مطالعه دانشگاه فریبورگ نشان داد:
محققان در مقاله جدیدی نشان دادند که مدل‌های کنونی، نقش ناهمگنی زیرسطحی را در تخمین میزان آب‌های زیرزمینی دست کم می‌گیرند.

محققان در مقاله جدیدی نشان دادند که مدل‌های کنونی، نقش ناهمگنی زیرسطحی را در تخمین میزان آب‌های زیرزمینی دست کم می‌گیرند.

به گزارش ایانا از ساینس‌دیلی، آب‌های زیرزمینی یک منبع حیاتی در بسیاری از مناطق در سراسر جهان هستند. برای مدیریت آب آشامیدنی، نرخ تغذیه منابع آب زیرزمینی برای تضمین عرضه پایدار آب، بسیار مهم است.

مطالعه گروهی از محققان بینالمللی به سرپرستی دکتر اندرآس هارتمن، استاد هیدرولوژی دانشگاه فریبورگ که در مجله آکادمی علوم ملی منتشر شده، نشان می‌دهد که در نظر گرفتن فرآیندهای کلیدی هیدرولوژیکی نادیده گرفته شده کنونی در مدل‌های تغییرات آب و هوا با مقیاس‌های بزرگ، می‌تواند تاثیر قابل توجهی در بهبود برآوردهای ما از میزان آب در دسترس داشته باشد.

این مطالعه نشان می‌دهد که تخمین تغذیه آب‌های زیرزمینی برای ۵۶۰ میلیون نفر در نواحی کارستی در اروپا، خاورمیانه و شمال آفریقا، بسیار بالاتر از آن چیزی است که مدل‌های قبلی بزرگ مقیاس تخمین زده‌اند.

دانشمندان نشان داده‌اند که تا به حال در برآورد مدل براساس کل قاره تا حد زیادی مقدار آب‌های زیرزمینی که مربوط به تغذیه از بخشی از روان‌آب‌های سطحی هستند، کمتر تخمین زده شده است. این یافته نشان می‌دهد که به کار بیشتری برای اطمینان از واقع بینی کافی در مدل‌های هیدرلوژیکی در مقیاس‌های بزرگ نیاز داریم، قبل از آنکه بتوانیم مدیریت آب‌های محلی را بر مبنای واقعیت پایه‌ریزی کنیم.

محققان دو مدل هیدرولوژیکی برای شبیه‌سازی تغذیه آب‌های زیرزمینی را مقایسه کرده‌اند.یکی از آنها مدل جهانی دوره بلند مدت تثبیت با محدودیت براساس ناهمگنی‌های زیر سطحی است. دیگری مدل محاسباتی است که محققان آن را توسعه داده‌اند.

برای مثال، تنوع در صخامت خاک و نفوذپذیری سطحی متفاوت است. آنها این مقایسه را برای نواحی کارستی در اروپا، شمال آفریقا و خاورمیانه انجام داده‌اند. مناطق کارستی به‌عنوان مناطقی با درجه بالا از ناهمگنی زیر سطحی به‌دلیل حساسیت بالای سنگ کربنات به هوازدگی شیمیایی، شناخته شده‌اند، که منجر به انحلال سنگ می‌شود. این قابلیت انحلال سنگ‌های کارستی باعث تغییر در عمق خاک و نفوذپذیری آن می‌شود. مقایسه محاسبات مدل با مشاهدات مستقل از تغذیه آب‌های زیرزمینی در ۳۸ سایت در نواحی بررسی شده نشان می‌دهد که مدلی که ناهمگنی‌ها را محاسبه کرده است، تخمین واقعی‌تری دارد.

محققان توضیح بیشتری برای تفاوت این دو مدل به شرح زیر داده‌اند: در شبیه‌سازی، مدل توسعه داده شده جدید، کاهش کسری از سطح را نشان می‌دهد. طبق این مدل جدید، یک کشاورز در منطقه خاورمیانه به‌طور بالقوه تا یک میلیون لیتر بیشتر آب زیرزمینی (از میزان استخراج در یک سال) به نسبت مدل تثبیتی وابسته به ترکیب کنونی زیرسطحی و نیاز آبی از اکوسیستم محلی، می‌توانست برداشت داشته باشد.

رویکرد دانشمندان نشان می‌دهد که چگونه ممکن است مدل‌های انطباق جهانی برای پیش‌بینی کمبود آب، خشکسالی و سیلاب در محاسبات بیشتر واقع‌بینانه برای شرایط منطقه‌ای، استفاده شود./

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.