کنترل بیولوژیک شپشک‌های نرم تن

کنترل بیولوژیک شپشک‌های نرم تن
---۲-۲۰۲x300 ---۱۹۵x300
شپشک‌های نرم تن متعلق به خانواده(Coccidae) می‌باشند. تعدادی از مهم‌ترین گونه‌های این خانواده که در روی محصولات گلخانه‌ای و گیاهان زینتی ایجاد خسارت می کنند عبارتند از :
۱) hesperidum Coccus
۲) Saissetia oleae
۳) Saissetia coffeae
مهم‌ترین پارازیتوئیدهای شپشک‌های نرم تن متعلق به خانواده(Aphelinidae) و(Encyrtidae) هستند.
از خانواده (Encyrtidae) مهم‌ترین گونه متعلق به جنس (Metaphycus) و (Encyrtus) هستند. جنس helvolus) (Metaphycus در کشور ایران وجود دارد و به عنوان یکی از عوامل کنترل بیولوژیک تکثیر و در گلخانه‌ها و در روی گیاهان زینتی رهاسازی می‌شود که می‌تواند شپشک‌های نرم تن را تحت کنترل در بیاورد.
زنبور-مبارز-با-شپشک-نرمتن
گونه دیگری که در کنترل بیولوژیک مورد استفاده هستند زنبورهایی به طول ۲ میلی‌متر می‌باشند که مراحل مختلف پورگی شپشک‌های نرم تن را پارازیته می‌کنند. در این گونه، حشرات ماده زرد رنگ و حشرات نر تا حدودی تیره تر هستند.
هر حشره ماده در طول روز ۵ شپشک ماده را پارازیته می‌کند و چندین برابر این تعداد را از طریق تغذیه از بین می‌برد. در حقیقت زنبورها هم شکارگر هستند و هم پارازیتوئید.
رشد کامل حشرات در ۳۰ درجه سانتی‌گراد حدود ۱۱ روز و ۱۸ درجه سانتی‌گراد حدود ۳۳ روز به طول می‌انجامد.
از خانواده (Encyrtus) به گونه‌ای بنام (Encyrtus lecaniorum) وجود دارد که نوعی زنبور پارازیتوئید است و برای کنترل شپشک‌های نرم تن در گلخانه‌ها رهاسازی می‌شود. در خانواده (Aphelinidae) مهم‌ترین شپشک‌های نرم تن پارازیتوئید متعلق به گونه (Coccophogus) هستند. از این گونه(Coccophagus lycimnia) گونه‌ای است که در ایران نیز وجود دارد. این گونه تقریباً در تمام نقاط دنیا پراکنده می‌باشد، و برای کنترل بیولوژیک بعضی شپشک‌های نرم تن مورد استفاده قرار می‌گیرد.
آیا هر یک از این زنبورهای ذکر شده بر علیه نوع خاصی از شپشک‌ها کاربرد دارد؟
خیر، از آنجا که هیچکدام از این زنبورها مونوفاژ (Monophage) نیستند، و صرفاً از گونه‌ای خاص از شپشک‌ها تغذیه می‌کنند در محیط‌های گلخانه‌ای که تعداد آفات مشخص است تمرکز پیدا می‌کنند.
گروه دیگر از شپشک‌هایی که بر روی گیاهان زینتی و گلخانه‌ای فعال هستند، شپشک‌های آردآلود می‌باشند. این گروه متعلق به خانواده (Pseudococcidae) هستند. تعدادی از مهم‌ترین شپشک‌های این خانواده بر روی گیاهان زینتی عبارتند از :
۱) Pseudococcus citri
۲) adonidum Pseudococcus
۳) Pseudococcus obscorus
کفشدوزک-مبارز-شپشک-نرمتن
مهم‌ترین دشمنان طبیعی این شپشک‌ها، کفشدوزک‌های خانواده (Coccinellidae) مخصوصاً گونه‌ای بنام (Cryptolaemus montrouzieri) است که این گونه درایران بصورت تجارتی تولید می‌شود و برای کنترل شپشک‌های نرم تن، بخصوص در شمال کشور کاربرد دارد. طول این کفشدوزک در حدود چهار تا پنج میلی ‌متر استو بدنی قهوه‌ای و سری نارنجی رنگ دارد. این حشرات بعد از پنج روز از آغاز جفت‌گیری، شروع به تخم‌گذاری می‌کنند. کفشدوزکهای ماده تخم خود را در داخل جوانه های گیاهان مخصوصا در داخل توده های تخم شپشک های آرد آلود قرار می دهند و در مدت عمر خود قادر هستند حدود ۵۰۰ تخم شپشک های آرد آلود را مورد تغذیه قرار بدهند. لارو و حشرات کامل کفشدوزکها از مراحل مختلف شپشک های آرد آلود تغذیه می کنند. اما حشرات کامل برای تغذیه ترجیحا از تخم و لاروهای سنین اولیه و لاروهایی که به رشد کامل رسیده اند و همچنین مراحل مختلف رشدی شپشک های آرد آلود تغذیه می کنند.
کفشدوزک‌های (Cryptolaemus montrouzieri) گونه‌ای پلی‌فاژ(Polyphage) هستند، علاوه بر شپشک‌های آردآلود از شپشک‌های نرم تن (Coccidae) نیز تغذیه می‌کنند.
در دمای ۲۱ درجه سانتی‌گراد هر لارو این حشرات حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ پوره سنی ۳-۲ شپشک‌های آردآلود را مورد تغذیه قرار می‌دهند تا به رشد کامل برسند.
درجه حرارت تاثیر فوق‌العاده زیادی بر سیکل زندگی و دوره رشدی این کفشدوزک‌ها دارد. به عنوان مثال در ۳۰ درجه سانتی‌گراد، مدت زمان لازم برای رشد کامل این حشرات حدود ۲۵ روز می‌باشد اما در ۱۸ درجه سانتی‌گراد این مدت به ۷۲ روز افزایش می‌یابد.
حداکثر کارآیی این کفشدوزک‌ها در چه شرایطی می‌باشد؟ در دمای بالای ۳۲ درجه سانتی‌گراد و زیر ۱۶ درجه سانتی‌گراد این حشرات فاقد توانایی تولید مثل (غیرفعال) هستند. بهترین دما برای فعالیت این کفشدوزک‌ها ۲۸ درجه سانتی‌گراد می‌باشد.
زنبور-مبارز-با-شپشک-نرمتن
گروه دیگر از دشمنان طبیعی شپشک‌های آردآلود زنبورهای پارازیتوئید، مخصوصاًً خانواده (Encyrtidae) می‌باشند.
گونه‌ای از این خانواده زنبورهایی با نام (Leptomastix dactylopii) هستند که طول بدن آن‌ها ۲ میلی‌متر است و تخم‌شان را در داخل بدن پوره‌های سنین مختلف شپشک‌ها قرار می‌دهند. این زنبورها در واقع یک پارازیتوئید داخلی یا(Endoparasitoid) هستند. تخم این حشرات پس از قرار گرفتن در داخل بدن شپشک‌های آردآلود تفریغ می‌شوند و لارو آن‌ها محتویات بدن شپشک آردآلود را مورد تغذیه قرار می‌دهد و نهایتا ًً در داخل بدن شپشک تبدیل به شفیره می‌گردند. شفیره این حشرات پس از مدتی تبدیل به حشره کامل گشته و حشره کامل از طریق سوراخی که در پوسته شپشک آردآلود ایجاد می‌کند از آن خارج می‌گردد.
زنبور دیگری که برای کنترل بیولوژیک شپشک‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، زنبوری بنام (Anagyrus pseudcocci) از خانواده (Leptomastix dactylopii) است. طول دوره‌ی زندگی این زنبور کوتاه است.
زنبورهای ماده این گونه به رنگ قهوه‌ای و شاخک آن‌ها سفید است. این زنبورها به طور انبوه تکثیر می‌شوند و در محیط‌های گلخانه‌ای رهاسازی می‌شوند و بخوبی می‌توانند آفات را تحت کنترل درآورند.
کنترل بیولوژیک آفات در گلخانه، نسبت به کنترل بیولوژیک آن‌ها در محیط‌های طبیعی کاملاًً قابل دسترسی می‌باشد. بنابراین استفاده از سموم در محیط‌های گلخانه‌ای و بر روی گیاهان زینتی لازم نیست، بلکه با استفاده از دشمنان طبیعی در محیط‌های گلخانه‌ای مبارزه با آفات انجام می‌گیرد

بی‌ترتانول:یا بایکور (bitertanol)

بی‌ترتانول:یا بایکور (bitertanol)

قارچ‌کش سیستمیک با اثر حفاظتی و معالجه کننده از گروه تری‌آزول‌‌ها

فرمولاسیون:
:۱بایکور Baycor        %۲۵        WP
تاریخ ثبت: ۱۳/۴/۷۳ ثبت به مدت ۳ سال – تمدید لغایت ۸۵

نحوه اثر: جلوگیری از بیوسنتز ارگوسترول

موارد مصرف در ایران:
لکه سیاه در سیب (۷۵/۰ در هزار)
موارد مصرف در سایر کشورها:
این قارچ‌کش در کنترل سفیدک‌های پودری، زنگ‌ها، لکه سیاه سیب، سیاهک‌های غلات،  لکه برگی سرکوسپورایی و غیره مؤثر است.

راهنمای مصرف:
•برای کنترل لکه سیاه سیب به نسبت ۷۵/۰ در هزار (۱۵ گرم در ۲۰ لیتر آب) به کار می‌رود. سم‌پاشی اول در زمان تورم جوانه‌های گل، سم‌پاشی دوم پس از ریزش گلبرگ‌ها و سم‌پاشی سوم ۱۰ روز پس از نوبت دوم صورت می‌گیرد.

ملاحظات زیست محیطی:
•میزان سمیت (LD50، LC50،EC50 ):  < 5000 میلی‌گرم بر کیلوگرم برای پستانداران، ۷۷۶ میلی‌گرم بر کیلوگرم برای پرندگان، ۱۴/۲ میلی‌گرم بر لیتر برای ماهی‌ها، ۷- ۸/۱میلی‌گرم بر لیتر برای دافنیا و ۴/۱۰۴میکروگرم بر وزن زنبور برای زنبور عسل.

آشپزی آسان با شبنمک

آترازین (atrazine)

آترازین (atrazine)

علف‌کش انتخابي، سيستميک، از گروه تري‌آزين
فرمولاسیون:
1.گزاپريم Gesaprim %80 WP
2. گزاپريم Gesaprim %50 P
تاریخ ثبت: سال 1347
ویژگی‌های خاص:
نحوه اثر: بازدارنده انتقال الكترون در فتوسنتز(فتوسيستم 2) و تعرق و همچنين مداخله در ساير فرآيندهاي آنزيمي در گياهان حساس. گياه ذرت توسط گلوتاتيون ترانسفراز(glutathione transferase)، سميت اين علف‌كش را از بين مي‌برد و از اين جهت به آن مقاوم است.
نحوه جذب و انتقال درگياه: به راحتي توسط ريشه گياه جذب و از طريق آپوپلاست به اندام‌هاي مختلف انتقال و در مريستم‌ها و برگ‌ها تجمع مي‌يابد. در عين حال اين علف‌كش از طريق اندام‌هاي هوايي نيز قابل جذب است.
علائم تأثير در گياه: توقف رشد در كليه اندام‌هاي گياه سالم و در نهايت كلروز و نكروزه شدن بافت‌هاي سبز
ماندگاري درخاك(نيمه عمر علف‌كش): دوام علف‌کش در خاک نسبتاً زياد است و حداقل به مدت 12 ماه از زمان مصرف سم نمي‌توان محصول ديگري (غير از ذرت و سورگوم) در زمين کشت نمود.
موارد مصرف در ايران:
علف‌هاي هرز پهن‌برگ و باريك برگ در مزارع ذرت ) 1 تا 5/1 کیوگرم آترازین + 5 لیتر آلاکر قبل از کشت یا بلافاصله بعد از کاشت و قبل از رویش[، سورگوم، نيشکر ] 5 کیلوگرم آترازین به تنهایی یا مخلوط با 4 کیلوگرم آمترین هنگام کشت(، مناطق غير زراعي )30 کیلو آترازین + 15 کیلوگرم بروماسیل پس از رشد علف‌ها(
موارد مصرف در ساير کشورها:
علف‌هاي هرز تک لپه اي و دو لپه اي يکساله در زمين‌های جنگل کاري شده، گياهان زينتي، جنگل‌ها، تمشک، ذرت، ذرت شيرين
راهنماي مصرف:
•ميزان مصرف بسته به محصول، نوع خاک و نوع علف هرز متفاوت مي‌باشد.
•در مزارع ذرت و ذرت شيرين به صورت كاربرد پيش رويش توصيه مي‌شود.
•اين علف‌كش جهت كنترل علف‌هاي هرز پهن‌برگ و كشيده برگ نيشكر و در هنگام كشت و قبل يا بعد از ظهور علف‌هاي هرز و به مقدار5 كيلوگرم آترازين به تنهايي يا مخلوط با 4 کيلوگرم آمترين هنگام کشت و بعد از ظهور علف‌هاي هرز توصيه مي‌شود.
•در مناطق غير زراعي به مقدار30 کيلوگرم آترازين + 15 کيلوگرم بروماسيل پس از رشد علف‌هاي هرز كاربرد دارد.
•حداکثر دفعات سم‌پاشي يک مرتبه به ميزان 3 ليتر در هکتار در مزرعه ذرت و ذرت شيرين و 1 بار در هرفصل براي نهالستان کاج، تمشک و نسترن‌ها مي‌باشد.
•آخرين نوبت سم‌پاشي 7 ماه قبل از کشت محصول جايگزين به جاي ذرت، براي نهالستان کاج در فروردين ماه، براي تمشک قبل از ظهور ني ، براي نسترن قبل از آنكه علف‌هاي هرز به طول 3 سانتي متري برسند، مي‌باشد.
•تأثيراين علف‌كش بر روي ريشه علف‌هاي هرز در صورت وقوع بارندگي افزايش مي‌يابد، درهر حال وقوع بارندگي در 1 تا 2 ساعت بعد از سم‌پاشي مناسب نيست.
•افزايش شدت نور موجب گسترش سريعتر علائم تأثير در گياه مي‌شود.
•طي سال‌هاي اخير دوز مصرف اين علف‌کش از 5 به 5/1 تا 3 کيلوگرم در هکتار کاهش يافته و طرز مصرف از پيش رويشي به پس رويشي تغيير يافته است. در حالت اخير آترازين همراه علف‌کش‌هايي نظير متري‌بوزين جهت کنترل علف هرز اويارسلام (تا مرحله گل دهي) در زراعت نيشكر استفاده مي‌شود. در اين شيوه بخش‌های هوائي اويارسلام نيز کنترل گرديده و گياه نيشـکر فرصت ادامه رشد پيدا مي کند.
•دوزهاي بالا براي خاک‌های سنگين و هوموسي و مناطقي است که متوالياً زير کشت ذرت قرار مي گيرند.
• تأثير آترازين در خاک‌هایي با مواد آلي بيشتر کاهش مي‌يابد. اين علف‌كش براي خاک‌های حاوي بيش از 10 درصد مواد آلي توصيه نمي‌شود.
•كاربرد اين علف‌كش در فصل کاشت تمشک توصيه نمي‌شود.
•سم‌پاشي آترازين روي کاج نوئل توصيه نمي‌شود.
•براي كنترل علف‌هاي هرز در جنگلهاي کاج، سم پاشي سراسري با آترازين طي ماههاي بهمن تا فروردين صورت گيرد.
•تأثير اين علف‌كش روي پنجه مرغي و ارزن‌های وحشي نسبتاً ضعيف است.
احتیاط‌های لازم:
•كاربرد مداوم علف‌كش آترازين(وهمچنين ساير تريازين‌ها) منجر به افزايش نژادهاي مقاوم علف‌هاي هرز مي‌شود.
•با توجه به دوام زياد آترازين در خاك، بايد انتخاب گياه زراعي جهت كاشت در فصل بعد با دقت صورت پذيرد و از كاشت گونه‌هاي حساس در تناوب خودداري شود.
•جذب برگي آترازين بسيار ناچيز و در صورت كاربرد آن با مويانها، جذب از طريق برگ‌ها نيز افزايش مي‌يابد.
•احتمال آسيب ناشي از بقاياي اين علف‌كش بر روي گياهان زراعي حساس وجود دارد.
•بارآن‌هاي سنگين پس از سم‌پاشي باعث شستشوي علف‌کش مي شوند.
ملاحظات زيست محيطي:
•ميزان سميت( LD50،LC50،EC50):1869 ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پستانداران، 940 تا 19650 ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پرندگان و 3/4 تا 76 ميلي‌گرم بر ليتر براي ماهي‌ها.
•كاربرد وسيع اين علف‌كش براي محيط زيست خطرناک است.
•آترازين از جمله علف‌كشهايي است كه كاربرد مداوم آن موجب بروز مقاومت در علف‌هاي هرز مي‌شود.
•آترازين براي موجودات آبزي بسيار سمي مي‌باشد و روي محيطهاي آبي اثرات سوء طولاني مدت دارد. از اين جهت بايد از آلوده کردن نهرها و آب‌هاي سطحي خودداري کرد.
•براي کاهش حرکت و شستشوی آترازین از سطح خاک (مخصوصاً در خزانه درختان جنگلي)،کشاورز باید بين مناطق تيمار شده و آب‌هاي سطحي، نواري به عرض 6 متر از گونه‌های گرامينه کشت کند.


دانش رایگان کشاورزی خانه کشاورز

لطفا نظرات و تجربیات خود را در مورد این سم برای ما هم ارسال کنید

آلاکلر (alachlor)

آلاکلر (alachlor)

علف‌کش انتخابي، سيستميک، از گروه كلرواستاميدها (آميد)
فرمولاسیون:
لاسو Lasso %48 EC
تاریخ ثبت: سال 1354
ویژگی‌های خاص:
نحوه اثر: جلوگيري از تقسيم سلول، بازدارنده سنتز پروتئين و رشد مريستم، ممانعت از سنتز اسيدهاي چرب با زنجيره بسيار طويل در گياهان حساس. گياه ذرت توسط گلوتاتيون ترانسفراز(glutathione transferase)، سميت اين علف‌كش را از بين مي‌برد و از اين جهت به آن مقاوم است.
نحوه جذب و انتقال درگياه: به سهولت توسط ريشه گياه جذب شده و حركت آن در آپوپلاست و مقداري نيز در سيمپلاست است. تجمع اين علف‌كش بيشتر در اندام‌هاي رويشي است تا اندام‌هاي زايشي گياه.
علائم تأثير در گياه: جلوگيري از جوانه‌‌زني و رشد اوليه گياهچه، بد شكلي گياهچه‌های جوانه زده.
ماندگاري درخاك(نيمه عمر علف‌كش): 15روز
موارد مصرف در ايران:
علف‌هاي هرز باريك برگ و پهن‌برگ در مزارع ذرت ] 5 لیتر آلاکلر + 1 تا 5/1 کیلوگرم آترازین قبل از کشت یا بعد از کاشت[
موارد مصرف در ساير کشورها:
بادام زميني، پنبه، نيشكر، ذرت، سورگوم و سويا
راهنماي مصرف:
•5 ليتر آلاکلر + 1 تا 5/1 کيلوگرم آترازين قبل از کاشت، مخلوط با خاك و يا بلافاصله بعد از کاشت ذرت.
•اين علف‌كش بيشتر براي كنترل علف‌هاي هرز باريك برگ يكساله و اويار سلام كاربرد دارد.
•جهت كنترل اويارسلام بهتر است آلاكلر در مقادير بيشتر و به صورت آميخته با خاك استفاده شود.
•آلاكلر علاوه بر قابليت اختلاط با آترازين مي‌تواند با علف‌كشهاي ترفلان، گليفوسيت و ايمازاكوئين نيز بكار رود.
•در موارد خاص مي‌توان دو علف‌کش آترازين و آلاکلر را به صورت منفرد نيز در مزارع ذرت مصرف نمود.
•با توجه به اينكه حركت آلاكلر در خاك به ميزان متوسط و يا زياد است، ميزان شستشوي آن در خاك زياد است. با اين حال ميزان جذب اين علف‌كش با افزايش مواد آلي و درصد رس خاك افزايش مي‌يابد و از اين جهت در اين خاكها آلاكلر به آب‌هاي زيرزميني وارد نخواهد شد.
•در خاك‌هايي با بافت متوسط و رطوبت متوسط تأثير علف‌كشي آلاكلر 6 تا 10 هفته دوام دارد.
احتیاط‌های لازم:
•كاربرد آلاكلر در محصولات زراعي توصيه نشده موجب از بين رفتن آنها و يا كاهش عملكرد خواهد شد.
•ميزان حركت آلاكلر در خاك متوسط و يا زياد است و از اين جهت امكان شستشوي آن در خاك بالا است.
ملاحظات زيست محيطي:
•ميزان سميت( LD50، LC50،EC50):440 ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پستانداران، 1536 تا 5620 ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پرندگان و 8/1 تا 8/2 ميلي‌گرم بر ليتر براي ماهي‌ها.
•آلاكلر همانند آترازين براي محيط زيست خطرناك مي‌باشد. اين علف‌كش توسط سازمان حفاظت محيط زيست امريكا به عنوان تركيبي تقريبا سمي(slightly toxic ) تقسيم بندي شده است.
•انتقال اين علف‌كش از سطوح مورد استفاده به آب‌هاي زيرزميني موجب آلودگي آب مي‌شود.
•شرب آب آلوده و يا استحمام با آب آلوده به آلاكلر عوارضي در بر خواهد داشت. سوزش چشم و پوست از علائم آن و بروز سرطان از مهمترين بيماري‌هاي ناشي از اين علف‌كش مي‌باشد.
•كا ربرد آلاكلر از سال 2006 در اتحاديه اروپا ممنوع اعلام شده است.


دانش رایگان کشاورزی خانه کشاورز

لطفا نظرات و تجربیات خود را در مورد این سم برای ما هم ارسال کنید

آمترین (ametryn)

آمترین (ametryn)

علف‌کش انتخابي، سيستميک از گروه تري آزين
فرمولاسیون:
1. گزاپکس Gesapax %80 WP
2. گزاپکس Gesapax %50 WP
تاریخ ثبت: سال 1350
ویژگی‌های خاص:
نحوه اثر: بازدارنده انتقال الكترون در فتوسنتز(فتوسيستم 2) و ساير فرآيندهاي آنزيمي
نحوه جذب و انتقال درگياه: اين علف‌كش توسط ريشه و برگ جذب گياه مي‌شود، توسط آوندهاي چوب انتقال يافته و در مريستم‌های گياه تجمع مي‌يابد.
علائم تأثير در گياه: كلروز سريع و نكروزه شدن از حاشيه برگ‌ها و در نهايت خشك شدن برگ‌ها، توقف رشد
ماندگاري درخاك(نيمه عمر علف‌كش): بسته به نوع خاك و شرايط آب و هوايي70 تا 250 روز.
موارد مصرف در ايران:
علف‌هاي هرز پهن‌برگ و باريك برگ در مزارع نيشکر] 5 کیلوگرم آترازین + 4 کیلوگرم آمترین هنگام کشت[
موارد مصرف در ساير كشورها:
نيشكر، ذرت، سيب زميني، باغ‌های مركبات، موز، كاساوا، قهوه، چاي و مناطق غير زراعي
راهنماي مصرف:
•مقدار مصرف آمترين 2 تا 4 كيلوگرم در مراحل قبل و يا بعد از رويش علف‌هاي هرز.
•كاربرد آمترين در اختلاط با آترازين طيف بيشتري از علف‌هاي هرز را از بين مي‌برد. بدين منظور 5 کيلوگرم در هكتار آترازين + 4 کيلوگرم در هكتار آمترين در هنگام کاشت بهترين توصيه است.
•افزايش شدت نور موجب گسترش سريعتر علائم تأثير در گياه مي‌شود.
احتیاط‌های لازم:
•به دنبال استفاده اين علف‌كش برگ‌هاي برخي از ارقام نيشكر دچار زردي موقت مي شوند.
•با توجه به حلاليت بالاي اين علف‌كش در آب، امكان شستشوي سريع آن در خاك وجود دارد.
ملاحظات زيست محيطي:
•ميزان سميت( LD50، LC50 ،EC50): 1110ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پستانداران، 23000ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پرندگان و 5 تا 25 ميلي‌گرم بر ليتر براي ماهي‌ها
•اين علف‌كش تا حدودي براي انسان سمي و خطرناك است.
•بررسيها نشان داده است كه مقدار آمترين در آب‌هاي سطحي و زيرزميني زياد نمي‌باشد.
•آمترين از جمله علف‌كشهايي است كه كاربرد مداوم آن موجب بروز مقاومت در علف‌هاي هرز مي‌شود.


دانش رایگان کشاورزی خانه کشاورز

لطفا نظرات و تجربیات خود را در مورد این سم برای ما هم ارسال کنید

آنیلوفوس+ اتوکسی سولفورن (anilofos+ ethoxysulfuron )

آنیلوفوس+ اتوکسی سولفورن (anilofos+ ethoxysulfuron )

علف‌كش انتخابي، از گروه سولفونيل اوره و فسفروديتوات
فرمولاسیون:
سان رايس پلاس Sunrice Plus %30+ %5/1SC
تاریخ ثبت: سال 1378
ویژگی‌های خاص:
نحوه اثر: بخش اتوكسي سولفورون بازدارنده اسيد‌های آمينه، بازدارنده ALS و بخش آنيلوفوس بازدارنده تقسيم سلول و اسيدهاي چرب با زنجيره خيلي طويل.
نحوه جذب و انتقال درگياه: جذب آنيلوفوس از طريق ريشه و مقداري هم از طريق برگ صورت مي‌گيرد. جذب اتوكسي سولفورون از طريق برگ‌هاي گياه است.
علائم تأثير در گياه: شروع زردي از نوك برگ‌ها و گسترش به ساير بخشهاي گياه و در نهايت خشك شدن اندام‌هاي هوايي است. علائم تغيير رنگ ابتدا در برگ‌هاي بالا و سپس در برگ‌هاي پايين مشاهده مي‌شود. مرگ كامل گياه 3 تا 4 هفته پس از سم‌پاشي رخ خواهد داد.
موارد مصرف در ايران:
علف‌هاي هرز پهن‌برگ،‌ برخي باريك برگ‌ها (سوروف) و جگن در مزارع برنج
موارد مصرف در ساير كشورها:
در ساير كشورها دو بخش اين علف‌كش(آنيلوفوس و اتوكسي سولفورون) به صورت جدا مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اتوكسي سولفورون جهت كنترل علف‌هاي هرز يكساله باريك برگ، برخي چند ساله‌ها (مثل اويارسلام) و علف‌هاي هرز يكساله و چند ساله پهن‌برگ در مزارع برنج، پنبه، نيشكر، گندم و تورف كاربرد دارد. طيف علف‌كشي آنيلوفوس نيز شامل علف‌هاي هرز سوروف، Eleusine indica, Ischaemum rugosum, Leptochloa spp., مي‌باشد.
راهنماي مصرف:
•دوز توصيه شده اين علف‌كش3 ليتر در هكتار مي‌باشد كه به صورت پس رويش مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
•مصرف علف‌كش به صورت قطره پاشي است كه در شاليزارها بر روي سطح آب پاشيده شده و از طريق برگ علف هرز سوروف جذب مي‌شود. بخشي از علف‌كش كه ته نشين مي‌شود نيز وارد خاك شده و جذب كلوئيدهاي خاك مي‌شود و از طريق جذب ريشه‌اي، علف‌هاي هرز چند ساله را از بين مي‌برد.
•بهترين نتيجه در كنترل علف‌هاي هرز زماني بدست مي‌آيد كه ارتفاع آب در شاليزار 4 تا 5 سانتي متر باشد و تا 3 روز پس از سم‌پاشي آب شاليزار تخليه نگردد و يا به آب آن اضافه نشود.
•امكان كاربرد اين علف‌كش در اختلاط با ساير پهن‌برگ كشهاي انتخابي برنج وجود دارد.
احتیاط‌های لازم:
•مصرف اين علف‌كش در كشور به دليل عدم توليد طي سالهاي اخير كاهش يافته است.
ملاحظات زيست محيطي:
•ميزان سميت( LD50، LC50 ،EC50): 3270+2000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پستانداران

دانش رایگان کشاورزی خانه کشاورز

لطفا نظرات و تجربیات خود را در مورد این سم برای ما هم ارسال کنید

استوکلر (acetochlor)

استوکلر (acetochlor)

علف‌کش انتخابي از گروه کلرواستانيليد
فرمولاسیون:
1. آسنيت Acenit %50 EC
2. سورپاس Surpass %76 EC
تاریخ ثبت: سال 1378
ویژگی‌های خاص:
نحوه اثر: بازدارنده تقسيم سلولي از طريق ممانعت از سنتز پروتئين، بازدارنده سنتز اسيدهاي چرب با زنجيره بسيار طويل
نحوه جذب و انتقال درگياه: جذب عمدتاً توسط اندام‌هاي هوايي گياه و در مرحله دوم توسط ريشه گياه‌هاي در حال جوانه‌‌زني
موارد مصرف در ايران:
علف‌هاي هرز يكساله باريك برگ، برخي علف‌هاي هرز يكساله پهن‌برگ و اويارسلام زرد در مزارع ذرت
موارد مصرف در ساير کشورها:
علف‌هاي هرز در مزارع ذرت] 4 تا 5 لیتر در هکتار اسنیت[، بادام زميني، سويا، سيب زميني و نيشكر.
راهنماي مصرف:
•مقدار دوز توصيه شده جهت كنترل علف‌هاي هرز ذرت براي فرم تجاري آسنيت 4 تا 5 ليتر در هكتار و براي علف‌کش سورپاس 75/2 تا 5/3 ليتر در هکتار مي‌باشد.
•مصرف اين علف‌كش به صورت پيش كاشت و يا پيش رويش مي‌باشد.
•سورپاس داراي 5/7 درصد ايمن کننده به نام داي کلرآميد مي‌باشد.
ملاحظات زيست محيطي:
•ميزان سميت( LD50، LC50 ،EC50): 2148 ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي موش صحرايي، 1260 تا 5620 ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پرندگان و 45/0 تا 3/1 ميلي‌گرم بر ليتر براي ماهي‌ها.

دانش رایگان کشاورزی خانه کشاورز

لطفا نظرات و تجربیات خود را در مورد این سم برای ما هم ارسال کنید

اكسي فلورفن (oxyfluorfen)

اكسي فلورفن (oxyfluorfen)

علف‌كش تماسي، حلاليت كم در آب، انتخابي، از گروه دي فنيل اتر
فرمولاسیون:
گل Goal w/v %24 EC
تاریخ ثبت: سال 1379
ویژگی‌های خاص:
نحوه اثر: بازدارنده پروتوپورفيرينوژن اكسيداز(Protoporphyrinogen oxidase( PPO))
نحوه جذب و انتقال درگياه: جذب اين علف‌كش عمدتاً توسط اندام‌های هوايي گياه و مقداري نيز توسط ريشه صورت مي گيرد. علف‌كش گل تماسي است اما به ميزان كم در گياه انتقال مي‌يابد.
علائم تأثير در گياه: كلروز، نكروزه و در نهايت خشك شدن اندام‌هاي گياه و در نهايت مرگ گياه ظهور علائم در شرايط نور سريعتر اتفاق مي افتد.
ماندگاري درخاك(نيمه عمر علف‌كش): 30 تا 70 روز
موارد مصرف در ايران:
علف‌هاي نازك برگ و پهن‌برگ در پياز
موارد مصرف در ساير کشورها:
غلات، ذرت، سويا، بادام زميني، برنج، پنبه، پياز، سير، باغات مركبات، تاكستان، فندق، درختان زينتي و همچنين مناطق غير زراعي
راهنماي مصرف:
•در كشت نشايي 2 ليتر در هكتار در مرحله 2 تا 5 برگي علف‌هاي هرز
•در كشت مستقيم 5/1 ليتر در هكتار بعد از مرحله 2 برگي پياز و يا در دو نوبت، هر نوبت 75/0 ليتردر هكتار، يكبار در مرحله 2 برگي پياز و مرحله دوم به فاصله 18 روز
•اين علف‌كش به صورت پيش رويش يا پس رويش كاربرد دارد.
•تحمل پياز نسبت به علف‌كش اكسي فلورفن با افزايش سن بالا مي رود.
•اكسي فلورفن با استفاده از سم‌پاشي هدايت شده جهت كنترل علف‌هاي هرز زير درختان ميوه در حال ركود نيز قابل توصيه است.
احتیاط‌های لازم:
•ممكن است در زمان كاربرد اين علف‌كش، به بوته‌های پنبه و سويا نيز آسيب وارد شود و برگ‌هاي نورسته اين گياهان در اثر علف‌كش دچار كلروز و نكروزه شوند كه البته اين موضوع موجب نقصان عملكرد اين محصولات نمي شوند.
ملاحظات زيست محيطي:
•ميزان سميت( LD50، LC50،EC50):5000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پستانداران
•با توجه به اينكه اكسي فلورفن هيدروفوبيك است، بطور فزاينده در بافت‌هاي چربي حيوانات تجمع مي‌يابد.
•با توجه به جذب اكسي فلوروفن در ذرات خاك، مقدار شستشو و تجمع آن در آب‌هاي زيرزميني اندك است.
•تا كنون گزارشي در خصوص توسعه مقاومت ناشي از كاربرد مكرر اين علف‌كش ثبت نشده است.


دانش رایگان کشاورزی خانه کشاورز

لطفا نظرات و تجربیات خود را در مورد این سم برای ما هم ارسال کنید

اگزادیازون (oxadiazon)

اگزادیازون (oxadiazon)

علف‌کش تماسي، انتخابي، از گروه کلرواستانيليد
فرمولاسیون:
1. رونستار Ronstar %25 EC
2. رونستار Ronstar w/v%12 SL
3. رونستار Ronstar %2 G
تاریخ ثبت: سال 1350
ویژگی‌های خاص:
نحوه اثر: بازدارنده عمل فتوسنتز، بازدارنده آنزيم پروتوپورفيرينوژن اكسيداز
نحوه جذب و انتقال درگياه: اگزاديازون توسط ريشه و برگ‌هاي گياه قابل جذب بوده و با حركت در آوندها به بخش‌های ديگر گياه انتقال مي‌يابد. در هر حال انتقال در گياه بسيار محدود است.
علائم تأثير در گياه: كلروز، نكروزه و در نهايت خشك شدن اندام‌هاي گياه و در نهايت مرگ گياه
ماندگاري درخاك(نيمه عمر علف‌كش): 3 تا 6 ماه
موارد مصرف در ايران:
علف‌هاي هرز در مزارع برنج ] 5/3 تا 4 لیتر در هکتار [
موارد مصرف در ساير کشورها:
علف‌هاي هرز پهن‌برگ و باريك برگ در مزارع برنج، آفتابگردان، پياز، سويا، پنبه، تورف، تاكستانها، درختچه‌های زينتي، درختان ميوه و مناطق رزكاري
راهنماي مصرف:
•براي کنترل علف‌هاي هرز در مزارع برنج به ميزان 5/3 تا4 ليتر در هکتار، پس از عمل نشاء و قبل از دوبرگي سوروف
•اگزاديازون بر روي گياهچه‌های در حال خروج از خاك اثر مي‌كند.
•جهت اختلاط آن با خاك بهتر است از آب باران يا آب آبياري استفاده شود. مخلوط كردن مكانيكي موجب كاهش تأثير آن مي‌شود.
•در صورت مسموميت بايد از مواد تهوع آور استفاده شود
احتیاط‌های لازم:
•بقاياي اگزاديازون مي‌تواند از يك فصل تا فصل بعدي در خاك باقي بماند. از اين جهت بايد در انتخاب گياه زراعي بعدي دقت كرد.
ملاحظات زيست محيطي:
•ميزان سميت( LD50،LC50،EC50):5000 > ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پستانداران، 1000 تا 6000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم براي پرندگان و 2/1 تا 4/15 ميلي‌گرم بر ليتر براي ماهي‌ها.


دانش رایگان کشاورزی خانه کشاورز

لطفا نظرات و تجربیات خود را در مورد این سم برای ما هم ارسال کنید

اگزادیاژیل: (oxadiargyl)

اگزادیاژیل: (oxadiargyl)

علف‌كش انتخابی، از گروه اگزادیازول

فرمولاسیون: .
:1تاپ استار Topstar %80 WG
:2تاپ استار Topstar %3 EC

تاریخ ثبت: سال 1381

ویژگی‌های خاص:
نحوه اثر:بازدارنده‌های پروتوپرفیرینوژن اكسیداز(PPO)
نحوه جذب و انتقال درگیاه: جذب توسط جوانه‌های تازه روئیده علف‌های هرز صورت می گیرد. این علف‌كش توسط ریشه جذب نمی‌شود.
علائم تأثیر در گیاه: كلروز، نكروزه و در نهایت خشك شدن اندام‌های گیاه و در نهایت مرگ گیاه

موارد مصرف در ایران:
علف‌های هرز یكساله باریك برگ و جگن‌ها در مزارع برنج راهنمای مصرف:
• تاپ استار 30% EC : 3 تا 3.5 لیتر در هكتار بسته به نوع و تراكم علف‌های هرز.
•تاپ استار 80% WG : 150- 125 گرم در هكتار بسته به نوع و تراكم علف‌های هرز.
•این علف‌كش به صورت پیش رویش و یا در اوایل رویش علف‌های هرز و قبل یا بعد از نشاكاری برنج( 7 روز قبل تا 5 روز بعد از نشاء) و به صورت قطره پاشی در مزرعه كاربرد دارد.
•ماده مؤثره تاپ استار توسط مواد آلی خاك جذب و از این طریق لایه فوقانی خاك آلوده به سم می‌شود.
•تأثیر علف‌كشی تاپ استار در شرایطی كه خاك شالیزار یكنواخت، ریز و هموار باشد در بیشترین مقدار خواهد بود.
•بهترین نتیجه زمانی بدست می آید كه ارتفاع آب در مزرعه 4 تا 5 سانتی متر باشد و تا 3 روز پس از سم‌پاشی آب مزرعه تخلیه نشود.

ملاحظات زیست محیطی:
•میزان سمیت( LD50، LC50،EC50):5000 میلی‌گرم بر كیلوگرم برای پستانداران
•این علف‌كش به شدت جذب مواد آلی خاك شده و در برابر آب‌شویی كاملا مقاوم می باشند.
•تا كنون گزارشی در خصوص توسعه مقاومت ناشی از كاربرد مكرر این علف‌كش ثبت نشده است

دانش رایگان کشاورزی خانه کشاورز

لطفا نظرات و تجربیات خود را در مورد این سم برای ما هم ارسال کنید