درباره خوراک پلت و اکسترودر بیشتر بدانید

خوراك پلت چيست؟

پلت كردن عبارت است از تبديل غذاهاي پودري ( مش يا آردي) به قطعاتي با اندازه مشخص ( عمدتا” 4 تا 8 ميلي متر) كه توسط ماشين هاي پلت زن انجام مي گيرد. در اين ماشين ها مواد غذايي تحت تأثير بخار آب و فشار و در دمايي حدود 80 درجه سانتي گراد به پلت تبديل مي شود. ميزان بهينه رطوبت خوراك جهت توليد پلت با كيفيت، بر حسب تركيب خوراك متغير است ولي معمولا حدود 15 تا 18 درصد مناسب مي باشد.

مصرف غذا به شكل پلت از سال 1930 متداول شده است و امروزه حدود 60 تا 80 درصد از خوراكهاي مصرفي در دامداري ها به شكل پلت مي باشد.

در حين تبديل غذاي آردي به پلت تغييراتي در آن حاصل مي شود كه اين تغييرات به صورت فيزيكي و شيميايي مي باشد.

تغييرات فيزيكي:

پلت كردن غذا سبب افزايش تراكم ذرات غذايي مي گردد. پس دام و طيور با حركات كمتري غذاي مورد نياز خود را به دست آورده و انرژي مصرفي بيشتر صرف رشد و توليد حيوان مي گردد.

تغييرات شيميايي:

حرارت و بخار آبي كه در حين تهيه پلت به غذا داده مي شود، سبب مي گردد كه عوامل ضد تغذيه اي كه در برخي از مواد غذايي وجود دارد ( مانند بازدارنده تريپسين در سويا، گوسيپول در كنجاله پنبه دانه، بازدارنده پيريدوكسين در كتان و ساپونين موجود در يونجه) از بين رفته و در نتيجه با تغذيه پلت رشد بهتري حاصل شود. قابليت هضم پلت به طور كلي بيشتر از شكل هاي ديگر غذا است كه موجب بهبود رشد مي گردد.

مصرف غذا به شكل پلت، در مقايسه با غذاهاي آردي، سبب افزايش بازده تبديل غذا و افزايش رشد مي گردد. اين پلت ها كه در قطرهاي مشخص و طولهاي منظم ساخته مي شوند در مقايسه با خوراكهاي آردي خوش خوراك تر بوده و درصد بالايي از خوراك هاي گاو شيري، پرواري و طيور را به خود اختصاص داده اند. پلت كردن جيره هاي با ذرات بسيار ريز غالبا” مطلوب مي باشد چرا كه از طرفي موادي كه در فرموله كردن خوراك استفاده مي شوند در مجاورت هوا به آساني اكسيد شده و كيفيت خوراك را كاهش مي دهند كه پلت كردن مانع از قرار گرفتن آزاد اين ذرات ريز و ريزمغذي ها (Additive) در مجاورت مستقيم هواي آزاد مي گردد و از طرف ديگر بسياري از اين ذرات ريز و ريز مغزي هايي كه ملزم به استفاده از آنها در جيره مي باشيم در اثر باد و در معرض هواي آزاد به هدر رفته و به عبارتي بخشي از فرمول غذايي و در واقع قسمت گرانتر آن به راحتي پرت مي گردد.

موضوع ديگر اين واقعيت است كه دام هاي بزرگ اقدام به جداسازي قسمتهاي مختلف كنسانتره در آخور مي كنند و عملا” در پايان تغذيه گاو شيري با مخلوطي ناهمگن از علوفه و خوراك آردي در كف آخور مواجه مي شويم، زيرا دام و طيور به تغذيه مخلوطي همگن و فرموله شده كه تمام نيازهاي غذايي حيوان را برآورده خواهد كرد مجبور خواهند شد. همين مسئله در طيور به بهبود عملكرد گله و جلوگيري از پرت خوراك و كاهش گرد و غبار كمك شاياني خواهد كرد و بالطبع مشكلات و بيماريهاي ناشي از آن به طور نامحسوس تحت كنترل درخواهد آمد. مسئله ديگر اين نكته است كه مصرف غذاي پلت شده به دليل زمان كمتر، به ذخيره انرژي حيوان كمك كرده و احتياجات انرژي را كاهش مي دهد. همچنين افزايش ترشح بزاق حاصل از مصرف پلت بخصوص در دام هاي بزرگ به دليل افزايش بيكربنات حاصل از بزاق در جلوگيري از بيماري هايي چون اسيدوز موثر مي باشد و باعث افزايش چربي بيشتر خواهد شد.

مزاياي تغذيه خوراك پلت در دام و طيور نسبت به خوراك پودري:

1-   افزايش رشد و بهبود ضريب تبديل غذا و در نتيجه كوتاه تر شدن دوره پرورش .

2-   رشد يكنواخت و منظم به دليل يكنواخت بودن مواد خوراكي در پلت.

3-   كاهش پرت غذا.

4-   در شرايطي كه تحريك عصبي يا تنش وجود دارد، كاهش در مصرف خوراك به علت تحريك حاصله كمتر است.

5-   مواد اوليه پر حجم مثل جو يا جو دوسر باعث مي شود كه دام يا پرنده مواد غذايي مورد نياز خود را به دست نياورد.لذا با پلت كردن، اين مواد متراكم شده و امكان استفاده از آنها در جيره افزايش مي يابد.

6-   بهبود خوش خوراكي غذا.

7-   به فضاي انبار و غذا خوري كمتر احتياج است .

8-   آلودگي به سالمونلا كمتر مي شود.

9-   جلوگيري از پيدايش مشكلات توليد مثلي مانند بعضي سخت زايي ها….

10- به دليل اين كه بخشي از فرمول غذايي كه ممكن است در معرض باد قرار گيرد در خوراك حتما” به مصرف خواهد رسيد.

 خوراك اكسترودر چيست؟

11111111111111اكسترود در دستگاهي است مارپيچ كه درون استوانه جهت مخلوط كردن خوراك با درجه حرارت و فشار بالا طراحي شده است. هنگام خروج مواد مخلوط شده خوراك از انتهاي اكسترودر با  برداشته شدن ناگهاني فشار، خوراك منبسط مي شود و مي توان خوراكهايي با چگالي هاي متفاوت جهت آبزيان مختلف توليد نمود.

امروزه فن آوري اكستروژن گرچه گرانتر و از لحاظ تكنيكي پيچيده تر از فرآيند رايج پلت كردن است ولي در صنعت آبزي پروري كاربرد روزافزوني پيدا كرده است.

در فرايند اكستروژن نشاسته تحت تأثير حرارت بالا و بخار به مقدار زيادي ژلاتينه مي شود و اين امر به افزايش قابليت هضم خوراك و افزايش پايداري خوراك در آب منجر مي شود.

فرآيند توليد خوراك به روش اكسترودر علاوه بر كاهش قابل ملاحظه بار ميكروبي خوراك باعث بهبود قابليت هضم و متعاقبا “كاهش FCR  و كوتاه تر شدن دوره رشد مي گردد.

تفاوتهاي خوراك اكسترود با خوراك پلت در تغذيه ماهي

                        شاخص كيفيت

   خوراك پلت

       خوراك اكسترود

شناوري ( درصد)

          0

نسبت به نوع آبزي 1 % تا 90%

يكنواختي دانه بندي ( درصد)

          5

               70

حداكثر خاكه خوراك (درصد)

          5

                3/0

ماندگاري در آب در يك زمان ( درصد)

         10

               30

حداكثر ميزان فضولات توليدي به ازاء مصرف يك هزار

كيلوگرم خوراك ( كيلوگرم)

         250

               110

حداكثر ميزان جذب روغن ( درصد)

         16

                30

حداكثر امكان ورود بار ميكروبي (درصد)

         30

                1

ماندگاري ويتامينها در خوراك ( درصد)

         20

               70

قابليت افزايش ظرفيت توليد در شرايط مساوي (درصد)

         10

               50

حداكثر زمان انبارداري ( ماه)

          2

                6

حداكثر ضريب تبديل (FCR  )

          2

                1

  

تأثير خوراك اكسترود آبزيان بر روي محيط زيست

    سايز ماهي

ضريب تبديل

 فضولات

   kg

ازت دفع شده

درآب kg

ازت مدفوع

    Kg

فسفر دفع شده

درآب  kg

فسفر مدفوع

    Kg

استارتر

     ≥ 7/0

   47

    4/37

     4

      3/2

      2/3

انگشت قد

        7/0

   2/57

    6/22

    4/3

       4/0

      3/2

پيش پرواري

        8/0

   8/82

    23

    6/4

       6/0

      4/2

پرواري

        9/0

   4/89

    6/29

    2/5

      62/0

      4/2

اعداد مذكور به ازاء مصرف 1000 كيلوگرم خوراك بوده و قبل از هرگونه تغييري در كيفيت آب خروجي حوضچه پرورش مي باشد.

ترکیبات آلی مورد نیاز ماهیها

در این بخش به اختصار ترکیبات آلی مورد نیاز ماهیان معرفی و مورد بحث قرار میگیرد.

پروتئینها

پرتئین ها ترکیبات آلی پیچیده ای هستند که از واحدهای اسیدهای آمینه ساخته شدهاند. این ترکیبات از طریق اسیدهای روده جذب شده و مورد استفاده ماهیان قرار میگیرند. منبع اصلی این ترکیبات منابع گیاهی و اغلب حیوانیست که در جیره غزایی ماهیان جای دارد.

چربیها

چربی ها از واحدهای اصلی اسیدهای چرب تشکیل یافته اند. متاسفانه اطالعات دقیقی از میزان مورد نیاز چربی ها در رژیم غذایی ماهیان در دست نیست. این امر شاید دلیل کم توجهی به این ترکیبات در جیره غذایی ماهیان است. خوراک اکسترود شده برای ماهیان سرد آبی.

کربوهیدراتها

کربوهیدراتها طیف وسیعی از مواد مانند قند، نشاسته و سلولز را شامل میشوند. به طور کل بخش اعظم جیره غذایی مصنوعی برای ماهیان

پرورشی را کربوهیدراتها تشکیل میدهند که از طریق آنزیم آمیالز از منابع گیاهی به دست می آید.

ویتامینها

منبع اصلی ویتامینها غالت، حبوبات، سبزیجات و بافتهای حیوانی است که کمبود آنها در رژیم غذایی باعث بروز مشکالتی از جمله کمی رشد و یا تشنج میگردد. دیگر عاملی که کمبود آن باید مورد توجه قرار گیرد پیریدوکسن است که کمبود آن در جیره غذایی باعث کم خونی در ماهیان میگردد.

اسید اسکوروبیک نیز عاملی تاثیر گزاری است که کمبود آن خونریزی بافتی را همراه خواهد داشت. منبع اصلی تامین اسید اسکوروبیک سبزیجات وبافت حیوانیست. ویتامین A عاملی است که با اضافه کردن پودر ماهی در اختیار ماهیان پرورشی قرار میگیرد. بهترین منبع ویتامین D نور خورشید است که در صورت قرار گیری ماهیان در معرض نور خورشید در بدن حیوان تولید شده و مانع از بروز مشکلات استخوانی میگردد.

دیگر ویتامینهایی چون E و K نیز از طریق بافت گیاهی که در اختیار ماهیان قرار میگیرد تامین شده و از اختالالتی چون کم خونی و عدم انعقاد خون جلوگیری میکنند.

جيره دام

جيره دام

 forage-www.livestock.ir_

خوراك‏هاى علوفه‏اى و كنسانتره دام

  الف – علوفه ‏ها

     هرگونه خوراك گياهى و پرحجم كه ارزش غذايى داشته باشد و خوش‏خوراك هم باشد، علوفه نام دارد.

     يونجه يابيده: اين علوفه ارزش غذايى زيادى دارد. يونجه به عنوان يك غذاى عالى در تغذيه دام به خصوص براى گاو شيرى استفاده مى‏شود. پروتئين و كلسيم بالاى اين علوفه نشانه مرغوب‏ بودن آن است. زمان برداشت يونجه وقتى است كه يك سوم بوته‏ ها به گل بنشينند. در جيره غذايى گاو شيرى، بين دو تا چهار كيلوگرم يونجه در روز كافى و مناسب است.

     علف باغ: اين علف در تغذيه گاو شيرى و پروارى استفاده مى‏شود. به دليل داشتن رشته‏هاى بلند، نشخوار دام‏ها را زياد مى‏كند. به علاوه در گاوهاى شيرى باعث بيشترشدن چربى شير مى‏شود. براى جلوگيرى از خارج‏ شدن سريع خوراك‏هاى آردى از بدن دام‏هاى پروارى از اين علوفه استفاده مى‏كنند.

    كاه به علت خشك و پُرحجم‏ بودن، ارزش غذايى زيادى براى دام‏ها ندارد. از نظر ارزش غذايى، كاه جو از كاه گندم بهتر است. همچنين كاه گندم از كاه برنج بهتر است. براى دام‏هاى سنگين بهتر است كه كاه به صورت رشته‏ هاى بلند باشد. مصرف كاه بايد كم و به مقدار لازم باشد. هر چه مقدار اين علوفه در جيره غذايى دام‏ها بيشتر باشد، جلوى هضم و مصرف بيشتر غذا را مى‏گيرد. بهت راست كاه را هميشه بعد از خوراك‏هاى ديگر به دام‏ها داد.

     اگر كاه و علوفه‏ هاى مانند آن به صورت غنى شده به دام‏ها داده شوند. ارزش غذايى بيشتر ی دارند. براى گاوهاى خشك مى‏توان مقدار بيشترى از اين علوفه در جيره غذايى قرار داد.

     سيلوها: براى استفاده بيشتر و بهتر از علوفه‏ هاى خشك و هضم بهتر اين علوفه‏ ها، آنها را سيلو مى‏كنند.

    ب – خوراك‏هاى فشرده شده يا كنسانتره دامى

     علوفه‏ هاى آردى و خوراك‏هايى كه از رشته‏ هاى كمى تشكيل شده‏ اند رإ  خوراك‏هاى كنسانتره‏اى مى‏گويند. وقتى مقدار مشخصى از ماده‏ هايى مانند جو، سبوس، تفاله چغندر قند، كنجاله تخم پنبه را با تكميل‏ كننده‏هاى معدنى و ويتامينى مخلوط كنند، خوراك كنسانتره تهيه مى‏شود.

     براى برطرف‏كردن نياز غذايى دام‏هايى كه توليد بالايى دارند، علاوه بر علوفه بايد مقدار مشخصى از كنسانتره دامى هم استفاده كرد. به گاوهاى بومى و دورگ روستايى كه بيشتر از هشت كيلوگرم شير توليد مى‏كنند، بايد مقدار مشخصى كنسانتره دامى داد.

     به دامداران عزيز سفارش مى‏شود اگر خوراك را از كارخانه خريدارى مى‏كنند، در هنگام تهيه و مخلوط كردن كنسانتره در كارخانه حضور داشته باشند. به اين ترتيب، مى‏توانند كنترل كنند كه از هر ماده‏اى به مقدار مشخص و لازم در كنسانتره مخلوط شده است و جلوى هرگونه تقلب گرفته شود.

     براى تهيه كنسانتره به وسيله خود دامدار، مى‏توانيد از دستور زير استفاده كنيد. اين دستور براى گاو شيرى كه بين ده تا پانزده كيلوگرم شير توليد مى‏كند، مناسب است.

     مقدار جو سى و پنج تا چهل درصد، سبوس گندم سى تا سى و پنج درصد، تفاله چغندر قند هشت تا ده درصد، كنجاله تخم پنهب پنج تا هفت درصد، نمك نيم درصد و سبوس برنج شش تا هشت درصد بايد باشد. به اين ماده‏ها مقدارى كربنات كلسيم يا دى‏كلسيم فسفات هم اضافه مى‏كنند.

 نكته‏هاى مهم در تغذيه مخلوط علوفه و كنسانتره

12345

     براى گاوهاى شيرى روستايى كه توليد شير آنان به هفت تا هشت كيلوگرم مى‏رسد، لازم نيست كه از كنسانتره استفاده كنيد. با علوفه‏ هاى مرغوب مى‏توان نياز غذايى اين دام‏ها را برطرف كرد. ولى براى گاوهايى كه در روز بيشتر از هشت كيلوگرم شير توليد مى‏كنند، بايد از كنسانتره استفاده كرد.

    براى اين گاوها در برابر هر يك كيلوگرم شير توليدى، نيم كيلوگرم كنسانتره دامى لازم است. براى مثال اگر گاوى چهارده كيلوگرم شير توليد مى‏كند، بايد روزانه هفت كيلوگرم كنسانتره به اضافه مقدار لازم علوفه تازه و مرغوب بخورد.

     تغيير جيره غذايى دام بايد با احتياط كم‏كم انجام شود. تا باعث كم‏شدن توليد نشود. اگر در غذاى دام از ضايعات استفاده مى‏شود بايد با توجه به نوع ماده افزودنى از مقدار كنسانتره كم كرد.

     علوفه‏ هاى سبز، رطوبت زيادى دارند. به همين دليل دو تا سه برابر علوفه‏ هاى خشك بايد مصرف شوند. اگر بتوان علوفه و كنسانتره را به طور كامل مخلوط كرد، خيلى مناسب است. اگر اين كار انجام نشد، سعى كنيد فاصله زمانى بين تغذيه با علوفه و كنسانتره خيلى كم باشد.

     براى بيشترشدن مقدار توليدشيره مى‏توان تا حدودى از كنسانتره دامى استفاده كرد. مصرف زياد كنسانتره باعث كم‏شدن چربى شير مى‏شود. در اين حالت بايد از علوفه‏ هاى مرغوب با رشته‏ هاى بلند و كنجاله تخم پنبه استفاده كرد.

 دستور تهيه كسانتره براى گوساله‏ هاى پروارى

     مقدار چهل تا چهل و پنج درصد جو، سى تا سى و پنج درصد سبوس، ده تا دوازده درصد تفاله چغندر، سه تا پنج درصد كنجاله تخم پنبه، هشت تا ده درصد سبوس برنج را با مقدارى كربنات كلسيم مخلوط كنيد. سپس در اختيار دام‏ها بگذاريد.

 فراهم‏ كردن خوراك لازم براى دام‏هاى مختلف

     همه دامها براى توليد بايد انرژى و پروتئين كافى مصرف كنند. مقدار مصرف ماده‏ هاى غذايى دام‏ها با هم فرق مى‏كند.

     الف – گاوهاى شيرده: اين گاوها به دليل توليد شير، خوراك‏هايى لازم دارند كه پروتئين زيادى داشته باشند. مخلوط علوفه‏ هايى مانند يونجه خشك با كنسانتره دامى كه انرژى كافى داشته باشند، بسيار مناسب است.

     مقدار خوراك براى اين دام‏ها به نوع دام حك هبومى است يا دورگ و مقدار شير توليدى بستگى دارد. مقدار ماده غذايى خشك براى گاوى كه دوازه كيلوگرم در روز شير مى‏دهد و پانصد كيلوگرم وزن دارد، ده كيلوگرم است. دو كيلوگرم از اين مقدار بايد كنسانتره باشد.

     در ابتداى دوره شيروارى چون دام وزن زيادى را از دست داده و اشتهاى كمترى دارد، بايد از علوفه‏ هاى مرغوب و كنسانتره خوب استفاده كرد. به علاوه از دادن علوفه‏ هايى مانند كاه و سبوس برنج بايد خوددارى شود.

 ب – گاوهاى خشك آبستن

     در آخر دوره شيروارى يعنى سه ماه قبل از زايمان كم‏كم بايد از مقدار كنسانتره دامى و علوفه‏هاى مرغوب كم كرد. به جاى آن مى‏توان، خوراك‏هاى كم‏ارزش‏تر را در غذاى دام قرار داد. يعنى مى‏توان به طور كامل از علوفه استفاده كرد و ديگر به دام‏ها كنسانتره نداد. استفاده زياد از غذاى آردى در گاوهاى خشك باعث چاقى آنان مى‏شود. در نتيجه، سخت‏زايى و بيشترشدن هزينه‏ها را به دنبال دارد.

     دو هفته قبل از زايمان، كم كم مقدار كنسانتره در غذاى دام را اضافه كنيد. همچنين از علوفه‏هاى مرغوب مانند يونجه بايد در خوراك دام استفاده كرد.

     ج – گوساله ‏هاى پروارى

    سه ماهه اول دوره پروار: در اين دوره، استخوان‏ها و اندام گوساله‏ها رشد مى‏كند. بنابراين گوساله‏ها به خوراك‏هايى نياز دارند كه پروتئين زيادى داشته باشند. براى اين كار، علوفه‏هايى مانند يونجه و علف باغ مناسب هستند. به علاوه در مخلوط كنسانتره بايد از كنجاله تخم پنبه استفاده كرد. همچنين استفاده از كربنات كلسيم يا پودر آهك و خوراك‏هاى كلسيم‏دار ضرورى است.

     اضافه‏ وزن روزانه در اين دوره، با هزينه كمتر و سرعت بيشتر انجام شود. بنابراين، پروار دام‏هاى جوان از نظر اقتصادى باصرفه ‏تر است.

     سه ماهه دوم پروار: در اين دوره گوساله‏ ها رشد ابتدايى خود را انجام داده‏اند. در نتيجه، استخوان‏ها و اندام‏ها رشد كمترى دارند. بنابراين، براى پروار و چاق‏ شدن گوساله‏ ها بايد از خوراك‏هاى پرانرژى و علوفه‏ هايى كه تا حدودى مرغوب هستند، استفاده كرد.

    آرد جو، تفاله چغندر قند، ملاس، علف باغ و مقدارى يونجه و كاه براى اين دوره مناسب هستند. در اين دوره براى اضافه ‏شدن وزن گوساله‏ ها بايد هزينه بيشترى كرد. همچنين هفتاددرصد غذاى دام بايد از كنسانتره دامى كه مواد پرانرژى دارد، تشكيل شود.

 استفاده از ضايعات در تغذيه دام

 نان خشك

   خوراكى است كه از آرد گندم به دست مى‏آيد. اين خوراك براى دام‏هاى شيرى و پروارى مناسب است. براى استفاده از اين خوراك بايد بسيار دقت كرد. زيرا اگر نان خشك كپك زده باشد، باعث مسموم‏ شدن دام‏ها مى‏شود. به علاوه در درازمدت در گاوهاى شيرى باعث ناراحتى‏ هايى مى‏شود.

     چون نان‏هاى خشك به طور صحيح جمع‏ آورى نمى‏شوند، ممكن است لابه‏ لاى آنها چيزهايى مانند تيغ، سوزان و پلاستيك وجود داشته باشد. اگر اين چيزها خورده شوند، موجب ناراحتى‏هاى مختلف براى دام مى‏شوند.

     چيزهايى مانند ميخ يا سوزن به طور مسقيم وارد نگارى حيوان مى‏شوند، كم‏كم از  ديواره نگارى مى‏گذرند و به قلب مى‏رسند. در نتيجه باعث مرگ ناگهانى حيوان مى‏شوند. ماده‏ هاى پلاستيكى نيز باعث بسته‏شدن روده‏هاى دام مى‏شوند.

 سبوس برنج

     نوع درجه يك آن دانه ‏هاى برنج دارد و به شكل آردى است، اين نوع از سبوس براى دام‏ها مفيد است. اما نوع‏ هاى ديگر كه زبره زيادى دارند، براى خوراك دام مفيد نيستند. از اين ماده در مخلوط كنسانتره براى گاو شيرى شش درصد و براى گاو پروارى نه درصد مى‏توان در نظر گرفت.

 ملاس

    اين خوراك، خاصيت انرژى زايى و مُلين بودن دارد. مى‏توان تا ده‏درصد از آن را در جيره غذايى روزانه در نظر گرفت. شروع تغذيه با اين خوراك بايد كم‏كم باشد. ملاس جايگزين خوبى براى غذاتى مانند جو و ذرت است.

    استفاده از ضايعات براى كم‏شدن قيمت جيره غذايى و استفاهد بهتر و بيشتر از محصولات فرعى كارخانه‏ها بسيار مناسب است. ولى مصرف بيشتر از اندازه و ناگهانى اين مواد باعث ناراحتى‏هاى شديد گوارشى براى دام مى‏شود. براى مثال، استفاده از چغندر خوراكى، خربزه، هندوانه و صيفى‏جات ديگر بايد كم‏كم شروع شود. يعنى از روزى دويست گرم شروع شود در پايان هم كم‏كم قطع شود.

 روش غنی سازى كاه

     به دليل استفاده زياد كاه در تغذيه دام، غنی سازى اين علوفه اهميت زيادى دارد. براى غنی سازى كاه، ابتدا آب و مقدار مشخصى اوره را با هم مخلوط مى‏كنند. اگر ملاس هم وجود داشته باشد، مقدار مشخى از ملاس هم با آن مخلوط مى‏كنند. وقتى اوره و ملاس در آب به خوبى حل شد، آن را بر روى توده كاه مى‏پاشند و كاه را به هم مى‏زنند. سپس آب را در داخل سيلوى سيمانى مى‏ريزند و فشرده مى‏كنند. با اين كار هواى داخل سيلو خارج مى‏شود. سپس اب استفاده از پلاستيك روى آن را مى‏پوشانند. اين كاه به مدت بيست و پنج روز به همين صورت باقى مى‏ماند و سپس مصرف مى‏شود.

 مقدار ماده ‏هاى لازم براى غن‏ی سازى كاه

ملاس 4 تا 10 كيلوگرم

  كاه 100 كيلوگرم

  آب 50 تا 80 ليتر

  اوره 4 كيلوگرم

  فايده‏ ذهاى غنی ى‏سازى كاه

 1- پانزده درصد به ارزش غذايى كاه اضافه مى‏شود.

  2- پروتئين كاه بيشتر مى‏شود.

  3- كاه خوش خوراك مى‏شود.

  4- اگر در غنی سازى كاه از ملاس هم استفاده شود، انرژى آن بيشتر مى‏شود.

  نكته‏ هاى مهم در تغذيه دام

     1- براى جلوگرى از نفخ دام بايد كاه غنى‏شده را همراه با علوفه‏هاى خشك ديگر استفاده كرد. مقدار كاه  غنى‏شده را براى گوسفند از دويست گرم و براى گاو از سيصد گرم در روز شروع مى‏كنند. كم‏كم اين مقدار را بيشترى مى‏كنند.

     2- سبوس به تنهايى، خوراك كنسانتره به حساب نمى‏آيد. از دادن مقدار زياد اين خوراك به دام خوددارى كنيد. زيرا باعث كم‏شدن چربى شير مى‏شود.

     3- آرد گندم براى تغذيه نشخواركنندگان مناسب نيست. چون پروتئين موجود در گندم باعث نفخ در گاو مى‏شود. همچنين حركت شكمبه را كم مى‏كند و باعث ناراحتى‏هاى گوارشى در دام مى‏شود