اندام هوایی و بخصوص برگها به طور کامل خیس شود .حتی المقدور از آب زلال استفاده گردد.

توجه:

– محلول پاشی برگها باید در خنک ترین ساعات روز انجام شود .

– قبل از اختلاط با سایر سموم و کودها jartest  انجام شود و پس از اطمینان از سازگاری فیزیکی در سطح کمی از مزرعه آزمایش و در صورت مثبت بودن اختلاط می توان آنرا در سطح وسیع بکار برد .

منابع :

۱- کیاسبز آشیان کوشا

۲- نسیم سه قلعه

۳- مقالات دانشگاه فردوسی مشهد

علف‌های هرز در زعفران

 

علف‌تولید-زعفران-9هاى هرز اغلب از طريق بذر زيادى که توليد مى‌کنند، تکثير مى‌شوند و بذر آنها از راه باد، آب، حيوانات و انسان از نقطه‌اى به نقطه ديگر انتشار مى‌يابد. براى از بين بردن علف‌هاى هرز شيوه‌هاى زيادى وجود دارد اما معمولاً از ترکيب دو يا چند روش نتيجه مناسب‌ترى به‌دست مى‌آيد. با علف‌هاى هرز به‌ روش‌هاى مکانيکي، زراعي، بيولوژيکى و شيميائى مبارزه مى‌کنند، اما در زراعت زعفران روش مکانيکى به‌ويژه وجين متداول است و روش شيميائى با توجه به‌خواب تابستانى زعفران عملى مى‌باشد.

وجين: با توجه به اينکه بوته زعفران ضعيف، کوتاه و ظريف است، وجين از اهميت بسيارى برخوردار است زيرا چنانچه زمين کشت از وجود علف‌هاى هرز پاک نشود پس از مدتى تمام مزرعه را پوشانده و نابودى آنها به‌سختى امکان‌پذير خواهد بود. بنابراين در پنج ماه بهار و تابستان که پياز زعفران دوره استراحت تابستانى خود را مى‌گذراند، کشاورزان با استفاده از وسايل دستى و ماشيني، به‌راحتى علف‌هاى هرز را از بين‌ مى‌برند. کشاورزان از بردن ماشين‌آلات سنگين به داخل زمين خوددارى مى‌کنند زيرا اين وسايل باعث کوبيدگى سطح خاک مى‌شوند. در هر صورت اولين وجين زعفران پس از برداشت گل‌ها (گل‌پاک)، دومين آن به‌فاصله يک ماه پيش از آبيارى و پس از شخم زمين و وجين سوم به‌هنگام برداشت علوفه زعفران و سرانجام آخرين وجين در فصل تابستان انجام مى‌شود. براى مبارزه با علف‌هاى هرز مزرعه زعفران از سموم زير استفاده مى‌شود:
– سونالان براى از بين بردن علف‌هاى هرز بذرى پيش از سله‌شکنى (چهار شاخ زدن) استفاده مى‌شود.
– استفاده از گالانت براى کنترل علف‌هاى هرز باريک‌برگ. زمانيکه علف‌هاى هرز چهاربرگه شده باشند.
– استفاده از سنکور براى کنترل علف‌هاى هرز پهن‌برگ.معمولاً گالانت و سنگور در بهمن و اسفند ماه استفاده مى‌شوند.

 

محلولپاشی زعفران

 محلولپاشی زعفران
در ابتدا به تغذیه این گیاه توجه می کنیم:
تغذیه این گیاه در چند مرحله باید صورت گیرد. خاطر نشان می شوم که گلی که در امسال بوجود آمده، حاصل دسترنج اعمالی است که در سال قبل صورت گرفته است. بنابراین تغذیه گیاه زعفران اصولا از آب اول (قبل از گل) شروع شده و تا اواخر زمستان و شاید اوایل بهار ادامه می یابد. طبق تجربیاتی که اینجانب بدست آورده ام فرمول تغذیه این گیاه به شرح ذیل است: (با توجه که در منطقه ما مساحت به من محاسبه می شود فرمول کودی را برای ۱۰ من زمین زراعی می نویسم)
۱- آب اول (قبل از کولش): کودی با پایه فسفر، که عمومی ترین آن سوپرفسفات تریپل است (در روستای ما به کود ریشه معروف است) ۲۵ کیلو بعلاوه کود اسید هیومیک که همراه آب آبیاری (۷۵/۰ تا ۱ لیتر) مصرف شود
۲- آب بعد از برداشت گل: ۳۰ کیلو اوره (رویه) یا کودی که منبع ازت داشته باشد
۳- آب سوم: کود ۲۰-۲۰-۲۰ به همراه یک کود حاوی عناصر ریز مغذی به صورت محلول پاشی به صورت ۳ لیتر در هر هزار لیتر
۴- آب چهارم: کود ۳۶-۱۲-۱۲ به صورت محلول پاشی به همراه عناصر ریز مغذی با ترکیب ۲ لیتر در هر هزار لیتر آب
۵- آب پنجم: کود سولو پتاس همراه با آب آبیاری به میزان ۵ کیلو
نکات زیر حائز اهمیت می باشد:
۱- سعی شود آمار هواشناسی منطقه را قبل از کود دهی داشته باشید. شاید احتمال بارندگی داشته باشد و این هنگام محلول پاشی است. بعد از باران بهترین موقع محلول پاشی است.
۲- سعی کنید از زرد شدن زود هنگام زعفران جلوگیری شود. هر چه زود تر زعفران زرد شود گل ضعیفتری در سال بعد خواهد داد
۳- علف های هرز را تا حد امکان به صورت کارگری حذف کنید نه با سمپاشی
۴- کود های حیوانی غنی شده در صورت امکان به زمین داده شود. مشکل کود های حیوانی منطقه وجود تخم های علفهای هرز در این کود ها می باشد.

دانش رایگان کشاورزی خانه کشاورز

دانش و تجربیات خود را در مورد این مطلب در قسمت نظرات برای ما ارسال کنید