بیماری گال طوقه یا سرطان درخت انگور

عامل بیماری : باکتری Agrobacterium vitis است که فقط به انگور و گل داودی حمله می کند . باکتری سال ها در گال های قدیمی , مو های آلوده ,بقایای گیاهی آلوده در خاک زنده باقی می ماند.باکتری می تواند از طریق زخم ها وارد گیاه گردد و اغلب در بافت های آوندی بدون علائم درانگور از قبل وجود دارد.اگرچه مو ها به طور سیستماتیک الوده می شوند , یا بدون علائم , باکتری به ندرت در نوک شاخه سبز مو ها یافت می شود.

🔹خسارت سرمای زمستان با ایجاد زخم ها محل هایی برای ورود باکتری فراهم می کند .بعد از ورود باکتری از طریق زخم , قطعه کوچکی از DNA آن به داخل DNA گیاه منتقل می گردد. DNA بیگانه ,سلول های طبیعی گیاه در محل زخم را به سلول های تومور تبدیل می سازد.به محض ایجاد تغییر شکل , سلول های تومور خود به خود تکثیر می یابندو مواد خاصی تولید می گردد که برای باکتری می تواند به آسانی قابل استفاده باشد.در نتیجه گال بوجود می آید .
علائم : گال های گوشتی به طور نمونه در طوقه و روی ۶۰ سانتی متری اول تنه انگور بالای خط خاک دیده می شوند.گال های بزرگ ممکن است به طور سریع بوجود آیندو دور تنه درخت جوان انگور را در یک فصل احاطه نماید.انگور های دارای گال به طور کلی شاخه های جوان ضعیفی تولید می کنندو قسمت های بالای محل دارای گال ممکن است از بین بروند.خوشه های کم و ضعیف تشکیل می گردد. گال ها بندرت روی ریشه ها دیده می شوند اما باکتری ممکن است سبب ایجاد زخم های مرده تیره رنگ روی ریشه گردد.
🔹کنترل زراعی :
۱⃣ برای کاشت از پایه و قلمه های عاری از بیماری استفاده شود.
۲⃣ انگور های آلوده را از باغ خارج کنید و ابزار های هرس را با ماده سفید کننده یا با الکل اتیل ۷۰% ضدعفونی کنید.
۳⃣ از وارد کردن هر نوع زخم به قسمت نزدیک به پایه درخت اجتناب گردد.
۴⃣ کنترل نماتد های مضر خاکزی ممکن است به کاهش شیوع این بیماری کمک نماید.
۵⃣ جایگزینی پاجوش ممکن است از قسمت زیر محل دارای گال در گیاهان پیوند نشده پرورده شود.
۶⃣ خیس کردن قلمه های خواب در آب گرم ۵۴درجه به مدت ۳۰ دقیقه ممکن است به حذف بیشتر باکتری ها کمک نماید.

🔹کنترل شیمیایی ک کارایی سموم مانند ترکیباتی مسی , سایر سموم و انتی بوتیک رضایت بخش نیست و از این رو توصیه نمی شوند. از ماده ای به نام گالکس( Gallex) برای رنگ کردن گال های بسیار جوان جهت کاهش نمو بیشتر آنها استفاده می شود.

تاثیر عناصر مختلف بر انگور و علایم کمبود آنها

تاثیر عناصر مختلف بر انگور و علایم کمبود آنها:

ازت(N): باعث افزایش رشد شده و علائم کمبود آن تا زمانی که خیلی شدید نباشد به آسانی قابل تشخیص نیست . ولی در کمبودهای شدید برگها کم رنگ و مایل به زرد شده ورشد شاخه ها کاهش می یابد .

فسفر(P): در تبدیل قند به نشاسته نقش داشته ولی کمبود آن در تاکستانها شایع نیست .علائم کمبود بستگی به واریته آن دارد(شکل1و4).

پتاسیم(K): باعث بهبود کیفیت انگور شده از نرم شدگی و لهیدگی و ریزش پیش از موعد حبه ها جلوگیری نموده و مانع رسیدگی ناهماهنگ آنها می گردد .علائم کمبود آن در قسمت میانی ساقه ها دیده می شود . حاشیه برگها کلروز شده حبه ها ریز می ماند و قسمت پایین خوشه متلاشی و خشک می گردد و حبه ها کشمش مانند می شوند .(شکل2)

روی(Zn):از ریزش حبه ها چلوگیری نموده و به ساخت هورمون اکسین کمک می کند در صورت کمبود. محل اتصال دمبرگ به پهنک توسعه نیافته و باریک می ماند. گیاه دچار کمبود اکسین شده و رشد آن مختل می گردد. حبه ها نا رس باقی مانده و شروع به ریزش می کنند.

منکنز(Mn): نقش آن مشارکت در سیستم های آنزیمی و تولید کلروفیل است. علائم کمبود معمولا تا سه هفته پس از گلدهی ظاهر شده و این علائم با زرد شدن بین رگبرگها آغاز می گردد و اغلب در برگهای جوان دیده می شود.(شکل3)

بر(B): این عناصر در فعالیتهای حیاتی گیاه نقش عمده ای داشته. باعث ساخت پکتین شده و مقاومت گیاه را نسبت به سرما و بیماریها افزایش میدهد و به رشد ریشه نیز کمک می کند. در صورت کمبود اختلالاتی در رشد و نمو دانه گرده به وجود می آید که میزان محصول را به شدت کاهش می دهد. علائم کمبود بر در انگور به آسانی قابل تشخیص است. به طوری که بوته های با کمبود شدید. میوه نداشته و برخی از خوشه ها سوخته و خشک می شوند و فقط ساقه خوشه همراه با چند حبه باقی می ماند.