ﻛﺸﺖ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﺎﻙ ﮔﻠﻬﺎﻱ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻲ ﻭ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﺯﻝ

ﻛﺸﺖ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﺎﻙ ﮔﻠﻬﺎﻱ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻲ ﻭ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﺯﻝ

ﺍﻟﻒ- ﻧﺤﻮﻩ ﻛﺎﺷﺖ:

ﻛﺎﺷﺖ ﮔﻴﺎﻩ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺬﺭ، ﻏﺪﻩ، ﺭﻳﺸﻪ، ﻧﻬﺎﻝ ﻭ ﻗﻠﻤﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ. ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻣﺤﻞ ﺑﺴﺘﺮ ﻛﺸﺖ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺍﺯ ﭘﺮﻟﻴﺖ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺎﺳﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﻣﺤﻠﻮﻝ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺭﻗﻴﻖ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺑﺎ ﺁﺏ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎﻣﻼ ﺧﻴﺲ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺬﺭ ﺭﺍ ﻛﺎﺷﺘﻪ ﻭ ﺭﻭﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﺑﺴﺘﺮ ۲ ﺗﺎ ۳ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

** ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻏﺪﻩ، ﺭﻳﺸﻪ، ﻧﻬﺎﻝ ﻳﺎ ﻗﻠﻤﻪ ﻛﺎﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﻣﺤﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻛﻤﻲ ﮔﻮﺩ ﻛﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﻮﺩ .

ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ۲ ﺗﺎ ۳ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﺑﺴﺘﺮ ﭘﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺑﻴﺎﺭﻱ ﺑﺬﺭ ﻭ ﻳﺎ ﻧﻬﺎﻝ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﮔﻠﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﺁﺏ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﺑﻴﺎﺭﻱ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻴﻮﻩ ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﺷﺖ ﺑﺬﺭ ﻭ ﻧﻬﺎﻝ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ ﺑﻜﺎﺭ ﺑﺴﺖ، ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﺭﺷﺪ ﺭﻭﻳﺸﻲ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻧﻮﺭ ﭘﺴﻨﺪ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﺁﻭﻧﺪ ﻛﺸﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﻠﻲ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻧﻤﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺗﺎﺑﺶ ﻧﻮﺭ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻧﻮﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺑﻪ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻛﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺘﺎﺑﺪ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﺩ.

ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻴﻜﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻏﻠﺐ ﮔﻠﻬﺎﻱ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻲ ﺑﻌﻠﺖ ﻋﺪﻡ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺁﻭﻧﺪ ﻛﺸﺖ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﻭ ﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﺯ ﻣﻨﺰﻝ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻱ ﻧﻤﻮﺩ .

ﺗﻬﻴﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺸﺎء : ﭼﻮﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺘﺮﺍﻛﻢ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﻣﺴﻴﺮ ﻛﺎﺷﺖ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻭ ﻓﻮﺍﺻﻞ ﺑﻴﻦ ﺭﺩﻳﻒ ﻫﺎﻱ ﻛﺸﺖ ﻧﻴﺰ ﻛﻮﺗﺎﻫﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺴﺘﺮ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﺎﻭﺩﺍﻧﻲ ﻭ ﺑﻪ ﻋﺮﺽ ﻭ ﻋﻤﻖ ۵ ﺗﺎ ۱۰ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﻭ ﻃﻮﻝ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﻓﻀﺎﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺸﻢ ﺳﻨﮓ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻛﺸﺖ ﻫﻴﺪﺭﻭﭘﻨﻴﻚ ﭘﺮ ﻧﻤﻮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺬﺭ ﻛﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩ.

ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻣﻜﻌﺒﻬﺎﻱ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﭘﺸﻢ ﺳﻨﮓ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻧﺸﺎء ﻣﻜﻌﺐ ﻫﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻧﺸﺎء ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻜﻌﺐ ﻫﺎ ﻛﻮﭼﻚ ﻗﺎﺑﻞ ﺟﺎﻱ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﺷﺖ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻜﻌﺐ ﻫﺎﻱ ﭘﺸﻢ ﺳﻨﮓ ﻧﻮﻉ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺗﺮ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻭ ﻛﻒ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻟﻔﺎﻑ ﻫﺎﻳﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺴﺘﺮ ﺍﺻﻠﻲ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﺷﺪ ﮔﻴﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ .

-ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺍﻗﻠﻴﻤﻲ :

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺤﻞ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻱ ﺁﻭﻧﺪ ﻛﺸﺖ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﻱ ﻣﺴﻜﻮﻧﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺩﺍﺭﻱ ﺑﺎﺷﺪ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻓﻀﺎﻫﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻣﺎ ﻭ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻧﻴﺎﺯ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﮔﻠﻬﺎ ﻭ ﺑﺮﺧﻲ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﺸﺎء ﻧﻴﺰ ﺗﻄﺎﺑﻖ ﺩﺍﺭﺩ، ﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﻣﺸﻜﻞ ﭼﻨﺪﺍﻧﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﮕﺮ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻧﻮﺭ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﺷﺖ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﺸﺎء ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺳﺖ. ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺗﺎﺑﺶ ﻧﻮﺭ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﻱ ﻣﺤﻞ ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﺁﻭﻧﺪ ﻛﺸﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﺮﺩ .

ﺩﻣﺎ:

ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﻣﺎﻱ ﺍﻳﺪﻩ ﺁﻝ ﻣﺤﻴﻂ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺑﻴﻦ ۲۰ ﺍﻝ ۲۵ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﮔﺮﺍﺩ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺩﻣﺎ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ۵ ﺩﺭﺟﻪ ﻛﻤﺘﺮ ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺸﻮﺩ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺷﺪ ﮔﻴﺎﻫﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ، ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺩﻣﺎﻱ ﺍﻳﺪﻩ ﺁﻝ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺩﻣﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻏﻠﺐ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺑﺎﻻﺧﺺ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺣﺮﺍﺭﺗﻲ ﺩﺭ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺧﻨﻚ ﻛﻨﻨﺪﮔﻲ ﺩﺭ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺑﻄﻮﺭ ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺁﻭﻧﺪ ﻛﺸﺖ ﺩﺭ ﻣﻨﺰﻝ ﺿﺮﻭﺭﺗﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺿﻤﻦ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺩﻣﺎﻱ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﻣﺎﻳﻲ ﻓﻀﺎﻱ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﻫﺎﻱ ﻫﻮﺍﻳﻲ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻛﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﻣﺎﻱ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺤﻠﻮﻝ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﻧﻮﺭ:

ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﮔﻠﻬﺎﻱ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻲ ﻧﻴﺎﺯ ﭼﻨﺪﺍﻧﻲ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺨﻮﺑﻲ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﺸﺎء ﻫﺎﻱ ﻣﺮﻏﻮﺏ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻧﻴﺎﺯ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻓﻀﺎﻱ ﻧﻮﺭﮔﻴﺮ ﻫﺎ ﻭ ﻳﺎ ﺗﺎﺑﺶ ﻧﻮﺭﻫﺎﻱ ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻳﺎ ﻓﻀﺎﻱ ﺗﺮﺍﺳﻬﺎﻱ ﻣﻨﺎﺯﻝ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﻟﻲ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺍﻟﺰﺍﻡ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﻱ ﻣﺴﻘﻒ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻲ ﻳﺎ ﻣﺤﻴﻄﻬﺎﻱ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﻋﻠﻢ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﮔﻞ ﻳﺎ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ ﻛﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻻﻣﭙﻬﺎﻱ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﻻﻱ ﻓﻀﺎﻱ ﻛﺸﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﻜﻴﻪ ﮔﺎﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﻌﺒﻴﻪ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﻧﻤﻮﺩ .

ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﻫﺶ ﻧﻮﺭ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﺩﺭ ﻣﺤﻠﻮﻟﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻧﺎﻳﻠﻮﻧﻬﺎﻱ uv ﺩﺍﺭ ﻭ ﻳﺎ ﻓﺎﻳﺒﺮ ﮔﻼﺱ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﻧﻮﺭ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﺍﺩ .

ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻭ ﺗﻬﻮﻳﻪ:

ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﻱ ﻣﺴﻜﻮﻧﻲ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ۵۰% ﺣﺠﻤﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻟﻲ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻛﺜﺮ ﮔﻠﻬﺎ ﻭ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺗﻬﻮﻳﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ ﺍﻱ ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﻨﻚ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻣﺤﻴﻂ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﺎﻣﻴﻦ co2 ﻻﺯﻡ ﻭ ﻳﺎ ﻛﺎﻫﺶ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻛﺜﺮ ﮔﻠﻬﺎ ﻭ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺗﻬﻮﻳﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ ﺍﻱ ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﻨﻚ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻣﺤﻴﻂ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﺎﻣﻴﻦ co2 ﻻﺯﻡ ﻭ ﻳﺎ ﻛﺎﻫﺶ ﺭﻃﻮﺑﺖ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﻲ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻄﻬﺎﻱ ﻣﺴﻜﻮﻧﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺩﺍﺭﻱ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺑﻤﻴﺰﺍﻥ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺬﺍ ﺗﻬﻮﻳﻪ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﮔﻠﻬﺎﻱ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﻧﻤﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﮔﻴﺎﻫﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﻮﺭ ﭘﺴﻨﺪ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺗﻬﻮﻳﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

20 نکته درباره ی نهال کاری

1. ابتدا باید بدانید کدام رقم مناسب ترین نوع نهال برای منطقه شما است.

2. رقم انتخاب شده را از نظر سازگاری با شرایط آب و هوایی، نوع خاک، گلدهی، پر محصولی و مقاوم بودن به آفات و بیماریها، مورد توجه قرار دهید.

3. نهال ها را از افراد و مکان های معتبر و شناخته شده، تهیه کنید.

4. از ورود نهال های آلوده به آفات و بیماری ها به باغ، جلوگیری کنید.

5. برای موفقیت بیشتر، نهال های پیوندی یک یا دو ساله را انتخاب کنید.

6. توجه داشته باشید در زمان حمل و نقل، ریشه های نهال نباید در معرض هوا قرار بگیرد.

7. نقشه باغ را ابتدا روی زمین پیاده کنید، سپس محل کاشت دقیق نهال ها را تعیین کرده و علامت گذاری کنید.

8. درختان را به صورت مربع و یا مستطیل و در اراضی شیبدار روی خطوط تراز بکارید.

9. حداقل فاصله کاشت درختان رعایت شود.

10. بر اساس نوع درخت و جنس خاک چاله هاییی به شعاع 50 تا 100 سانتیمتر و گودی (ارتفاع) 60 تا 100 سانتیمتر حفر کنید.

11. هنگام گودبرداری، خاک رویی را به عمق یک بیل در یک سمت و خاک زیرین را در سمت دیگر چاله بریزید.

12. قبل از کاشت نهال ها با یک هرس مناسب، ریشه های شکسته، زخمی و آسیب دیده را حذف کنید.

13. برای پیشگیری از آلوده شدن ریشه ها به بیماریها،باید ریشه هی نهال در محلول ضد عفونی به شرح زیر فرو ببرید و بعد در چاله ها بکارید. (سم بنومیل یا سموم قارچ کش مشابه (300 گرم)+خاک رس (10 کیلوگرم)+کود دامی (10کیلوگرم) +آب (100 لیتر)

14. خاک رویی جدا شده چاله را با هم حجم خودش کود پوسیده، مخلوط کرده و در ته چاله بریزید.

15. نهال ها را به طور مستقیم به نحوی در چاله قرار دهید، که محل پیوند حتماً بالای سطح خاک، قرار گیرد.

16. گودال را با خاک پر کنید و با فشار دادن خاک با پا، فاصله ها و هوای اطراف ریشه ها را از بین ببرید.

17. نهال ها را باید بلافاصله آبیاری کنید.

18. نهال های تازه را حتماً به یک قیم ببندید و از تکان خوردن و خم شدن آنها جلوگیری کنید.

19. بهتر است درختان جوان را در چند سال اول برای حفاظت از تنه و جلوگیری از سوختن و پوست انداختن درخت، رنگ سفید پلاستیکی بزنید.

20. برای جلوگیری از جویدن تنه به وسیله حیوانات جونده،نوعی حفاظ با استفاده از مقوا، گونی و یا سیم توری دور ساقه درخت قرار دهید.

آبياري باغچه ها

آبياري باغچه ها:

براي رشد گياهان باغچه، آبياري منظم از جمله ضروريات است. بدون آبياري گياهان از كمبود رطوبت پژمرده شده و از بين مي روند. اين مسئله در فصل تابستان، با توجه به گرماي هوا، تابش مستقيم آفتاب به گياهان و تبخير سريع آب موجود، از اهميت ويژه اي برخوردار است. البته موضوع مقاومت گياهان در برابر كمبود آب امري نسبي است و رابطه مستقيمي با نوع و خصوصيات گياه دارد.

برخي از انواع گياهان نسبت به كم آبي مقاومت بيشتري داشته و حتي درختاني وجود دارند كه به مدت يك سال نيز مي توانند بدون آب زندگي كنند ولي بعضي ديگر كافي است تنها چند ساعت بدون آب بمانند، فوري آسيب خواهند ديد.

به طور كلي درختان نسبت به گياهاني كه داراي ريشه هاي سطحي هستند، مدت زمان بيشتري را مي توانند بدون آب تحمل كنند ولي گياهاني مانند نمونه هاي زير به ميزان زيادتري آب نيازمندند:

– نهال ها، درختچه ها، بوته ها، گياهان رونده

ـ سبزيجات برگ دار كه ممكن است در صورت كمبود آب زودتر از موعد به گل و دانه بنشينند.

ـ نخود فرنگي و دانه هايي مانند آن و ذرت (از زمان گل دهي به بعد)

– سبزيجاتي مانند كدو، گوجه فرنگي، بادمجان از زمان گل دهي به بعد به خصوص زماني كه محصول مي دهند.

 كسب اطلاعاتي راجع به نوع گياهان، خصوصيات آنها، چگونگي و زمان آبياري هر يك و به صورت كلي نحوه آبياري صحيح و ناصحيح گياهان شما را در نگهداري از گياهان و همچنين استفاده صحيح آب و جلوگيري از هدر رفتن آن ياري مي دهند.

طريقه آبياري صحيح: بهترين طريقه آبياري، قراردادن سرشلنگ آب در كنار هر يك از گياهان و درختان براي مدت زمان لازم است كه اين مدت به نوع گياه و نياز آن به آب بستگي دارد. به اين ترتيب آب به آرامي از سطح خاك پايين رفته و به ريشه گياه مي رسد. اما با آبياري باغچه به صورت كلي و با فشار آب زياد، هم آب كافي و مورد نياز گياه تامين نمي شود و هم احتمال صدمه ديدن برگ هاي ظريف گياهان و يا گلبرگ هاي گل ها از طريق برخورد آب با فشار زياد بر روي آنها وجود دارد.

طريقه آبياري ناصحيح: هيچ گاه شلنگ را با فشار آب زياد در پاي گياهي قرار ندهيد. زيرا با اين كار خاك در اطراف پايه گياه كنار رفته و نه تنها حفره اي ايجاد مي گردد بلكه نفوذ كامل آب به داخل خاك نيز به راحتي صورت نمي گيرد. در ضمن ممكن است كنار رفتن خاك، سبب شود ريشه گياه بدون وجود محافظي خارج از خاك و در معرض مستقيم هوا و تابش آفتاب قرار گرفته و آسيب ببيند.

زمان مناسب براي آبياري: آبياري گياهان باغچه و حتي گل ها و گياهان داخل آپارتمان نيز با شرايط آب و هواي فصل رابطه مستقيمي دارد. به عنوان مثال همان طور كه پيش از اين نيز اشاره شده است، آبياري در فصل تابستان در طول ساعات گرم روز و در زير تابش شديد آفتاب كاري ناصحيح است. زيرا علاوه بر آنكه نور خورشيد ممكن است سطح روي گل ها، غنچه ها و به طور كلي برگ گياهان را بسوزاند، رطوبت ايجاد شده بر روي گلبرگ ها، احتمال ايجاد بيماري هاي قارچي نظير كپك هاي پودري را نيز افزايش مي دهد.

تعداد دفعات آبياري: تعداد دفعات نيز مانند زمان آبياري وابسته به نوع گياه و فصل است. به طور كلي هر چه هوا گرم تر شود، تعداد دفعات آبياري بايد بالاتر رود. در فصل تابستان آبياري باغچه روزي دوبار ضروري است. بهترين زمان ها براي اين منظور صبح زود و هنگام غروب آفتاب است.

 ـ هنگامي كه خاك باغچه خانه تان به علت مسافرت شما مدت طولاني بدون آب مانده است، به طور ناگهاني و به ميزان زياد آبياري را انجام ندهيد. بلكه بايد اين كار طي دو مرحله صورت گيرد. به اين ترتيب كه ابتدا به آرامي بر روي سطح خشك شده خاك را به طريقي آبياري كنيد، كه خاك از اطراف پايه گياه كنار نرود. سپس با حفظ فاصله زماني چند دقيقه، دوباره مرحله بعدي را انجام دهيد. اين فاصله زماني به جهت ايجاد فرصت كافي براي جذب آبياري اوليه توسط خاك و آمادگي براي دريافت مقدار ديگري آب است.

ـ گياهاني كه به ميزان زيادي آب نيازمندند را در نزديكي هم درون باغچه بكاريد. به اين ترتيب آب براي گياهاني ديگر در كنار آنها كه نياز كمتري به آب دارند، مصرف نمي شود.

– علاوه بر در نظر گرفتن نياز گياه به آب، ميزان مورد نياز آن براي بهره مندي از آفتاب و سايه را نيز مورد توجه قرار دهيد.

برخي از گياهان به نور شديد آفتاب نياز نداشته و قرار گرفتن در معرض اين نور، آنها را به سرعت پژمرده مي كند و براي آنكه دوباره به حالت اوليه باز گردند به مقدار زيادي آب نياز دارند. پس بهتر است آنها را در گلدان هايي در سايه قرار داده و يا در قسمت هميشه سايه باغچه تان بكاريد.

ـ اگر در تعطيلات تابستاني چند روزي قصد عزيمت به سفري را داريد ولي مسئله آبياري گياهان باغچه، دغدغه خاطري براي شما فراهم كرده است، از سيستم آبياري قطره اي استفاده كنيد. به اين صورت كه ابتدا شلنگ را لابه لاي گياهان و درون باغچه بر روي خاك قرار دهيد. پس از مشخص شدن مسير قرار گرفتن شلنگ در باغچه، تعدادي سوراخ بر روي آن ايجاد كنيد. (محل هايي را در طول شلنگ براي سوراخ كردن انتخاب كنيد كه در نزديكي گياهان و گل هاي مورد نظر باشند).

سرشلنگ را با روشي مسدود كنيد. شير آب را اندكي باز كرده و با خيال راحت به سفر برويد. به اين طريق آب هميشه در داخل شلنگ وجود داشته و از راه سوراخ هاي تعبيه شده در آن به درون خاك نفوذ مي كند.

هر چه ميزان سوراخ هاي موجود در شلنگ بيشتر باشد، آب بيشتري به خاك و در نهايت ريشه گياهان منتقل مي شود.

ـ پيشنهاد ابتكاري ديگري براي آبياري گياهان عظيم الجثه، روش استفاده از ظروف پلاستيكي بزرگي نوشابه است. به اين ترتيب كه در خاك نزديك گياه بزرگ مورد نظر، حفره اي متناسب با يك ظرف پلاستيكي نوشابه ايجاد كنيد. ديواره ظرف را چند سوراخ كرده و آن را درون خاك قرار دهيد. ظرف را از آب پر كنيد. به اين طريق آب به آرامي به ريشه گياه نفوذ مي كند.

        www.ake.blogfa.com                          www.ake.blogfa.com