معرفی گل ناز

معرفی گل ناز

  • فارسی اصیل :گل ناز
  • فارسی رایج: گل یخی
  • نام انگلیسی:گل یخی
  • نام علمی: Aptenia sp
  • از خانواده: Aizoacea
  • خاستگاه: اکثرابومی جنوب آفریقا

 

گیاه یخی نامی عمومی است که برای چندین گیاه گوشتی بکار می‌رود. این گیاهان همگی دارای برگ‌های ضخیم و آبدار بوده که بیشتر دارای سطح خاکستری یا کریستالی هستند. اغلب گل‌های زیبا تولید کرده که برخی به تقریب درخشان بوده بطوریکه گل‌های مینا مانند با گلبرگ‌های ابریشمی را تداعی می‌کنند. این گل‌ها زنبورعسل را جلب می‌کنند.

نیازها: گیاهان یخی از نظر خاک حساسیت زیادی ندارند و برخی از آن‌ها در خاک‌هایی که به تقریب خاص هستند رشد می‌کنند. آب باید به قدری داده شود که از پژمردگی و خشک شدن برگ‌ها جلوگیری شود و آبیاری بیش از حد می‌تواند باعث پوسیدگی ریشه یا سرخشکیدگی، بویژه در خاک‌های سنگین در آب و هوای داغ شود. در اواسط پاییز و یک بار دیگر بعد از اتمام گلدهی باید مقدار کمی کود داده شود. برخی از این گیاهان به شرح زیر می‌باشد:

 

گلدهی: از اواسط بهار تا اوایل پاییز گل می‌دهد.

 

نیازها: در نور کامل و ترکیب خاکی تشکیل شده از ۲ قسمت خاک لوم، ۲ قسمت ماسه و ۱ قسمت خاک برگ برگ پوسیده رشد مطلوبی دارد اما از نظر خاک گیاه کم توقعی است و به تقریب در تمام خاک‌ها رشد می‌کند.

 

افزایش: از طریق کاشت بذر و ریشه‌دار کردن قلمه در بهار یا تابستان قابل افزایش است. قلمه آن به راحتی در ماسه مرطوب ریشه می‌دهد. در مناطق سرد می‌توان گیاهان را قبل از شروع سرما جمع‌آوری کرد و از آن‌ها قلمه تهیه و در گلخانه در بستر ماسه‌ای ریشه‌دار کرد.

 

گونه‌های مهم:

 

 Aptenia cordifolia: گیاهی گوشتی با برگ‌های سبز براق قلبی شکل تا تخم‌مرغی به طول ۵/۲ سانتی‌متر است که روی ساقه‌های سست به طول حدود ۶۰ سانتی‌متر رشد می‌کنند. گل‌های قرمز ارغوانی به قطر ۵/۲ سانتی‌متر در بهار و تابستان ظاهر می‌شوند. رقم ‘Variegata’ دارای برگ‌های حاشیه سفید است. برای فضاهای کوچک قابل استفاده است و گیاهان باید با فاصله ۳۰ تا ۴۵ سانتی‌متر کشت شوند. با کاشت بذر و ریشه‌دار کردن قلمه قابل افزایش است.

 

گل نازآویز

 

Kaffir fig, Hottentot figCarpobrotus spp).: بومی نواحی خشک آفریقای جنوبی، استرالیا، شیلی و مکزیک است. گیاهی چندساله گوشتی با عادت رشد خزنده است که برگ‌های آن گوشتی و متورم، سه‌گوش، متقابل، صاف و گاهی خالدار بوده و در پایین به صورت جفتی روی ساقه‌ متورم قرار دارند. گل‌های مینا مانند آن بدون دمگل با گلبرگ‌های فراوان بوده و از اواسط بهار تا اوایل پاییز ظاهر می‌شوند. در نواحی سرد در گلخانه سرد یا معتدل نگهداری شده و یا به صورت یک‌ساله حساس به سرما در هوای آزاد کشت و کار می‌شود. در نواحی گرم‌تر به عنوان گیاه پوششی در خاک‌های شنی و محل آفتابی در باغچه کشت می‌شوند. گیاه مناسبی برای حفظ خاک‌های شنی است. گیاهان سطح قابل ملاحظه‌ای را در زمین‌های مسطح و کمی شیب‌دار می‌پوشانند. از کاشت گیاهان در زمین‌های با شیب تند باید خودداری کرد چون وزن گیاهان در محل‌های خیس شده باعث جابجا شدن آن‌ها می‌شود. در تهران به مقدار زیاد در باغچه‌های سنگی کاشت شده و به طور معمول زمستان را بدون آسیب پشت سر می‌گذارد اما در سال‌هایی که هوا خیلی سرد شود تا حدودی آسیب می‌بیند اما با گرم شدن هوا رشد مجدد را از سر می‌گیرد.

 

  1. acinaciformis: ساقه‌ خزنده آن به طول ۵/۱ متر یا بیشتر با انشعابات جانبی کوتاه رشد می‌کند. برگ‌ها به طول ۹ سانتی‌متر به رنگ سبز خاکستری است که در سطح بالایی قسمت پایین دارای تاول‌هایی است. گل‌ها به رنگ ارغوانی مایل به قرمز کم رنگ به قطر ۱۲ سانتی‌متر است که در اواسط روز باز می‌شوند.

 

ناز خنجری

 

  1. edulis: ساقه‌ها پهن‌شونده به طول ۲ متر یا بیشتر بوده که در طول خود ریشه‌دار می‌شوند. گل‌های زرد رنگ و به قطر حدود ۱۲-۸ سانتی‌متر است که در بعد از ظهر باز شده و سپس در طول روز صورتی رنگ می‌شوند. میوه‌های آن خوراکی و انجیز مانند است.

 

گل ناز خنجری

 

  Red spike) Cephalopyllum): ارتفاع هر گیاه به ۵/۷ تا ۱۲ سانتی‌متر و گسترش عرضی آن به ۴۵ سانتی‌متر می‌رسد. برگ‌ها نوک‌تیز و به رنگ قرمز برنزی و انگشتی شکل است. روی گیاه پس از دو سال گل‌های قرمز در زمستان ظاهر می‌شود اما برخی می‌توانند در سراسر سال گل بدهند. با کاشت بذر در بهار و تابستان افزایش می‌یابد.

 

گل ناز

 

   Delosperma: از نظر مقاومت به سرما دارای تنوع هستند. D. ‘Alba’ حساس به سرما و دارای برگ‌های سبز درخشان و گوشتی استوانه‌ای روی ساقه‌هایی که به آرامی گسترش می‌یابند، می‌باشد. این ساقه‌ها همزمان با گسترش در سطح زمین ریشه‌دار می‌شوند. گل‌های سفید کوچک در تابستان افزایش می‌یابد.

 

گل ناز

 

در نواحی سرد گیاهان در زمستان بوسیله برف یا مالچ زمستانه محافظت می‌شوند.
D. cooperi نسبت به سرما مقاوم‌تر بوده و تا ارتفاع حدود ۱۰ سانتی‌متر و گسترش عرضی ۶۰ سانتی‌متر رشد می‌کند. برگ‌های آن به‌تقریب استوانه‌ای و انگشتی شکل است. گل‌های ارغوانی درخشان به قطر حدود ۵ سانتی‌متر در طول تابستان ظاهر می‌شود.

 

گل ناز

 

  1. nubigenum: مقاومت به سرمای آن از دو گونه قبلی بیشتر است. گیاهان زمین را با تشکیل فرشی ضخیم از برگ‌های استوانه‌ای سبز روشن که در پاییز به رنگ قرمز در آمده و تا بهار به همین رنگ باقی می‌مانند، می‌پوشانند. گل‌های زرد رنگ آن به قطر ۵/۲ تا ۵ سانتی‌متر به‌تقریب یک ماه سطح گیاه را می‌پوشانند.

 

گل ناز

 

Drosanthemum: به سرما حساس بوده و نقاط درخشان روی برگ‌های آن دلیل نامگذاری آن به نام گیاهی یخی است.

 

گل یخی

 

  1. floribundum: سطح بزرگی را با لایه‌ای به قطر ۱۵ سانتی‌متر از برگ‌های ریز می‌پوشاند. در بین گیاهان یخی این گیاه بهترین گیاه برای کنترل فرسایش در محل‌های شیب‌دار است. در اواخر بهار گیاه با گل‌های صورتی روشن پوشانده می‌شود.

 

گل یخی

 

  1. hispidum: گیاهی بوته‌ای شکل که به ارتفاع حدود۶۰ سانتی‌متر و پهنای ۹۰ سانتی‌متر رشد می‌کند. دارای برگ‌های استوانه‌ای به طول ۵/۲ سانتی‌متر و گل‌های ارغوانی درخشان به قطر ۵/۲ سانتی‌متر است که ظاهری یکدست را در اواخر بهار و اوایل تابستان ایجاد می‌کند.   برای پوشش سریع گیاهان باید به فاصله ۴۵ سانتی‌متر کشت شوند.

 

گل ناز

 

Lampranthus: گیاهانی پهن‌شونده و نیمه بوته‌ای با برگ‌های سبز خاکستری و انگشتی شکل هستند که از اواخر زمستان تا بهار گل‌های جالب توجهی را تولید می‌کنند که گلدهی آن‌ها تا پاییز ادامه دارد. گونه‌های محتلف آن با بذر و قلمه افزایش هستند. گیاهان باید با فاصله ۳۰ تا ۴۵ سانتی‌متر کشت شوند.

گل‌های نارنجی درخشان به قطر ۵ سانتی‌متر در L. aurantiacus روی گیاهان بوته‌ای فشرده که ارتفاع حدود ۴۰ سانتی‌متر دارند ظاهر می‌شود. رقم ‘Glaucus’ دارای گل‌های زرد شفاف و رقم ‘Sunman’ دارای گل‌های زرد طلایی است.

  1. productus: ارتفاعی مشابه گونه قبل داشته ولی گسترش آن بیشتر است و دارای برگ‌هایی با نوک برنزی و گل‌های ارغوانی به قطر ۵/۲ سانتی‌متر است.

 

گل نازگوشتی

 

  1. spectabilis: تا ارتفاع ۳۰ سانتی‌متر رشد کرده و گل‌هایی به قطر ۵/۲ سانتی‌متر تولید کرده که در رنگ‌های صورتی متمایل به یاسی،‌ صورتی مایل به قرمز، قرمز و ارغوانی مشاهده می‌شوند.

 

گل ناز گوشتی

 

 Redondo creeper) L. filicaulis): از نظر اندازه و بافت از سه گونه دیگر متفاوت است. ساقه‌های خزنده و نازک، برگ‌های کوچک و گل‌های صورتی کوچکی تولید کرده و پوششی به ارتفاع ۱۰ سانتی‌متر ایجاد می‌کنند. گیاهان به آرامی گسترش یافته و برای سطوح کوچک مناسب هستند.

 

گل نازگوشتی

 

Malephora: گیاهی حساس به سرما با برگ‌های انگشتی به رنگ سبز خاکستری است که پس زمین‌های فشرده ایجاد می‌کند. گلدهی اصلی آن در بهار است اما در سراسر سال گل‌هایی روی گیاه ظاهر می‌شود. با بذر و قلمه قابل افزایش است. گیاهان باید با فاصله ۳۰ تا ۴۵ سانتی‌متری کشت شوند.

  1. crocea: گیاهی کند رشد با گل‌های زرد با سایه قرمز به قطر ۵/۲ سانتی‌متر است.

 

گل ناز

 

  1. c. ‘Purpureocrocea’: دارای گل‌های صورتی است که با برگ‌های سبز مایل به آبی آن هماهنگی دارد و می‌تواند برای کنترل فرسایش در زمین‌های با شیب متوسط بکار رود.

 

گل ناز

 

  1. lutea: گیاهی متراکم‌تر است که به ارتفاع ۳۰ سانتی‌متر رشد کرده و دارای برگ‌های سبز خاکستری و گل‌های زرد کوچک است.

نحوه کاشت پیاز گل لاله در باغچه ، محیط باز و گلدان

نحوه کاشت پیاز گل لاله در باغچه ، محیط باز و گلدان

لاله گیاهی پیازدار و چند ساله است ، این گیاه بالغ بر ۱۱۰ گونه مختلف دارد ، خواستگاه اصلی این گیاه شمال آفریقا ، جنوب اروپا ، آناتولی ، ایران و کشور چین است .در حال حاضر اغلب لاله هایی که پرورش داده می شود از خانواده Tulipa می باشد کاشت این گیاه در محیط های باز بسیار زیبا و دل انگیز است ، پیاز گل لاله را در گلدان نیز می توان کاشت و در منزل نگهداری کرد .

گل لاله قابلیت کشت در باغچه و گلدان را داراست مهمترین مسئله در پرورش گل لاله در گلدان برطرف کردن نیاز های سرمایی پیاز میباشد در این نوشته سعی شده نحوه کاشت پیاز در باغچه و گلدان آموزش داده شود

نحوه کاشت پیاز گل لاله در باغچه و محیط باز :

بهترین زمان کاشت برای پیاز گل لاله فصل پاییز بخصوص ماه های آبان و آذر می باشد بهترین دمای خاک برای کاشت پیاز حدود ۱۲ درجه می باشد که پیاز توانایی ریشه دار شدن را داشته باشد گرمای بیش از این باعث فساد پذیری پیاز می شود معولا پیاز ها تا سه برابر ارتفاع خودشان در خاک قرار می گیرند ، عمق کاشت بنا به گرمای خاک بین ۱۰ الی ۳۰ سانتی متر متغیر است .

خاک باغچه با کمی ماسه و کود پوسیده گاوی را می توان بستری مناسب برای کاشت پیاز گل در نظر گرفت ، برای کاشت باید سرپیاز رو به بالا کاشته شود عمق کاشت نیز حداکثر تا سه برابر ارتفاع پیاز در نظر گرفته شود( برای مناطق گرم ) و حداقل دو برابر (برای مناطق معمولی)کاشته شود حداقل فاصله بین پیاز ها ۱۰ سانتی متر در نظر گرفته شود( در صورت کاهش دما در مناطق سردسیر کمتر از ۲۰ درجه می توان از پوشش برگ خشک شده و یا کاه بر روی خاک برای در امان ماندن پیاز ها از یخزدگی استفاده نمود) برای کاشت گیاه باید مناطقی از باغچه که دارای سایه هستند در نظر گرفته شود تا درزمان گلدهی (فروردین و اردیبهشت) باعث ماندگاری بیشتر گلها شود . پس از کاشت گیاه تا آغاز بارش های پاییزی و زمستانی هفته ای یکبار به پیاز ها آبیاری صورت گیرد . در صورتی که بارش قطع شود پیاز ها را هفته ای دوبار آبیاری نمایید .اگر قصد تکثیر پیاز گل لاله دارید می توانید از کودهای مخصوص رشد در هنگام کاشت پیاز ها استفاده کرد

در زمان گلدهی و بعد از آن هفته ای یکبار بصورت غرق آبی به گیاه آبدهی صورت گیرد تا اینکه ساقه و برگ گیاه کاملا زرد و خشک شود .

پس از خشک شدن کامل برگ و ساقه اقدام به خارج سازی پیازها کرده و پس از تمییز کردن کامل پیاز از خاک (برخی توصیه به شستن و سپس خشک کردن در محیط باز و بدور از تابش مستقیم نور خورشید کرده اند) اقدام به جدا سازی پیاز های کوچک از پیاز های بزرگتر کرده ، معمولا پیاز های بزرگتر (حداقل قطر ۱۰ سانتیمتر) در سال بعد می توانند مستعد گلدهی باشند ولی پیازهای کوچک تر تا دوسال آماده گلدهی نیستند

پیازهای جداشده را می توان در پودر گوگرد برای جلوگیری از فاسد شدن غلتاند و سپس در محیطی سرد ، خشک و تاریک می بایست نگهداری کنید برای نگهداری پیاز ها می توان از جعبه چوبی برای نگهداری استفاده کرد باید مراقب بود پیاز ها بر روی هم قرار نگیرند و در هر طبقه یک ردیف پیاز قرار گیرد

در فصل کشت پیازهای مادر به صورت جداگانه و بچه پیازها نیز به صورت جداگانه کشت شوند ، برای رشد بهتر بچه پیاز ها در صورت ساقه دهی اقدام به قطع کردن ساقه کنید تا تمام توان صرف بزرگ تر شدن پیاز ها شود ، بچه پیاز برای گل دهی نیاز به ۲ سال زندگی دارد تا به سایز ۱۰ و بالاتر برسد تا بتواند عمل گلدهی را انجام دهد .

نحوه کاشت پیاز لاله در گلدان

۱

اگر قصد دارید هر پیاز را در یک گلدان بکارید باید گلدانی انتخاب کنید که متناسب با قطر پیاز باشد معمولا برای کاشت پیاز گل لاله معمولا از گلدان شماره ۱۲ استفاده می شود در صورتیکه قصد کاشت در گلدان های بزرگتر ویا فلاور باکس را دارید به فاصله حداقل ۷ سانتیمتری تا ۱۵ سانتیمتری می توان یک پیاز گل کاشت . برای تهیه خاک مناسب می توان از مخلوطی از خاک کلوم ،ماسه ، خاک برگ و یا مخلوطی مساوی از خاک برگ و ماسه کاشت . باید در نظر داشت تا در ته گلدان مقداری سفال شکسته و یا سنگریزه درشت ریخته شود تا زهکشی به خوبی صورت گیرد سپس خاک را به مقدار لازم بر روی سفال های شکسته ریخته و سپس پیاز را بصورت سر به بالا کاشته و سپس اقدام به ریختن بقیه خاک بر روی پیاز نمود دقت شود که خاک را زیاد فشرده نکنید تا منفافذ خاک بسته نشود سپس گلدان را آبیاری نمایید . در این مرحله می توان گلدان ها را به محیط باز منتقل کرد و تا شروع بارش ها هفته ای یکبار گلدان ها را آبیاری کرد (زیاده روی در آبیاری باعث پوسیدگی پیاز می شود در صورت بارش پاییزی آبیاری قطع می شود ) با شروع فصل زمستان با قراردادن این گلدان ها در کنار یکدیگر (می توان گلدان ها را درون جعبه ای بزرگ قرارداد و روی آن را به ارتفاع ۱۰ سانتی متر با ماسه پوشاند تا از سرمای زمستان محافظت کرد در بسیاری از نقاط سردسیر کشور میتوان گلدانها و کاسه های گل لاله را در خاک خارج از گلخانه قرار داد.برای این منظور شیاری در خاک به عمق حدود ۳۰ سانتیمترحفر می شود و در ته این شیار گلدانها و کاسه های کاشته شده کنار هم چیده می شوند و سپس شیار با یک خاک سبک (خاک معمولی +ماسه + خاک برگ) پر میشود. در اوایل اسفند گلدانها را از زیر خاک و یا ماسه درآورده و در صورت قطع نزولات جوی شروع به آبیاری گلدان می کنیم و پس از سبزشدن پیاز گلدان هارا به داخل منزل و آورده و در دمای حدود ۱۵ نگهداری می کنیم (معمولا اواسط اسفند شروع به سبز شدن می کند ) پس از سبزشدن خاک گلدان بایستی همیشه مرطوب نگهداشته شود پس از رشد ساقه وبه گل نشستن باید گلدان را در محیطی با گلدان را در محیط خنک و بدور از نور آفتاب نگهداری شود تا طول عمر گل لاله افزایش یابد .طول عمر لاله از ۱۰ الی ۳۰ روز بسته به نوع واریته متغیر است .

کاشت پیاز گل را به دو روش می توان انجام داد در روش اول بر اساس نوع پیاز که گل ساقه بلند و یا ساقه کوتاه است می توان در گلدان هایی با ارتفاع  مختلف کاشت و در روش دوم نیز می توان با انتخاب یک گلدان بزرگ با ارتفاع حدود ۳۰ سانتیمتری پیاز ها را در ارتفاع های مختلف در گلدان کاشت که بعد از گلدهی گلها در اندازه های مختلف ظاهر می شوند

آموزش روش کاشت گل لاله هلندی بصورت تصویری

روش اول 

۲

روش دوم

۳

روش گلدار کردن گل لاله برای ایام عید

پس از کاشت پیاز ها در گلدان، گلدان ها را به مدت ۴ الی ۶ هفته در مکانی تاریک و در دمای ۳ الی ۵ درجه نگهداری می کنیم و سپس به مدت ۴ الی ۶ هفته به مکانی با دمای ۵ الی ۱۰ درجه منتقل و پس از سپری شدن این مدت دمای محیط را به ۱۵ درجه افزایش می دهیم .در این مرحله گیاه شروع به سبز شدن می کند، از زمان سبز شدن میتوان دمای محیط را بین ۱۰ الی ۱۵ درجه نگهداشت تا رشد پیاز سرعت نگیرد در این مرحله در صورت افزایش نور محیط برگ های سبز شروع به رشد می کند برای کاهش سرعت رشد می توان با قراردادن یک برگ کاغذو کاهش نور سرعت رشد را کنترل نمود معمولا از زمان سبز شدن پیاز تا گلدهی حدود ۳ الی ۴ هفته زمان لازم است .

پس از گلدهی به آبیاری هر هفته ۱ مرتبه ادامه می دهیم تا ساقه و برگ گل کاملا زرد و خشک گردد . ( این امر در اواخر تیر ماه معمولا صورت می گیرد ،پس از آنکه از گل لاله چیزی باقی نماند و کاملا زرد و خشک شد آن را از گلدان در آورده و در صورتی که پیاز مادر تولید مثل کرده بود ، بچه آنرا از پیاز مادر جدا می کنیم و بقیه مراحل مانند درآ وردن پیاز از باغچه می باشد نکته ای که باید در نظر داشت ،در کاشت گلدانی احتمال اینکه پیاز مادر ضعیف شود وجود دارد که این امر با کوچکتر شدن سایز پیاز نمایانگر است . بنابراین آن پیاز از شرایط کاشت در گلدان خارج می شود و برای گلدهی حتما باید در بستر زمین کشت شود

معرفی آهار خزنده

آهار خزنده

۱۳۶۱۴۳۰۵۵۵
• فارسی اصیل :ندارد
• فارسی رایج: آهار خزنده
• نام انگلیسی:Creeping zinnia
• نام علمی: Sanvitalia procumbens
• از خانواده: Asteraceae
• خاستگاه: آمریکای شمالی و مرکزی
بومی جنوب ایالات متحده و مکزیک است.دارای برگهای تخم مرغی ساده و متقابل است.گلهای کوچک آن به قطر حدود ۲ سانتی متر به صورت کم پر و به رنگ زرد کم رنگ،نارنجی یا سفید با صفحه مرکزی بنفش یا قهوه ای تیره به تعداد زیاد ظاهر شده و سطح گیاه را میپوشاند.گسترش عرضی آن بیشتر از ارتفاع بوده و پوشش رنگی خوبی را در باغچه های فصلی،باغ های صخره ای و یا در حاشیه مسیرها ایجاد میکند.همچنین گیاه مناسبی برای سبد های آویزان است.

مراقبت:

گلدهی:دوره گلدهی آن طولانی بوده و از بهار تا پائیز ادامه دارد.
نیازها:به سرما مقاوم است و به همین دلیل تا اواخر پائیز گلدهی آن ادامه دارد.در خاک های به نسبت حاصلخیز،هوموسی و با زهکشی خوب و در مکان هایی که با خشکی مواجهند مانند باغ های صخره ای،رشد میکند.نیاز به نور کامل آفتاب دارد.
افزایش:از طریق کاشت بذر افزایش می یابد.بذر آن در پائیز یا بهار قابل کشت است.در اصفهان بذر آن در دی ماه در گلخانه کاشت شده و در اردیبهشت ماه به گل خواهند نشست.بذر آن در گلدان های ۱۵ تا ۲۰ سانتی متری کاشت شده و بدون نشاء کردن هر گلدان را به ۴-۵ قسمت تقسیم کرده و هر قسمت به فاصله ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر در زمین اصلی کشت میشود

۱۳۶۱۴۳۰۷۱۵

آهار خزنده

منبع : باغ شیشه ای

معرفی بگونیا غده ای

بگونیا غده ای

Begonia_x_tuberhybrida_1005Pink1
• فارسی اصیل :ندارد
• فارسی رایج: بگونیا تکمه ای
• نام انگلیسی:begonia
• نام علمی: begonia tuberosa
• از خانواده: Begoniaceae
• خاستگاه: این گونه در آزمایشگاه به وجود آمده

این نوع بگونیا حدود یک قرن پیش به طریق پیوند زدن روی واریته های دیگر بدست امده است.خانواده ان ((بگونیاسه)) و کمتر خانواده ای از گلها را با این تنوع به رنگ و شکل بوته میتوان پیدا کرد،پرورش ان در هوای ازاد تابستان ساده و در نیم سایه برای تزئین حاشیه ها و باغچه ها کاشت می گردد،برای زینت اپارتمان ها و بالکنهای شمالی نیز استفاده میگردد،گلهای ان به رنگ های سفید،قرمز،نارنجی و زرد دیده میشود.گلبرگ های اضافی حاصل تغییر شکل پرچمها به قطعات گلبرگ است.

نیازها:

نور: نور غیر مستقیم نیاز نوری این گیاه را برطرف میکند،اشعه مستقیم افتاب به برگها و گلها صدمه میزند،مواظب اشعه افتاب از پشت شیشه باشید.
دما: حداکثر دما در تابستان ۲۱ و حداقل ان در زمستان ۱۶ است،در زمستان غده ها را در محل سرد و خشک با درجه حرارت حدود ۱۳ نگهداری کنید.
آبیاری :پس از تقسیم غده ها و کاشت ان در گلدان در اواخر زمستان و یا اوایل بهار ابیاری را شروع کنید و خاک را همیشه مرطوب نگهدارید.نیاز این گیاه به ابیاری در تابستان زیاد و هفته ای دوبار توصیه میشود،ولی در زمستان هفته ای یکبار کافی است.در زمستان سطح خاک قبل از ابیاری باید خشک باشد و گرنه باعث پوسیدگی غده ها میشود.
رطوبت :چنانچه درجه حرارت بالاتر از ۲۱ است،هفته ای یکبار غبارپاشی کنید.به منظور تامین رطوبت دائمی برای گیاه به داخل زیر گلدانی سنگریزه دار اب اضافه کنید.اجازه ندهید ته گلدان با اب در ارتباط باشد.غده ها را درون مخلوطی از پیت و شن کاشت کنید،ولی در هنگام تعویض گلدان از خاک لوم استفاده کنید.
تغذیه :بعد از ظهور گل ها هر ماه یکبار با مواد غذایی جامد محلول در اب مخصوص گلهای زینتی طبق دستور گیاه را تغذیه کنید.
خاک مناسب :غده ها را در مخلوطی از شن و پیت کاشت کنید،هنگام تعویض گلدان از خاک لوم استفاده کنید.
تعویض گلدان:غده ها را در اوایل بهار و در اواخر زمستان در گلدانهای با قطر ۱۰ سانتیمتر کاشت کنید،وقتی طول شاخه های حدود ۱۰ سانتیمتر شد،حجم گلدان را با یک درجه افزایش دهید،در زمستان با خشک شدن برگها و خاک گلدان غده ها را از خاک خارج کنید و درون لایه هایی از روزنامه در محلی سردتر و خشک تری نگهداری کنید.نگهداری غده ها درون گلدان جایز نیست و باعث خشک شدن انها میشود.
تمیز نمودن برگها:غبارپاشی برگها را نیز تمیز میکند،از مواد براق کننده استفاده نکنید،در صورت نیاز به تمیز نمودن برگها از برس نرم و مخصوص استفاده کنید.
تکثیر :تقسیم تکمه و یا غده در اواخر زمستان به طوریکه هر قسمت دارای یک جوانه باشد.

عوارض و درمان:

ساقه آبکی و له شده:هوا خیلی سرد و مرطوب و یا خاک گلدانها باتلاقی شده است،شرایط را بازدید و گیاه را به محل گرمتری منتقل کنید و یا اجازه دهید که در فاصله بین دو ابیاری سطح خاک گلدان خشک شود و سپس ابیاری کنید،اب زیر گلدانی را خارج کنید و اگر اثار امراض قارچی روی ساقه مشاهده شد با سم قارچ کش گیاه را سمپاشی کنید.(مواظب گلها باشید)
لکه سوخته قهوه ای روی برگها و گلها مشاهده میشوند:حسارت مربوط به اشعه مستقیم افتاب است،گلدان را با نور غیر مستقیم منتقل کنید،برگها و گل های صدمه دیده را قطع کنید.
نوک برگ ها میپیچند و گیاه خود را انداخته است:گیاه خیلیی تشنه است،در تابستان همیشه خاک را مرطوب نگهدارید،به محض خشک شدن سطح خاک گلدان ابیاری را شروع کنید.
برگها خشک میشوند و میریزند:هوا خیلی گرم است،گیاه را به محل خنک تری با جریان ملایم هوا منتقل کنید،هر روز گیاه را با اب سبک و ولرم غبارپاشی نموده و مواظب گلها باشید.
برگها ریز هستند و گلها ظاهر نمیشوند:گیاه از کمبود عناصر غذایی در رنج و احتیاج به تغذیه مصنوعی دارد،طبق دستور تغذیه کنید،اگر تعداد برگهای گیاه کاهش یافته است،علت ان تاریکی هوا است و گیاه احتیاج به نور بیشتری دارد تا گلها ظاهر شوند.
برگها زرد میشوند:هوا خیلی سرد و مرطوب است،گلدان ها را به محل گرمتری منتقل کنید و اجازه دهید در فاصله بین دو ابیاری سطح خاک گلدان خشک شود.سپس آبیاری کنید.
گلها بی رنگ و شفاف هستند:در هنگام غبارپاشی گلها را به طریقی محفوظ نگهدارید.
لکه های قهه ای روی گلها مشاهده میشود:خسارت مربوط به غبارپاشی است،در هنگام غبارپاشی گلها را با دست یا قطعه ای کاغذ بپوشانید،برگهای اسیب دیده را از قاعده خارج کنید.
زخم های سیاه روی برگها مشاهده میشوند:قارچ بوتری تیس عامل ان است که خود ناشی از هوای سرد مرطوب است،با سم قارچ کش گیاه را طبق دستور سمپاشی نموده و گلدانها را به محل گرمتر و خنک تری منتقل کنید،غبارپاشی را کم کنید،اجازه دهید سطح خاک در فاصله بین دو ابیاری خشک شود.سپس ابیاری کنید.
زخم های زرد رنگی روی برگها مشاهده میشود:کرم برگ خوار بگونیا عامل ان است،برگها را حدف کنید و اتش بزنید و یا انها را از محل دور کنید،فورا گیاه را با گوگرد طبق دستور هر ماه به مدت سه ماه گردپاشی کنید.

تقسیم و کاشت غده ها:

دو گلدان کوچک زهکش دار را با خاک برگ مناسب انتخاب و هر غده را با چاقوی تیز طوری به دو نیمه تقسیم کنید که هر نصفه دارای جوانه و ریشه باشد،جهت جلوگیری از فاسد شدن غده ها را با گوگرد ضد عفونی کنید و در گلدان ها بکارید.
زمان گلدهی بگونیای غده ای از اواسط تابستان تا اواخر پائیز است،جهت حفظ غده ها و استفاده از انها به عنوان منبع تکثیر باید در طول زمستان ابیاری را متوقف کنید و اجازه دهید گیاه به استراحت زمستانی برود.

ازبگونیا بیشتربدانید:
Hiemalis Begonias_09
بگونیا هیمالیس

rex
بگونیا رکس

timthumb.php
بگونیا ببری

بگونیا غده ای

منبع : باغ شیشه ای

معرفی تاج الملوک

تاج الملوک

 Aguilegia hybrida 5

  • فارسی اصیل :ندارد
  • فارسی رایج: تاج الملوک
  • نام انگلیسی:Columbine
  • نام علمی: Aquilegia spp
  • از خانواده: Ranunculaceae
  • خاستگاه: نیمکره شمالی

    دارای حدود ۷۰ گونه است که همگی چندساله مقاوم به سرما هستند و به عنوان دو ساله کشت و کار می شوند. از ویژگی های گل های آن این است که دارای ۵ گلبرگ بوده که هر کدام به یک مهمیز ختم می شود که مهمیزها در برخی گونه ها کوتاه و در برخی دیگر بلند است. دارای انواع پر پر نیز می باشد.کایبرگ ها هم رنگی هستند. کاسبرگ ها و گلبرگ ها ممکن است هم رنگ و یا با رنگ متفاوت باشند. فرم بوته به صورت طوقه ای (Rosette) است. برگ های آن شبیه برگ شبدر سه قسمتی است. رقم های پاکوتاه و همچنین انواع پابلند برای گل بریدنی تولید شده است. نام Aquilegia از واژه لاتین Aquila به معنی عقاب گرفته شده که به انحنای هر مهمیز که شبیه پنجه عقاب است بر می گردد.

    برخی رقم های این گل به شدت سمی هستند، بنابراین از کاشت آن در محلهای در دسترس کودکان باید پرهیز شود. از علائم مسمومیت ناشی از این گل می توان استفراغ، سرگیجه، احساس لرزش و سرما در بدن و اختلال در بینایی را نام برد که پیش از رسانیدن مسموم به پزشک باید او را مجبور به استفراغ کرد.

گلدهی

    از اواسط اردیبهشت تا اواسط تابستان سال دوم پس از کاشت گل می دهد. برای گلدهی منساب نیاز به تیمار سرمایی (بهارش) دارند. فتوپریود طولانی و دمای بالا قبل از بهاره سـازی باعث تسـریع نمو گیاه و گل آغازی می شود بعضی از رقم ها نیاز به بهاره سازی ندارند.

نیازها

    به سایه درختان مقاوم است و نباید در محل هایی که زیاد آفتاب گیر باشد کشت شود و اگر کمی نور باشد بهتر است. در برابر سرما مقاوم است. این گیاه نیاز به خاک مرطوب با زه کشی خوب دارد. در پایان هر فصل باید برگ های زرد شده از بالای سطح خاک حذف شوند. بر هم کنش تعداد برگ، مدت زمان قرار گرفتن در معرض دمای پایین و رقم گلدهی موثر است. هر چه تعداد برگ بیشتر باشد نیاز به دمای خنک کمتری دارد. اگر گیاه خیلی کوچک باشد حتی با بهارده سازی گلدهی ضعیفی دارد. گیاه باید ۱۲ – ۱۵ عدد برگ تولید کند تا به شرایط گل آغازی پاسخ دهد.اگرچه حضور برگ ها در زمان بهارش لازم نیست اما حضور آن ها سرعت و درصد گلدهی را افزایش می دهد. تیمار سرما دهی باید بعد از مرحله ۱۲ – ۱۵ برگی اعمال شود. نیاز سرمایی در دمای ۱۳ درجه سانتی گراد شب و ۱۵ درجه سـانتی گراد روز برآورده می شود. زمان سـرمادهی بسـته به دما ۴ – ۶ هفته است به طوری که در دمای ۵ درجه سانتی گراد، ۴ هفته و درد مای ۱۳ درجه سانتی گراد ۶ هفته است. می توان با روش کشت توپی و سرمادهی مصنوعی زمان تولید را کاهش داد. به این صورت که بذرها را در سینی های حفره دار ۳۹۲ خانه ای کاشت کرده و بعد از مدتی دان نهال ها را به سینی های ۵۰ خانه ای منتقل و در مرحله حدود ۱۲ برگی آن را در سردخانه مجهز به سیستم روشنایی با دمای ۵ درجه سانتی گراد به مدت ۴ هفته نگـهداری کرد سـپس گـیاهان را از سـردخانه خارج و به گـلدان هایی منتقل کرده که بعد از ۴ – ۶ هفته شروع به گلدهی می کند.

افزایش

    افزایش این گیاه از طریق کاشت بذر و تقسیم بوته است. که ساده ترین روش آن تقسیم بوته است و این عمل در پائیز یا بهار انجام می شود. ولی از آنجا که عمل تقسیم بوته، نیروی کارگری زیادی را می طلبد گران تمام می شود. به همین علت امروزه افزایش از طریق بذر اقتصادی تر می باشد.

    در افزایش با بذر، آن را در اوایل بهار در خزانه هوای آزاد روی خطوطی به فواصل ۱۵ سانتی متر می کارند، سپس یک مرتبه در اواخر بهار گیاهان روییده از بذر را در خظانه دیگر نشاء نموده و بالاخره آن ها را در پاییز یا اوایل بهار سال آینده در محل اصلی می کارند و به این ترتیب گیاهان در بهار گل می دهند. بذر های تازه برداشت شده سریع می تندند، ولی بذر های کهنه و انبار شده برای تندش نیاز به چینه سرمایی دارند. به این صورت که بذرها ابتدا در پیت مرطوب و در دمای ۱۶ درجه سانتی گراد به مدت ۲۴ ساعت قرار داده می شوند تا آب را جذب کنند. سپس به مدت ۳ هفته در دمای ۴ درجه سانتی گراد قرار می گیرند. پس از آن دما را به ۱۸ درجه سانتی گراد افزایش می دهند تا تندش صورت گیرد. رقم های با سرعت تندش کم و بذرهای کهنه ممکن است به خراش دهی نیاز داشته باشند. پس از خراش دهی با سمباده دوصفر (۰۰) بذرها به مدت ۲ دقیقه در یک محلول شوینده رقیق فرو برده شده، سپس همانند آنچه گفته شد، چینه سرمایی می شوند

Aguilegia hybrida 2

منبع :  باغ شیشه ای

معرفی تاج خروس

تاج خروس

CELOSIA

  • فارسی اصیل :بستان افروز
  • فارسی رایج: تاج خروس
  • نام انگلیسی:Cocks comb
  • نام علمی: Celosia cristata
  • از خانواده: Amaranthaceae
  • خاستگاه: مناطق گرمسیری آسیا و آفریقا

بومی مناطق گرمسیری آسیا و آفریقا است. این جنس دارای ۶۰ گونه می باشد که اغلب زینتی ولی برای باغبانان ناشناخته هستند. گونه هایی که به صورت زینتی کشت می شوند،یک ساله بوده و بیشتر از گونه argenteaمشتق شده اند. این گونه بدون کرک بوده و ارتفاع آن به ۳۰ تا ۹۰ سانتی متر می رسد و گل آذین آن به صورت سنبله است. گل های آن ممکن است به صورت تاج با لبه چین چین (Cristata group)باشد که گاهی در ایران به آن چهل تاج هم می گویند و یا به صورت پ مانند یا رشته مانند (Plumosa group)که در اصطلاح آن را Featherگویند و گاهی نیز به شکل هرم (Spicata group)دیده می شود که اصطلاحا به آن حوله نیز میگویند. تاج از گل های ریز که در کنار هم قرار گرفته اند تشکیل شده است. گل ها به رنگ های زرد، صورتی، قرمز و ارغوانی وجود دارند. در برخی انواع آن، برگ ها نیز قرمز است. گل ها بسیار با دوام بوده و می توان آن را به خوبی خشک کرده برای دسته گل خشک زمستانه استفاده کرد.

 

گلدهی

 

در تمام مدت تابستان تا سرد شدن هوا در پائیز گلدهی آن ادامه دارد.

 

نیازها

 

بسیار آفتاب دوست است ونیاز مبرم به خاک های قوی، حاصلخیز و مرطوب دارد و به منظور تولید گل های درشت و رنگین، باید در محلی با خاکبرگ پوسیده و نور کافی کشت شود. با آنکه به خشکی به نسبت مقاوم است، در روزهای گرم و آفتابی مرطوب نگهداشتن خاک به داشتن گل های خوب کمک می کند. کود شیمیایی به آن داده نمی شود چون به کود زیاد حساس است.

 

افزایش

بذر آن در اوایل فروردین در زمین اصلی  کشت می شود و در اوایل خرداد به گل میرود. خودکشت نیز می باشد. یعنی بذر آن ریزش کرده و سال بعد سبز می شود.

celosia-cristata

تاج خروس چهل تاج

منبع :  باغ شیشه ای

معرفی توتون گل

معرفی توتون گل

۱۳۶۳۴۸۸۸۶۳

• فارسی اصیل :ندارد
• فارسی رایج: توتون گل
• نام انگلیسی:Tabacco plant,flowering Tabacco
• نام علمی: Nicotiana spp
• از خانواده: Solanaceae
• خاستگاه: آمریکا و استرالیا

بومی استرالیا و نواحی گرمسیری آمریکا است.جنسNicotiniaشامل حدود ۶۷ گونه گیاه یکساله،دوساله،چند ساله و درختچه ای است.این گیاه دارای برگ های متناوب،خطی یا تخم مرغی متمایل به نیزه ای تا تخم مرغی پهن با کرک های غده ای است.گل ها لوله ای تا شیپوری یا سینی شکل است که گاهی معطر هستند و روی خوشه ها یا پانیکول هایی ظاهر میشوند،گل ها به طور معمول فقط در اوایل غروب و در شب باز میشوند و در بعضی از ارقام در طول روز اگر سایه نسبی فراهم شود باز می ماند.ارقام مشتق شده از N.alataو N.x sanderaeگیاهان مناسبی به عنوان گل یکساله باغچه ای هستند.در این ارقام روی گل به سمت پائین بوده و یا افقی است و در آفتاب کامل باز می ماند.تمام قسمت های گیاه سمی بوده و در صورتی که خورده شود ممکن است باعث ناراحتی شود و تماس با برگساره ممکن است باعث تحریک پوست گردد.

گلدهی:با کاشت بذر آن در اواخر بهمن در گلخانه در اواسط اردیبهشت به گل خواهد رفت و گلدهی آن تا اواخر تابستان ادامه دارد.
نیازها:نیمه مقاوم یا حساس به سرما است.در خاک حاصلخیز و مرطوب اما با زهکشی خوب در آفتاب کامل یا سایه آفتاب رشد میکند.
افزایش:بذر این گیاه به صورت سطحی در بهمن ماه در گلخانه کشت شده و پس از رسیدن به مرحله ۶ برگی نشاء آن منتقل میشود که در این حالت در اردیبهشت ماه به گل میرود.

گونه های مهم:

N.alata(Syn. N.affinis):چند ساله کوتاه عمر با عادت رشد طوقه ای است که به صورت یکساله کشت و کار میشود.برگها قاشق مانند تا تخم مرغی به طول ۲۵ سانتی متر است که در قسمت های بالاتر ساقه کوچکتر میشوند.گل ها لوله ای به طول ۱۰ سانتی متر با دهانه شیپوری شکل به رنگ زرد متمایل به سبز بوده که به صورت خوشه های تنکی تشکیل شده و در شب بسیار معطر هستند
۱۳۶۳۴۸۸۸۱۳
توتون گل
N. x sanderae:دو رگه حاصل تلاقی N. Alata * N.forgetianaاست.گیاهی است یکساله یا چند ساله کوتاه عمر با برگهای قاشقی یا تخم مرغی متمایل به مستطیلی به طول ۵-۲۵ سانتی متر که حاشیه آنها در قسمت پائین موج دار است.برگ های بالایی بیضوی متمایل به نیزه ای شکل است.گل ها قرمز و گاهی سفید،صورتی و یا ارغوانی است.
۱۳۶۳۴۸۸۶۱۱
توتون گل
N.sylvestris(تنباکو زینتی):گیاهی دو ساله یا چند ساله کوتاه عمر با عادت رشد طوقه ای است که در پائین برگهای سبز تیره مستطیل
متمایل به بیضوی یا تخم مرغی متمایل به بیضوی به طول ۳۵ سانتی متر تشکیل میدهد.گل های معطر و سفید آن با لوله طویل به طول ۹ سانتی متر روی خوشه کوتاه و فشرده ای تشکیل میشوند.

۱۳۶۳۴۸۸۷۴۹
توتون گل

معرفی زعفران زینتی

زعفران زینتی

۸۰۰px-Crocus_longiflorus5
• فارسی اصیل :ندارد
• فارسی رایج: زعفران زینتی
• نام انگلیسی:Crocus
• نام علمی: Crocus sp
• از خانواده: Iridaceae
• خاستگاه: کوههای آلپ،غرب چین،شمال آفریقاوخاورمیانه

این جنس بومی مدیترانه و آسیای صغیر است، گل ها به رنگ آبی، بنفش، سفید، زرد بارگه های تیره در انتهای ساقه ظاهر می شوند. گونه های زعفران از نظر باغبانی به عنوان پداژه های گل دهنده پاییزی، زمستانی و در بهاری مهم می باشند. البته مهمترین گروه، گونه ها و رقم هایی هستند که در بهار گل می دهند. از این گل به عنوان گیاهی باغی و گلدانی استفاده می شود. C. sativus (گونه خوراکی) نماینده اصلی گروه پاییز گل می باشد که از کلاله های خشک شده نارنجی رنگ متمایل به قرمز این گونه، زعفران تولید می شود که کاربردهای گسترده ای دارد، به عنوان مثال در غذا، دارو، رنگ سازی، نساجی و نیز ادویه و در عطرسازی استفاده می شود.
زعفران دارای پداژه پوشش دار و غنی از نشاسته است. این پداژه بخشی از ساقه، بین پایین ترین برگ غلافی و نخستین برگ حقیقی را تشکیل می دهد. شکل پداژه از مسطح، تخم مرغی شکل تا کروی متغیر است. پوشش، قاعده های برگ های حقیقی و برگ های غلافی (فلس ها) را شامل می شود.
زمانی که پداژه ها به صورت سطحی و در عمق کم کاشته می شوند، پداژه جدید ریشه منقبض شوند تولید می کند که در طی مراحل بعدی پداژه، عمق آن ثابت می ماند. به این ترتیب ریشه منقبض شونده باعث کشیدن راحت پداژه به سمت عمق خاک می شود. گاهی ریشه ها با عملکرد دوگانه در جذب و کشش در قاعده پداژه مادری ظاهر شده، ایفای نقش می کنند. ریشه ها به طور معمول بدون انشعاب بوده، دارای ریشه های مویین می باشند.
برگ ها ممکن است همزمان با گل ها (سینانتوس) و یا پس از گل ها ظاهر شوند (هیسترانتوس). نوع اخیر اغلب پاییز گل هستند، چون برگ ها در بهر ظاهر می شوند. قاعده برگ ها، پس از توسعه غلاف به صورت کلاهکی روی پداژه ها را پوشش می دهند. پهنک برگ ها باریک و خطی و نیزه مانند است. بیشتر برگ ها دارای شیار مرکزی و کاملاً مشخص هستند که در پشت به صورت برجسته و با شیار سطح رویین برگ مطابقت دارند. عرض برگ ها بین ۲/۱ و ۳/۱ سانتی متر و طول آنها بین ۵/۲۲ تا ۶۰ سانتی متر می باشند. تنوع رنگ، ساختار، اندازه و تعداد برگ ها در طبقه گیاه شناسی اهمیت دارد.
ساقه گلدهنده بخشی است بین پداژه جدید و تخمدان، این ساختار به وسیله برگ های حقیقی و غلاف دار محافظت می شود. طول ساقه بین ۳/۱ تا ۵/۲ سانتی متر در زمان کاشت است و تا ۵ سانتی متری طویل می شود. در سطح زمین ظاهر نمی شود تا به مرحله میوه دهی برسد و کپسول ها بالا بیاید. در این حالت و در نهایت، طول ساقه گل می تواند به ۱۵ سانتی متر برسد.
گلپوش شامل ۲ چرخه است که هر چرخه دارای ۳ گلبرگ نما است و در قاعده به صورت لوله گلپوش به هم ارتباط دارند.

رشد و نمو گلدهی: در شرایط تولید، ۲ چرخه رشد و نمو اصلی برای زعفران وجود دارد. چرخه زعفران های بهار گل و چرخه زعفران های پاییز گل، که به طور جداگانه بحث می شود:

زعفران های بهارگل

پداژه های زعفران های بهار گل باید در پاییز کاشته شوند. گل انگیزی و نمو در طی تابستان صورت گرفته و تشکیل گل آنها از اواسط بهمن تا اواسط فروردین است. برگ های حقیقی پس از گلدهی شروع به توسعه و رشد می کنند و اواسط اردیبهشت تا اواسط تیر، برگ ها علایم پیری را نشان می دهند. پداژه ها از اواسط خرداد تا اواسط مردادماه برداشت می شوند. مواد کاشت نیاز به تیمار حرارتی خاصی در ماه های تابستان دارد

زعفران های پاییز گل و زمستان گل

پداژه های زعفران های پاییز گل و زمستان گل از اواسط تیر تا اواسط مهرماه کاشته می شوند. زمان گلدهی بین اواسط شهریور تا اوایل بهمن ماه است. برگ ها در زمان گلدهی ممکن است وجود داشته باشند (سینانتوس) و یا وجود نداشته باشند (هیسترانتوس). در گونه های اصلی این گروه، C. sativus وجود دارد که به عنوان Sub-hysteranthusطبقه بندی می شود، به طوریکه گلدهی پیش تا پس از ظهور برگ انجام می شود. این گونه زمانی که قطر پداژه آن حداقل ۱ سانتی متر است گل می دهد. پس از گلدهی فعالیت داخلی روی تشکیل پداژه های جدید متمرکز می شود.
پداژه ها در اواسط خردا دماه برداشت می شوند و در این حالت وارد دوره خفتگی می شوند.
چرخه های گلدهی بهاره و پاییزه را که توصیف شد دوره یکساله می نامند اما چرخه کلی از شروع رشد پداژه تا پیری، ۳ سال طول می کشد.
پداژه انواع بهار گل باید محیطی برابر ۵ سانتی متر داشنه باشند. نیاز اصلی برای گلدهی، تباوب دمای گرم –سرد –گرم است. برای گل آغازی و نمو گل، دمای ۱۷ تا ۲۳ درجه سانتی گراد لازم است. گل انگیزی و تمایز در زعفران خوراکی به ثابت شده است. پداژه ها از نظر محیطی باید بزرگتر از ۴/۳ سانتی متر باشند.
رشد و گلدهی زعفران به وسیله عوامل ژنتیکی و محیطی کنترل می شود. مهمترین عامل محیطی دما می باشد. دوره سالانه دما برای زعفران های بهار گل، تناوب گرما گرما –سرما –گرما است. تشکیل پداژه به وسیله سرمادهی و روزهای بلند انگیخه می شود. رشد پداژه ها در دوره دوم رژیم دمایی به عنوان مثال از اوردیبهشت تا اواسط خردادماه اتفاق می افتد. تمایز گل در خاک در دوره تابستان و هم در طی دوره انبار خشک انجام می شود. دما باید بین ۱۷ و ۲۳ درجه سانتی گراد باشد.
دوره سالانه برای گونه اهی پاییز گل مانند زعفران خوراکی، تناوب گرم –سرد –گرم است . البته بزرگ شدن پداژه همراه با گلدهی و یا چند هفته پس از آن یعنی در دوره سرما، انجام می شود. تمایزیابی در طول تابستان صورت می گیرد.
نور نه تنها برای فتوسنتز نیاز است، بلکه در گلدهی نیز موثر است. زیرا کیفیت گل را تحت تاثیر قرار می دهد. رطوبت برای توسعه ریشه و پداژه ضروری است.

نیازها: زعفران ها در دامنه وسیعی از خاک ها رشد می کنند، اما باید زه کشی خوبی داشته باشد. خاک های شنی و لومی شنی با بیش از ۲ درصد ماده آلی مناسب هستند و تولید پداژه های با کیفیت بالا را تضمین می کنند. پداژه های کاشته شده در خاک های رسی یا رسی خاص اغلب دارای ریشه های با توسعه کم هستند. PH مناسب هیچ گاه دقیق تعیین نشده است، زیرا همیشه زعفران ها پس از لاله و نرگس ها در سیستم تناوب در هلند قرار گرفته است. این جنس PHبین ۶ و ۷ را ترجیح می دهند.
زعفران خوراکی نیاز به خاک غیر حاصلخیز دارد، بر این باور که خاک غنی رشد رویشی گیاه را افزایش می دهد.
تامین آب مورد نیاز در طی رشد ضروری است. زیرا زعفران ها در کشت مزرعه ای پیش از استفاده از زمین برای کاشت لاله ها و نرگس ها کاشته می شوند. آب برای جوانه زنی پداژه های زعفران خوراکی و نیز برای توسعه پداژه های جدید لازم و ضروری است.
گل زعفران به آفتاب کامل و سایه جزیی نیاز دارد. مناطق سایه دار باید حداقل ۴ ساعت در روز آفتاب داشته باشد. از نظر دما زعفران برای رشد به دمای خنک نیاز دارد.
استفاده از خاکپوش برای زعفران های بهارگل ضروری است و کاشت عمیق پداژه ها برای مقاومت زمستانه بسیار مهم است.

افزایش: زعفران به وسیله بذر و پداژه قابل افزایش است.

بذر: افزایش به وسیله بذر فقط برای تهیه رقم های جدید یا برای گونه هایی است که تعداد می پداژه جدید تولید می کنند. بذرها در اوایل شهریور در گلدان ها یا در بسترهایی با عمق ۲ سانتی متر کاشته می شوند. به ندرت آویخته ها (دراپرها) ظاهر می شوند. پداژه های بسیار کوچک پس از سال اول یا سال دوم برداشت می شوند. برخی از پداژه ها در سال سوم گل خواهند داد اما اغلب آنها برای گلدهی نیاز به ۴ سال رشد دارند.
افزایش غیرجنسی: گونه های زعفران و ارقام آنها از طریق غیرجنسی افزایش می یابند. پداژه مادری، سالانه جایگزین می شود و روی پداژه کاشته شده، پداژه جدیدی توسه می یابد. پداژه های جدید به وسیله جوانه های جانبی نیز تشکیل می شوند.

کاشت تا برداشت: زمان کاشت برای زعفران های بهارگل، مهرماه و برای گونه های پاییز گل، شهریور است. سیستم کاشت هم به صورت کرتی است و هم به صورت ردیفی و عمق کاشت ۷ تا ۱۰ سانتی متر از سطح خاک می باشد. زعفران خوراکی نیاز به عمق کاشت ۵/۷ تا ۲۰ سانتی متر دارد. برای تمام زعفران ها، کاشت کم عمق به دلیل افزایش حساسیت آن ها به یخ زدگی مناسب نیست. کاشت سطحی بر سبز شدن جوانه ها اثر منفی دارد. پیش از کاشت، غوطه وری در قارچ کش توصیه شده است.
برداشت و انبارداری پداژه: بهترین رژیم دمایی برای انبار ۲۰ تا ۲۳ درجه سانتی گراد در در مهر ماه است که باید دما تا ۱۷ درجه سانتی گراد تا زمان کاشت کم شود. پداژه ها باید در شرایط با تهویه مناسب و دمای ۱۷ درجه سانتی گراد حمل شوند و در دمای ۹ تا ۱۷ درجه انبار شوند.
۱۳۵۵۳۶۹۳۴۷
زعفران زینتی

منبع : باغ شیشه ای

معرفی شب بو خیری

شب بو خیری

Erysimum_menziesii
• فارسی اصیل :ندارد
• فارسی رایج: شب بو خیری
• نام انگلیسی:wall flower
• نام علمی: (Erysimum spp (Cheirantus spp
• از خانواده: Brassicaceae
• خاستگاه: آسیای جنوب غرب و مدیترانه

گیاهی است که دارای گونه های یک ساله، دوساله و چندساله مقاوم به سرما بوده، به صورت دو ساله کشت و کار می شود و مقاومت به سرمای آن از شب بوی معمولی بیشتر است. بیشتر در باغ کشت و کار می شود و کشت آن به صورت مجتمع متداول است. برخی از آنها نیز برای تولید گل بریدنی مورد استفاده قرار می گیرد. گل های آن کم پر و در رنگ های زرد، نارنجی، قرمز و ارغوانی مشاهده می شود. هر گل از چهار گلبرگ پهن تشکیل شده است. انواع پاکوتاه و پابلند دارد. گل ها به صورت خوشه بوده که اغلب تنک و باز هستند. برگ ها باریک و کشیده و کمی کرکدار و به رنگ سبز روشن هستند.

نیازها

در خاک ضعیف تا به نسبت حاصلخیز با زه کشی کافی و کمی قلیایی رشد می کند. برای از بین بردن قارچ عامل ریشه گرزی وجود مقداری آهک در خاک مفید است. نیاز به نور کامل آفتاب دارد. برای جلوگیری از پابلندی در انواع چندساله، کوتاه کردن گیاه پس از گلدهی لازم است.

گلدهی

با کاشت بذر در مرداد، در اوایل بهار به گل می رود. رقم هایی از آن تولید شده که می توانند ۲٫۵ – ۳ ماه پس از کاشت گل بدهند.

افزایش

با بذر افزایش می یابد. اگر بذر آن در مرداد در خزانه کشت شود و در پائیز به محل اصلی منتقل شود، در فروردین و اردیبهشت گل می دهد. اگر بذر در بهار کشت شود، در تابستان گل خواهد داد ولی گل ها از کیفیت خوبی برخوردار نیستند. گل هایی که از گیاهان سال پیش به وجود می آیند هم دوام بیشتری دارند و هم کیفیت آن ها بهتر است.
cheiranthus_allionii_fl1

شب بو خیری

معرفی کلم زینتی

کلم زینتی

۱۳۶۳۲۷۳۱۸۶

  • فارسی اصیل :ندارد
  • فارسی رایج: کلم زینتی
  • نام انگلیسی:Ornamental cabbage
  • نام علمی: Brassica oleracea
  • از خانواده: Brassicaceae
  • خاستگاه: مناطق مدیترانه

 

کلم از مدیترانه تا نواحی معتدل آسیا پراکنده است.ارقام مختلف کلم زینتی به عنوان گیاه یکساله به خاطر مجموعه برگ های رنگارنگ آن به کار میروند.برگه های آن در فرم های گرد تا تخم مرغی،ساده،چین دار یا تقسیم شده در رنگ های سفید،قرمز ارغوانی و صورتی و ترکیب آنها وجود دارند.تنوع زیادی از نظر فرم،رنگ و ارتفاع در این گیاه مشاهده میشود به گونه ای که شرکت Takii seed،۱۷ رقم از آن را در هفت سری و ۴ فرم ارائه کرده است.فرم های مختلف ارائه شده شامل موارد زیر است:

۱-      Round keaved:دارای برگهای صاف

۲-      Fringed leaved:دارای برگهای چین دار

۳-      Feather leaved::دارای برگهای تقسیم شده و پر مانند

۴-      Cut flower:ارتفاع آن زیاد و به ۶۰ سانتی متر میرسد و میتوان از آن در دسته گل استفاده کرد.

به طور معمول انواع دارای برگ صاف و گرد به نام Ornamental cabbageو انواع برگ های چین خورده یا پر مانند به نام Ornamental kaleخوانده میشود.

گلدهی:پس از طی کردن زمستان،با گرم شدن هوا ساقه گیاه مرتفع شده و در انتهای آن گلهایی زرد تمایل به کرم رنگ ظاهر میشوند.این گلها در کنار برگهای طوقه ای ظاهر مخروط مانند زیبایی را ایجاد میکنند.اما گلدهی این گیاه اهمیت ندارد و بیشتر به خاطر برگهای رنگی آن کشت و کار میشود.در صورتی که در زمستان نیاز سرمایی آن برطرف نشود به گل نرفته و به شکل طوقه ای باقی خواهد ماند

نیازها:به سرما مقاوم است و از معدود گیاهان قابل استفاده در تزیین باغچه ها در فصل زمستان است.در خاک های آهکی با زهکشی خوب و محل آفتابی به خوبی رشد میکند.به علت ایجاد ریشه راست در صورت سبک بودن خاک،ریشه ها به راحتی از ته گلدان خارج شده و به خاک زیر محل قرار گرفتن گلدان ها نفوذ میکند.بنابر این در طی دوره رشد هر چند وقت نیاز به جابه جا کردن گلدان ها وجود دارد.کلم زینتی تنش آبی را تحمل نمیکند،چون باعث توقف رشد،زرد شدن و ریزش برگهای پائینی میشود.زمانی که گیاه به اندازه قابل فروش رسید باید به مدت ۲-۳ هفته در معرض دمای کمتر از ده درجه سانتی گراد قرار گیرد تا رنگ اندازی کرده و ترکیب رنگ واقعی خود را نشان دهد.باید توجه داشت که تغذیه اضافی این گیاه از رنگ اندازی مطلوب آن جلوگیری میکند اما کمبود نیتروژن باعث زردی و کمبود فسفر باعث ارغوانی شدن میشود.بنابر این میزان متعادلی از عناصر غذایی به ویژه زمانی که در بستر بدون خاک کشت میشوند،باید تامین شود.

افزایش:افزایش این گیاه از طریق کاشت بذر F1انجام میشود.چون یکنواختی در شکل،رنگ و اندازه از اهمیت ویژه برخوردار است.در اصفهان بذر این گیاه در اوایل تیر ماه در خزانه کشت میشود که پس از ۴-۵ روز سبز شده و پس از ۲۰-۳۰ روز آماده نشاءکاری میشود.به علت رشد سریع این گیاه،در زمان تولید در سطح وسیع،برای دراختیار داشتن زمان کافی جهت انتقال به موقع نشاءها،بذر باید در چند نوبت به فاصله ۴-۵ روز کشت شود.پس از رسیدن گیاهان به مرجله ۴-۵ برگی هر گیاه در یک گلدان ۱۵-۲۰ سانتی متری کشت میشود و پس از تشکیل تاج مناسب که به طور معمول به اندازه قطر گلدان است به محل اصلی منتقل میشود.میتوان نشاء اصلی این گیاه مستقیم به زمین اصلی منتقل کرد که در این حالت رشد بهتری خواهد داشت و نشاءها باید به فاصله ۴۰ تا ۵۰ سانتی متری در زمین کشت شوند،فاصله کمتر باعث در هم فرورفتن گیاهان در آینده میشود.آنچه در مورد این گیاه و سایر گیاهان با رشد طوقه ای اهمیت دارد این است که در زمان انتقال نشاء نقطه رشد نباید در زیر خاک قرار بگیرد،چون گیاه به سرعت از بین میرود.

افات و بیماری ها:از آفات مهم این گیاه  شته و لارو پروانه سفید کلم است که برای مبارزه با شته از سموم تماسی با سیستمک باید استفاده شود که به علت پیچ خوردگی برگ ها،انواع سیستمیک ترجیح داده میشود.برای مبارزه با لارو پروانه سفید کلم میتوان از سم لاروین یا دیازینون استفاده کرد.

  ۱۳۶۳۲۷۳۲۲۹

کلم زینتی

منبع : باغ شیشه ای